Γεια σου Mark, Χαιρετισμούς από Αθήνα! Εκ μέρους του Metal Invader σ’ ευχαριστούμε πολύ γι’ αυτή τη συνέντευξη. Πώς είσαι;

Γεια σου, χαίρομαι που σε γνωρίζω, κι εγώ ευχαριστώ!

Δεδομένων των περιστάσεων, πολύ καλά, αν εξαιρέσεις βέβαια ότι δεν μπορούμε να ταξιδέψουμε και να κάνουμε live. Επομένως, δεδομένου ότι είναι ελάχιστα αυτά που μας επιτρέπονται αυτήν τη στιγμή να κάνουμε, προσπαθώ να περνάω όμορφα. Δεν είμαι πάρα πολύ σπίτι τον τελευταίο καιρό. Περπατώ, κάνω βόλτες με το ποδήλατο, τώρα μένω στην περιοχή της Σικελίας, Νότια Ιταλία, και βλέπω μερικούς φίλους με τους οποίους είχα χαθεί για αρκετό διάστημα.

Το νέο σας άλμπουμ, “Omega” βγήκε πριν από μερικές ημέρες !! Θα μπορούσες να μας πεις  δυο λόγια για την ιδέα  γύρω από την οποία στήθηκε το άλμπουμ, καθώς και για τον τίτλο;  Να φανταστώ εμπνευστήκατε από  την θεωρία του σημείου Ωμέγα;

Ναι, πράγματι από τη θεωρία Ωμέγα. Η θεωρία αντανακλά το σημείο στο οποίο  όλα στο σύμπαν θα περιστραφούν προς ένα σημείο ολοκληρωτικής ενοποίησης. Αυτό ουσιαστικά ενστερνίζεται η συγκεκριμένη θεωρία. Σκέφτηκα ότι ήταν μια ενδιαφέρουσα ιδέα/θεματολογία και σίγουρα αποτέλεσε το σημείο εκκίνησης για να γράψω τους περισσότερους από τους στίχους, οι οποίοι χαρακτηρίζονται από πνευματικότητα και σοφία που πηγάζει από παλαιότερους πολιτισμούς.

Αντιμετωπίσατε δυσκολίες καθ ‘όλη τη διαδικασία ηχογράφησης του νέου σας υλικού λόγω της Πανδημίας;

Σταθήκαμε αρκετά τυχεροί γιατί είχαμε ηχογραφήσει ήδη τα τύμπανα, το μπάσο, τις κιθάρες και τα ορχηστρικά μέρη πριν ξεκινήσει η καραντίνα. Δυστυχώς, δεν μπόρεσα να ηχογραφήσω τα φωνητικά μέρη που μου αναλογούν στο στούντιο, οπότε έπρεπε να τα ηχογραφήσω σπίτι μου. Μόλις είχα ολοκληρώσει ωστόσο το στήσιμο του δικού μου home studio όπου μπορούσα εύκολα να ηχογραφήσω τα φωνητικά. Η Simone (Simons), βρήκε με τη σειρά της ένα στούντιο στη Στουτγκάρδη, Γερμανία, όπου έκανε κάποιες δοκιμαστικές ηχογραφήσεις και τέσταρε αρκετά μικρόφωνα, έως ότου κατέλεξε στο κατάλληλο για εκείνη και τη μπάντα ήχο. Επίσης, βοήθησε ιδιαίτερα και ο παραγωγός μας, μέσω Skype κλήσεων, δίνοντας τις απαραίτητες οδηγίες, και έτσι ολοκλήρωσε και εκείνη την ηχογράφηση των φωνητικών. Πιστεύω επομένως πως σε ένα μεγάλο βαθμό ήμασταν αρκετά τυχεροί και δεν αντιμετωπίσαμε τόσο πολλά προβλήματα.

Οι στίχοι των Epica σχετίζονται γενικά με ζητήματα  που άπτονται της πνευματικότητας, της θρησκείας, και εν γένει πτυχών της κοινωνίας μας. Στο νέο άλμπουμ κινείστε στο ίδιο μοτίβο ή πειραματιστήκατε σε κάτι διαφορετικό;

Το νέο μας άλμπουμ, «Omega», διακρίνεται σίγουρα από έντονη πνευματικότητα, γιατί τόσο η Simone (Simons), όσο και εγώ, πιστεύουμε ότι υπάρχει πολλή σοφία σε μία πληθώρα αρχαίων πολιτισμών προς διερεύνηση. Είναι σαν μια αστείρευτη πηγή έμπνευσης. Η εν λόγω θεματολογία επομένως αποτελεί για εμάς πάντοτε κίνητρο και σε στιχουργικό πλαίσιο. Κανείς ωστόσο δε μπορεί να προδικάσει τι θα προκύψει σε ένα επόμενο άλμπουμ, αλλά προς το παρόν αισθανθήκαμε ότι θέλαμε να εμείνουμε σε τέτοια πνευματικά ζητήματα.

Η Ελληνίδα Βίκυ Ψαράκη (The Agonist) και o Zaher των Myrath συμμετέχουν ως guest σε ορισμένα φωνητικά μέρη στο νέο άλμπουμ, στα  κομμάτια «Twilight Reverie – The Hypnagogic State» και «Code of Life», αν δεν απατώμαι. Πώς καταλήξατε σε αμφότερους και πώς κύλησε η μεταξύ σας συνεργασία;

Το άλμπουμ είχε ήδη σχεδόν ολοκληρωθεί. Ωστόσο, αισθανθήκαμε ότι έλειπαν δύο ακόμη τελικές πινελιές απ’ αυτό. Η μία ήταν η προσθήκη αραβικών ατμοσφαιρικών φωνητικών, επομένως γι’ αυτό σκεφτήκαμε τον Zaher, δεδομένου ότι τον γνωρίζαμε καλά καθώς είχαμε ήδη περιοδεύσει μαζί του. Το ίδιο ισχύει και για τη Βίκη, περιοδεύσαμε μαζί της και την γνωρίζουμε πολύ καλά. Ψάχναμε για μία πολύ δυναμική  γυναικεία φωνή να ηχογραφήσει ένα πιο λεκτικό αν θες μέρος και σκεφτήκαμε αμέσως ότι εκείνη θα ταίριαζε απόλυτα. Έτσι, το ηχογράφησε και έδεσε μοναδικά. Η  Βίκυ είναι ένα απίστευτο άτομο, και πιθανώς η πιο ευγενική φυσιογνωμία που έχω γνωρίσει  στη μουσική βιομηχανία.

Οι Epica συνδυάζουν συμφωνικά με death μέταλ μέρη. Ωστόσο, υπάρχουν και κάποιες πολύ ενδιαφέρουσες εναλλαγές μεταξύ thrash μέταλ και instrumental black επιρροές. Σκόπιμα θεωρείς ότι επιλέγετε να υπάρχει αυτή η ποικιλομορφία, ή είναι κάτι που βγαίνει φυσικά στις συνθέσεις σας;

Στην πραγματικότητα, όταν συνθέτουμε μουσική, δεν σκεφτόμαστε πάρα πολύ, αφήνουμε την έμπνευση και την ενέργεια να ρέει. Για μένα, είναι πολύ σημαντικό να αφήνουμε ελεύθερους τους εαυτούς μας αντί να μπαίνουμε σε καλούπια και να σκεφτόμαστε υπερβολικά το καθετί, γιατί όταν αυτό γίνεται απομακρύνεσαι από την ουσία αυτού που αρχικά ίσως ήθελες να πετύχεις. Μερικές φορές δημιουργούμε απλώς όμορφη μουσική, κρατώντας ωστόσο οτιδήποτε τρελό ή οτιδήποτε φέρει ένα πιο προσωπικό στοιχείο και μπορεί να βγει στην πορεία. Έτσι λειτουργούμε και δεν θέλουμε επ’ουδενί να σταματήσουμε αυτήν την προσέγγιση. Για παράδειγμα, ακόμη και στο «Kingdom of Heaven» είχαμε αυτό το black μέταλ μέρος, το οποίο βγήκε τόσο φυσικά… και ξέρεις … αυτή είναι η και η διασκεδαστική πλευρά της μουσικής δημιουργίας.

Θεωρώ πως είναι πολύ ενδιαφέρον ότι παρόλο που κάθε  κομμάτι έχει τη δική του μουσική ταυτότητα, το σύνολο του άλμπουμ φέρει πάντοτε μία ολότητα.

Σ’ αυτό ακριβώς στοχεύουμε, να έχει δηλαδή το άλμπουμ ομοιόμορφο σαν σύνολο, αλλά παράλληλα κάθε τραγούδι να έχει τη δική του ταυτότητα!

Μέσα στα χρόνια  το συγκρότημα ήταν πάντα πολύ ενεργό όσον αφορά τις live εμφανίσεις του. Πώς πιστεύεις ότι η μουσική βιομηχανία συνολικά θα ανταποκριθεί στο άνοιγμα των συναυλιών και των φεστιβάλ, θα είναι θεωρείς τα πράγματα ίδια με πριν την Πανδημία;

Λοιπόν… αυτή είναι μια δύσκολη ερώτηση γιατί κανείς δεν ξέρει ακριβώς τι θα συμβεί. Προσωπικά, νομίζω ότι τα πράγματα θα είναι διαφορετικά. Νομίζω ότι ίσως ποτέ δε θα επιστρέψουμε στα παλιά! Ειδικά τα πρώτα χρόνια οι φαν για να παρακολουθήσουν μία συναυλία μπορεί να χρειαστεί να βεβαιώνουν με κάποιο τρόπο ότι έχουν εμβολιαστεί κλπ. Ελπίζω πραγματικά ότι δεν θα εξελιχθεί έτσι, αλλά έχω αυτήν την πεποίθηση ότι έτσι θα είναι. Ας ελπίσουμε ότι, από ένα σημείο και έπειτα, όλα θα επανέλθουν στο φυσιολογικό. Βέβαια η κοινωνία έχει αλλάξει για πάντα. Θα  δείξει…

Τι πρέπει να κάνει ένας φαν κατά τη γνώμη σου για να υποστηρίξει τις αγαπημένες του μπάντες  στις μέρες μας;  Σίγουρα οι καταστάσεις επιβάλλουν μεγαλύτερη κινητικότητα και από το κοινό, καθώς η οικονομική ζημία από την έλλειψη των εσόδων από live και συναυλίες και περιοδείες θα είναι εμφανής στο άμεσο μέλλον για όλες τις μπάντες….

Ναι ναι αυτό είναι αλήθεια! Ειδικά τώρα που δεν μπορούμε να κάνουμε περιοδείες, αυτή είναι βασικά η κύρια πηγή εσόδων μας. Γι ‘αυτό το εκτιμούμε ακόμα περισσότερο όταν οι φαν αγοράζουν το άλμπουμ ή υλικό από το merchandise μας. Για μια μπάντα σαν εμάς η κινητοποίηση των φαν σ’ αυτό το επίπεδο κάνει την διαφορά. Αυτό θα μας βοηθήσει να κρατήσουμε τη μπάντα ζωντανή, και πίστεψέ με κυριολεκτώ. Χωρίς τις φυσικές πωλήσεις τα πράγματα θα ήταν πολύ πιο δύσκολα. Είμαι πραγματικά ευγνώμων για τους ανθρώπους που μας υποστηρίζουν, δεδομένης της συγκυρίας!

Έχετε ήδη κυκλοφορήσει οχτώ άλμπουμ, είμαι βέβαιη ωστόσο ότι η διαδρομή δεν ήταν στρωμένη με ροδοπέταλα… σίγουρα υπήρχαν σκαμπανεβάσματα όλα αυτά τα χρόνια. Θα μπορούσες να μοιραστείς μαζί μας ορισμένες από τις κορυφαίες σας στιγμές; Ποια ήταν  θεωρείς η πιο δύσκολη περίοδος για το συγκρότημα μέχρι τώρα;

Κορυφαίες στιγμές ήταν σίγουρα οι μεγάλες περιοδείες και συναυλίες που κάναμε. Μερικές φορές ακόμη και ένα μικρό live λόγω της ατμόσφαιρας που αποπνέει μπορεί να είναι σε κάνει να το θυμάσαι για πάντα. Επίσης, συνεργάστηκε με τόσους σπουδαίους και ταλαντούχους ανθρώπους που πάντα θέλουν το καλύτερο για  τους Epica και μας ωθούν πάντα να ξεπερνάμε τα όριά μας. Για παράδειγμα, η συνεργασία με τον Joost van den Broek (τον παραγωγό μας) είναι άξια αναφοράς γιατί είναι απλά υπέροχος. Το ίδιο ισχύει και για το Sascha Paeth, τον προηγούμενο παραγωγό μας, ο οποίος εξακολουθεί να συνεργάζεται μαζί μας σε κάποια φωνητικά μέρη. Είναι εκπληκτικός και τον ευχαριστούμε. Η αλληλεπίδραση με το συγκρότημα και οι μουσικοί πειραματισμοί πάνω σε νέο υλικό μπορεί επίσης να θεωρηθεί κάτι κορυφαίο. Για παράδειγμα, περάσαμε πολύ καλά στην Ολλανδία, ήμασταν όλοι μαζί σε ένα σπίτι και δουλέψαμε πάνω σε νέα κομμάτια, τρομερά αναζωογονητικό συναίσθημα. Φυσικά υπάρχουν πάντα και δύσκολες στιγμές. Ένα παράδειγμα είναι όταν ο πατέρας της Simone είχε ένα ατύχημα και ήμασταν στη μέση της περιοδείας, ενώ εκείνη έπρεπε να επιστρέψει επειγόντως Γερμανία. Οι υπόλοιποι δεν ξέραμε αν θα μπορούσε να συνεχίσει την περιοδεία, οπότε μείναμε μια ακόμη εβδομάδα στην Αμερική ελπίζοντας ότι θα επέστρεφε σύντομα. Η κατάσταση ωστόσο δεν βελτιώθηκε, οπότε ολόκληρη η περιοδεία ακυρώθηκε. Τέτοιες στιγμές είναι πολύ δύσκολες, επειδή έχουν ένα ορισμένο κόστος και αυτά τα χρήματα καμία ασφαλιστική εταιρεία δε θα στα καλύψει. Έτσι, τέτοιες στιγμές μπορεί να είναι πολύ δύσκολες για το συγκρότημα. Βέβαια, ήμασταν όλοι πολύ χαρούμενοι που ήταν με τον πατέρα της, και που επέζησε στο τέλος χωρίς επιπλοκές. Μετά πρέπει να αποφασίσεις πώς θα λύσεις τα ανακύπτοντα οικονομικά προβλήματα. Αυτό κάναμε πάντα, παρά τις όποιες δυσκολίες που είχαμε τα τελευταία 20 χρόνια, καταφέρναμε και βρίσκαμε πάντα τον τρόπο να τις ξεπεράσουμε. Όποτε κάποιος περνά μια δύσκολη στιγμή, η υγεία και η οικογένεια αποτελεί πάντα την πρώτη προτεραιότητα.

Έχετε ιδιαίτερα πολλούς και ιδιαίτερα θερμούς υποστηρικτές εδώ στην Ελλάδα. Μπορείς να φέρεις στη μνήμη σου κάποια από  τις συναυλίες σας εδώ; (Αν δεν κάνω λάθος η τελευταία σας εμφάνιση ήταν στο Rockwave Festival το 2017).

Ναι, θυμάμαι ότι έκανε υπερβολικά πολύ ζέστη. Ήταν μέσα καλοκαιριού, και καταμεσήμερο! Νομίζω ότι ήταν ένα από τα πιο “καυτά” live που έχω κάνει στη ζωή μου [γέλια]. Σίγουρα το θυμάμαι όχι μόνο λόγω της ζέστης, αλλά και  λόγω των φαν που ήταν τόσο παθιασμένοι δίνοντας μας παλμό και ενέργεια να συνεχίσουμε. Ελπίζω να επιστρέψουμε σύντομα τι να πω…

Αυτά από εμένα Mark, θα ήθελες να απευθύνεις κάτι τελευταίο στους φαν σας στην Ελλάδα;

Μου αρέσει ο ήλιος  [γέλια] Η αλήθεια είναι ότι ξέρω μερικές ελληνικές λέξεις γιατί έχω κάποιους Έλληνες φίλους, ξέρω και κάποιες δύσκολες…  Σ ‘αγαπώ πολύ μωρό μου [γέλια], και το rock είναι βράχος, και ο πληθυντικός του rock είναι βράχια, και ξέρω και το μονοπάτι.

Έχει εντυπωσιαστεί, το μόνο σίγουρο είναι ότι σου αρέσουν τα βουνά. Μήπως έρχεσαι και μένεις στην Ελλάδα και το κρατάς μυστικό [γέλια]; Ακόμη και η προφορά σου είναι ύποπτα καλή…

[γέλια] Συνήθιζα να επισκέπτομαι την Ελλάδα, πράγματι. Κάπου στη μέση των βουνών (δεν θυμάμαι το όνομα του χωριού τώρα). Η Ελλάδα είναι μια πραγματικά όμορφη χώρα και λατρεύω τις παραλλαγές του τοπίου, και το φαγητό είναι πολύ νόστιμο φυσικά, λατρεύω τη φέτα [γέλιο].

Mark ευχαριστώ για το χρόνο σου!  Σας εύχομαι ό,τι καλύτερο και ελπίζω να σας δούμε σύντομα στην Ελλάδα.

Ευχαριστώ και γω! Ας ελπίσουμε ότι οι συναυλίες θα επιτραπούν σύντομα.

Καληνύχτα!

Καληνύχτα, ευχαριστώ πολύ!

Σ’ ευχαριστώ και πάλι, εύχομαι καλό βράδυ και ελπίζω να τα ξαναπούμε σύντομα.