To Heavy By The Sea θα είναι εκτός συγκλονιστικού απροόπτου το μοναδικό metal φεστιβάλ του φετινού καλοκαιριού, ακόμη κι αν δεν ήταν αμιγώς metal. Σε ότι αφορά τα φεστιβάλ, λοιπόν, ταιριάζει γάντι η φράση «κάθε πέρσι και καλύτερα». Ας αφήσουμε όμως αυτή την πονεμένη ιστορία και ας δούμε τι έγινε στο Φάληρο τη Δευτέρα. Καταρχήν το line-up περιείχε μπάντες από πολλούς και διάφορους, μουσικά, χώρους, με έντονο το ελληνικό στοιχείο, καθώς οι τέσσερεις πρώτες από τις επτά μπάντες ήταν ελληνικές. Εξαρχής δύσκολο, λοιπόν, το εγχείρημα να μείνουν ικανοποιημένοι όλοι οι παρευρισκόμενοι με τα μουσικά δρώμενα, αφού υπήρχαν στο live άνθρωποι με τελείως διαφορετικά γούστα. Ευτυχώς όλες οι μπάντες με την απόδοσή τους, την ενέργεια και τον πολύ καλό ήχο βοήθησαν να μείνει αυτή η συναυλιακή μέρα χαραγμένη στη μνήμη μας με θετικό πρόσημο. Αν δεν ήταν και αυτή η ρημάδα η ζέστη τα πράγματα θα ήταν ακόμα καλύτερα.

Revenge of the Giant Face
Ώρα πέντε και κάτι, ο ήλιος χτυπάει κατακέφαλα, το ίδιο και η μουσική των “Face” που βγαίνουν στη μικρή σκηνή και για είκοσι περίπου λεπτά παρασέρνουν τους λιγοστούς που έχουν εισέλθει στο χώρο σε ανελέητο κοπάνημα. Οι πιτσιρικάδες δείχνουν να έχουν λαμπρό μέλλον μπροστά τους καθώς με τα παρανοϊκά φωνητικά και τους ξεσηκωτικούς ρυθμούς τους άφησαν άριστες εντυπώσεις.

Setlist: Absence, The Leap, Returning Home , New Song (Untitled), New Song (Untitled)

Tardrive Dyskinesia
Ο κόσμος μεταφέρεται στα κεντρικό stage, όπου ξεκινούν οι Tardrive Dyskinesia, αλλά και στα σκιερά αναψυκτήρια, μιας και ως γνωστόν μια μπύρα καταπολεμά αποτελεσματικά τη ζέστη…. Τα πρώτα mosh pits κάνουν την εμφάνισή τους καθώς η μπάντα καλείται να αντιπροσωπεύσει τον progressive-math death ήχο στο φεστιβάλ και το κάνει εντυπωσιακά. Τα όποια μικροπροβλήματα στον ήχο και η ανυπόφορη ζέστη δεν πτοούν τον κόσμο, που δείχνει να διασκεδάζει μέχρι εξαντλήσεως για μισή ώρα που διήρκεσε το σετ. Πολύ καλή εμφάνιση από μία ανερχόμενη μπάντα.

Setlist: Triggering The Fear Factor, The Chase Home , Prehistoric Man, Time Turns Planets, We, The Cancer, No One Cares.

Planet Of Zeus
Χωρίς μεγάλη καθυστέρηση στην ίδια σκηνή σειρά παίρνουν οι Planet. Αρκετά νέα τραγούδια από τον “Vigilante”, πολύ καλός ήχος και πάλι, η μπάντα σε φουλ φόρμα, όπως συνήθως, και ο κόσμος, οποίος έχει πληθύνει αισθητά, να λικνίζεται στους groovy ρυθμούς τους. Μέχρι και ο ήλιος έμοιαζε πλέον ταιριαστός με τους heavy-stoner ήχους που πλημμύριζαν το χώρο.

Setlist: A Girl Named Greed, Macho Libre, Sky High Heels, The Great Dandolos, Leftovers, Vanity Suit, Burn This City Down, Something’s Wrong, Vigilante, Woke Up Dead (William h. Bonney)

Nightstalker
Καπάκι stoner στη μικρή πίστα με τους βετεράνους Nightstalker να δείχνουν λιγότερο ενθουσιασμένοι με τη σκληρή πραγματικότητα του να παίζουν με τον ήλιο κατάφατσα, χωρίς πάντως να απογοητεύσουν τους οπαδούς τους. Μετά τον απαραίτητο ανεφοδιασμό με μπύρα και με τον ήλιο σιγά σιγά να ετοιμάζεται να δύσει, η ώρα κύλησε ευχάριστα, φέρνοντας στο νου ότι πάντα πριν από την καταιγίδα επικρατεί νηνεμία…

Setlist: Go Get Some, Dead Rock Commandos, Superfreak, Enough Is Not Enough, Line, Never Know (Supersonic), Trigger Happy, Baby God Is Dead , Children Of The Sun

Behemoth
Επιστροφή στο main stage όπου πολύς κόσμος βρισκόταν ήδη περιμένοντας τους μοναδικούς εκπροσώπους του ακραίου ήχου στο live. Ο ήλιος δεν μας έκανε τη χάρη να δύσει πριν την ώρα του κι έτσι μετά από μία μικρή καθυστέρηση οι Πολωνοί βγήκαν λουσμένοι από φως αντί για σκοτάδι όπως θα ήταν πρέπον. Με έντονο το στοιχείο της θεατρικότητας τόσο με τα κουστούμια τους όσο και με το βάψιμο τους, ξεκίνησαν το live με το ‘Blow Your Trumpets Gabriel’, από τον τελευταίο τους δίσκο, ‘The Satanist’. Στο κοινό επικράτησε πανικός, όπως ήταν αναμενόμενο, και το ξύλο έδινε και έπαιρνε ασταμάτητα. Το γκρουπ συνέχισε να δίνει ανελέητα και απλόχερα καταιγιστικά κομμάτια από το σύνολο της δισκογραφίας τους, με σύμμαχο το σκοτάδι που σταδιακά απλώθηκε. Το encore που περιείχε ανέλπιστα την κομματάρα ‘Decade of Therion’ και έκλεισε με το ‘O Father O Satan O Sun!’ και με τους Πολωνούς να φορούν τις γνωστές παγανιστικές μάσκες τους, άφησε τους φανς με αυχενικά προβλήματα, αλλά ευτυχισμένους.

Setlist: Blow Your Trumpets Gabriel, Ora Pro Nobis Lucifer, Conquer All, As Above So Below, Slaves Shall Serve, Christians To The Lions, The Satanist, Of Fire And Void , At The Left Hand Of God, Chant For Eschaton 2000
Encore: Decade of Therion, O Father O Satan O Sun!

Ghost
Νύχτα πια, ο κόσμος έχει πληθύνει κατά πολύ και πρέπει να είναι τουλάχιστον 5000 και η σκηνή ετοιμάζεται για τους αμφιλεγόμενους Ghost. Μία μπάντα που έχει διχάσει το metal κοινό με τη μουσική τους και τις στυλιστικές και στιχουργικές επιλογές τους. Προσωπική μου άποψη είναι ότι, σε ότι αφορά τη μουσική, οι επιρροές τους από Mercyful Fate στον πρώτο δίσκο και Blue Oyster Cult στο δεύτερο αγγίζουν τα όρια της υπερβολής, αλλά έχουν τη συνθετική ποιότητα που μπορούν να σε παρασύρουν τόσο ώστε να το παραβλέψεις. Σε ότι δε αφορά την εμφάνιση τους αποκλειστικά και μόνο με τα ράσα και τις μάσκες, καθώς και τους αμιγώς σατανιστικούς στίχους, αποτελούν καθαρά και μόνο διαφημιστικό concept και τίποτα παραπάνω. Η εμφάνιση των Nameless Ghouls και του Papa Emeritus II στη σκηνή πάντως κέρδισε αρκετούς από όσους ήταν επιφυλακτικοί. Σε αυτό συνετέλεσε ο εκπληκτικός τους ήχος, η πολύ καλή σκηνική παρουσία με προεξέχοντα τον Papa (οι στολές δικαιολόγησαν στο έπακρο την ύπαρξή τους) και η τεχνική των μελών του συγκροτήματος. Σίγουρα ικανοποίησαν όσους πήγαν για να τους δουν και μάλλον κέρδισαν και αρκετούς νέους φαν μετά από την εμφάνισή τους αυτή.

Setlist: Infestissumam, Per Aspera Ad Inferi, Ritual, Con Clavi Con Dio, Prime Mover, Stand By Him, Death Knell, Ghuleh/Zombie Queen, If You Have Ghosts
Encore: Year Zero, Monstrance Clock

Deftones
Έφτασε η ώρα για τους headliners οι οποίοι, αν και δεν ανήκουν στο χώρο του metal, αλλά του alternative rock, είναι από τις πλέον αξιοσέβαστες μπάντες του είδους. Αυτό είναι αποτέλεσμα της σταθερής πορείας τους μουσικά, χωρίς συμβιβασμούς σε επιταγές της μόδας και των πολυεθνικών δισκογραφικών, κάτι που έχει γίνει κατά κόρον σε αρκετά άλλα συγκροτήματα του χώρου. Ένα μέρος του κοινού, λοιπόν, που είχε έρθει αποκλειστικά για να δει τους Αμερικανούς, που έρχονται πρώτη φορά στη χώρα μας, άρχισε να προωθείται προς τη σκηνή. Στις 23: 20 η μπάντα βγαίνει ξεσηκώνοντας το πλήθος με τον απίστευτο ήχο τους που ήταν τρομερά βαρύς και συνάμα καθαρός. Φοβερό δέσιμο, λογικό για μία μπάντα με εικοσιπενταετή ύπαρξη. Το setlist δείχνει από τα πρώτα τραγούδια ότι θα έχει χαρακτήρα best of , κάτι που θα επιβεβαιωθεί στην πορεία. Οι Deftones με ισορροπημένες δόσεις δύναμης και ατμόσφαιρας και με φοβερή ενέργεια επί σκηνής ενθουσίασαν το κοινό τους και δεν απογοήτευσαν το μεταλλικό κοινό.

Setlist: Diamond Eyes, Be Quiet and Drive (Far Away), My Own Summer (Shove It), Lhabia, Tempest, Swerve City, Feiticeira, Digital Bath, Poltergeist, Rosemary, Rocket Skates,Change (In the House of Flies),Around The Fur,Headup
Encore: Bored, Engine No. 9, Root, 7 Words

Κάπως έτσι περίπου στις 00:45 σεμνή τελετή έλαβε τέλος, αφήνοντας γλυκόπικρη γεύση. Γλυκιά από την απόδοση των συγκροτημάτων και την αίσθηση που άφησε όλη μέρα και πικρή λόγω της συνειδητοποίησης ότι δεν θα υπάρξουν άλλες ανάλογες ή και ακόμα πιο «μεταλλικές» συναυλιακές ημέρες το υπόλοιπο καλοκαίρι…