Μάλλον έχουμε πολλά περισσότερα να συζητήσουμε απ’ όσα νόμιζα. Αλλά πριν από αυτό, πως είστε;

Μια χαρά, εσύ;

“Zenith”, λοιπόν. Πες μας μερικά λόγια για τη δημιουργία του δίσκου. Διακρίνω κάτι “καινούριο”, έχοντας ακούσει μερικά δείγματα. Το “Die For The Devil” έγινε δέκτης πολλών σχολίων. Συνεπώς, πες μας γι’ αυτή τη νέα προσέγγιση.

Η αλήθεια είναι πως κομμάτια για παράδειγμα όπως τα ‘Running  In  Menace’ από το 2010 και ‘Take Me Out Of This Nightmare’ (2013) έχουν, αν θέλεις, παρόμοιο ύφος, αυτή τη δομή των hit-songs την οποία ο κόσμος συνηθίζει να ξεχνά.

Σε αυτή την περίπτωση, φαντάζομαι ήδη πως θα ακούγεται το ‘Thunder And Hell’ live, αν είναι βέβαια στο setlist.

“Θα ακούγεται σαν…”, και, δυστυχώς, τον διέκοψα με κάποιο τρόπο, οπότε φτάνουμε αισίως στην επόμενη ερώτηση.

Ανακοινώσατε, επίσης, τον κιθαρίστα των Lethal Steel, Jonathan Nordwall, ως μόνιμο πλέον μέλος σας, ο οποίος μάλιστα είχε παίξει κάποια liveshows μαζί σας το 2015. Πως και προέκυψε αυτό;

Ήταν πολύ εύκολη απόφαση για εμάς ακριβώς γιατί ο Jonathan έπαιζε μαζί μας για σχεδόν 4 χρόνια τώρα, εξ ου και η μετάβαση ήταν αρκετά ανώδυνη. Ήταν το πλέον φυσικό όταν ο Joseph (Tholl) ανακοίνωσε πως αποχωρεί.

Αν σκεφθούμε πως το “FromBeyond” κυκλοφόρησε πριν 4 χρόνια, μάλλον είχατε πολύ χρόνο για να προετοιμάσετε το “Zenith”. Παρ’ όλα αυτά, όταν είχε κατασταλάξει η περιοδεία για το “From Beyond”, τι άλλο συνέβαινε πίσω από την αυλαία όλα αυτά τα χρόνια;

Στην πραγματικότητα δεν είχαμε τόσο χρόνο να το δουλέψουμε γιατί ήμασταν απασχολημένοι με την περιοδεία ανά τον κόσμο. Νομίζω παίξαμε σε σχεδόν πάνω από 40 χώρες σε δυόμισι χρόνια. Περάσαμε ωραία στο δρόμο. Και, κυρίως, αυτό προκάλεσε την όποια καθυστέρηση. Αλλά, ταυτόχρονα, πήραμε το χρόνο μας ώστε να κάνουμε κάτι που θεωρούσαμε ενθουσιώδες, δημιουργικό, εμπνευσμένο.

Από τη μία, το “Death By Fire” κίνησε την προσοχή πολλών, ενώ παράλληλα το “Diamond” θεωρείται το ψιλο-κλασικό σας. Εσύ ποιο ξεχωρίζεις ως το αγαπημένο σου album των Enforcer;

Αν το περιορίσουμε μεταξύ των δύο, είμαι σίγουρα πιο ικανοποιημένος με το “DeathByFire” επειδή εργαστήκαμε περισσότερο μέχρι να πούμε ότι είμαστε ικανοποιημένοι με τα κομμάτια. Τo “Diamonds” έχει αρκετά κομμάτια δυνητικά καλά, αλλά ξανακούγοντάς το τώρα, συνειδητοποιώ πόσο βεβιασμένα το ηχογραφήσαμε και πόσο λιγότερο χρόνο ξοδέψαμε στο να κάνουμε τα κομμάτια όπως, ιδανικά, προορίζονταν να γίνουν.

Κάποτε είχες δηλώσει πως “το heavy metal είναι αιώνιο/διαχρονικό”. Το πιστεύεις ακόμα αυτό; Πως βλέπεις τα πράγματα σήμερα; Εννοώντας πως όταν το NWΟTHM πρωτο-εμφανίστηκε, οι περισσότεροι φάνηκαν ενθουσιασμένοι αλλά η σκηνή σήμερα έχει χάσει λίγο την αίγλη της. Αρκετοί μουσικοί μάλιστα έχουν ισχυριστεί πως ποτέ στην πραγματικότητα δεν είχε και τόση απήχηση και ότι οι μπάντες που παίζουν heavy metal σήμερα δεν έχουν επιτύχει πολλά.

Βεβαίως ο ήχος του heavy metal είναι αθάνατος, αυτό είναι αδιαμφισβήτητο. Το heavymetal δημιουργήθηκε και κουβαλούσε στην πραγματικότητα την μεγαλύτερη έμπνευση που μπορούσε στα 80ς και στα 70ς. Αν έχει πεθάνει κατά κάποιο τρόπο ώστε οι άνθρωποι έχουν χάσει το ενδιαφέρον τους για αυτό, σε κάποιο βαθμό οφείλεται σε μπάντες που παίζουν αυτή τη μουσική χωρίς ίχνος έμπνευσης, απλά προσπαθώντας να αντιγράψουν τους ήρωές τους και όχι προσφέροντας κάτι αυθεντικό, ενώ τα κομμάτια τους δεν είναι τόσο καλογραμμένα, οπότε καταλαβαίνω γιατί πολλοί το εκλαμβάνουν ως παρωδία, συμπεριλαμβανομένου του εαυτού μου. Στο τέλος, σε ό,τι αφορά τη μουσική, σκοπός υποθέτω είναι το να γράφεις καλά κομμάτια, ασχέτως είδους.

Πρόκειται να επισκεφθείτε την Ελλάδα το Μάιο, επιτέλους, μετά από 4 χρόνια. Τι να περιμένει κανείς στα επερχόμενα shows, αν υποθέσουμε ότι έχετε δείξει ιδιαίτερο ενδιαφέρον για το ελληνικό κοινό;

Θα παίξουμε τα καλύτερα shows που έχουμε κάνει ποτέ. Πιστεύω με τα τελευταία καινούρια κομμάτια έχουμε στη διάθεσή μας μια νέα παλέτα προς επιλογήν και πειραματισμό, πολλά διαφορετικά είδη έκφρασης, διαφορετικά τραγούδια που ακούγονται εξίσου διαφορετικά, με ποικιλία παραλλαγών, οι οποίες μπορούν θεωρώ να αναδειχθούν ιδιαίτερα στα πλαίσια του live. Κατά πάσα πιθανότητα το show θα κρατήσει ώρα, ίσως μιάμιση ώρα το λιγότερο, αντλώντας από διαφορετικές περιόδους της μπάντας.

Αυτά από εμένα, τα λέμε σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη.

Ανυπομονούμε να τα πούμε με το ελληνικό κοινό και περιμένουμε πως και πως να επιστρέψουμε.