Καλησπέρα Kai, επίτρεψέ μου να ξεκινήσω λέγοντας ότι είναι πραγματικά τιμή μου να μιλάω μαζί σου σήμερα! Εκ μέρους του Metal Invader, και ως προσωπική θαυμάστριά σου, σ’ ευχαριστώ εκ των προτέρων για το χρόνο σου και αυτή συνέντευξη.

Εγώ ευχαριστώ που με καλέσατε, χαρά μου!

Έχουν περάσει σχεδόν τρεις δεκαετίες από τότε που βρέθηκες τελευταία φορά στο στούντιο με τους παλιούς σου συνοδοιπόρους, πώς νιώθεις γι’ αυτό;

Ξέρεις….. εν μέρει επρόκειτο για déjà vu, ένιωσα σαν να επέστρεψα επιτέλους σπίτι. Υπάρχουν ωστόσο παιδιά στους νέους Helloween με τα οποία συνεργάζομαι αυτήν τη στιγμή, και δεν γνώριζα καλά, δεν ήξερα τίποτα για τον χαρακτήρα τους ή αν θες  για το πώς προσεγγίζουν τη συνθετική διαδικασία … ξέρεις… όσο οικείο ήταν, τόσο δύσκολο ήταν δεδομένου ότι μιλάμε για μια νέα εποχή με νέα πρόσωπα.

Έχει περάσει αρκετός καιρός από το τελευταίο άλμπουμ των Gamma Ray, και πέρα απ’ αυτό είχες ασχοληθεί περιστασιακά με κάποια άλλα πρότζεκτ… Πώς ήταν η επάνοδος στη διαδικασία των ηχογραφήσεων;

Σίγουρα μου είχε λείψει το στούντιο! Έχει περάσει αρκετός καιρός από τότε που οι Gamma Ray κυκλοφόρησαν το Empire, δεδομένου του ότι άρχισαν οι συζητήσεις  και οι συναφείς συναντήσεις και ενέργειες προκειμένου να επιτευχθεί η επανένωση και βγει στο φως το Helloween, οπότε δεν υπήρχε πιθανότητα να βγάλω κάτι παράλληλα με τους Gamma Ray. Ήταν πολύ ευχάριστη η επιστροφή στο στούντιο, το να μπαίνεις στη διαδικασία ηχογράφησης ενός άλμπουμ σίγουρα είναι πάντα δημιουργικό!

Σε επίπεδο συνθέσεων σε βρίσκουμε (εξ ολοκλήρου) σε μόλις ένα κομμάτι στο νέο Helloween! Λαμβάνοντας υπόψη την αστείρευτη πηγή έμπνευσης και συνθετικής παραγωγικότητας όλα αυτά τα χρόνια, περιμέναμε μεγαλύτερη συμμετοχή σου στο δίσκο (συνθετικά), πόσο μάλλον όταν μιλάμε για ένα άλμπουμ επανένωσης !! Εικάζω ότι είχες πολλές ιδέες για τις οποίες ωστόσο δεν ήσουν σίγουρος για το αν ταιριάζουν σ’ αυτή τη νέα Helloween περίοδο, σωστά;

Αυτό είναι αλήθεια! Όταν άρχισα να γράφω αντιμετώπιζα την εξής δυσκολία… δεν ήθελα να επαναλάβω/μιμηθώ συνθέσεις του παρελθόντος, απλά ήθελα να βρω κάτι νέο, πάντα Helloween, αλλά με διαφορετική ίσως οπτική γωνία. Μερικές ιδέες απλώς τις άφησα απ’ ‘έξω γιατί ένιωθα ότι δεν ταιριάζουν, ή δεν ότι δεν είχα αρκετή έμπνευση. Έφερα δύο ή τρεις ιδέες που στο τέλος δεν κατέληξαν στο άλμπουμ γιατί δεν ήταν όλοι σύμφωνοι μ’ αυτές στη μπάντα… Εννοώ για το αν ήταν κατάλληλες για το άλμπουμ ή όχι. Με το Skyfall όλοι ήταν σύμφωνοι και σίγουροι για το αποτέλεσμα, όπως άλλωστε και γω. Στην πραγματικότητα, ήμουν πολύ επικριτικός προς τις δικές μου ιδέες… ξέρεις … Θα ήταν εύκολο να γράψω μερικές κλασικές μελωδίες Helloween από άποψη ταχύτητας, αλλά δεν ήθελα να το κάνω αυτό! Έτσι ήμουν τόσο επικριτικός που πραγματικά δεν μπορούσα να καταφέρω να είμαι ρεαλιστής. Είχα την πρόθεση να γράψω κάτι που θα έπρεπε να είναι διαφορετικό, μοναδικό κατά μία έννοια, και αυτό φυσικά είναι πάντοτε δύσκολο να επιτευχθεί.

Θα μπορούσες να μοιραστείς μαζί μας την ιστορία πίσω από το Skyfall, για μένα σίγουρα η καλύτερη στιγμή του άλμπουμ… Ακόμα και το βίντεο του Martin Häusler, είναι το πιο περίπλοκα δημιουργικό στην ιστορία της μπάντας. Μιλάμε για κινηματογραφική παραγωγή με χρήση τρισδιάστατου animation … Αυτό το κλιπ είναι αναμφισβήτητα από μόνο του μία πρωτόγνωρη εμπειρία για τα δεδομένα των Helloween …

Είχαμε την πρόθεση να δημιουργήσουμε ένα βίντεο υψηλής τεχνολογίας. Σίγουρα πρόκειται για μία δυνατή παραγωγή. Φυσικά θα ήταν ωραίο να έχουμε ολόκληρο το κομμάτι, και τα12 λεπτά αυτού, εντός του βίντεο, αλλά σκεφτήκαμε ότι ίσως το παρακάναμε κατά μία έννοια, ενώ θα κόστιζε και πολύ περισσότερο. Έτσι εγκαταλείψαμε αυτή την ιδέα. Εάν υπάρχει κάποιος εκεί έξω που  με οικονομική ευχέρεια και θέλει να δωρίσει στη μπάντα για να κάνει νέο κλιπ με ολόκληρο το κομμάτι, παρακαλώ μη διστάσει να έρθει σε επαφή μαζί μας [χαχα]. Επιλέξαμε το Skyfall επειδή είναι ένα πραγματικά επικό κομμάτι, θυμίζει λίγο την παλιά καλή εποχή του Keeper και ήταν σίγουρα μια καλή επιλογή.

Είναι η χημεία το κλειδί για ένα πετυχημένο άλμπουμ; Πόσο δύσκολο είναι να δουλεύεις μαζί με άλλα έξι μέλη, καθένα από τα οποία έχει τη δική του οπτική για τη συνθετική διαδικασία; Όλοι έχετε πολλά μίλια στην πλάτη σας στο χώρο του μέταλ. Υποθέτω ότι ο καθένας έχει τις δικές του κόκκινες γραμμές…

Η αλήθεια είναι ότι δεν είχαμε ένα συγκεκριμένο σχέδιο γι’ αυτό το άλμπουμ εξ αρχής, ουσιαστικά δεν είχε δοθεί εκ των προτέρων ορισμένη κατεύθυνση. Έτσι, όλα τα μέλη έγραψαν και έβαλαν στο τραπέζι όσες ιδέες θεωρούσαν ότι μπορούν να σταθούν στο νέο άλμπουμ. Φυσικά, αφού συνδέσαμε όλες αυτές τις ιδέες, δουλέψαμε από κοινού και έτσι προέκυψε ένα Helloween άλμπουμ και όχι μια συλλογή από κομμάτια διαφορετικών καλλιτεχνών… Στην πραγματικότητα περάσαμε δύο εβδομάδες στο στούντιο πριν ξεκινήσουμε τη διαδικασία της ηχογράφησης και παραγωγής, στοχεύοντας να συνεργαστούμε και να διασφαλίσουμε ότι όλοι έχουν λόγο σε κάθε κομμάτι του δίσκου. Νομίζω ότι αυτό βοήθησε πολύ ώστε να βγει το υλικό ως ενιαία δουλειά της μπάντας. Πήγε αρκετά καλά. Φυσικά δεν έλειψαν οι αντιρρήσεις, ενώ διατυπώθηκαν εκατέρωθεν επιχειρήματα με διαφορετικές απόψεις. Οι άνθρωποι της παραγωγής ωστόσο μας βοήθησαν αρκετά σ’ αυτό, έχοντας τον τελευταίο λόγο. Υπάρχει εμπιστοσύνη γιατί σέβονται πρώτα και κύρια όλους μας ως συνθέτες. Προσπάθησαν να εξισορροπήσουν κάθε διαφορετική προσέγγιση και άποψη. Έτσι, συνολικά δοκιμάσαμε κάποια πράγματα, μερικά συμπεριλήφθηκαν, ενώ άλλα όχι. Δουλέψαμε πολύ πάνω σ’ αυτό και ήταν επίπονη προσπάθεια, ωστόσο συνεργαστήκαμε πολύ καλά θεωρώ.  

Στο σύνολο της πορείας σου στο χώρο, έχεις δοκιμάσει και δοκιμαστεί σε πολλά διαφορετικά πρότζεκτ και έχεις συμμετάσχει αντίστοιχα σε πολλά άλλων καλλιτεχνών. Αν μπορώ να συνοψίσω ορισμένα, δε μπορώ να παραλείψω ότι ήσουν guest τραγουδιστής στο Follow the Blind αλλά και το Tales από το Twilight World των Blind Guardian, ενώ έχεις συνεργαστεί και με τους Angra στο πρώτο τους full length- Angels Cry, ενώ μνημειώδης είναι και η συμμετοχή σου στο άλμπουμ Metal Opera με τον Tobias (Sammet). Ήταν κάποια από αυτές τις συμμετοχές κάτι που σου άλλαξε τον τρόπο σκέψης σε προσωπικό και δημιουργικό επίπεδο, και αν ναι  γιατί;

Στην πραγματικότητα ναι! Αν πάω πίσω στο χρόνο, με τους Blind Guardian ήταν η πρώτη φορά που δοκίμασα κάτι τέτοιο. Ήταν κάτι συναρπαστικό και φυσικά είναι μεγάλη τιμή να μου ζητηθεί να συμμετέχω ως καλεσμένος σε κάτι παρόμοιο. Πάντα επέλεγα να συμμετέχω σε πρότζεκτ που τρέχουν προσωπικοί μου φίλοι… άλλοι μπορεί να έλεγαν… Ουάου είναι τόσο ενδιαφέρον, δεν θα μπορούσα παρά να πω ναι, αλλά αυτό δεν ισχύει για μένα! Πάντα βέβαια μου άνοιγε τους ορίζοντες και μου άρεσε να δουλεύω πάνω στη μουσική άλλων, γιατί είναι πιο εύκολο για μένα και δεν μένω μόνο στα δικά μου κομμάτια, της δικής μου εκάστοτε μπάντας. Εστιάζεις κατ’ αυτό τον τρόπο μόνο στην απόδοση και στο επίπεδο του performance. Μου αρέσει πολύ να το κάνω αυτό, αλλά είμαι ιδιαίτερα επιλεκτικός, οπότε λαμβάνω πολλά αιτήματα από διάφορους μουσικούς που λένε ότι έχω αυτό που τρέχει… θα μπορούσες να τραγουδήσεις, ή κάνουμε ένα άλμπουμ θα μπορούσες να συμμετάσχεις, κλπ… Λυπάμαι, αλλά ως επί το πλείστον αρνούμαι γιατί δεν θέλω να είμαι ο γνωστός/ίδιος καλεσμένος στο γάμο όλων, και πραγματικά επιλέγω όπως είπα, συνήθως θα συνεργαστώ με άτομα που γνωρίζω προσωπικά.

Το σημάδι για όσους ανέμεναν διακαώς την επανένωση σας, ήρθε με την παγκόσμια περιοδεία των Avantasia το 2010, όπου έπαιξες μαζί με τον Michael Kiske, μετά από περισσότερα από είκοσι χρόνια. Ένιωσες αμέσως τη Helloween φλόγα να καίει μέσα σου, διερωτώμενος πώς θα ήταν μια επικείμενη επανένωση;

Αυτή η επανένωση είναι στο μυαλό μου εδώ και χρόνια, ακόμη και πριν αυτή μου την εμφάνιση με τον Michael και τους Avantasia. Πάντα πίστευα ότι θα ήταν ευχάριστο κάποια στιγμή να συνεργαστούμε και να κάνουμε κάτι ξανά μαζί, να κλείσουμε τον προσωπικό μας κύκλο έτσι, δεδομένου ότι τόσοι πολλοί φαν θα ενθουσιάζονταν μ’ αυτό, και εμείς μαζί τους. Με τον Michael όταν καταλήξαμε στη σκηνή με τους Avantasia, το να είμαστε εκεί,  πάνω στη σκηνή ξανά μαζί, σίγουρα νιώσαμε αυτή τη μαγεία. Ήταν αυτό το συναίσθημα που είχαμε πάντα και μιλήσαμε πολύ γι ‘αυτό σε αυτή την περιοδεία, και έτσι καταλήξαμε μαζί στους Unisonic, δεδομένου του ότι σ’ εκείνο το χρονικό σημείο η επανένωση δεν ήταν ακόμη εφικτή. Κάναμε λοιπόν αυτό με τους Unisonic, και πραγματικά αισθάνθηκα ότι η επανένωση είναι κοντά, και  να ‘μαστε!

Μετά από αυτή την περιοδεία ανακοινώθηκε, μέσω της επίσημης ιστοσελίδας του Kiske, ότι επρόκειτο να ενταχθείς στο συγκρότημά του Unisonic. Το 2011 σε βρίσκουμε εκεί (όπως ήδη μόλις ανέφερες). Το συγκρότημα κυκλοφόρησε το ντεμπούτο του το 2012 και ξεκίνησε μια παγκόσμια περιοδεία. Την εποχή εκείνη σε μια κοινή συνέντευξή σας είπατε ότι δεν υπάρχει πιθανότητα οι Helloween να επανενωθούν … 9 χρόνια αργότερα, ποιο ήταν το κομβικό σημείο για να κάνετε αυτό το τεράστιο βήμα;

Λοιπόν, το σημείο αυτό σχετίζεται με το χρόνο. Νομίζω ότι χρειαζόμουν λίγο χρόνο μεταξύ της αποχώρησής μου από τη μπάντα και αυτή την ενδεχόμενη επανένωση. Μερικές παλιές ιστορίες έπρεπε να ξεχαστούν… πολλά πράγματα απαλύνονται με τον καιρό, γιατί βλέπεις ότι τελικά το να μένουμε στα περασμένα δε βοηθάει το παρόν και το μέλλον. Γινόμαστε πιο συνετοί αν θες με τη πάροδο του χρόνου και είμαστε έτοιμοι να ιεραρχήσουμε τις προτεραιότητές μας. Χρειάστηκε ορισμένος χρόνος, και φυσικά πίσω σε εκείνο το σημείο φαινόταν πραγματικά αδύνατο, γιατί ο Michael απομακρύνθηκε σχεδόν εντελώς από τη metal σκηνή, σχεδόν από τη μουσική σκηνή εν γένει. Χρειάστηκε χρόνος έως ότου τα πράγματα να φτιάξουν τόσο σε προσωπικό επίπεδο, όσο και μεταξύ μας για να μπορέσει η επανένωση να γίνει πραγματικότητα.

Παραγωγή των Charlie Bauerfeind και Dennis Ward, το άλμπουμ ηχογραφήθηκε εν μέρει στο H.O.M.E. Studio στο Αμβούργο (όπου όλα ξεκίνησαν το 1984). Η ίδια κονσόλα ηχογράφησης που χρησιμοποιήθηκε για άλμπουμ Helloween όπως το «Master Of The Rings», το «Time of The Oath» και το «Better Than Raw» χρησιμοποιήθηκε για την ηχογράφηση του νέου υλικού της μπάντας. Η μίξη έλαβε χώρα στα Valhalla Studios του Ronald Prent (Iron Maiden, Def Leppard, Rammstein). Είσαι ικανοποιημένος με το συνολικό αποτέλεσμα;

Υπάρχουν πάντα πράγματα που θα έκανα διαφορετικά, ξέρεις… είναι όλα σχετικά με το γούστο και την οπτική που έχει κανείς ως προς τον ήχο στο μέταλ … σε φωνητικό επίπεδο ή σε οποιοδήποτε άλλο μουσικό μέρος. Έτσι η παραγωγή γενικά θεωρώ πως είναι πολύ καλή και οι παραγωγοί μας φυσικά έκαναν εξαιρετική δουλειά, ειδικά για να ικανοποιήσουν τις ανάγκες όλων, από την άποψη ότι κατέστησαν εφικτό σχεδόν ό,τι ζητήσαμε. Ο ήχος βέβαια ξαναλέω, είναι πάντα θέμα γούστου και προτιμήσεων.

Στο ίδιος μήκος κύματος «επιστροφής στις ρίζες», πώς ήταν να ηχογραφήσεις μαζί με το drum kit του Ingo Schwichtenberg;

Ήταν υπέροχο που υπήρχε το drum kit του! Απόλυτα! Ήμουν πολύ χαρούμενος όταν μπήκα στο στούντιο και είδα τα τύμπανά του στημένα εκεί. Ένιωθα πολύ συγκινημένος!

Η πρώτη σου ηλεκτρική κιθάρα ήταν μία λευκή Ibanez Les Paul, ενώ αν δεν κάνω λάθος εξοικονόμησες  χρήματα για έναν ενισχυτή Marshall μοιράζοντας εφημερίδες….  Πες μας αν θες λίγα λόγια για τον εξοπλισμό σου και τη μουσική σου αναζήτηση μέχρι να βρεις τον ήχο που σε εκφράζει. Για σχεδόν 20 χρόνια, παίζεις με ESP …

Ναι, σωστά! Λοιπόν, χρησιμοποίησα για αρχή Gibson Les Paul, αλλά και Flying V από διάφορες εταιρείες, παλιές ξέρεις… Μου αρέσουν οι παλιές κιθάρες, έχω τη δική μου συλλογή καλών vintage οργάνων, όπως Stratocaster, Les Paul, Flying V… πες κάποια και θα την έχεις! Η ESP είναι φυσικά η custom μου, μ’ αυτή ξεκίνησα στο  Keeper. Μου αρέσει η  φόρμα της και ταιριάζει τέλεια στο σώμα μου, οπότε παρέμεινα σ’ αυτή, ξέρεις, πάντα περνούσα καλά μαζί της. 30 χρόνια δοκίμασα διάφορους ενισχυτές, πετάλια κλπ… μια φορά που είχα νέο εξοπλισμό σε μια περιοδεία η κιθάρα μου βγήκε εκτός και έπαιξα με μια άλλη, και τότε είπα, κοίτα να δεις! Και αυτό ακούγεται υπέροχο. Στο τέλος της ημέρας δεν έχει σημασία με τί παίζεις, αλλά αυτό που παίζεις να ακούγεται σαν εσένα!

Κατά τη γνώμη μου, το power metal τείνει να γίνει ένας όρος που κακομεταχειρίζεται κατά κάποιο τρόπο. Πολλές από τις σημερινές μπάντες καυχιούνται ότι παίζουν power metal, χωρίς να χαρακτηρίζονται ωστόσο από την ταχύτητα και τον δυναμισμό που διακρίνει το είδος. Δεν έχουν την ποιότητα και τη προσέγγιση αν θες συγκροτημάτων όπως οι Gamma Ray. Φέρατε ταχύτητα μαζί με τεχνική αρτιότητα και μελωδία που πυροδότησε τις rock n roll καταβολές μας με τον πιο δυναμικό τρόπο. Παρακολουθείς τη μέταλ σκηνή σήμερα;

Ακούω μπάντες που βγαίνουν τώρα! Σίγουρα! Το τελευταίο συγκρότημα που έχω ακούσει και μου αρέσει πολύ είναι οι Beast in Black. Αγαπώ πραγματικά τα άλμπουμ που έχουν βγάλει έως σήμερα και γενικά παρακολουθώ τη metal σκηνή. Power metal… εντάξει, αυτός ο όρος δεν σημαίνει κάτι για μένα, όλα είναι heavy metal… διαφοροποιούμαστε ανάλογα με την ταχύτητα, τη μελωδία, την επιθετικότητα ή οτιδήποτε άλλο. Πολλές μπάντες από το παρελθόν έχουν fast (metal) κομμάτια, όπως το Exiter των Judas ή το Highway Star των Purple με αυτά τα φωνητικά που ακολουθούν ιδιαίτερα υψηλή ταχύτητα παικτικά … Έτσι, power metal για μένα είναι απλώς ένας όρος με τον οποίο καλώς ή κακώς μας έχουν ταυτίσει, αλλά δεν μπορώ πραγματικά να τον ενστερνιστώ. Απλώς δεν βρίσκω τη διαφορά, για μένα πρόκειται απλά για heavy metal συγκροτήματα που παίζουν γρήγορα.

Υπήρξε υπέρβαση των υψηλών προσδοκιών σε επίπεδο δημιουργικότητας με το Helloween κατά τη γνώμη σου, ποια είναι τα σχόλια που λαμβάνετε μέχρι τώρα;

Μέχρι στιγμής είναι αναπάντεχα θετική η ανταπόκριση. Τόσο οι φαν όσο και οι δημοσιογράφοι μου είπαν ότι αγαπούν το άλμπουμ, ότι είναι υπέροχο, φανταστικό. Όλα τα μηνύματα από θαυμαστές, που άκουσαν το υλικό που έχει βγει προς τα έξω έως τώρα, είναι εξαιρετικά ευοίωνα. Φυσικά, υπάρχει πάντα και αυτή η επικριτική στάση απέναντι στη νέα μας δουλειά, αλλά θα έλεγα ότι το 98% συνολικά των φαν είναι ικανοποιημένο με το αποτέλεσμα, οπότε υποθέτω ότι κάναμε κάτι καλό, ναι!

Υποθέτω ότι η προσπάθεια επαναπρογραμματισμού περιοδείας βεληνεκούς  Pumpkins United ήταν ο απόλυτος εφιάλτης. Οι ημερομηνίες περιήγησης για την προώθηση του νέου σας άλμπουμ έχουν ήδη ανακοινωθεί! Είσαι αισιόδοξος ή υπάρχει πάντα ένα αίσθημα αβεβαιότητας λόγω των τρεχουσών συνθηκών;

Η αβεβαιότητα παραμένει επειδή παρόλο που έχουν ήδη ανακοινωθεί ημερομηνίες για την περιοδεία, κανείς δεν ξέρει τι θα προκύψει μέχρι τότε, θα υπάρξουν ανακοινώσεις για ένα νέο κύμα δραματικής αύξησης ή για διπλό εμβολιασμό; …. Κανείς δεν ξέρει… Παραμένω αισιόδοξος. Είμαι σίγουρος ωστόσο, ότι η αναβολή δύο φορές θα ήταν ο απόλυτος εφιάλτης για τους managers.

Αυτά από εμένα! Θα ήθελες να προσθέσεις κάτι ακόμη;

Σ’ ευχαριστώ πολύ, καλή συνέχεια, μείνε ασφαλής, και ελπίζω να σε δω σύντομα στην Ελλάδα!