Νέος δίσκος για εσάς. Κάλεσμα θανάτου λοιπόν. Πες μας πώς προέκυψε ο τίτλος;

Πάντα μας άρεσε η χρήση μονολοκτεκικών τίτλων για την ονομασία των δίσκων μας, κάτι που θέλαμε να συνεχίσουμε και εδώ. Με βάση αυτό το γνώμονα λοιπόν μας “έκατσε “η συγκεκριμένη λέξη και αν αρχικά υπήρχαν κάποιες ενστάσεις στη χρήση της,εν τέλει πιστεύω ότι έδεσε άψογα με την ατμόσφαιρα  του δίσκου. Και δυστυχώς και με τη τρέχουσα περίοδο

Οκτώ χρόνια μεσολάβησαν για τη νέα σας κυκλοφορία. Μείνατε ωστόσο παραγωγικοί όλο αυτό το διάστημα;

Όχι ιδιαίτερα, αν και σίγουρα πέραν της δικής μας γνώριμης ακαμψίας είχαμε να αντιμετωπίσουμε και διάφορες επιπρόσθετες δυσκολίες, όπως η αποχώρηση του παλιού μας μπασίστα και ιδρυτικού μέλους Ερρίκου  Νέγρου. Ευτυχώς  η θέση καλύφθηκε με τη προσθήκη  του Λευτέρη Κασμίρη, ο οποίος μας έδωσε την απαιτούμενη ώθηση για να συνεχίσουμε. Επίσης αν αναλογιστεί κανείς ότι το άλμπουμ  ηχογραφήθηκε φθινόπωρο  του 2017, το μεγάλο  κάψιμο ήταν το ποσό καιρό μας πήρε να το ολοκληρώσουμε. Συνοπτικά η παραγωγικότητα και η μπάντα μας είναι έννοιες μη ιδιαιτέρα συμβατές χαχαχαχα.

Δεν είναι η πρώτη φορά που συνεργάζεστε με την Venerate Industries, σωστά; Πως προέκυψε η επαναπροσέγγιση;

Ήταν κάτι πολύ  ξεκούραστο και ανακουφιστικό σα διαδικασία! Όντως και οι 2 προηγούμενοι δίσκοι  μας κυκλοφόρησαν φέροντας  το λογότυπο  της Venerate, επομένως  η σχέση και η επαφή υπήρχε. Απλά στη πορεία χαθήκαμε εμείς, χάθηκαν και αυτοί ξέρεις πως τα φέρνει η ζωή. Όταν τυχαία μιλήσαμε μαζί τους και τους είπαμε ότι υπάρχει νέο υλικό, ήταν παραπάνω από ψημένοι να το κυκλοφορήσουν. Ήταν γενικότερα μια ευτυχέστερη συγκυρία ο συγχρονισμός της λέξης του δικού μας λήθαργου με την επιστροφή  της Venerate στα δισκογραφικά δρώμενα.

Το εξώφυλλο χωρίς να είναι πομπώδες αφήνει το στίγμα του θα έλεγα. Ποιος το σχεδίασε; Θες να μας πεις λίγα λόγια γι’ αυτό.

Σ ευχαριστώ πολύ για τη παρατήρηση! Προσωπικά μιλώντας δε θα ήθελα  με τίποτα κάτι πομπώδες. Αν μη τι άλλο στο μεταλ έχουμε χορτάσει πομπώδης κενότητα με το κουτάλι. Στα του εξωφύλλου τώρα, πρόθεση  μας ήταν να έχουμε κάτι το μετρημένο, παγωμένο και επιβλητικό. Η φωτογραφία είναι κάτι που γενικότερα  μας ψήνει αισθητικά επομένως απευθυνθήκαμε στο καλό μας φίλο Βαγγέλη  Νεοφώτιστο (φωτογραφία του οποίου κοσμεί και το εξώφυλλο του Soulship) και μετά από κουβέντες καταλήξαμε στην εικόνα που βρίσκεται  στο εξώφυλλο. Το γραφιστικό τμήμα το επιμελήθηκε ο μόνιμος συνεργάτης και επίσης καλός φίλος Νίκος Τσιώλης και θεωρούμε ότι έδεσε άψογα με τη μινιμαλιστική και ψυχρή προσέγγιση του εξωφύλλου.

Ο δίσκος χαρακτηρίζεται από post/doom/black στοιχεία. Το αποτέλεσμα ηχητικά είναι κάτι που επιδιώξατε;

Όσον αφορά το μουσικό κομμάτι αυτό είναι κάτι  που προκύπτει αυθόρμητα , σαν ένα υποσυνείδητο χωνευτήρι των διαφόρων επιρροών και ερεθισμάτων. Συνειδητά βέβαια προσπαθήσαμε τη φορά αυτή να δώσουμε μεγαλύτερη έμφαση στις δομές και ενορχηστρώσεις των κομματιών καθώς και στο πως μπορούμε να αφομοιώσουμε ομοιόμορφα όλες τις επιρροές μας. Στο θέμα της παραγωγής  θεωρώ ότι το  Deathcall είναι ότι καλύτερο έχουμε κάνει μέχρι σήμερα  γεγονός που οφείλεται τόσο στην πολύ προσεγμένη δουλειά της Joan στη μίξη του δίσκου, όσο και στο mastering του Brad Boatright.

Σχετικά με τα φωνητικά, ψήγματα των οποίων υπάρχουν διάσπαρτα, υπάρχουν βλέψεις να έχουν πιο ενεργό ρόλο σε μελλοντική σας δουλειά;

Αν αναφέρεσαι στα καθαρά  φωνητικά , υπενθυμίζω ότι η μπάντα προήλθε από ένα αμιγώς πιο «ορθόδοξο» doom περιβάλλον με αρκετά κλασσικές heavy καταβολές και στην πορεία κινηθήκαμε προς πιο ακραία μονοπάτια. Στόχος μας είναι να χρησιμοποιήσουμε τα φωνητικά και τις διαφορετικές αποχρώσεις τους ανάλογα με τις εκάστοτε  ανάγκες των κομματιών το οποίο αφήνει ανοικτό το πεδίο για τη μελλοντική χρήση τους.

Πώς επηρέασε η πανδημία τη συνθετική διαδικασία και εσάς προσωπικά;

Στη σύνθεση δεν επηρέασε καθόλου μιας και η ολοκλήρωση  των κομματιών είχε πραγματοποιηθεί αιώνες πριν από την πανδημία όπως και η ηχογράφηση. Σα μπάντα μας δυσκόλεψε όσον αφορά στη διεκπεραίωση των προβών καθώς και στο ότι στερηθήκαμε τις (λίγες έτσι κι αλλιώς) ζωντανές εμφανίσεις.  Τέλος σε προσωπικό  επίπεδο το πόσο επηρεαστήκαμε είναι κάτι που θαρρώ πως θα φανεί καλύτερα  στο άμεσο μέλλον.  Ίσως η όλη κατάσταση με τις καραντίνες, την άρση των ανθρωπίνων δραστηριοτήτων κτλ, μας στέρησε τη χαρά για ζωή όπως ακριβώς κάνει και η μουσική μας στον εκάστοτε  ακροατή χαχαχα

Έχοντας σχηματιστεί εν έτη 2001, αν δεν κάνω λάθος, αισθάνεται πως έχετε ήδη πετύχει όσα θα θέλατε μέσα σε αυτήν την 20ετία;

Σε καμία περίπτωση! Εκτός αν θεωρείται  επίτευγμα  το να έχεις γράψει 20 κομμάτια σε 20 χρόνια! Από την άλλη, λαμβάνοντας  υπόψιν τη νωχελικότητα που μας κυριεύει σε πολλές φάσεις στο παρελθόν μας καθώς και τις δυσκολίες  που συναντήσαμε στη διαδρομή, θεωρώ ότι το βασικό μας επίτευγμα είναι ότι συνεχίζουμε να υπάρχουμε και να δημιουργούμε .

Σίγουρα ο ήχος σας έχει εξελιχθεί μέσα στα χρόνια. Πόσο σημαντικό (ή και όχι) είναι για σας μια μπάντα να έχει ήχο ορόσημο;

Νομίζω ότι δεν υπάρχει  μεγαλύτερη  μορφή  κολακείας από το να έχεις το δικό σου ξεχωριστό  ήχο. Να είσαι αναγνωρίσιμος από τα 5 πρώτα δευτερόλεπτα ακρόασης. Ακόμη και αν αυτό συνοδεύεται  από κάτι σε στυλ “κλειστό τώρα!” χαχαχαχα

Ποια είναι τα μελλοντικά σας σχέδια;

Να συνεχίζουμε να παίζουμε και να γράφουμε  μουσική και να μη κάνουμε άλλα τόσα χρόνια  να ξαναβγάλουμε δίσκο!