Δεν πέρασε πολύς καιρός από τότε που οι Cauldron ξαναστάθηκαν στα πόδια τους μετά από ένα τρομακτικό ατύχημα στην Αμερική, κατά τη διάρκεια της περιοδεία τους με τους Enforcer, όπως όμως και από την κυκλοφορία του τελευταίου τους πονήματος, «New Gods». Τον Αύγουστο, μιλήσαμε με τον Ian Chains των Cauldron, ο οποίος απάντησε κάποιες ερωτήσεις που αφορούν τη μπάντα και τη σημερινή τους κατάσταση μετά από όλο αυτό.

Γεια σας παιδιά, μεγάλη μας χαρά να σας έχουμε εδώ!

Εμείς ευχαριστούμε για τη φιλοξενία.

Το “New Gods” είναι η πιο πρόσφατη δισκογραφική σας δουλειά, και τη στιγμή που γράφονται οι ερωτήσεις αυτές δεν έχει κυκλοφορήσει ακόμα. Τι να περιμένουμε αυτή τη φορά, σε σύγκριση με το “In Ruin” του 2016;

Στο μυαλό μας τουλάχιστον, καλύτερη παραγωγή, καλύτερη ερμηνεία και μια πιο «καθαρή» προσέγγιση της σύνθεσης. Είμαστε αρκετά ικανοποιημένοι με το δίσκο, όπως ήμασταν και με το Ιn Ruin όταν βγήκε, κάθε φορά όμως προσπαθούμε να βελτιώσουμε τα στοιχεία μας.

Ας επιστρέψουμε λίγο στο 2006. Το Heavy Metal γενικά δεν ήταν στις καλές του τότε, σε σύγκριση με τώρα. Δεν φοβηθήκατε τότε ότι ίσως να μην βρει ανταπόκριση όλο αυτό;

Το 2006 παίζαμε απλώς μουσική εμπνευσμένοι από το τι ακούγαμε τότε. Ήταν κυρίως μουσική για εμάς τους ίδιους, δεν σκεφτόμασταν πως θα αντιδρούσε ο κόσμος σε αυτό ή αν θα τους ένοιαζε καν. Αλλά ναι, τότε όντως ήταν πολύ λιγότερες οι μπάντες σε αυτή τη φάση.

Το ΕΡ του 2007 “Into The Cauldron”, όπως και το “Chained To The Nite”, ο πρώτος σας δίσκος νομίζω πλέον ανήκουν στα κλασσικά αγαπημένα διαμάντια, όσον αφορά το NWOTHM., το οποίο πραγματικά πλέον έχει ξαναγεννηθεί μέσα από τις στάχτες του. Σκεφτήκατε ποτέ πόσο σημαντικό θα ήταν το πρώτο σας άλμπουμ στο κίνημα αυτό;

Δεν θεωρούμε κανένα δίσκο μας κλασσικό βασικά. Είναι δύσκολο να έχουμε γνώμη πάνω στο δικό μας υλικό. Ειλικρινά για εμάς είναι δύσκολο να ακούμε αυτό το δίσκο, η παραγωγή δεν είναι καλή ενώ η ερμηνεία μας θα μπορούσε να είναι και καλύτερη. Αλλά αν ο κόσμος θεωρεί ότι είχε αντίκτυπο σε μπάντες που ακολούθησαν, μας κάνει!

Λίγο πριν τους Cauldron, υπήρχαν οι Goat Horn, με τους οποίους έχουν γίνει πράγματα, άλμπουμ, ντεμο, ζωντανά άλμπουμ. Διαλύθηκαν περίπου το 2011 απ ότι ξέρω, αλλά τι σας οδήγησε σε αυτή την απόφαση;

Η μπάντα επίσημα διαλύθηκε το 2006, αλλά εδώ και εκεί κάνανε κάποιο σοου. Οι Cauldron δημιουργήθηκαν λίγους μήνες μετά για να πιάσουν τα πράγματα από εκεί που είχαν διαλυθεί. Ειρωνικά, υπάρχουν πολλά περισσότερα στοιχεία στους Cauldron, τα οποία ανάγκασαν τους Goat Horn να διαλυθούν. 

Πέρυσι διασκευάσατε το «Take this torch” των Razor, ως φόρο τιμής στην τεράστια αυτή σκηνή του Καναδά – RazorExciterHelix, ενώ πιο πρόσφατα Skull FistStrikerAxxionMidnight Malice κλπ. Είστε περήφανοι να υποθέσω που είστε μέρος τέτοιας εικονικής σκηνής…

Ναι η αλήθεια είναι ότι υπάρχουν πολλές μπάντες στον Καναδά που άσκησαν μεγάλη επιρροή πάνω μας. Είναι πολύ θετικό να βλέπουμε ότι υπάρχουν ακόμα μπάντες όπως οι Razor και οι Exciter που παίζουν τόσο μεγάλα και καλά show έξω.

Υπάρχουν άλλες καναδικές μπάντες που θα προτείνατε στους αναγνώστες μας; Μπάντες που χρήζουν μεγαλύτερη προσοχή κατά τη γνώμη σας;

Τσεκάρετε τους Freeways, φοβερό melodic hard rock/metal σχήμα για οπαδούς των UFOBOCThin Lizzy κλπ. Έχουν μόνο ένα 7ιντσο αλλά έρχονται πολύ μεγαλύτερα πράγματα απ’ αυτούς.

Κάποιοι δίσκοι που ακούτε ξανά και ξανά; Χωρίς να προέρχονται βέβαια απαραίτητα από τον Καναδά, χαχα!

Αυτή τη στιγμή οι δίσκοι που ακούω συχνά είναι το “Cruel Magic” από Satan, “The Outer Ocean” από VOJD, “Down Below” από Tribulation και “II:Sojourn” από Wytch Hazel.

Μέχρι σήμερα, ποια είναι τα αγαπημένα σας κομμάτια από Cauldron; Υπάρχει κανένα κομμάτι δέουσας σημασίας, που να σας θυμίζει κάτι συγκεκριμένο και να το ξεχωρίζετε από τα άλλα; Κάποιο κομμάτι να σας θυμίζει κάτι συγκεκριμένο;

Υποθέτω πως υπάρχουν κομμάτια στο νέο δίσκο που μου αρέσουν πολύ γιατί δεν τα βαρέθηκα ακόμα. Για παράδειγμα, το «Never Be Found» και «Save The Truth». To «Rapid City» μου θυμίζει την περιοδεία μας με Εnforcer το 2009, πολύ ωραίες στιγμές…Το «Hold Your Fire» είναι το πρώτο κομμάτι που γράψαμε μαζί με τον Jason και τον Myles, το οποίο θεωρώ πολύ ωραίο.

Έχουν υπάρξει κακές στιγμές στην μπάντα, να υποθέσω…

Τίποτα δεν ξεπερνά το ατύχημα μας το 2016…πάντα όμως ακολουθεί κάτι καλό. Βλακείες στο τουρ συμβαίνουν αρκετά συχνά…

Το 2014 διασκευάσατε το «Moonlight Desires» από Larry Gowan. Πως κι έτσι;

Ήταν μεγάλη επιτυχία στα 80s στον Καναδά αλλά δεν ήταν ευρέως γνωστό. Μας άρεσε από παιδιά κι έτσι αποφασίσαμε να κάνουμε τη δική μας version. Μάλιστα ο Larry Gowan το είχε ακούσει και του άρεσε, κάτι πολύ ευχάριστο για εμάς.

Έχουμε 2018 παρόλα αυτά υπάρχει ένα τεράστιο κύμα νοσταλγίας που έρχεται συνεχώς κατά πάνω μας. Βινύλια, retro αισθητική, αναβίωση του κλασσικού heavy metal, στο οποίο βεβαίως ανήκετε. Τι νομίζετε ότι είναι αυτό που τραβάει σήμερα τους νέους στα 80s;

H νοσταλγία σαφώς είναι μεγάλη, αλλά είναι αστείο γιατί οι άνθρωποι ακόμα προτιμούν να ακούνε μουσική απ΄το spotify αντί να αγοράζουν δίσκους. Οι άνθρωποι που δεν ζούσαν τότε το βρίσκουν ελκυστικό γιατί φαίνεται ότι η ποιότητα ζωής ήταν καλύτερη τότε. Το internet έχει καταστρέψει τα πάντα και ο κόσμος έχει γαμηθεί, έτσι ζητάει την απλότητα της δεκαετίας εκείνης.

Οι Έλληνες οπαδοί πάντα ήταν αγρίμια σύμφωνα με τις μπάντες που έχουν επισκεφτεί τη χώρα μας. Έχετε βρεθεί ποτέ στην Ελλάδα;

Είχαμε παίξει το 2007 κάποια live, ενώ είχαμε πάρει μέρος και στο Up The Hammers. Ηταν τρομερό, δεν έχω ξαναδεί τόσο spandex μαζεμένο στη ζωή μου. Θα θέλαμε πολύ να επιστρέψουμε.

Αυτό ήταν λοιπόν. Ο επίλογος δικός σου.

Ακούστε το «New Gods» αν σας αρέσει το μελωδικό AOR εμπνευσμένο από Heavy Metal. Είμαστε πολύ περήφανοι γι’αυτό το δίσκο, οπότε δώστε του μια ευκαιρία!