Horisont, News,2016,Tracklisting,Cover,Hard Rock,Australia,Century Media Records

Είδος: Hard Rock/Heavy Metal
Χώρα: Σουηδία
Εταιρία: Century Media Records
Έτος: 2017

Σχεδόν 7 μήνες μετά την επίσημη κυκλοφορία του δίσκου μια κριτική την λες και αργοπορημένη. Μάλιστα αυτή στερείται της άμεσης πληροφόρησης του αναγνώστη για κάτι που είναι ‘καυτό’ αλλά εδώ βρίσκεται και η ρίζα του προβλήματος της εποχής μας όσων αφορά την ακρόαση και κυρίως -μέσω της απορρόφησης της πληροφορίας- την πραγματικά αφομοίωση της μουσικής ώστε αυτή να γίνει κτήμα του οπαδού με την πραγματική έννοια όχι σαν απόκτημα, όχι σαν προϊόν. Στα πλεονεκτήματα της με χρονική καθυστέρηση παρουσίασης, η απόσταση, που χαρίζει μια πιο ψύχραιμη αντιμετώπιση, ενώ ο κατευνασμός του όποιου ενθουσιασμού κάνει ακόμα και μετά από αυτό το διάστημα την κριτική να έχει κάποια αξία. Εδώ που τα λέμε ας είμαστε ειλικρινείς η λέξη χρόνος είναι σχετική για τους Horisont. Δέκα χρόνια στους δρόμους και 5 στούντιο άλμπουμ μετά οι Σουηδοί με νέο συμβόλαιο στην Century Media Records καταφέρνουν το ακατόρθωτο: με το βλέμμα στο παρελθόν να κοιτάζουν κατάματα το μέλλον! Το εμπνευσμένο από τα 70’s μελωδικό Heavy Metal/Hard Rock τους χρωστάει όχι απλά πολλά αλλά σχεδόν τα πάντα στα σχήματα που όρισαν τον ήχο εκείνης της μυθικής δεκαετίας για τον σκληρό ήχο. Ευτυχώς οι επιρροές τους δεν είναι μονοδιάστατες και επιτηδευμένα στοχευμένες σε κάποιο συγκρότημα ή σε κάποιο συγκεκριμένο ήχο. Επίσης παρά την κοινή διαδρομή και μουσική κατεύθυνση μοιάζουν να αποφεύγουν τα λάθη στα οποία  συνοδοιπόροι τους υπέπεσαν (βλέπε Kadavar και Gentleman’s Pistols) όπου προσπάθησαν να εκμοντερνιστούν με αδέξιο τρόπο. Πιστοί στο old school ήχο ξεκινάνε φιλόδοξα με μια διασκευή στο  ‘The Hive’ (αυθεντική εκτέλεση Richard Harris, το 1969). Μουσικά το φέρανε εντελώς στα μέτρα τους μέσω των Blue Oyster Cult βεβαίως, δημιουργώντας αυτόματα ένα κλασσικό ύμνο. Δεν μπορώ να θυμηθώ κάποια καλύτερη διασκευή την τρέχουσα δεκαετία ανεβάζοντας τον πήχη της κυκλοφορίας πολύ ψηλά με το καλημέρα. Το ‘Electrical’ που ακολουθεί ήταν το πρώτο single με εύκολο αλλά πιασάρικο ρεφραίν και κολλητική μελωδία. Και τα 2 προαναφερθέντα τραγούδια έχουν το χαρακτηριστικό της διήγησης μιας ιστορίας μέσω των στίχων κάτι που κάνει την ακρόαση πιο άμεση και ευχάριστη. Γενικά ο αφηγηματικός τρόπος που τραγουδά ο Axel είναι πιο ζεστός και σε κάνει να νιώθεις πως ακούς ένα φίλο να σου διηγείται μια ιστορία στο μπαρ. Ακόμα και στο ‘Letare’ που οι στίχοι είναι στην μητρική τους γλώσσα σου ακούγεται οικείο ενώ οι εναλλαγές ρυθμού  αναγκάζουν τον Axel να ξεδιπλώσει το εύρος των δυνατοτήτων τραγουδώντας πότε ψηλά πότε χαμηλά. Ανέφερα παραπάνω τη ποικιλία στα ακούσματα των Horisont που μεταφράζεται σε αντίστοιχα πολλές επιρροές στον ήχο τους. Στο ‘Point of Return’ θα ακούσεις King Crimson πέρα από το προφανές (Rush), στο ‘Without Warning’ Deep Purple και Uriah Heep (και στο ομώνυμο ‘About Time’ ακούμε πολύ Heep), στο γεμάτο synth πλήκτρα ‘Boston Gold’ τους AOR θεούς Boston, στο ‘Night Line’ μια μίξη Status Quo και Thin Lizzy, στο κορυφαίο heavy 70’s space rock ύμνο ‘Hungry Love’ πρώιμους Scorpions ενώ στο ‘Dark Sides’ που κλείνει θριαμβευτικά τον δίσκο (και θυμίζει το ‘Hungry Love’), το σόλο φέρνει στον νου έντονα Μ. Shenker (όπως και στο ‘Electrical’).  Λίγο πριν αρχίσει το ξεσκαρτάρισμα της χρονιάς και δούμε τα θετικά και τα αρνητικά αυτής καθώς και τα άλμπουμ που την σημάδεψαν είναι κρίμα να χαθεί αυτός ο δίσκος ανάμεσα στη σωρεία κυκλοφοριών απλά επειδή βγήκε στις αρχές του έτους. Στα συν φυσικά ο απλός αναλογικός ήχος της παραγωγής και οι έξυπνοι στίχοι, με μόνο αρνητικό το αστείο εξώφυλλο.

5/6