16.4 C
Athens

Hällas – Excerpts From a Future Past

Published:

Last Updated on 15:32 by Lilliana Tseka

Είδος: Progressive Rock
Χώρα: Σουηδία
Εταιρία: The Sign Records
Έτος: 2017

Οι Hällas είναι ένα πενταμελές συγκρότημα από τη Σουηδία με όνομα που η προφορά του το κάνει να ακούγεται αρκετά οικείο στα ελληνικά, γεγονός αστείο, όσο και κάπως ανησυχητικό. Ωστόσο, αυτό μετατρέπεται σε απλή υποσημείωση, γιατί όταν αρχίζει η μουσική ο ακροατής μεταφέρεται σε μέρη όπου τα ονόματα και οι έννοιες δεν έχουν και μεγάλη σημασία.

Μετά από μια απόκοσμη εισαγωγή και μια μουσική φράση βγαλμένη από το βιβλίο των Danava για το πώς να ανεβοκατεβαίνει κανείς την ταστιέρα, το “The Astral Sheer” καλπάζει με έναν τυπικά μεϊντενικό τρόπο και φτάνει σε ένα πέρασμα όπου ο τόνος της κιθάρας, οι μελωδίες και το σόλο είναι βγαλμένα από το “The Musical Box” των Genesis. Το “Repentance” ακολουθεί το ίδιο μοτίβο για να επανέλθει στο κυρίως θέμα  με μια φράση-κλείσιμο ματιού στο “Time” των Pink Floyd. Τι έγινε, πολλές αναφορές από την αρχή. Ναι, γιατί οι Hällas είναι το τέλειο παράδειγμα συγκροτήματος που δημιουργεί ενώ στέκεται στους ώμους γιγάντων, αλλά αν και οι επιρροές είναι προφανείς, το αποτέλεσμα ακούγεται φρέσκο και ανταμοίβει τον ακροατή. Σίγουρα το όλο πρότζεκτ αποπνέει αέρα δεκαετίας ’70, κυρίως η μουσική και στη συνέχεια το στυλ, η εικονογραφία, τα βίντεο κλιπ κλπ., αλλά το εξώφυλλο και το χαλαρό κόνσεπτ με τους ναΐτες που περιδιαβαίνουν το αστρικό πεδίο έχει ρετροφουτουριστικές προθέσεις. Το λέει και ο ίδιο ο τίτλος βασικά. Στη δημιουργία αυτής της ατμόσφαιρας βοηθάνε και τα πανταχού παρόντα πλήκτρα, άλλοτε σαν Hammond, άλλοτε σαν διαστημικοί ήχοι όπως στους Hawkwind, που πρέπει να παίζονται από κάποιον, ο οποίος έχει φωτογραφίες του Tony Banks και του Alan Parsons πάνω από το κρεβάτι που κοιμάται. Οι κιθάρες εμφανίζονται με διάφορους τόνους, πολύ κοντά σε ήχο μπουζουκιού, όπως στο “The Golden City Of Semira”. Τα φωνητικά έχουν μια ευγενή χροιά και ακούγονται σαν έναν βραχνιασμένο Morrissey που το γύρισε στην επικούρα ή σαν τον Αργύρη Μπακιρτζή των Χειμερινών Κολυμβητών, αλλά με μικρότερο αβγό κολλημένο στο λαιμό. Ξέρω, ακούγεται περίεργο, αλλά ταιριάζει μια χαρά. Αν και δεν υπάρχει ριφ και μελωδιά που δεν είναι πιασάρικη, το “Star Rider” είναι μια κατηγορία μόνο του σε αυτό το επίπεδο με πλήκτρα και ομαδικά φωνητικά για όλη την οικογένεια.

Οι Deep Purple, οι Wishbone Ash, οι Jethro Tull, όλοι τους βρίσκουν θέση μέσα σε αυτό το δίσκο που συγκεντρώνει τα καλύτερα από τους χαρντ ροκ και πρώιμους μέταλ ήχους με απλή και ουσιαστική εκτελεστική ικανότητα. Ο δίσκος απλά κυλάει πέρα ως πέρα χωρίς να χάνει τη δυναμική που πιάνει από την αρχή, με κέφι που σου φτιάχνει τη διάθεση και παραδίδοντας ολοκληρωμένα κομμάτια με μεστή και συνεπή μουσική. Μέσα στα καλύτερα του 2017 χωρίς δεύτερες σκέψεις.

5/6

AstralKannibal
AstralKannibal
Kannibalizing The Astral Plane

Related articles

spot_img

Recent articles

spot_img