English
Οι Mortal Torment γιορτάζουν 20 χρόνια μουσικής πορείας και σε αυτήν τη συζήτηση, η μπάντα μοιράζεται ξεχωριστές αναμνήσεις, τις σημαντικές αλλαγές στη μουσική και προσωπική τους πορεία, καθώς και τις σκέψεις τους για το μέλλον. Από την αστείρευτη ενέργεια των live τους μέχρι τις θεματικές που εξερευνούν στους στίχους τους, αυτή η συνέντευξη αποκαλύπτει την ουσία μιας μπάντας που παραμένει πιστή στην underground σκηνή, παρά τις δυσκολίες. Οι Mortal Torment μας ανοίγουν την πόρτα στον κόσμο τους με χιούμορ, ειλικρίνεια και πάθος, σε μια βραδιά που γιορτάζει την ιστορία και την εξέλιξή τους.
Πώς νιώθετε που φτάσατε τα 20 χρόνια ως Mortal Torment; Ποια είναι η πιο δυνατή σας ανάμνηση από αυτές τις δύο δεκαετίες;
Ε μια αηδία τη νιώθω προσωπικά όσο να είναι…πέρα από την πλάκα όμως, οκ, είχαμε υπερβολικά πολλές καλές στιγμές. Είτε αυτές ήταν γιγάντια circlepits σε χωράφια στην Καρδίτσα, live μοίρασμα λουκάνικων την ώρα του set ή ακόμα και η μισή μπάντα να παίζει κομμάτι έξω από το venue, ανάμεσα σε αυτοκίνητα(μπερδεμένο ε?). Πάρα πολλές λοιπόν, ελπίζουμε σε μερικές ακόμα.
Ποιες ήταν οι πιο σημαντικές αλλαγές που έχετε περάσει σε αυτά τα χρόνια σαν μπάντα, τόσο σε επίπεδο σύνθεσης όσο και προσωπικά;
Σε προσωπικό επίπεδο σίγουρα αρχίσαμε να παίρνουμε το πώς παίζουμε πιο σοβαρά. Προσέξαμε τον ήχο μας και δώσαμε βάση στα αποσμητικά που χρησιμοποιούμε. Πρέπει ΠΑΝΤΑ να μυρίζουμε ωραία, no matter what. Ωρίμανση ίσως λέγεται αυτό αλλά δεν τα πάω τόσο καλά με τη λέξη μάλλον.
Όσον αφορά το συνθετικό μέρος της υπόθεσης..υποθέτω θα το δείτε στο επερχόμενο νέο άλμπουμ. Θεωρώ είναι ένα πολύ καλό δείγμα του πού βρίσκεται το σχήμα που λέγεται Mortal Torment στην παρούσα φάση. Όλα είναι στη θέση τους, τα γκάζια, οι γκρούβες. Θα ακούσετε σύντομα.
Πώς έχει εξελιχθεί ο ήχος σας από το πρώτο σας demo μέχρι σήμερα; Υπάρχουν στοιχεία που μετανιώσατε ή που θα θέλατε να είχατε εξερευνήσει περισσότερο;
Πάντα υπάρχουν πράγματα που θέλουμε να δοκιμάσουμε, και ίσως το κάνουμε μελλοντικά. Ο ήχος είναι πολύ πιο στρωτός και “μεγάλος” πλέον κι αυτό είναι κάτι που θέλαμε. Σαφώς η rawπροσέγγιση του ντέμο είναι κάτι που ανήκει στο παρελθόν οπότε θα ξαναπώ πως με το νέο υλικό θα φανεί το επόμενο μας βήμα.Δεν μετανιώνουμε κάτι πάντως μωρέ, νταξ όλα στην εποχή που έγιναν κλπ, ξέρεις πώς πάει αυτό. Άντε ίσως κάποιες επιλογές μου στο πώς έκανα τα φωνητικά στο πρώτο album αλλά τέτοια ώρα – τέτοια λόγια.
Για την επερχόμενη εμφανισή σας στο An Club και το live “20 YEARS OF PUTRID ART” που σηματοδοτεί ένα μεγάλο σταθμό. Τι να περιμένουμε από αυτή την ιδιαίτερη βραδιά;
Θα είναι βαρετά, θα παίξουμε μόνο διασκευές Nickelback, όλα σε χαμηλή ένταση και δε θα έχει φουσκωτά ή χαμόγελα. Θα βγούμε ξεκούρδιστοι αυστηρά και με κακή διάθεση. Λέμε τώρα.
Πώς επιλέξατε τους special guests Vermingod, Vile Species και Serement για το live; Υπάρχει κάποια σύνδεση ή κοινή ιστορία ανάμεσα στις μπάντες;
Μας είναι όλοι τους ιδιαίτερα απεχθείς και στην ουσία θέλουμε να τους σαμποτάρουμε σε αυτό το λαηβ. Δεν έχουμε παίξει ποτέ ξανά μαζί, ούτε έχουμε κοιμηθεί σε πατώματα μαζί, δεν ήπιαμε ποτέ μπύρες μαζί ούτε ξενυχτήσαμε, ούτε ταξιδέψαμε, αγκαλιαστήκαμε, κάναμε γκεστ ο ένας στο σετ του άλλου. ΠΟΤΕ. Μην τους πεις κάτι όμως, θέλουμε η καταστροφή να γίνει επί τόπου.
Θα παίξετε υλικό από όλη σας την καριέρα; Υπάρχει κάποιο ιδιαίτερο κομμάτι που δε θα θέλατε να λείψει από το setlist;
Η λέξη καριέρα…αχχχχχ. Ναι, θα παίξουμε από όλες τις κυκλοφορίες αλλά και κάποια ολοκαίνουρια κομμάτια για πρώτη φορά. Ελπίζω να μην κάνουμε ΤΟΣΑ λάθη όσα φοβάμαι. Κάποια κομμάτια όπως το Tender/Dismember και το Decomposition In Vomit έχουν 100% τη θέση τους εξασφαλισμένη στο σετλιστ πάντως.Nταξ, λες κι έχουμε άπειρα κομμάτια θα μου πεις χα χα.
Ποιες είναι οι βασικές θεματικές που εξερευνάτε στα τραγούδια σας και πώς έχουν διαφοροποιηθεί με το πέρασμα του χρόνου;
Εύκολη απάντηση: pain, death, torture, ηλίθιο χιούμορ. Απλά όταν τα έγραφα παλιότερα είχα b-horror κατά νου ενώ τώρα -με το ίδιο περιτύλιγμα- απλά περιγράφω εσωτερικά και προσωπικά struggles. Τίποτα ευχάριστο εκεί μέσα πάντως.
Πόσο σημαντική είναι για εσάς η ατμόσφαιρα και η εικόνα (artwork, stage presence) στη συνολική εμπειρία που θέλετε να δημιουργήσετε για τους ακροατές σας;
Σημαντική ίσως αλλά να ξέρεις δεν υπάρχει κάτι προσχεδιασμένο. Τις περισσότερεςς φορές τα πράγματα αποφασίζονται μία μέρα πριν. Θέλουμε απλά να περνάμε καλά, εμείς και το όποιο κοινό. Το χαζό χιούμορ είναι κάτι που αγαπάμε οπότε είναι σταθερά εκεί τα τελευταία χρόνια ειδικά. Πάντως δε θα σκάσουμε κιόλας, αν δεν βγαίνει η φάση για κάτι ενδιαφέρον θα βγούμε χωρίς ιδιαίτερη σκηνική προετοιμασία.
Υπάρχει κάποιο στίχο ή τραγούδι που ξεχωρίζετε προσωπικά και γιατί;
Είναι κάτι από το επόμενο album βασικά: I TAKE PLEASURE IN YOUR DESPAIR. Από παλιότερα κομμάτια θα πω το Tender/Dismember προσωπικά γιατί είναι λίγο ΒΑΡΥ.
Πώς κρίνετε την εξέλιξη της ελληνικής metal σκηνής τα τελευταία 20 χρόνια;
Οσάν γέροντας έτυχε να είμαι εκεί από πολύ νωρίς οπότε αυτή την εξέλιξη, ειδικά στο extreme μέρος της σκηνής, την βίωσα στο πετσί μου. Απο live σε live, και σε κάθε κυκλοφορία που ανέβαζε το επίπεδο αργά και σταθερά. Από Dead Congregation και Mass Infection μέχρι Vermingod και νεότερα σχήματα όπως οι Casket Dweller βλέπεις το πράγμα να έχει σταθερά παλμό. Δεν το λέω τυπικά ούτε για να ευλογίσω τα γένια που δεν έχω: όντως έχουμε φοβερούς μουσικούς που μέσα από ζόρια-κυρίως οικονομικά- καταφέρνουν και κρατάνε ζωντανό όλο αυτό που θέλουν να εκφράσουν μέσω της μουσικής.
Πόσο εύκολο ή δύσκολο ήταν να κρατήσετε ενεργό το συγκρότημα σε μια underground σκηνή με περιορισμένη υποστήριξη;
Πανεύκολο μωρέ. Όλα μας δίνονται δωρεάν και δε χρειάζεται καν πρόβες ή δουλειά. Ηλίθιο χιούμορ aside, οκ δύσκολο φουλ προφανώς αλλά όποιος έχει όρεξη και ΚΑΥΛΑ για το πράγμα αυτό θα τον βρει τον δρόμο του. Υποστήριξη ή όχι, το κάνεις γιατί το αγαπάς. Πόσο τυρένιος έγινα τώρα?
Υπάρχουν συνεργασίες ή εμπειρίες με άλλες μπάντες από την Ελλάδα ή το εξωτερικό που ξεχωρίζετε;
Η αλήθεια είναι πως είναι ΠΟΛΛΕΣ. Προσκυνήσαμε φάση και αράγματα με Misery Index, Dying Fetus και Suffocation που είναι και φοβερά προσγειωμένα άτομα αλλά και όλες τις μπάντες σε τοπικό επίπεδο που έχουμε μοιραστεί τόσα. Vermingod είναι ένα τέτοιο παράδειγμα μπάντας καθώς τους θεωρούμε φίλους και σε προσωπικό επίπεδο. Στο νέο άλμπουμ επίσης θα ακουστούν κάποιες από αυτές τις συνεργασίες, dope σκηνικά!
Μετά από 20 χρόνια, τι στόχους έχετε για τους Mortal Torment τα επόμενα χρόνια;
Κανέναν απολύτως πέρα από το να παίζουμε gigs και να περνάμε καλά. Τέλος. Αυτό.
Ποια είναι η μεγαλύτερη πρόκληση που αντιμετωπίζετε σήμερα ως μέλη της μπάντας;
Εντελώς ρεαλιστικά να βρίσκουμε κοινούς κενούς χρόνους για να προβάρουμε και να δουλεύουμε οτιδήποτε. Οι υποχρεώσεις με δουλειές και οικογένειες είναι τέτοιες που μας ζορίζουν πολύ.
Τι συμβουλή θα δίνατε σε νέες μπάντες ή μουσικούς που ξεκινούν τώρα τον δρόμο τους στη metal σκηνή;
Θα μιλήσω με λόγια ΟΧΙ δικά μου: PLAY FROM YOUR FUCKING HEART!
Το κλείσιμο δικό σου…
Σκέφτομαι κάτι φιλοσοφικό αλλά δε μου βγαίνει τώρα οπότε: TOTAL SATAN ANARCHY! Άπειρα θενξ για το χρόνο και το χώρο σας παιδιά!
