Ένας χρόνος πέρασε από τις συναυλίες σας σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη, όπου όλοι έμειναν με τις καλύτερες εντυπώσεις. Πως αισθάνεστε εν’ όψει των επερχόμενων συναυλιών πάλι στην Ελλάδα;

Νομίζω η αίσθηση ότι πρέπει να ξανακερδίσουμε το στοίχημα παραμένει! Πριν από έναν χρόνο είχαμε την τύχη να ζήσουμε δύο πολύ δυνατές συναυλίες ,αλλά το κοινό δεν πρέπει κανείς να το θεωρεί δεδομένο. Οπότε υπάρχει φυσικά ενθουσιασμός και χαρά, αλλά ταυτόχρονα και πίεση για να καταφέρουμε να εξασφαλίσουμε τις συνθήκες που έχουμε θέσει σαν στόχο.

Ας μιλήσουμε λίγο για το ‘Macbeth’, την ομώνυμη τραγωδία του Σαίξπηρ, η οποία αποτέλεσε και βάση για το δισκογραφικό σας πόνημα το 2016. Τι αντίκτυπο είχε σε εσάς σαν άτομα το συγκεκριμένο έργο;

Η αλήθεια είναι ότι πρόκειται για ένα πολύ σκοτεινό έργο, που σίγουρα έχει μεγάλη επίδραση στην ψυχοσύνθεση του ηθοποιού, που μπαίνει μέσα στο ρόλο ξανά και ξανά.Για εμάς ως συνθέτες λειτούργησε ως πολύ δυνατή πηγή έμπνευσης, γιατί συνδέσαμε τη μουσική με πολύ δυνατές εικόνες. Γενικά το θέατρο μας βοηθάει πολύ στη σύνθεση νέων κομματιών.

Πηγαίνοντας πίσω στο 1998 και στον “Βακχικό Χορό των Νυμφών”, βλέπουμε ξεκάθαρο το αρχαιοελληνικό στοιχείο. Η Ελευσίνα και οι Δελφοί αποτελούν τους πιο σεβάσμιους χώρους της ελληνικής επικράτειας, όπως και τονίζεται μετά το πέρας των Περσικών πολέμων. Η σχέση σας με την αρχαία ελληνική θρησκεία ποια είναι;

Οι Δαιμόνια Νύμφη εδώ και πολλά χρόνια έχουν φύγει μουσικά από τα στενά όρια του »αρχαιοελληνικού στοιχείου» και έχουν πειραματιστεί σε διαφορετικούς χώρους και με ποικίλες επιρροές.Όλα αυτά βέβαια φιλτράρονται μέσα από την αισθητική μας και με γνώμονα πάντα το να δημιουργήσουμε κάτι νέο, όσο παλιό κι αν είναι αυτό που μπορεί να μας έχει εμπνεύσει. Και μιας και αναφερθήκατε στο »Βακχικό χορό των Νυμφών» θα ήθελα να πω ότι στις επερχόμενες συναυλίες ο δίσκος αυτός θα έχει την τιμητική του. Όσο για τη θρησκεία, όπως έχουμε ξαναπεί, τη θεωρούμε προσωπική υπόθεση του καθενός και στην μπάντα ο καθένας πιστεύει σε ό,τι θέλει.

Η λατρεία των χθόνιων θεοτήτων κυριαρχούσε στο κοσμοείδωλο των ανθρώπων της αρχαϊκής εποχής και “πέφτει” λίγο αργότερα με την επικράτηση του Ολύμπιου Πανθέου, χωρίς όμως να χάσουν τη θέση τους στη συνείδηση των ανθρώπων τότε. Η δική σας ενασχόληση με τις χθόνιες θεότητες στις θεματολογίες σας, πως και επικράτησε σε σχέση με το Δωδεκάθεο;

Ακριβώς γιατί είναι παλαιότερες, πιο ενστικτώδεις, μυστηριώδεις και αρχέγονες.

Έχετε συνεργαστεί μεταξύ άλλων και με σημαντικά ονόματα του ελληνικού πενταγράμμου όπως η Δήμητρα Γαλάνη. Πόσο τιμητικό ήταν αυτό για εσάς, ή ενδεχομένως και για την ίδια;

Η πρώτη μας συνεργασία ήταν με τον Αλκίνοο Ιωαννίδη, στο πρώτο μας άλμπουμ με την Prikosnovenie. Ακολούθησε η συνεργασία μας με τον Ψαραντώνη στο άλμπουμ »Κραταιά Αστερόπη» και με τη Δήμητρα Γαλάνη στην «Ψυχοστασία». Είναι τρεις συνεργασίες που μας τιμούν ιδιαίτερα και τα αντίστοιχα κομμάτια που προέκυψαν είναι πολύ αγαπημένα,τόσο από εμάς όσο και από το κοινό μας.Γενικά πιστεύουμε πάρα πολύ στις συνεργασίες και όλα αυτά τα χρόνια έχουμε διασταυρώσει τα μονοπάτια μας με αρκετούς μουσικούς, ορισμένους πιο γνωστούς στο ευρύ κοινό και άλλους όχι.

Πείτε μας λίγα πράγματα για την “Ψυχοστασία”. Τι είναι σαν όρος αλλά και για την σχετική παράσταση.

Ψυχοστασία είναι η δοξασία περί της ζύγισης των ψυχών των ανθρώπων σε πλάστιγγα. Οι ζυγαριές ψυχοστασίας τοποθετούνταν σε τάφους για να μετρήσουν το βάρος της ψυχής του νεκρού πριν πάει στον Κάτω Κόσμο. Ο δίσκος »Ψυχοστασία» είναι μία από τις πιό σημαντικές δουλειές για εμάς. Είναι ένα άλμπουμ που δουλεύτηκε σχεδόν εξ ολοκλήρου στο Λονδίνο και αποτελεί μια πολυσυλλεκτική δουλειά με μουσικούς από διάφορες χώρες. Με αφορμή αυτό το έργο, το 2013 παρουσιάσαμε τη μουσικοθεατρική παράσταση »Psychostasia» στο Old Cholmeley Boys Club του ανατολικού Λονδίνου σε συνεργασία με το Theatre Lab Company και ύστερα το 2014 το » Psychostasia: The Performance» στα Riverside Studios του Hammersmith. Ακολούθησαν τέσσερα χρόνια συναυλιών (σε Ευρώπη και Αμερική), μουσικής για θέατρο και συμμετοχών σε άλλα projects και τελικά το 2018 ήρθε η ώρα της επιστροφής στην »Ψυχοστασία» με την παράσταση »Psychostasia II The Ritual» στο Asylum Chapel του Λονδίνου, έναν ατμοσφαιρικό, κινηματογραφικό χώρο μιας παλιάς εκκλησίας που είχε βομβαρδιστεί στον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο και πλέον λειτουργεί σαν χώρος για παραστάσεις, εκθέσεις και συναυλίες(έχουν γυριστεί το Game of Thrones, βίντεο κλίπ για τους Daughter κ.α.). Κατά την διάρκεια όλων αυτών των παραστάσεων και συναυλιών, συνθέσαμε νέα κομμάτια με το ίδιο concept, οπότε ήταν εύλογο να συμπεριληφθούν στην επανακυκλοφορία.

Η Γη είχε καθηλωτική σημασία στα αρχαία χρόνια για τη ζωή των ανθρώπων καθώς ήταν η βασική πηγή “ζωής” τους. Σήμερα, δεν βλέπουμε ούτε κατά διάνοια τον αντίστοιχο σεβασμό από τους ανθρώπους. Που οφείλεται αυτό;

Πολλοί οι λόγοι, με βασικό νομίζω αυτόν της κυριαρχίας του κέρδους εις βάρος της ζωής. Η ζωή φαίνεται ότι στην εποχή μας μετράει όσο ακριβώς μετρούσε και στο Μεσαίωνα, δηλαδή καθόλου.Αφού η κυρίαρχη »φιλοσοφία» σήμερα είναι το κέρδος , τα πάντα θυσιάζονται.

Ποια είναι η σημαντικότερη παράσταση που έχετε δώσει έως τώρα;

Δεν νομίζω ότι είναι μόνο μία, γιατί κάθε παράσταση μπορεί να είναι σημαντική για διαφορετικούς λόγους.Επίσης για τον καθένα μας η απάντηση μπορεί να είναι διαφορετική. Μια συναυλία μας που είναι βαθιά χαραγμένη στη μνήμη μου ,όμως, λόγω της ομορφιάς του τοπίου και της πολύ ιδιαίτερης ατμόσφαιρας, ήταν πριν από πολλά χρόνια, στο Φαράγγι της Πετρούσας, στη Δράμα.Θα ήθελα κάποτε να επιστρέψουμε εκεί.Επίσης στο αρχαίο θέατρο του Κουρίου στην Πάφο,όπου παίζαμε ζωντανά τη μουσική της »Αντιγόνης».

Ποιές είναι οι καλύτερες αναμνήσεις σας από το ελληνικού κοινού;

Δεν θα ξεχάσω ποτέ την πρώτη μας συναυλία στη Ξυλουργείο στη Θεσσαλονίκη, το 2007.Η υποδοχή του κοινού ήταν κάτι που δεν το είχαμε ξαναζήσει.Επίσης και οι περσινές συναυλίες , τόσο στην Αθήνα όσο και στη Θεσσαλονίκη είχαν στιγμές πολύ συγκινητικές για εμάς.’Ηταν αυτές οι στιγμές που νιώθαμε να έχουμε παρασυρθεί με το κοινό σε κάτι που ήταν μόνο δικό του και δικό μας.

Πλησιάζει ο Φεβρουάριος, έτσι και οι εμφανίσεις σας σε Θεσσαλονίκη και Αθήνα. Τι να περιμένουμε ακριβώς από εσάς; Τι θα θέλατε να “περάσετε” στο κοινό με τη μουσική σας;

Δεν θα σας πούμε τι να περιμένετε, απλά θα σας πούμε ότι το ταξίδι για εμάς συνεχίζεται , με νέες συνθέσεις, επιπλέον συνεργάτες και εξερευνήσεις σε νέα μονοπάτια.

Τι μέλλει γενέσθαι για την Δαιμονία Νύμφη;

Αυτό κανείς μας δεν το ξέρει!

Αυτά από εμάς. Τα υπόλοιπα σύντομα ξανά στο Principal. Κάτι που θα θέλατε να πείτε στους αναγνώστες μας;

Ένα μεγάλο ευχαριστώ και με την ευχή να ανακαλύπτουν πάντα τις μουσικές που τους κάνουν ευτυχισμένους.

https://www.facebook.com/DaemoniaNympheOfficial/