Outloud Interview 09.2015 Bob Katsionis ROAR Festival Aggelochori

Ένα από τα πιο πετυχημένα hard rock/metal σχήματα της χώρας μας, με καταξιωμένους μουσικούς, ανοίγει νέα σελίδα στην καριέρα μετά την συνεργασία που σύναψε με την Roar Records. Το Μetal Ιnvader επικοινώνησε με τον Bob Katsionis και μας ενημέρωσε για όλα τα τελευταία νέα από το στρατόπεδό της και όχι μόνο.

Ποια είναι τα τελευταία νέα των μελών των Outloud. Τι έκανε ο καθένας αυτό το κενό διάστημα;
Βασικά, υπήρξε ένα ψιλομπερδεματάκι, μιας και ο μπασίστας μας, ο Sverd πήγε φαντάρος και όταν απολύθηκε, είχαμε ήδη προετοιμαστεί με ένα άλλο παιδί, τον Χρήστο από τους Myst, οπότε και συνεχίσαμε έτσι μέχρι και το festival της Rock of Angels Records, που έρχεται τώρα. Το ίδιο και με τον drummer Κώστα Μυλωνά, που ήταν στην Αμερική, αλλά τελικά γύρισε Ελλάδα, ενώ εμείς είχαμε ήδη ξεκινήσει να παίζουμε με τον Θάνο Παππά των Scar of the Sun. Με λίγα λόγια: Μετά το festival θα δείξει. Εγώ κατά τα άλλα, έχω μπει σε μία νέα μπάντα από τη Γερμανία, που θα απασχολήσει πολύ τον metal κόσμο τα επόμενα χρόνια, τους Serious Black. Υπάρχει δυνατή εταιρεία και management, αγάπη προς το πρόσωπό μου, από όλους και είμαι πλέον μόνιμο μέλος. Και βέβαια πάντα περιμένουμε το πράσινο φως από τον Gus G., για να ξαναχτυπήσουμε και με τους Firewind.

Οι Outloud ετοιμάζονται να κυκλοφορήσουν ένα best of με την διασκευή στο «I’m So Excited» των Pointer Sisters σαν νέο κομμάτι. Έχουμε δει κατά καιρούς πολλές περίεργες και ασυνήθιστες επιλογές διασκευών σε metalγκρουπ και η δική σας ανήκει σε αυτή την κατηγορία. Πώς έγινε αυτή η τόσο τρελή επιλογή;
Να σου πω την αλήθεια, σε εμένα δεν φαίνεται καθόλου παράξενη επιλογή. Το βρίσκω απόλυτα ταιριαστό στο ύφος μας. Είναι ένα up tempo κομμάτι, που ξέρουν και οι πέτρες και μου αρέσει από παιδάκι. Το ίδιο εγχείρημα κάναμε και με το “Enola Gay”, αλλά και με το “Maniac”, με τους Firewind, οπότε… τό ‘χω! Στην αρχή μάλιστα, είχα ξεκινήσει να δουλεύω το “Never Gonna Give You Up” του Rick Astley, αλλά δεν μου έβγαινε το groove, οπότε το “I’m So Excited” έκατσε κουτί. Θα δεις!

Αυτή η κυκλοφορία σηματοδοτεί το τέλος μιας εποχής και την έναρξη μιας νέας για το συγκρότημα. Αυτό το τέλος αφορά μόνο την αλλαγή εταιρίας ή θα έχετε και αλλαγές όσο αφορά το συγκρότημα (μουσική κατεύθυνση);
Μάλλον μόνο την αλλαγή εταιρείας, πιστεύω. Θέλω να μιλήσω και λίγο με τα μέλη της μπάντας για το μέλλον και στο επόμενο album να έχω ένα σταθερό line-up. Να προσθέσω ότι σίγουρος στην αρχική πεντάδα είναι πλέον ο νέος κιθαρίστας μας Jim Scordilis. Μεγάλο ταλέντο, δουλευταράς και καλό παιδί! Μεγάλη μεταγραφή, από τα τσικό του Πειραιά(γέλια)!

Αυτή η νέα εποχή για τους Outloud, τους θέλει να βρίσκονται και σε νέα εταιρία. Ποια τα σχέδια σας με τη νέα εταιρία;
Ξεκινάμε με μια πολύ ριψοκίνδυνη, αλλά και φιλόδοξη κίνηση: Ένα best of album!!! Το πιστεύουμε πάρα πολύ, δυσκολευτήκαμε πολύ να διαλέξουμε κομμάτια και πιστεύω πως μπορούμε να υποστηρίξουμε ήδη κάτι τέτοιο, ακόμα κι αν είναι λίγο νωρίς θεωρητικά. ‘Ντάξει, οι Warlord έκαναν best-of με ενάμιση album (γέλια)! Αλλά τι να κάνουμε που ήταν ΟΛΑ ύμνοι! Στη συνέχεια μπαίνουμε studio και στα μέσα του 2016, βγάζουμε νέο album. Είναι ήδη γραμμένο το μισό, έχουμε αλλαγή παραγωγού και τα κομμάτια είναι killer! Έχει ήδη μέσα υπερμελωδικά, υπεργρήγορα, ότι θες! Αλλά θα έχει και αυτό διασκευή-έκπληξη ΜΑΛΛΟΝ σε μια thrash metal μπάντα, αλλά παιγμένο στο στυλ των Outloud. Στη συνέχεια, χέρι-χέρι με το αφεντικό της εταιρείας, θα κοιτάξουμε να φέρουμε κι εμείς την εμπειρία μας και τις διασυνδέσεις μας και να κάνουμε ότι καλύτερο γίνεται για τη μπάντα.

Στο Rock on the Beach Fest θα συμμετέχουν όλα τα συγκροτήματα της Rock of Angels Records. Θα υπάρχει τίποτα ιδιαίτερο από εσάς ως headliners;
Κατ’ αρχάς να πω ότι το Rock on the Beach είναι μια πολύ όμορφη κίνηση, με πολύ μεράκι, από τον κύριο Άκη Κοσμίδη και τους συνεργάτες του. Θα είναι μια πολύ ωραία βραδιά, μεταξύ φίλων και όλοι έχουμε στόχο να περάσει ο κόσμος καλά και να γίνει θεσμός. Θέλουμε τη στήριξη του κόσμου, σε αυτό το εγχείρημα. Εμείς σαν Outloud, θα παίξουμε για πρώτη φορά το “I Am So Excited” live, μαζί με “Enola Gay” βεβαίως, αλλά και όλα τα κομμάτια που ο κόσμος μας ζητάει. Τα ίδια κομμάτια θα υπάρχουν και στο best-of, το οποίο θα διατίθεται ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ εκείνη την ημέρα παγκοσμίως! Τώρα αν έχει σκεφτεί κανένας τίποτα παράξενο…why not! Εγώ είμαι πάντα μέσα!

Ποια είναι η καλύτερη live μπάντα όλων των εποχών;
Όλες οι μπάντες έχουν καλές και κακές περιόδους, οπότε μάλλον θα πω τους AC/DC, ενώ έχω εκπλαγεί και από τους Sacred Reich!

Για ποια μπάντα θα ανοίγατε για το υπόλοιπο της ζωής σας;
Ε καλά, εγώ για τους Dream Theater, αλλά αυτό είναι και λίγο παγίδα, γιατί όποιον έχω δει πριν τους Dream Theater, φαίνεται σαν μπάντα γυμνασίου. Οπότε θα πω μάλλον Foreigner ή Toto!

Ποιες είναι οι καλύτερες και οι σπαστικότερες κινήσεις πάνω στην σκηνή;
Χαχα! Τι ερώτηση, θεέ μου! Το αγαπημένο μου είναι το double guitar / keyboard solo, με τον ανεμιστήρα να φυσάει αγέρωχα τη χαίτη (γέλια)! Το πιο σπαστικό νομίζω είναι το να πρέπει να φύγεις “ντεμέκ” από τη σκηνή, για να ξαναβγείς να κάνεις encore. Το αποφεύγω όσο γίνεται!

Ποια είναι η αγαπημένη σας ή λιγότερο αγαπημένη τάση μόδας στο metal;
Δε με χαλάει τίποτα, ειλικρινά. Είμαι power-prog metaller, αλλά τα σπάω και με Pestilence και με Avenged Sevenfold και με Q5 και με Rush και με Ghost! Ίσως να με χαλάει λίγο το ότι κάποια “τίμια” είδη metal, όπως το stoner και το thrash έχουν γίνει περισσότερο στυλιστική μόδα, απ’ όσο έπρεπε, αλλά και πάλι, οι καλοί ξεχωρίζουν.

Τι σημαίνει το Metal για σένα;
Σημαίνει να είσαι στο δρόμο, σε ένα tour bus, σε όλη σου τη ζωή και να μην έχεις τίποτα άλλο πίσω σου. Σημαίνει να πηγαίνεις 7 χρόνια σερί διακοπές στην Ίο (από όπου και σου μιλάω αυτή τη στιγμή!) γιατί είναι το μόνο νησί με τρία rock / metal μαγαζιά και απλά δεν μπορείς να περάσεις καλά οπουδήοποτε αλλού! Επίσης σημαίνει να κοιτάς τις κιθάρες σου στον τοίχο και να νιώθεις γεμάτος, ξέροντας ότι με αυτά τα λεφτά, άλλοι θα έπαιρναν ένα καλό αμάξι, αλλά εσένα απλά δεν σε νοιάζει… Και πολλά άλλα τέτοια!

Το καλύτερο riff που έχει γραφτεί ποτέ;
Θα πω τα δύο αγαπημένα μου: “Tornado of Soulds” (Megadeth) και “The Fun Palace” (Annihilator)!

Είστε οικείοι με μη metal μουσικά στοιχεία στη μουσική σας. Με ποιον/α μη metal καλλιτέχνη θα συνεργαζόσασταν;
Νομίζω ότι το τερματίσαμε δουλεύοντας στο προηγούμενο album μας με τον Φοίβο στο “One More Time” (μπορείτε να το τσεκάρετε εδώ: http://open.spotify.com/track/2oZIgIxdLzwabTJYqlqUrk), αλλά εγώ θέλω τώρα Μιχάλη Ρακιντζή! Ή και την αγαπημένη μου Ευρυδίκη!

Υπέρ ή κατά του downloading;
Βασικά… δεν έχω καταλήξει! Απλά χαίρομαι που έζησα μια εποχή που κατέβαινες με τους φίλους Σάββατο πρωί στο κέντρο, αγόραζες ένα βινύλιο, το άνοιγες με ευλάβεια, το μύριζες και μετά το έβαζες στο πικάπ και χανόσουν στο τεράστιο εξώφυλό του. Τι να πεις… τώρα πάμε με τα νερά της τεχνολογίας, που έχει και τα καλά της. Δεν είναι πολύ δυνατή η τοποθέτησή μου, το ξέρω, αλλά δεν μου αρέσει να το πολυψάχνω, γιατί χάνω το νόημα που είναι… η μουσική!

Κάτι για το τέλος;
Περιμένουμε τον rock και metal κόσμο να δώσει το παρόν στο Rock on the Beach Festival. Θα είναι δύο πολύ όμορφες βραδιές, δίπλα στο κύμα, με πολλή μουσική και μεράκι από όλους μας. Και άμα “μας τη δώσει”, βουτάμε και για βραδυνό μπανάκι στον Θερμαϊκό γιατί… σαν τη Χαλκιδική δεν έχει!