Είδος: Modern Metal/Rock
Χώρα: H.Π.Α.
Εταιρία: EMP
Έτος: 2016

Μοντέρνος ήχος. Αρκετά μοντέρνος για τα γούστα μου (γνωστό ότι είμαι πιο παλιομοδίτης στο metal). Πεντακάθαρη, σύγχρονη παραγωγή. Με άλλα λόγια ότι ακριβώς χρειάζεται για να με ξενερώσει. Έλα που πυροβολάει. Έλα που έχει πάθος.

Έλα που μου αρέσει. Οπερατικά/πολυφωνικά φωνητικά σε κάποια σημεία. Βρε κανονικά έπρεπε να το προσπεράσω. Όμως μου αρέσει. Και δεν το περίμενα. Και συνήθως εκεί που δεν το περιμένεις σου έρχεται. Το άλμπουμ έχει απ’ όλα. Όχι δεν είναι αχταρμάς, έχουν δέσει όλα. Ακούγεται μοντέρνο αλλά και μελωδικό. Θα μπορούσε να παίξει στο ράδιο (ξέρω, ξεράσογλου) αλλά και στο rock club. Δεν μπορώ να το πω ούτε καθαρή σύγχρονη εμπορική αμερικανιά αλλά ούτε και κλασσικό metal. Ίσως να είναι αυτό που θα περίμενα να έπαιζαν οι Queensryche αν ήταν πιο επιθετικοί και μοντέρνοι (ναι το ξέρω, είπα πολλές φορές τη λέξη “μοντέρνοι”, κανονικά δεν είναι για καλό). Για την παρομοίωση βέβαια ίσως και να έχουν ευθύνη τα speaking σημεία που φέρνουν σε Operation Mindcrime σαν ατμόσφαιρα. Το άλμπουμ είναι δουλεμένο. Από παραγωγή είναι ΑΨΟΓΟ!!!! Τα φωνητικά έχουν τσαγανό. Οι κιθάρες καλοδουλεμένες. Οι συνθέσεις έχουν ρεφραινάρες, όπως θα περίμενε κανείς από κάτι μοντέρνο και εμπορικό (ναι, ναι ξέρω). Τo rhythm section με μπόλικες εναλλαγές και καλοδουλεμένο. Είπαμε, κανονικά δεν έπρεπε να μου αρέσει. Έλα που είναι καλό. Πάει, χάλασα κι εγώ μου φαίνεται. Α και σαν trivia, το album έχει και μπόλικους guests Lita Ford, Jason McMaster (ναι, γι’αυτό κάθισα και το άκουσα εννοείται), Udo και Kobra Paige.

Αλλά αυτό δεν μου λέει και τίποτα, τα guest-ιλίκια πιο πολύ πάντα τα φοβόμουν παρά με ενθάρρυναν. Αλλά είπαμε. Το άλμπουμ πυροβολάει.

4/6