Είδος: Symphonic Black / Death Metal
Χώρα: Ηνωμένο Βασίλειο
Εταιρεία: M-Theory Audio
Έτος: 2019

Δεν είχα συνειδητοποιήσει ότι οι Hecate Enthroned κάνουν τόσο μεγάλα διαλείμματα ανάμεσα στους δίσκους τους, αφού έχουν περάσει ήδη πέντε χρόνια από το “Virulent Rapture” και πριν από αυτό, είχαν βγάλει το “Redimus” (το οποίο μέχρι και σήμερα δεν έχω ακούσει) πίσω το 2004. Η μπάντα έχει περάσει από αρκετές αλλαγές στο lineup και το 2019 τους βρίσκει με καινούριο τραγουδιστή τον Joe Stamps, που αντικατέστησε τον προηγούμενο, Elliot Beaver, ο οποίος είχε κάτσει στη μπάντα μόλις δύο χρόνια.

Το τελευταίο τους άλμπουμ “Embrace of the Godless Aeon” έχει και άλλες δύο μεγάλες αλλαγές: νέα εταιρεία την M-Theory Audio, και τη Sarah Jezebel Deva στο ρόλο των γυναικείων φωνητικών (με χρόνια εμπειρία ως guest μουσικός στους Cradle of Filth αλλά και με σόλο κυκλοφορίες). Αυτό το στοιχείο δείχνει το πώς ίσως θα έπρεπε να έχουν γίνει οι Cradle of Filth αν δεν είχαν αποφασίσει να κάνουν καριέρα και να γίνουν πλούσιοι και άδειοι. Αφού οι Hecate Enthroned έχουν μεγάλη ιστορία στο χώρο του symphonic black, με κλασικές κυκλοφορίες στα 90’s, οι δραστηριότητές τους πρέπει να παρακολουθούνται, όντας ένα συγκρότημα σχεδόν 25 χρονών.

Το “Embrace of the Godless Aeon” έχει εννέα κομμάτια και ωραίο εξώφυλλο, τουλάχιστον καλύτερο από το εξώφυλλο του προηγούμενού τους δίσκου. Είναι γεμάτο από synths, ορχηστρικά μέρη, καθαρό πιάνο, που απαρτίζουν το μεγαλύτερο μέρος του δίσκου και είναι στην πρώτη γραμμή, ενώ οι κιθάρες συχνά είναι στο παρασκήνιο. Θα έπρεπε να ακούσει κανείς προσεκτικά για να βρει τα μερικά καλά riffs που υπάρχουν, αφού τα ορχηστρικά κομμάτια κυριαρχούν. Η ατμόσφαιρα είναι χτισμένη σε μερικά, σκοτεινότερα περάσματα, αλλά κατά κύριο λόγο υπάρχει άφθονη μελωδία και πολύ χαρακτηριστικά, εύκολα στην ακρόαση, symphonic black metal μέρη. Η μπάντα κινείται σε ασφαλή μονοπάτια, αλλά τουλάχιστον είναι καλογραμμένο το άλμπουμ.

Ο νέος τραγουδιστής έχει καλή φωνή, αλλάζει μεταξύ black metal shrieks και growls, και είναι αρκετά επιτυχές όταν συνδυάζεται με τα φωνητικά της Sarah (όπως για παράδειγμα στο “Goddess of Dark Misfits”). Σαν φωνή από μόνη της, με απογοήτευσε λίγο, καθώς μου φάνηκαν κάπως μονοδιάστατη και επίπεδη. Σε μερικά σημεία, ο δίσκος φτάνει ψηλά επίπεδα symphonic metal ποιότητας, ειδικά στο μεγαλειώδες τελευταίο κομμάτι “Erebus and Terror”, όπου όλα τα όπλα της μπάντας είναι σε λειτουργία. Μου άρεσαν και τα “Silent Conversations with Distant Stars”, “Temples that Breathe”, αλλά όταν οι κιθάρες είναι σε πρώτο ρόλο, όπως σε σημεία του “Enthrallment”, οι μελωδίες είναι μέτριες (αν και το κλείσιμο του κομματιού αυτού είναι δυνατό).

Συχνά στο δίσκο, υπάρχουν μέρη καθαρού πιάνου που θυμίζουν gothic, κάτι που δεν είναι καθόλου του γούστου μου. Θα το δώσω στη μπάντα για το πόσο καλά έχουν συνθέσει τα κομμάτια τους, και πώς όλες οι ιδέες τους δένουν όμορφα. Σαν σύνολο, θα κρατήσω το “Embrace of the Godless Aeon” σαν ένα δίσκο με κάποια καλά μέρη και μερικές αδύναμες στιγμές, αλλά δεν είναι κάτω του μετρίου συνολικά. Οι Hecate Enthroned δεν το’χουν χάσει.

3.5/6