40 χρόνια πριν οι Manilla Road ξεκινούσαν το μακρινό ταξίδι τους στις θάλασσες της τρέλας και τους ωκεανούς του Ηeavy Metal με μόνους σύμμαχους τους αμετανόητους λιγοστούς οπαδούς τους. Με αφορμή την επετειακή περιοδεία τους για τα 40 χρονιά μαγικά χρόνια των Manilla αλλά και την κυκλοφορία του καινούριου δίσκου των Hellwell, μιλήσαμε με τον Mark Shelton λίγο πριν την εμφάνιση τους στην Ελλάδα.

Ποιες ήταν οι φιλοδοξίες της μπάντας, όταν ξεκινήσατε, 40 χρόνια πριν;

Shark: Για να είμαι ειλικρινής, νομίζω ο γενικός στόχος ήταν να παρτάρουμε και να περνάμε καλά. Ξέρεις…sex, drugs και rock ‘n’ roll. Προσωπικά, πάντα με ιντρίγκαρε η μουσική και ήταν το όνειρο μου να γίνω συνθέτης και στιχουργός. Όλοι θέλαμε να γίνουμε πλούσιοι και διάσημοι, αλλά δεν είμαι και πολύ σίγουρος για το αν πίστευε κανείς από μας το ότι η μπάντα θα κρατούσε τόσο πολύ. Καταφέραμε να κερδίσουμε ένα κομμάτι της φήμης που αναζητούσαμε, το κομμάτι του πλούτου από την άλλη, ήταν όνειρο απατηλό.

Σε ποια ηλικία ξεκινήσατε να παίζετε; Πόσο χρονών ήσασταν, όταν πρώτο-ανεβήκατε στην σκηνή;

Shark: Ξεκίνησα να παίζω πιάνο στην ηλικία των 4-5. Δεν είχα πιάσει την κιθάρα μέχρι περίπου τα 16 και δεν το είδα σοβαρά με την κιθάρα πριν τα 20, που ήταν και η ηλικία μου όταν κάναμε το πρώτο live με Manilla.

manillaroadmr34

Για ποιο λόγο επιλέξατε το εν λόγω στυλ; Σε ποιο ιδίωμα πιστεύεις πως ανήκετε;

Shark: Δεν θα έλεγα πως διαλέξαμε κάποιο ιδίωμα. Απλά παίζαμε αυτό που νιώθαμε. Όταν ξεκινήσαμε, στην κοινότητα μας υπήρχε το Rock and Roll, η Country Rock και η Hard Rock. Δεν υπήρχε αυτή η ατελείωτη λίστα από ιδιώματα που υπάρχει σήμερα. Προσωπικά έχω κάνει κομμάτι του μουσικού μου στόχου, το να είμαι όσο ανοιχτόμυαλος γίνεται ως προς την μουσική και να πειραματίζομαι με την μίξη διαφορετικών στυλ. Οπότε είναι πολύ δύσκολο για μένα, να επιλέξω ένα συγκεκριμένο στυλ για να μου βάλω μια ταμπέλα. Υποθέτω, ο όρος Epic Metal είναι ότι πιο κοντινό.

Ποιά είναι η καλύτερη και ποια η χειρότερη συναυλία που έχετε παίξει;

Shark: Είναι πολύ δύσκολο να διαλέξω ένα μόνο showσαν καλύτερο από όλα αυτά τα χρόνια, αλλά αυτό που ξεχωρίζει για μένα και τον Brianείναι όταν παίξαμε στο Hellfest το 2013. Είχε το μεγαλύτερο κοινό που παίξαμε ποτέ μπροστά. Όσο για το χειρότερο, θα είναι ένα από τα πολύ πρώιμα live στα τέλη του ’70.

Εκτός της δικής σου μουσικής, ποια είναι τα είδη και οι μπάντες που ακούς;

Shark: Ακούω τα πάντα, από κλασική μουσική μέχρι Doom, τώρα τελευταία. Ψάχνομαι με Doomsday Kingdom και Snowchild.

Στις αρχές των ManillaRoad, που πλέον θεωρούνται θρυλικές, τραγούδια όπως τα “The Riddle Master”, “Cage of Mirrors” και “Time Trap” ήταν βασισμένα στις ιστορίες του Hellwell. Πόσο σημαντικό είναι να έχεις κάποιο καλό φίλο για να δουλεύεις τις ιδέες σου;

Shark: Υπάρχουν πολλά άτομα πίσω από την σκηνή που συνεισφέρουν στους ManillaRoad, όλα αυτά τα χρόνια. Θα έλεγα πως είναι πολύ σημαντικό να έχεις έναν μικρό στρατό από φίλους που τους ενδιαφέρει το να παραμείνει η μπάντα ζωντανή. Αν δεν ήταν τα αδέρφια μου, όπως ο Bryan Patrick, Rick Fisher, Derek Brubakerή ο Richard Cathey, απλά για να ονομάσω κάποιος, η φλόγα μπορεί να είχε σβήσει όλα αυτά τα χρόνια. Οι Manilla Road ποτέ δεν ήταν ένα one man show και δεν θα μπορούσαν να υπάρχουν χωρίς αυτή την στήριξη. Πάνω απ’ όλα όμως, είναι οι οπαδοί που μας κάνουν να συνεχίζουμε.

Το “Crystal Logic” είναι το στολίδι στο στέμμα σου. Αλλά δεν ήταν πάντα έτσι. Πέρα από κάποιους πιστούς οπαδούς και κάποια fanzines, μεγάλα περιοδικά όπως τα Kerrang και RockHard (της Γερμανίας), είχαν όχι και τόσο καλά σχόλια για εσάς. Πως νιώθεις τώρα που όλοι υποκλίνονται στην μουσική σου;

Shark: Απλά γελάω. Και νομίζω γέλασα με αυτές τις κριτικές όταν είχαν δημοσιευτεί. Ακόμα δεχόμαστε κακές κριτικές κάποιες φορές, αλλά δεν μπορείς να τους ευχαριστείς πάντα όλους και δεν έχω γράψει ποτέ μουσική για κάποιον άλλον, πέραν του εαυτού μου. Ήμουν απλά τυχερός που κάποιοι άλλοι απολαμβάνουν αυτό που κάνω, επίσης.

4041_artist

Συμμετείχες ποτέ σε κάποιο άλλο project εκτός από τους Hellwell, ή το ακουστικό προσωπικό σου albumObsidian Dreams” ;

Shark: Οργάνωσα πολλά ακόμα projectγια άλλους καλλιτέχνες, αλλά όσον αφορά άλλες μπάντες, η απάντηση είναι όχι, από το 1977 και μετά που ξεκίνησα τους Manilla Road. Έπαιξα σε μπόλικες μπάντες πριν τους Manilla, αλλά καμία άξια αναφοράς. Ο Rick Fisher και εγώ, μόλις τελειώσαμε την ηχογράφηση ενός project που ονομάζουμε Riddlemaster, και θα κυκλοφορήσει φέτος.

Έκανες επίσης guest σε κάποιες μπάντες στο παρελθόν, όπως οι Battleroar, οι IronSword και οι Axecuter. Πως νιώθεις όταν μια μπάντα νέων παιδιών, σου ζητάει να συμμετάσχεις στο album τους;

Shark: Είναι πάντα τιμή μου να μου ζητάνε κάτι τέτοιο. Είναι το λιγότερο, πολύ κολακευτικό.

Τι θα έκανες αν δεν υπήρχε μουσική;

Shark: Θα την ανακάλυπτα.

Πόσο σημαντικοί είναι για εσένα οι fansσου και ποιο είναι το πιο αστείο/αξιοσημείωτο πράγμα που έκανε ποτέ για εσένα κάποιος οπαδός;

Shark: Οι fans μας, είναι το κύριο μας μέλημα. Χωρίς αυτούς και την στήριξη τους, δεν μπορούν να υπάρξουν οι Manilla Road. Άρα, είναι ότι πιο σημαντικό για εμάς, μετά το οξυγόνο και το φαγητό, χα χα. Το πιο αστείο νομίζω ήταν όταν κάποιος φίλησε τις μπότες μου.

Πως ξεκίνησες τους Hellwell και πόσο σημαντικό ρόλο έπαιξε το ότι διάβασες το “Acheronomicon” για την απόφαση του να ξεκινήσεις αυτό το project;

Shark: Είχαμε την ιδέα για το project όταν ηχογραφούσαμε το “Playground of the Damned”. Η χρήση του “Acheronomicon” ήταν κάτι που αποφασίσαμε αργότερα. Ο Ernest ηχογραφούσε το μπάσο και νομίζω ήταν ο Dr. Doom Brubaker που είπε ότι πρέπει να βάλουμε κάτι που να ακούγεται πολύ κακό και πως το επίθετο Hellwell είναι ότι πρέπει για το όνομα της μπάντας.

Γιατί δεν το κυκλοφορήσαμε υπό το όνομα των Manilla Road;

Shark: Λόγω της ευρείας χρήσης πλήκτρων και synthesizers. Βάλαμε και στους Manilla Roadστο παρελθόν αλλά πολύ αραιά, ενώ οι Hellwell εξαρτώνται αρκετά από αυτά σε κάποιες φάσεις.

Οι Hellwell έχουν παρόμοιοlineupμε τους Manilla Road αλλά μια πιο απόκοσμη και σκοτεινή προσέγγιση, και μουσικά και στιχουργικά. Ποιες είναι οι βασικές διαφορές των δύο συγκροτημάτων, για τον Mark Shelton;

Shark: Και πάλι, η χρήση των πλήκτρων σε κάθε κομμάτι είναι η μεγάλη διαφορά. Επίσης, το υλικό είναι σκοτεινό και επικεντρωμένο σε μια μόνο κατεύθυνση, ενώ οι Manilla ασχολούνται με πολλά και διάφορα concepts. Νομίζω πως οι Hellwell είναι και πιο progressive αλλά η κύρια διαφορά είναι πως δεν υπάρχουν happy-endings στα τραγούδια των Hellwell.

Ποιος παλιός δίσκος των Manilla Road θα έλεγες πως θυμίζει τον ήχο των Hellwell;

Shark: Ακούω λίγο από το “Out of the Abyss”στο καινούργιο “Behind the Demon’s Eyes”.

images

Οι αγαπημένοι σου συγγραφείς είναι ο Poe, ο Lovecraftκαι ο RobertE. Howard. Έχεις σκεφτεί ποτέ πως θα ακούγονταν οι Manilla Road σε ένα λιγότερο μυθικό περιβάλλον; Σκέφτηκες ποτέ να ασχοληθείς με καθημερινά θέματα στους στίχους σου;

Shark: Έχουμε κάποια κομμάτια με μοντέρνα θέματα, αλλά σπάνια. Είναι περισσότερο διασκέδαση παρά πολιτικά θέματα για μένα. Μια στο τόσο, πιστεύω πως έχουμε μια ηθική άποψη που θέλουμε να ειπωθεί αλλά πάνω απ’ όλα είναι τι ακούγεται πιο γαμάτο.

Το ντεμπούτο των Hellwell ήταν αρκετά επηρεασμένο από  μπάντες όπως οι Uriah Heep, οι Blue Oyster Cult αλλά κυρίως από Deep Purple. Το νέο άλμπουμ είναι πολύ πιο heavy. Γιατί επέλεξες αυτή την μουσική κατεύθυνση;

Shark: Νομίζω το απαιτούσε η θεματολογία. Επίσης με την συμμετοχή του Randy Foxe στο άλμπουμ, ήταν πολύ εύκολο να γίνει πιο heavy. Μάλλον, έχω πολύ συσσωρευμένη επιθετικότητα χαχα.

Στο πρώτο άλμπουμ είχατε το“The Strange Case of Dr Henry Howard Holmes”, τώρα έχετε το“The Last Rites of Edward Hawthorn”. Τι παίζει με αυτούς τους τίτλους;

Shark: Δεν είναι γαμάτοι; Είστε τυχεροί που δεν έκανα κάτι αντίστοιχο με τον Karl Denke και τον τίτλο “To Serve Man”. Epic as hell, ή καλύτερα epic as Hellwell.

Υπάρχει καμία πιθανότητα να ανοίξουν οι Hellwell τους Manilla Road σε κάποια συναυλία ή περιοδεία;

Shark: Όχι. Οι Hellwell δεν θα περιοδεύσουν ποτέ κατά πάσα πιθανότητα. Ο Ernieδεν θα κάνει ποτέ περιοδεία και δεν θα παίξει ποτέ live, και εγώ είμαι καταπιασμένος με τους ManillaRoad, που πάντα θα είναι η βασική μου ασχολία.

Ποια είναι τα μελλοντικά σχέδια του Mark Shelton;

Shark: Πετάω αύριο με το αεροπλάνο για περιοδεία στην Ευρώπη, και για να κάνω αυτό που αγαπώ περισσότερο, να παίζω μουσική ζωντανά. Up the Hammers!