Καλώς ήρθατε, καλώς σας βρήκαμε για μια ακόμη φορά. Με αφορμή το τελευταίο “Primal Energies”, η ακρόαση του οποίου μου κίνησε το ενδιαφέρον, οφείλω να ρωτήσω για τη διαδικασία παραγωγής του. Πώς ξεκινήσατε και πού καταλήξατε;

– Καλώς σας βρήκαμε για άλλη μια φορά! Το Primal Energies είναι έξω από 15 Μαρτίου και κατά τα λεγόμενα όλως είναι η καλύτερη δουλειά που δώσαμε ποτέ. Η προεργασία και διαδικασία δημιουργίας του βέβαια ξεκινάει νωρίς, αρκετά νωρίς. Πρακτικά η σύνθεση του υλικού ξεκίνησε καλοκαίρι του 2016, ενώ κανονίζαμε τις επόμενες live εμφανίσεις, είχαμε τις επανακυκλοφορίες των πρώτων albums, γενικά δουλέψαμε υπό αρκετή πίεση έχοντας πολλά projects ανοιχτά. Φτάσαμε στον Απρίλιο του 2018 να έχουμε ολοκληρώσει την προ-παραγωγή και να είμαστε έτοιμοι να μπούμε στο studio. Εξαρχής το υλικό μας ακουγόταν πιο μελωδικό, κάτι που το αφήσαμε να κυλίσει, όπως και το γεγονός του ότι για πρώτη φορά υπήρχαν στοιχεία που ουδέποτε είχαν εμφανιστεί στη μουσική αλλά και στους στοίχους της μπάντας. Η παραγωγή ολοκληρώθηκε το Γενάρη του 2019 μετά από 3 διαφορετικά στάδια επεξεργασίας σε 3 διαφορετικά studios με το ανάλογο ανθρώπινο δυναμικό να είναι πίσω από την κάθε διαδικασία.

Φαντάζομαι η διαδικασία σύνθεσης ήταν ευκολότερη σε σχέση με το παρελθόν, πόσο μάλλον εάν αναλογιστεί κανείς το σύνολο της προγενέστερης δουλειάς σας, είχατε αρκετά στέρεο έδαφος να πατήσετε πάνω θα λέγατε;

– Όχι, ίσα ίσα! Ήταν πολύ δυσκολότερη από το παρελθόν, πρακτικά το Primal Energies ήταν ένα album που μας δυσκόλεψε! Αυτό είχε να κάνει καθαρά με την υφή του υλικού καθώς και τα επιμέρους στοιχεία που αυτό περιελάμβανε. Για πρώτη φορά βρεθήκαμε να έχουμε το album πριν ακόμα μπούμε στο studio έτοιμο σε προ-παραγωγή, την οποία δουλέψαμε παράλληλα με τη σύνθεση. Τα επιμέρους νέα στοιχεία έπρεπε να δεθούν όμορφα χωρίς να αλλοιώσουν το αποτέλεσμα, χωρίς να χαθεί η ταυτότητα. Αυτό ειδικά ήταν το δυσκολότερο όλων

Η συνεργασία με τον Tommy Vetterli, δικαίως, απέδωσε καρπούς, έχοντας το album παραγωγή που αναδεικνύει τις αρετές της μπάντας στο μέγιστο. Πείτε μας γι’ αυτό…

– Με τον Tommy η πρώτη επαφή σχετικά με το θέμα της παραγωγής έγινε το 2016 στο Ιταλικό tour που είχαμε κάνει με τους CORONER. Ο ίδιος έχοντας μας δει live και μετά από την κουβέντα που κάναμε μας δήλωσε “παιδιά πρώτα θέλω να ακούσω το υλικό και μετά θα μπούμε σε λεπτομέρειες”. Έτσι τον Απρίλη του 2018 πήρε στα χέρια του την προ-παραγωγή. Έκρινε λοιπόν ότι είναι υλικό που θα μπορούσε να το δουλέψει, έτσι μπήκαμε στις λεπτομέρειες του τι και πώς πρέπει να γίνει. Ετοιμάσαμε τα πάντα εδώ του τα δώσαμε κατευθείαν στα χέρια του στο Over The Wall festival του 2018 όπου ήταν headliners οι CORONER και η διαδικασία ξεκίνησε. Οι προτάσεις και υποδείξεις του έπιασαν τόπο και ο ήχος που έδωσε στο album ο μηχανικός ήχου των CORONER, Martin Zeller, που ανέλαβε την μίξη/mastering με τις οδηγίες του Tommy Vetterli πραγματικά ανάδειξαν τα κομμάτια και έκαναν αυτόν τον δίσκο να είναι ο καλύτερος που έχουμε κάνει μέχρι τώρα.

Επιμένω στα της σύνθεσης/παραγωγής λόγω της ιδιαίτερης μαεστρίας στην διάρθρωση των κομματιών, εννοώντας το πως μοιάζουν να δένουν το ένα με το άλλο, αποτελώντας ταυτόχρονα μια ιστορία το καθένα ξεχωριστά. Από την ιδέα στο γράψιμο κατευθείαν ή σκόρπιες σκέψεις που ενδύονται μουσικά με τον καιρό;

– Έπαιξαν και τα δύο σενάρια. Και σκόρπιες σκέψεις που δέθηκαν σε συγκεκριμένες δομές αλλά και ολοκληρωμένες από την αρχή μέχρι το τέλος ιδέες. Πρακτικά δεν αλλάξαμε τον τρόπο που δουλεύουμε, όλο αυτό όμως έγινε σε απόλυτα επαγγελματικές βάσεις, απόλυτα ελεγχόμενες σε κάθε βήμα.

Έχοντας πάρει μια καλή γεύση πριν τη κυκλοφορία του album και κατόπιν της πολύ πρόσφατης επανακρόασής μου, θεωρώ ότι το εκτίμησα δεόντως τη δεύτερη φορά για κάποιο λόγο που δεν μπορώ να προσδιορίσω. Πώς θα το σχολιάζατε, σε συνάφεια με τον μουσικό προσανατολισμό αλλά και τη γενικότερη προσέγγισή σας, ιδίως τα τελευταία χρόνια;

– Η αλήθεια είναι ότι το Primal Energies δεν είναι ένα “εύκολο” album, εννοώντας το ότι δεν ανακαλύπτεις τα πάντα με την πρώτη επαφή, αυτό βέβαια είναι και το συναρπαστικό γιατί ανακαλύπτεις το τι είναι αυτό το album σιγά-σιγά. Αυτό άλλωστε είναι και το βασικό χαρακτηριστικό του ιδιώματός μας και από την άλλη αυτός είναι και ο σκοπός μας. Το “ευκολοχώνευτο” δεν έχει θέση εδώ, και κατ’ επέκταση το “εμπορικό” με την έννοια του “φτιάξε ένα πακέτο κομματάκια και πάμε”. Για εμάς η μουσική είναι πάνω από όλα τέχνη και αυτό υπηρετούμε.

Η πορεία που έχετε διαγράψει ανά τα χρόνια είναι μάλλον μοναχική, δύσβατη εξίσου θα συμφωνούσαμε, ωστόσο πιστεύετε θα θυσιάζατε την ελευθερία για πειραματισμό με παραπάνω προβολή ή, πιο απλά, τη δυνατότητα να φτάσετε στα αυτιά περισσότερου κόσμου που έχει μια λιγότερο τυπική σχέση με τη μουσική;

– Θα στο πω λίγο διαφορετικά. Έχουμε την πολυτέλεια να ακολουθήσουμε έναν τέτοιο μοναχικό δρόμο. Για τους ACID DEATH η ελευθερία για πειραματισμό είναι η ίδια η φύση τους. Με δεδομένο αυτό και με δεδομένο το ότι ποτέ δε στοχεύσαμε στο να βιοποριστούμε από την “τέχνη” μας, το να διατηρούμαστε σε αυτή τη “μοναχική” πορεία είναι μονόδρομος, ο οποίος όμως δεν είναι ανάγκη αλλά επιλογή. Με τη μουσική μας απευθυνόμαστε σε όλους ανεξαιρέτως και έκαστος κρίνει αν τον ενδιαφέρει να μας παρακολουθήσει. Θα μας ήταν πολύ εύκολο διαδικαστικά, τεχνικά και εκτελεστικά το να μπαίναμε σε μια καθαρά “εμπορική” μουσική διαδικασία και σχέση με τον κόσμο, σχέση τύπου supermarket, αλλά οι ACID DEATH καλώς ή κακώς ποτέ δεν ήταν έτσι…Από την αρχή τους.

Μετά τη δημοσίευση της εκάστοτε δουλειάς, πως προχωράτε πέραν από το προφανές της περιοδείας και το να αφουγκράζεστε τα σχόλια του κόσμου;

– Πάντα παρακολουθούμε και αξιολογούμε τη γνώμη του κόσμου και παίρνουμε feedback από ό,τι λέγεται και γράφεται. Οι απόψεις σαφώς και είναι σεβαστές, αλλά όχι άμεσα αποδεκτές. Χρειάζεται το όποιο feedback να περάσει και από τον δικό μας “επεξεργαστή” και ανάλογα να αφομοιωθεί ή να απορριφθεί.

Θεωρείτε διαδικασίες όπως η σχεδόν τελετουργική ακρόαση δίσκων, όπως έγινε και με το “Primal Energies” και γίνεται γενικότερα από την πλειονότητα του κόσμου της μουσικής μας, θα εκλείψουν στο μέλλον; Αν ναι, ο απένταρος μουσικός που θυσιάζει τα πάντα για το rock ‘n’roll π.χ. και πληρώνεται κυρίως σε συναισθηματικό/ψυχικό επίπεδο από τη μουσική που παράγει γιατί να πάψει να κατέχει πρωταρχική θέση στη συνείδησή μας ως πρότυπο;

– Αυτό έχει να κάνει με το πώς το αντιλαμβάνεται ο καθένας. Κάποτε η τελετουργική ακρόαση ήταν κανόνας, πλέον αποτελεί εξαίρεση. Ο “απένταρος” μουσικός όμως συνεχίζει να δημιουργεί γιατί αυτό είναι κομμάτι του εαυτού του. Το αν αποτελεί πρότυπο αυτό είναι μια πολύ μεγάλη κουβέντα… Προσφέρει όμως κάτι… Κάτι που κάποιους που το αποδέχονται -λίγους ή πολλούς δεν έχει σημασία- τους κάνει λίγο πιο ευτυχισμένους.

Σε συνέχεια της προηγούμενης ερώτησης, πώς συνεχίζετε να μοχθείτε προς μια πιο προσωπική και συνεπώς πιο ιδιαίτερη πινελιά σε κάθε εγχείρημα, και τι είναι αυτό που νοηματοδοτεί ακόμη την ενασχόλησή σας με τη (συγκεκριμένη) μουσική, σε μια εποχή, μάλιστα, που εκτιμά δυσκολότερα και ενδιαφέρεται λιγότερο για το πλέον ειλικρινές κομμάτι αυτό του μουσικού βίου;

– Η αλήθεια είναι ότι αυτό αποτελεί και πρόκληση. Πρόκληση να προσπερνάς τα εμπόδια και να συνεχίζεις. Η πρόκληση είναι ένας βασικός παράγοντας να συνεχίζεις. Η αγάπη για το αντικείμενο πάνω στο οποίο δουλεύεις είναι ο αμέσως επόμενος.

Ελπίζω να μη σας τρέλανα, ότι θα θέλατε να προσθέσετε, γενικά και αόριστα, αλλά και πιο συγκεκριμένα για το τι επιφυλάσσει το μέλλον, τώρα είναι η ευκαιρία σας…Καλή συνέχεια από μένα!

Ευχαριστούμε πάρα πολύ για τη στήριξη όλα αυτά τα χρόνια! Σύντομα θα τα πούμε εκεί έξω σε κάποιο stage!

www.aciddeath.net
www.facebook.com/aciddeathgr
www.youtube.com/aciddeathgr
www.reverbnation.com/aciddeathgr
www.twitter.com/aciddeathgr
www.instagram.com/aciddeathgr