Γεια σου Bill! Κάνω βουτιά χωρίς πρόλογο στους Diavolos. Hells Headbangers-line up φωτιά! Πώς γεννήθηκαν;

Όλο το σκηνικό ξεκίνησε από τον Nίκο. Είχε στο μυαλό του τη δημιουργία ενός καθαρά old-school σχήματος, και αρκετό υλικό για να στηρίξει κάτι τέτοιο. Είπε την ιδέα στον Tas και στον Taneli, οι οποίοι είχαν μπεί στη μπάντα πριν τελειώσει η ανάλυση του Νίκου χαχαχα. Στην πορεία επειδή είδαν ότι μόνοι τους δε τα έβγαζαν πέρα, και χρειαζόντουσαν οποσδήποτε και κάποιους που να ξέρουν από μουσική, παρακάλεσαν γονατιστοί εμένα και τον Κώστα για να αναλάβουμε κιθάρα και drums αντίστοιχα. Έτσι προχώρησε το σχήμα, το υλικό και οι ηχογραφήσεις. Αν δεν ήταν ο Κώστας και εγώ ακόμα θα το συζητούσαν… χαχαχα!

Diavolos-You-Lived-Now-DieΥπάρχει περίπτωση να συντονιστείτε για live;

Όλα είναι πιθανά. Φυσικά όπως καταλαβαίνεις υπάρχουν πολλές δυσκολίες, λόγω απόστασης μεταξύ μας, ενασχόλησης του καθενός με διαφορετικά γκρούπ,αλλά και άλλων ρυθμών καθημερινότητας. Όμως δεν αποκλείω στο μέλλον να υπάρξουν live ακόμα και αν χρειαστεί να παίξουν κάποιοι session μουσικοί. Όλα θα εξαρτηθούν απο το timing όπως συνήθως γίνεται σε αυτές τις περιπτώσεις.

Συνθέσειs και production παλιάς σχολης, με thrash/black και heavy metal περάσματα σε πολλά σημεία. Ποιος ευθύνεται για όλα αυτά;

Ο βασικός υπεύθυνος είναι ο Νίκος. Όσον αφορά τη δομή και τα κομμάτια όλοι έχουμε βάλει το χεράκι μας, αλλά στο κομμάτι ηχογραφήσεων, mastering και γενικότερα όλο το θέμα production το ανέλαβε μόνος του. Πέραν από την πλάκα και το χαβαλέ που κάνουμε μεταξύ μας, οφείλω να ομολογήσω ότι πάνω στη δουλειά του ως ηχολήπτης είναι εξαιρετικός. Έχει φοβερές ιδέες, είναι μέσα στα πράγματα από άποψη τεχνολογίας, ξέρει να βγάζει τον ήχο που χρειάζεται και κυρίως δεν έχει κολλήματα. Έχω συνεργαστεί με πολλούς ηχολήπτες όλα αυτά τα χρόνια, και στον Νίκο θαυμάζω τον τρόπο με τον οποίο προσεγγίζει κάθε δουλειά που κάνει. Εξαντλεί κάθε τρόπο που έχει για να πάρει το 100%. Γι’ αυτό δεν έχει χρόνο να μελετήσει κιθάρα και γράφει τέτοιες παπαριές. Όπως έγραψε και ένας τύπος σε ένα review, το υλικό των Diavolos είναι σαν τα έπιπλα του Ικεα. Φτηνά και συναρμολογούνται εύκολα… χαχαχα

 

Mέσα σε δυο χρονια έχεις χρεωθεί τέσσερα full albums και τρία split με 5 διαφορετικές μπάντες, πως το παλεύεις το όλο θέμα;

Αν ήμουν υποχρεωμένος να τα κάνω όλα αυτά, ίσως να μην τα έκανα με τέτοιους ρυθμούς. Ίσως αυτή η παραγωγικότητα οφείλεται στο γεγονός ότι το κάνω ως χόμπυ, καθαρά από αγάπη προς το metal, γιατί πάνω απ’ όλα αισθάνομαι οπαδός. Να σου πω ότι δουλεύω 8- 10 ώρες την ημέρα, και όπως οι περισσότεροι άνθρωποι, έχω ελάχιστο ελεύθερο χρόνο. Όμως το να τον αξιοποιώ για να γράφω μουσική, με ξεκουράζει και με αποφορτίζει. Όταν μετά από μια κουραστική μέρα, γυρίσω σπίτι, μιλήσω με τη γυναίκα μου, ακούσω κάνα cd και χαλαρώσω λίγο, το αμέσως επόμενο πράγμα που κάνω για να αισθανθώ πλήρης, είναι να πιάσω την κιθάρα μου. Είναι ψυχοθεραπεία. Συνήθως ότι ιδέα έχω οποιαδήποτε στιγμή της ημέρας, προσπαθώ να την εγκλωβίζω στο μυαλό μου και το βράδυ να δώ πως ακούγεται πάνω στην κιθάρα. Άν μου αρέσει, από κεί και πέρα το πράγμα πάει απο μόνο του. Όσο περνούν τα χρόνια αυτή η διαδικασία γίνεται πιο εύκολη, γιατί δεν πιάνω τη κιθάρα και προσπαθώ να μου έρθει κάτι, αλλά πρώτα έχω την ιδέα για το πως θέλω να ακούγεται το κομμάτι, τί θέλω να περάσω ως εικόνα ή συναίσθημα, και μετά δίνω ηχητική υπόσταση στην ιδέα μου.Αυτό που θέλει λίγο χρόνο είναι το να μπώ στο mood της κάθε μπάντας, γιατί κάθε σχήμα έχει άλλο ύφος. Ειδικά στους Soulskinner, που έχω αποφασίσει να βασίζεται η μουσική πάνω στους στίχους, όλη η διαδικασία είναι πολύ ενδιαφέρουσα και με έχει αλλάξει αρκετά στον τρόπο σύνθεσης.

Είσαι παλιό κρανίο στην ελληνική σκηνή με παρα πολλές συμμετοχές σε διαφορες μπάντες.Πως βλέπεις την ελληνική σκηνή τώρα σε σχέση με τότε;

Θεωρώ ότι τα τελευταία χρόνια η σκηνή είναι στην καλύτερη της φάση, τουλάχιστον απο θέμα συγκροτημάτων. Αν ορίσουμε ως σκηνή το σύνολο promoters, εταιρίες, συναυλιακοί χώροι, κοινό κλπ, τότε είμαστε όπως και πρίν 20 χρόνια, μη σου πω και χειρότερα. Τα γκρούπ και κάποιοι λίγοι οπαδοί που τα στηρίζουν, αποτελούν το πιο ζωντανό και αληθινό κομμάτι αυτής της ιστορίας. Τη δεκαετία του ’90 υπήρχε άνθιση στο χώρο του black metal, και βοήθησαν πολλοί παράγοντες σε αυτό. Το σωστό timing, η προσωπική δουλειά ανθρώπων όπως ο Σάκης (rotting Christ), ο Στέφανος(varathron), o Magus (necromantia) και άλλα παιδιά, εδραίωσαν τη χώρα μας στο χώρο του underground black metal. Όμως σε άλλα είδη δεν υπήρχε ανάλογη πορεία. Σήμερα σε όλα τα είδη παίζουμε champions league! Δές τι γίνεται σε death και grind σκηνή, που γαμάμε σαν χώρα. Thrash? Απο τις λίγες χώρες που έχουμε μπάντες με τέτοια guts και σε μικρές ηλικίες. Ακόμα και σε πιο heavy φάσεις έχουμε άνθιση. Μακάρι όλο αυτό να είχε το support που του αξίζει απο τον κόσμο.

Οι Soulskinner είναι η πιο ενεργή μπάντα σου αν δε κάνω λάθος. Ετοιμάζετε κάτι από studio για το1517477_970407362989241_4204934202258961992_n 2016;

Ναί. Ήδη το υλικό για τον επόμενο δίσκο είναι έτοιμο και σύντομα θα μπούμε στούντιο , για να ξεκινήσουμε ηχογραφήσεις. Πιστεύω ότι μέσα στο 2016 θα κυκλοφορήσει. Εξαρτάται απο τον προγραμματισμό της Xtreem. Αυτό που έχω να πώ είναι ότι είμαι τρομερά ενθουσιασμένος, με τα νέα κομμάτια, και θεωρώ ότι σίγουρα θα είναι ότι καλύτερο έχουμε κυκλοφορήσει!

 

Principality of Hell,oldschool κυκλοφορία πολύ δυνατή,από εκεί και πέρα τι γίνεται;

12360019_1031752336866863_6872019150895005078_n

Καλά είμαστε…χαχαχα…Σύντομα θα υπάρξουν νέα. Απλά θα σου πώ μόνο 2 στοιχεία. Καινούργια εταιρία και καινούργιος δίσκος πολύ σύντομα!Κόλαση, ανελέητο headbaging, αυθεντικό ‘80ς. Είναι η απότιση φόρου τιμής στις μπάντες που μας έμπασαν στο ακραίο metal.

 

Thou Art Lord,μαζευτήκατε πάλι βγάλατε ένα album όπως οι T.A.L. ξέρουν και όσοι ακούνε από παλιά δε περίμεναν κάτι διαφορετικό, το live υπάρχει καθόλου στο μυαλό σας;1109_photo


Αυτή η ιστορία με τα live των Thou Art Lord είναι πολύ περίεργη. Όλοι μας θέλουμε να συντονιστούμε αλλά δεν βρίσκουμε κοινό χρόνο για να γίνει κάτι τέτοιο. Επειδή το έχουμε συζητήσει πολλές φορές στο παρελθόν, πίστεψε με εμείς θέλουμε πιο πολύ απο τον κόσμο, να παίξουμε.Όμως είναι τέτοιες οι υποχρεώσεις του καθενός και κυρίως του Σάκη που όπως καταλαβαίνεις, δεν είναι έυκολο πράγμα να περιοδεύει συνέχεια, να βγάζει album υψηλού επιπέδου με τους Christ και παράλληλα να μπορεί να βρίσκει χρόνο και για Thou. Εγώ όπως σου είπα πρίν έχω επίσης ελάχιστο χρόνο, ο Magus τα ίδια, άρα όλα είναι θέμα να μας κάτσει το σωστό timing.

Nergal,παλιότερα Terra Tenebrae μέχρι και Rotting Christ,τι έχεις να πεις σε κάποιον που ξεκινάει η θέλει αν ξεκινήσει μια μπάντα στον metal χώρο εντός Ελλάδας;

 

Να το κάνει και να είναι ειλικρινής. Λεφτά,δόξα, διασημότητες και μαλακίες να τα ξεχάσει.Έχω γνωρίσει πολλά παιδιά που υπήρξαν απίστευτα ταλέντα και παικταράδες. Όμως επειδή έλιωσαν τα δάχτυλά τους πάνω στην κιθάρα 2-3 χρόνια και παίζαν τον πάτο τους,νόμιζαν ότι αντίστοιχα σε 2-3 χρόνια θα είχαν την αναγνωρισιμότητα του Petrucci. Και πες ok, στα παπάρια μου τι κάνει ο άλλος. Όταν όμως ο Petrucci είναι πιο φιλικός και συζητήσιμος και ο πιτσιρικάς το παίζει ντίβα τότε γάμα τα. Και το χειρότερο; Όταν αυτό δεν το πετυχαίνει, απογοητεύεται , τα παρατάει και δεν ασχολείται άλλο. Τι θέλω να πω εν ολίγοις;  Ότι αν δεν παίζει κάποιος επειδή αγαπάει τη μουσική, και θέλει να προσφέρει πρώτα απ’ολα στον εαυτό του την ικανοποίηση της δημιουργίας, και μετά στους υπόλοιπους, τότε καλύτερα να μην παίξει.Σκληρή δουλειά, αγάπη και αφοσίωση σε αυτό που κάνουν και μικροί 10498024_10202800660352318_3373697456889839867_oκοντινοί εφικτοί στόχοι,και όλα τα άλλα θα έρθουν μόνα τους. Στο τέλος πάντα αυτό που μένει είναι οι καλές στιγμές.Εγώ αυτό που έχω κρατήσει από όλες τις μπάντες που προανέφερες, είναι καλούς φίλους και όμορφες εμπειρίες. Όλα τα υπόλοιπα έχουν περάσει.Όμως ακόμα παίζω, ίσως με περισσότερη όρεξη απο ποτέ,και θα παίζω όσο μπορώ, γιατί αυτό που κερδίζω από όλη αυτή τη φάση, είναι ότι μαθαίνω τον εαυτό μου καλύτερα, και πίστεψε με αυτές οι μοναχικές στιγμές δημιουργίας και μελέτης, μου δημιουργούν τόση χαρά και ικανοποίηση που δεν τις άλλαζα ούτε με το τζακ-ποτ στο γαμημένο το τζόκερ.

Έχεις μετανιώσει σε προσωπικό επίπεδο ή σαν μπάντα(με ποια απ’όλες θα μου πεις τώρα,με κάποια!)  για πράματα που έκανες/κάνατε ή που δεν μπόρεσες να κανεις/κάνατε;

 

Όχι. Κάθε τι που έκανα, το έκανα γιατί εκείνη τη στιγμή ήθελα. Δεν μετανιώνω γιατί δεν τα ξεψυρίζω πολύ για να κολλάω στο παρελθόν.Ότι έγινε-έγινε και δεν αλλάζει. Όμως χρησιμοποιώ το παρελθόν και τα λάθη μου, για να μην τα ξανακάνω στο μέλλον. Χαίρομαι για κάθε λάθος που είχα επιλέξει να κάνω, γιατί αν δε το είχα κάνει, τώρα δεν θα ήξερα ότι είναι λάθος. Το ποιός είμαι σήμερα στα 41 μου, ως άνθρωπος, χαρακτήρας, ακόμα και ως μουσικός, είναι αποτέλεσμα των όσων έχω βιώσει μέχρι σήμερα. Αν κάτι απο αυτά ήταν διαφορετικό,τότε και εγώ θα ήμουν διαφορετικός.Ίσως το μοναδικό πράγμα για το οποίο μπορώ να υπερηφανεύομαι, είναι ότι έχω μπεί σε ένα δρόμο να ανακαλύπτω τον εαυτό μου και να αποδέχομαι αυτά που δεν μπορώ να αλλάξω. Είναι καθαρά θέμα εσωτερικής αναζήτησης, και έχει να κάνει περισσότερο με τα συναισθήματα παρά με τη σκέψη.

 

Θα σου πω απλά συνέχισε γιατί σε οποια μπάντα  μπλέκονται οι χορδές σου αξίζει, καλή συνεχεια σε ότι κανεις και κλείσε όπως θέλεις την κουβέντα. Εις το επανιδείν!

 

Σ’ευχαριστώ πολύ για τα καλά σου λόγια. Εγώ θα συνεχίσω όσο αντέχω να παίζω και όσο ανακαλύπτω νεά πράγματα στον εαυτό μου, που με οδηγούν στο να δημιουργώ καινούργια μουσική. Ευχαριστώ για την κουβέντα και ιδιαίτερα λόγω του Metal Invader, που το έχω στην καρδιά μου, αφού από την εποχή που ήταν fanzine στην έντυπη μορφή του, ήμουν στη συντακτική του ομάδα, κάνοντας κάποιες παρουσιάσεις όποτε είχα χρόνο. Όλοι όσοι είστε τώρα στο ‘zine, να συνεχίσετε την καλή δουλειά.