Είχα πρόσφατα την ευκαιρία να κάνω μια συζήτηση με τον Attila Csihar, τον Μαγυάρο τραγουδιστή των Mayhem σχετικά με τον ακραίο ήχο και την τελευταία De Mysteriis Dom Sathanas περιοδεία. Ελπίζω να βρείτε κάτι ενδιαφέρον παρακάτω…(βασικά το ξέρω !!!)

Γεια! Να ξεκινήσουμε;

Ναι, φυσικά.

Οι Mayhem θεωρούνται οι πατέρες του είδους  σε πολλά επίπεδα. Ποιο ήταν αυτό το πράγμα που σας παρότρυνε να είστε μουσικά τόσο βίαιοι, επιθετικοί κι ακραίοι;

Ευχαριστώ  για την ερώτηση. Ναι, κατά κάποιον τρόπο όλα αυτά παίρνουν μέρος σε αυτό. Οι Mayhem ξεκίνησαν να παίζουν αυτό το είδος μουσικής  που ήταν πολύ νέο τότε. Είχαμε μεγαλώσει με heavy metal  και στα 80’s υπήρχε αυτή η μόδα όπου ξέρεις, όλοι έσπασαν κάποια όρια κι έφερε μια ακραία εικόνα. Ξεκίνησε με τους και με τους Venom και τους  Slayer, τους Exodus και τους Destruction από τη Γερμανία, αυτά είναι μερικά καλά παραδείγματα. Αυτό ήταν το νέο κύμα κι επηρέαζε. Αυτός ήταν ένας από τους  λόγους, κι ο άλλος φαντάζομαι ότι ξεκινήσαμε να παίζουμε πολύ νέοι και σχετικά τρελοί. Σε πολύ λίγους άρεσε τότε το  black, αυτό το ακραίο και βίαιο κατά μία έννοια. Το πρώτο μου show με τους Tormentor ήταν βίαιο κι εκτός ελέγχου. Αυτή ήταν η πρώτη μου μπάντα στην Ουγγαρία. Δεν υπήρχε ασφάλεια κι ήταν τολμηρό. Ήταν πολύ απροσδιόριστο στην αρχή. Κάπως  έτσι  ξεκίνησε.

Πιστεύεις  ότι αυτό το lineup όταν κάνατε το tour για το De Mysteriis Dom Sathanas  χώρισε τα μέλη της μπάντας  από το αιματηρό της  παρελθόν;

Αυτό το lineup είναι το σωστό πλάνο για να παιχτεί αυτός ο δίσκος, επειδή έχουμε δύο κιθαρίστες κι αυτό το album αυτό χρειαζόταν εξαιτίας της δομής  της  μουσικής  του.  Αυτός  είναι  ένας  απο τους λόγους   που δεν το κάναμε στο παρελθόν. Δεν ξέρω κατα πόσο μας  χωρίζει. Δεν είναι και τόσο διαφορετικό, τρεις απο εμάς είμαστε ακόμα ίδιοι. Το παρελθόν ακόμα μας επηρεάζει. Αλλά απο την άλλη πιστεύω ότι φταίει πως τα πράγματα ήταν τρελά τοτε, χαχα. Πάντα εστίαζα στη μουσική και την καλλιτεχνική μουσική άποψη, η οποία ήταν λίγο ανενεργή τοτε στη Νορβηγία, χαχα. Ναι εκπροσωπούμε το ίδιο είδος μουσικής κι υπάρχει ένα παρόμοιο μήνυμα αλλά έχουμε μεγαλώσει, έχουμε αλλάξει πολύ μετά απο όλα αυτά που περάσαμε.

Χρησιμοποιείτε κάποια θεατρικά θεάματα στα shows σας, το οποίο είναι μια μοναδική εμπειρία. Σε ανατριχιάζει αυτό, ειδικά όταν σκέφτεσαι τις παράξενες συνέπειες που σας έφτασαν σε αυτό το σημείο με τους Mayhem;

Χαχα, λοιπόν πάντα μου άρεσε να χρησιμοποιώ θεατρικά στοιχεία. Όπως ανέφερα με τους Tormentor, είχαμε makeup, μάσκες και κέρατα στη σκηνή αλλά πιστεύω βοηθά στο performance. Δεν είναι μόνο για το show, βοηθά το performance. Δεν είναι μια καλλιτεχνική άποψη, έχει μια σημασία. Είναι σαν μια πράξη παιγμένη απο ηθοποιούς  αλλά η διαφορά είναι πως αυτή είναι η ζωή μας, δεν είμαστε ηθοποιοί. Πραγματικά το κάνουμε αυτό. Οπότε αυτά τα στοιχεία είναι κατά το ήμισυ θεατρικά αλλά και ρεαλιστικά γιατί βοηθάνε να διαδοθεί το μήνυμα και βοηθά το κοινό να μπει σ’ένα συγκεκριμένο τρόπο σκέψης. Απαθανατίζει  τη μαγεία, τη φανέρωση και  τα συναισθήματα.

Αν και  το De Mysteriis Dom Sathanas μπορεί να σταθεί μόνο του σε μία συναυλία, δεν πιστεύετε οτι οι fans  θέλουν μερικά ακόμα κομμάτια απο τη δισκογραφία σας; Έχετε σκεφτεί ποτέ να προσθέσετε μερικά;

Ξέρεις, αυτός  ο δίσκος είναι πολύ ιδιαίτερος. Όχι μόνο για εμάς, για όλη τη σκηνή. Έγινε σημαντικός κι ακόμα κι αυτοί που δεν ακούνε Mayhem μπορούν να πουν γι’αυτόν πως είναι ιδιαίτερος. Έχουμε το κανονικό Mayhem show που κάνουμε για όλα τα albums μας, αλλά χωρίς αυτό το album δεν θα είχαμε καταφέρει τίποτα.  Είναι σαν φόρος  τιμής. Στις πρόβες προσπαθήσαμε  να προσθέσουμε μερικά κομμάτια αλλά χαλούσε την ατμόσφαιρα. Σκεφτήκαμε ότι ο κόσμος θα το αγαπούσε μόνο του, οπότε αν προσθέταμε κάτι θα χαλούσε το τρομακτικό vibe. Είναι ολοκληρωμένο απο μόνο του, οπότε σκεφτήκαμε να το κάνουμε τώρα κι ίσως ποτέ ξανά…

Πάνε χρόνια απο την προηγούμενη κυκλοφορία σας. Δουλεύετε πάνω σε κάτι καινούριο; Θεωρείς ότι το De Mysteriis Dom Sathanas tour θα επηρεάσει τον ήχο σας στο επόμενο album;

Ναι, έχουμε μερικές ιδέες αλλά δεν είμαστε υπό πίεση. Έχουμε κάνει πολλά tours με το προηγούμενο  album κι αυτό το De Mysteriis Dom Sathanas ήταν η έναρξη της δράσης. Έχουμε ήδη μερικές υποδομές. Θεωρώ ότι θα επηρεάσει. Θα δούμε, είναι δύσκολο να πούμε ακόμα. Είμαστε στην αρχή της διαδικασίας.

Το 2000, έπαιξες το ρόλο του Καϊάφα στο Jesus Christ Superstar μιούζικαλ. Πως αποφάσισες να κάνεις κάτι τέτοιο;

Αυτό ήταν πριν πολύ καιρό, ναι κάπου στο 2000, χαχα. Ήταν πραγματικά αστείο. Τότε δεν είχα πολλές μπάντες κι αφού δεν ήμουν στην Ουγγαρία, χρειαζόμουν πρόβες και να κάνω κάτι με μουσική. Έπαιζα με τους Aborym, μπάντα απο την Ιταλία, αλλά ήταν πολύ προσωρινό. Χρειαζόμουν κάτι στη μέση. Οπότε όταν έμαθα για αυτό είπα γιατί όχι; Δεν έχω κάτι άλλο να κάνω. Μετά αυτό άρχισε να μεγαλώνει και να γίνεται κουλ, στην πραγματικότητα μου άρεσε ο ρόλος μου. Αυτό ξεκίνησε σαν μια ροκ μπάντα. Στο τέλος είχαμε ορχήστρα και τα σχετικά, φωνητικά και πράξεις.  Αυτό ήταν σπουδαίο. Ήταν πιο πολύ για το performance, όχι θεατρικά όμως. Δεν ήταν για την ηθοποιία κι αυτό το concept «Ο Ιησούς πρέπει να πεθάνει» ήταν σκοτεινό. Προσπάθησα να κρατήσω το κείμενο ως έχει, χαχα. Ήταν αστείο και σπουδαίο. Κάναμε και κανα δυο εμφανίσεις στην επαρχία μπροστά απο ένα φρούριο με πολλά άτομα να έρχονται να το δουν αυτό.

Δεδομένη την ιστορία των Mayhem, να σε ρωτήσω για τις σκέψεις σου πάνω στο σύννεφο ρατσισμού που απλώνεται παντού, παγκόσμια.

Δεν είμαι τόσο της πολιτικής. Για να είμαι ειλικρινής, δεν ξέρω. Πιστεύω ότι όλοι οι πολιτικοί είναι το ίδιο και το αυτό, είτε είναι φασισμός είτε είναι κομμουνισμός. Μεγάλωσα σε κομμουνιστική οικογένεια κι ήταν σαν δικτατορία με αστυνομικούς να έρχονται συνέχεια κι αυτό ήταν φυσιολογικό… Δεν τους μιλούσαμε πολύ. Όλα έχουν μια καλή και μια κακή πλευρά. Σ’ εμένα, δεν αρέσει τίποτα. Δεν είναι άσπρο ή μαύρο, όλα είναι γκρι, τελείως σκατά. Αν σκέφτεσαι ποια είναι η δύναμη ή ο Θεός σήμερα, γίνονται όλα για τα χρήματα. Αυτοί που έχουν χρήματα έχουν δύναμη, δεν έχει σημασία πως το αποκαλείς. Πίσω απο την πολιτική υπάρχουν χρήματα, μας προσφέρει μόνο φόβο κι ηλίθιες ιδεολογίες. Δεν προσφέρει τίποτα καλό. Είναι τα σκατοχρήματα πίσω απ’όλα. Γι’αυτό δεν με νοιάζει τίποτα. Για παράδειγμα, ήταν σχεδόν ξεκάθαρο ότι στις πρόσφατες Αμερικανικές εκλογές ότι κάτι πήγαινε τελείως λάθος. Είναι τελείως χάσιμο χρόνου. Είμαι εναντίον όλων.

Το «Lords Of Chaos» βρίσκεται σε διαδικασία να μετατραπεί σε feature length film(?). O Necrobutcher είπε ότι είναι πρόθυμος να κάνει οτιδήποτε για να σταματήσει όλο αυτό απο το να συμβεί. Τι τρέχει με αυτό;

Αυτό που ξέρω για την ταινία είναι ότι θα γίνει, είμαστε σκεπτικοί, αλλά δεν είμαι εναντίον. Απ’ότι έχουμε ακούσει είναι αρκετά ενδιαφέρουσα και υποσχόμενη, οπότε θα δούμε. Εύχομαι να είναι ενδιαφέρουσα κι όχι πολύ «χολυγουντιανή». Αυτή είναι η πραγματική ανησυχία μου. Απο την άλλη, ο σκηνοθέτης (Jonas Akerlund) είναι πολύ καλός στη δουλειά του. Είναι υποσχόμενο και θα είναι πολύ κουλ. Ο τύπος έπαιζε με τους Bathory κλπ οπότε σκέφτομαι ότι θα το πάρει πιο σοβαρά.

Το να είσαι μέρος της μουσικής βιομηχανίας και ενώ να έχεις συμβάλλει τόσο πολύ σ’αυτή, τι βλέπεις στις σημερινές μουσικές παραγωγές;

Μουσική βιομηχανία, ουάου. Ήταν πάντα σκατά. Όλοι τρέχουν μέσα απ’αυτό. Όταν υπογράφεις το πρώτο σου συμβόλαιο δεν έχεις ιδέα απο τίποτα, οπότε αν δεν είσαι γνωστός δεν θα έχεις κανένα συμβόλαιο. Αυτό είναι το ζήτημα. Υπάρχουν πολλές μπάντες που ξέρουν ότι αυτό είναι σκατά, ακόμα και μπάντες είναι μεγαλύτερες προσπαθούν να μάθουν με τα χρόνια. Μετά συνειδητοποιείς ότι δεν μπορείς να πάρεις και πολλά απο τους «μεγάλους καρχαρίες» οπότε προσπαθείς να διατηρηθείς. The same time it’s like a major new stuff going on… Τότε ήταν πιο απλά, ανταλάσσαμε κασσέτες ή αντιγράφαμε ο ένας απο τον άλλο… Ήταν πολύ διαφορετικά με το underground. Σήμερα θα ακούσεις για οποιαδήποτε μπάντα και θα τους γκουγκλάρεις να δεις ποιοι είναι. Είναι μια διαφορετική εποχή.  Τα media είναι σε καλύτερη ποιότητα.  Πιστεύω πως είναι κουλ, δεν είμαι εναντίον της.  Μπορείς είτε να την αγαπήσεις είτε να την μισίσεις. Δεν είναι μεγάλο πρόβλημα για ‘μενα. Είναι πιο δύσκολο επειδή τότε δεν έβρισκες εύκολα συμβόλαιο και σήμερα μπορεί ο καθένας να ανεβάσει τη μουσική του στο facebook κλπ. Είναι λίγο θλιβερό γιατί μπορείς μετά βίας να ζήσεις αν δεν κάνεις tour, οι πωλήσεις έχουν κατέβει. Το extreme metal είναι σπουδαίο, υποστηρίζουν τις μπάντες μέχρι και σήμερα. Έχω το συναίσθημα της οικογένειας όταν βλέπω έναν μεταλά. Η σκηνή μας πάει καλά. Είναι λιγότερο σκληροπυρινική, αλλά δεν μπορείς να έχεις τα πάντα. Το κοινό ήταν μικρότερο και πιο τρελό, τότε.

Πριν λίγους μήνες παίξατε στη Θεσσαλονίκη, και αναρωτιόμουν πως διατηρείτε το φωνητικό κομμάτι και πόσο σημαντικά είναι για εσάς αυτά τα live rituals;

Σ’εμένα προσωπικά αρέσει να προετοιμάζομαι για τα shows.  Θέλω μισή ώρα για ζέσταμα και μετά να βάλω makeup που είναι άλλη μια ώρα.. Είναι το προσωπικό μου ritual, το κάνω κάθε βράδυ. Έτσι ετοιμάζομαι, στη σκηνή είναι τελείως διαφορετικά. You are focused and chanelling, you just let everything go. I don’t know how to put this on words. Η Θεσσαλονίκη ήταν τέλεια! Αγαπώ να βρίσκομαι στην Ελλάδα κι η τελευταία φορά ήταν εντυπωσιακή. Ακούς όλα αυτά στα media για την Ελλάδα, αλλά είναι τελείως διαφορετικά. Δεν ήξερα τι να περιμένω.  Ήμουν έκπληκτος, ήταν τόσο ζεστά κι ωραία.  Αυτή την εντύπωση είχα.

Ευχαριστούμε πολύ για τη συνέντευξη. Ο επίλογος είναι δικός σου. Ένα μήνυμα στους fans;

Σας ευχαριστώ για όλα αυτά τα αιματηρά χρόνια, είμαστε όλοι στο ίδιο bloodstream. Ευχαριστούμε που είστε ακόμα εκεί έξω, χωρίς εσάς δεν θα ήμασταν εδώ. Thank you for carrying the torch.