Είδος: Black Metal
Χώρα: Ελλάδα
Εταιρεία: Ogmios Underground
Έτος: 2018

Αρχές Ιανουαρίου του 2018, και στα χέρια μου φτάνει το ‘For I, the Misanthropist’, ο τρίτος κατά σειρά δίσκος των HUMAN SERPENT. Πριν όμως ακούσω έστω μία νότα, θα ανατρέξω στο παρελθόν…

Είναι καλοκαίρι -συγκεκριμένα Ιούνιος- του 2015 και γράφοντας την κριτική για τον προηγούμενο δίσκο της μπάντας, τόνιζα πως «…αν το ντεμπούτο άφησε ανοιχτά πολλά στόματα, το νέο τους πόνημα θα σας τινάξει τα μυαλά στον αέρα». Ναι, αυτό είχαν καταφέρει τότε οι Λαμιώτες blackmetallers, αφού αν με το ντεμπούτο τους, ‘The Gradual Immersion in Nihilism’, αποτέλεσαν μια ευχάριστη έκπληξη στις κυκλοφορίες του 2014, με το ‘Inhumane Minimalism’ κατάφεραν να καθιερωθούν και να σταθούν περήφανα δίπλα σε ονόματα-γίγαντες της παγκόσμιας μαυρομεταλλικής σκηνής. Ειλικρινά, λοιπόν, θεωρούσα πως με αυτό το άλμπουμ είχαν φτάσει στο ζενίθ τους, είχαν αγγίξει το ταβάνι τους. Μέχρι σήμερα…

Δεν χρειάστηκαν πάνω από δύο ακροάσεις για να καταλάβω πόσο ηλίθιος μπορεί να νιώσει κάποιος (παρών!) όταν βιάζεται να βγάλει συμπεράσματα και τελικά διαψεύδεται πανηγυρικά. Και στο ‘For I, the Misanthropist’, οι Human Serpent σε τραβούν βίαια στο λαγούμι τους και σε μαστιγώνουν επί τριάντα έξι λεπτά με αδυσώπητο και σκληροτράχηλο black metal, όμως η διαφορά σε σχέση με το παρελθόν είναι εμφανής από τα πρώτα κιόλας λεπτά, αφού η βαρβαρότητα και το ωμό μίσος των προηγούμενων κυκλοφοριών έχουν δώσει τη θέση τους σε ένα υποβόσκων συναίσθημα απέχθειας το οποίο και κοχλάζει σαν λάβα, η οποία για αιώνες παγιδευμένη στα έγκατα της γης, ετοιμάζεται να ξεχυθεί με βία.

Η επιθετικότητα και τα συνεχή ξεσπάσματα είναι φυσικά και στο ‘For I, the Misanthropist’ το βασικό στοιχείο, όμως από τη μία η μουντή ατμόσφαιρα που μοιάζει με σύννεφο βαρύ και γκρίζο, και από την άλλη η κοφτερή, σιδηροδρομική και έντονα μελωδική ριφολογία, αναδεικνύουν ένα αλλόκοτο κράμα συναισθημάτων μίσους και πάθους. Σε συνδυασμό δε με τα αργόσυρτα και μακάβρια περάσματα και τους συνεχείς πειραματισμούς στα φωνητικά -τα οποία πότε είναι κτηνώδη γρυλίσματα, πότε σπαρακτικά ουρλιαχτά και πότε απλά καθαρά και αφηγηματικά- μιλάμε για τον ορισμό, για την πεμπτουσία του ζόφου και της βιαιότητας.

Όσον αφορά την παραγωγή, αυτή διαφέρει αρκετά από τις προηγούμενες δουλειές των Human Serpent, καθότι πιο καθαρή και γυαλισμένη σε σχέση με όσα μας έχουν συνηθίσει στο παρελθόν. Παρόλα αυτά όμως, αν θεωρήσουμε πως το ‘For I, the Misanthropist’ είναι μια αψίδα, το κομμάτι αυτό -της παραγωγής- είναι ο σφηνόλιθος που «κλειδώνει» όλα τα υπόλοιπα μέρη στη θέση τους, με συνέπεια το αποτέλεσμα να είναι συμπαγές και στιβαρό.

Τέλος, ιδιαίτερη μνεία αξίζει επίσης και το artwork του εξωφύλλου, το οποίο επιμελήθηκε για ακόμη μια φορά ο Mario Polzin (aka Moornebheym). Μια φωτογραφία που απεικονίζει ανήλικους εργάτες-σκλάβους σε ορυχεία της Αμερικής στις αρχές του 20ού αιώνα, έχει επεξεργασθεί κατά τρόπο τέτοιο ώστε μέσα στα απρόσωπα, άψυχα σώματα των βασανισμένων παιδιών να αντανακλώνται όλα εκείνα τα συναισθήματα των μελών της μπάντας που τους εμπνέουν να δημιουργούν, και κυρίως η προσωπική μάχη ενάντια στην υλιστική άποψη για την καθημερινότητα.

Συνοψίζοντας, το ‘For I, the Misanthropist’ είναι αδιαμφισβήτητα η πιο ώριμη και ισορροπημένη -μέχρι την επόμενη, αφού δεν σκοπεύω να ξανακάνω το ίδιο λάθος- κυκλοφορία των Human Serpent. Οτιδήποτε άλλο πούμε, είναι απλώς χάσιμο χρόνου.

5,5/6