Παίδες καλησπέρα και καλώς ήλθατε στο Metal Invader. Είναι μεγάλη μας χαρά να σας φιλοξενούμε για πρώτη φορά στο περιοδικό μας. Σε τι φάση σας βρίσκουμε; Ετοιμάζεστε για τις επερχόμενες συναυλίες σας ανά την ελληνική επικράτεια;

Καλησπέρα, η χαρά είναι όλη δική μας, και σε ευχαριστούμε που μας δίνετε την ευκαιρία για αυτή τη συνέντευξη.

Όντως είμαστε στη φάση της προετοιμασίας για 3 εμφανίσεις στην Ελλάδα με πρώτη στάση το Eightball Club στη Θεσσαλονίκη την Πέμπτη 9 Μαΐου . Έπειτα θα συνεχίσουμε την Παρασκευή στις 10 Μαΐου με προορισμό τα Τρίκαλα (Μουσική σκηνή Ανδρομέδα)  και  Σάββατο 11 Μαΐου στον Βόλο στα πλαίσια του Music for All Festival.

Κατά καιρούς πιάνω συζητήσεις σε πηγαδάκια σχετικά με την κυκλοφορία του δεύτερου ολοκληρωμένου σας δίσκου, το «Coming of Age» και η αλήθεια είναι ότι μια φορά δεν έπεσα σε κακή κριτική. Εσείς που έχετε πολύ πιο άμεσα πρόσβαση στο feedback του κοινού, τι έχετε αποκομίσει αυτούς τους μήνες που ο δίσκος κυκλοφορεί;

Η αλήθεια είναι ότι και εμείς έχουμε ακούσει καλά λόγια. Ωστόσο οι απόψεις ποικίλλουν αναφορικά με την αλλαγή στο κομμάτι των φωνητικών και στην ίσως λίγο πιο “ελαφριά” παραγωγή, παρόλα αυτά η ζυγαριά γέρνει προς τη θετική πλευρά χαροποιώντας μας ιδιαίτερα. Σε κάθε περίπτωση κάθε κριτική και άποψη είναι καλοδεχούμενη.

Συγκρίνοντας το “Coming Of Age” με τον προκάτοχό του, θα έλεγε κανείς πως αφήσατε στην άκρη την southern λογική αφήνοντας την γκρούβα να πάρει τον έλεγχο, ενώ παράλληλα το desert μοτίβο με το alternative ποιον της φωνητικής απόδοσης της Amie, επαναπροσδιορίζουν τον μουσικό σας χάρτη, διευρύνοντας άλλοτε περισσότερο και άλλοτε λιγότερο τον ορίζοντά σας. Είναι μια αλλαγή που προέκυψε αυθόρμητα με την πάροδο του χρόνου ή ήταν μια πολύ συνειδητή κίνηση αλλαγής;

Εξ’ αρχής θέλαμε να προσεγγίσουμε λίγο διαφορετικά την έννοια heavy rock πριν ακόμα προκύψει η αλλαγή στο κομμάτι των φωνητικών, δίνοντάς του στο σύνολο μια πιο μελωδική χροιά, κάτι που ήρθε και έδεσε με την παρουσία της Amie. Όποτε είναι κάτι που έγινε όχι μόνο συνειδητά αλλά αναπόφευκτα.

Στα δικά μου μάτια, αυτό που είδα να γίνεται στο Rover Bar στη Θεσσαλονίκη τον περασμένο Δεκέμβριο ήταν μαγικό – ειδικά την τελευταία φορά. Ένιωσα το κοινό να σας αγκαλιάζει με μια ιδιαίτερη τρυφερότητα και να σας δείχνει την αγάπη του σε κάθε δοθείσα ευκαιρία. Τελικά είναι το κοινό και η δημιουργία αληθινών σχέσεων μαζί του η κινητήρια δύναμη για μπάντα σαν τους Godsleep;

Για αρχή σε ευχαριστούμε πολύ, εάν υπάρχει κάποια ιδανική συνθήκη για ένα live Godsleep είναι αυτή ακριβώς που λες. Όπως τονίζουμε αρκετές φορές, τόσο στο μεταξύ μας όσο και δημόσια, είναι ακριβώς αυτό το πράγμα, ότι μίση ευχαρίστηση παίρνουμε από το γεγονός ότι απλά βρισκόμαστε σε ένα stage και παίζουμε, και άλλη μίση από τη συμμετοχή του κόσμου. Εξάλλου live χωρίς κοινό δεν γίνεται, πόσο μάλλον ένα καλό live χωρίς ένα ενθουσιώδες και ζωντανό κοινό που ανταποκρίνεται σε κάθε νότα.

Ουκ ολίγα είναι τα παραδείγματα συγκροτημάτων που έχουν κάνει αλλαγές στην προσέγγισή τους, τα μέλη τους, την μουσική τους έκφραση προκειμένου να ανανεώσουν τους εαυτούς τους και να παράγουν κάτι φρέσκο. Στην περίπτωση των Godsleep, η αλλαγή ήταν ριζική. Από αντρικά γεμάτα γρέζι φωνητικά, μεταπηδήσατε στην άλλη πλευρά, με την αισθαντική Amie να αποτελεί πλέον την φωνή σας. Πως οδηγηθήκατε σε αυτήν την αλλαγή, υπό ποιες προϋποθέσεις έγινε και υπό ποιο πρίσμα επιλέχθηκε εν τέλει η Amie; Την ίδια απορία έχω και για την αλλαγή του drummer σας.

Για αρχή να ξεκαθαρίσουμε ότι φτάσαμε στο σημείο του να αντικαταστήσουμε τον Κώστα λόγω τις μετακόμισης του στο εξωτερικό. Έτσι λοιπόν, μετά από μία πολύμηνη αναζήτηση αντικαταστάτη/τριας αποφασίσαμε να συνεχίσουμε με την Amie. Η αλήθεια είναι ότι είχαμε μεγάλη ανταπόκριση- ακόμα και από το εξωτερικό!- με αποτέλεσμα να είναι μια δύσκολη απόφαση. Αυτό που διευκόλυνε την επιλογή είναι η αισθητική που θέλαμε να ακολουθήσουμε -όπως είπαμε και παραπάνω- και στην τελική εφ’ όσων αναγκαστήκαμε να προβούμε σε αλλαγή αποφασίσαμε να την κάνουμε όσο πιο “έντονη” γινόταν.

Στο κομμάτι του drummer τώρα… τα πράγματα είναι λίγο πιο σύνθετα. Αυτό έγινε καθώς η μπάντα αναγκάστηκε να κάνει κάποιες επιλογές και έτσι αναγκαστήκαμε να χωρίσουμε τους δρόμους μας.

Χωρίς να θέλω να δώσω λάθος πληροφορίες, οι Godsleep δεν έχουν κάποια συγκεκριμένη δισκογραφική εταιρεία ‘πάνω από το κεφάλι τους’, παρά μόνο συνεργάζονται με κάποιες πριν από την κυκλοφορία του εκάστοτε δίσκου. Είναι συνειδητή επιλογή αυτή; Σας δίνει αίσθημα ελευθερίας και ασφάλειας το γεγονός ότι δεν εξαρτάστε οργανικά από κάποιο label;

Οι πληροφορίες που δίνεις είναι απόλυτα σωστές. Για μας οι εταιρίες είναι συνεργάτες και όχι αφεντικά, συνεπώς δεν θα μπορούσαμε να έχουμε κάποιους οι οποίοι θα μας υπαγορεύουν τι να παίξουμε. Εκτός αυτού μην ξεχνάμε ότι ανέκαθεν στο underground, δεν υπάρχουν αυτοί οι όροι.  Έτσι λοιπόν είμαστε ιδιαίτερα χαρούμενοι που υπάρχουν labels που πιστεύουν σε εμάς μας και βοηθούν να κυκλοφορήσουμε τη μουσική μας, πόσο μάλλον όταν τα συγκεκριμένα πρόσωπα είναι και φίλοι.

Freak Valley, Aquamaria, Yellowstock, Red Smoke, Electric Valley, Exit, Revolution και Rockwave και η λίστα τελειωμό δεν έχει. Έχοντας γευτεί τις σκηνές και τον κόσμο του εξωτερικού, ποιες θα λέγατε πως είναι οι κυριότερες ομοιότητες και διαφορές ανάμεσα στην εγχώρια σκηνή και την σκηνή του εξωτερικού;

Οι ομοιότητες αφορούν στο κομμάτι του του κόσμου. Ο κόσμος και στις δυο περιπτώσεις είναι γεμάτος ενθουσιασμό και πάθος για τη μουσική. Οι μεν του εξωτερικού θα σπεύσουν να ακούσουν ένα γκρουπ μόνο και μόνο επειδή είναι από Ελλάδα, οι δε είναι αυτοί που με την παρουσία τους και τη στήριξη τους καταφέραμε να φτάσουμε την Ελληνική σκηνή στο επίπεδο και την αναγνωρισιμότητα που έχει σήμερα.

Η μόνη διαφορά, που ίσως πονάει λίγο, είναι ότι έξω η ροκ σκηνή μετράει πολλά χρόνια με αποτέλεσμα τα επίπεδα οργάνωσης να είναι λίγο αυξημένα με αυτά που ξέρουμε εδώ. Για τον ίδιο ακριβώς λόγο ο κόσμος είναι πιο απαιτητικός και ο ανταγωνισμός ελάχιστα αυξημένος.

Εάν οκτώ χρόνια πριν, όταν οι Godsleep πήραν σάρκα και οστά, εάν ερχόταν κάποιος και σας έλεγε πως το 2019 θα είχατε τόσες εμφανίσεις στο εξωτερικό, δύο ολοκληρωμένους δίσκους και ένα συνεχώς αναπτυσσόμενο fanbase, ποια θα ήταν η αντίδρασή σας;

 Παρ, ότι εξ’αρχής το βλέπαμε “σοβαρά” και θέλαμε να φτάσουμε ένα επίπεδο όπου θα μπορούμε να παίζουμε παντού τη μουσική μας, δε νομίζω ότι πιστεύαμε στα αλήθεια ότι θα τα καταφέρουμε τόσα πολλά. Πόσο μάλλον τότε που οι ελληνικές μπάντες που “βγαίναν” στο εξωτερικό ήταν πολύ λιγότερες από ότι σήμερα. Βεβαία αυτό που συμβαίνει σήμερα είναι η αποζημίωση της  πολλής δουλειάς και προσπάθειας όλων αυτών των χρόνων.

Ετοιμάζεστε να ξεκινήσετε μια νέα περιοδεία επί ελληνικού εδάφους, και απ’ όσο είδα, οι ημερομηνίες φθάνουν μέχρι και τα τέλη του καλοκαιριού. Που μπορούμε να σας απολαύσουμε; Υπάρχουν σκέψεις για συναυλίες και στο εξωτερικό;

Μέχρι στιγμής αυτά που μπορούμε να αποκαλύψουμε είναι λίγα σε σχέση με αυτά που πρόκειται να συμβούν. Αυτά που έχουν ανακοινωθεί για την ώρα είναι τα: Under the Sun Festival στις 30 Ιουνίου, και Pre-Post festival στην Πρέβεζα στις 3 Αυγούστου.

Μετά το πέρας της θερινής σεζόν και συγκεκριμένα τον Νοέμβρη θα συμμετάσχουμε σε κάποια φεστιβάλ του εξωτερικού, τα οποία θα πλαισιωθούν από την δεύτερη ευρωπαϊκή μας περιοδεία.

Τέλεια! Σας ευχαριστώ θερμά για τον χρόνο σας, ανυπομονώ να τα πούμε και από κοντά στη Θεσσαλονίκη. Κλείνοντας, θα θέλατε να στείλετε κάποιο μήνυμα στους αναγνώστες μας;

Σας ευχαριστούμε για την ευκαιρία που μας δώσατε με αυτή τη συνέντευξη τόσο εσάς, όσο και τους αναγνώστες σας που τη θα διαβάσουν. Παίδες, τα λέμε στο δρόμο και ανυπομονούμε να ροκάρουμε  παρέα, μας έχετε λείψει!