Για κάποιον που ασχολείται συστηματικά με την ελληνική μέταλ σκηνή κάποια πρόσωπα δεν χρειάζονται ιδιαίτερες συστάσεις. Ένα από αυτά είναι ο Νίκος «Yngve» Σάμιος, τον οποίο ακολουθεί ένα πραγματικά βαρύ βιογραφικό συμμετοχών σε πολλά και σημαντικά άλμπουμ και συγκροτήματα της εγχώριας σκηνής μας. Ας δούμε τι έχει να μας πει!

Καλησπέρα Νίκο και καλώς ήρθες στο Metal Invader. Δεν ξέρω σαν τι από όλα να σε συστήσω, ντράμερ, κιθαρίστα, τραγουδιστή; Και κυρίως, για ποιο από όλα τα πρότζεκτ που έχεις κατά καιρούς συμμετάσχει… οπότε ας το αφήσω σε εσένα καλύτερα αυτό! Σε πόσα συγκροτήματα συμμετέχεις ενώ μιλάμε και από πόσα έχεις περάσει ως τώρα;

Ευχαριστώ πολύ για την πρόσκληση στο περιοδικό, αυτή τη φορά όχι με την ιδιότητα του συντάκτη, αλλά του μουσικού. Πως να με συστήσεις; Θα έλεγα σαν ντράμερ, καθώς τα τύμπανα είναι το βασικό μου όργανο και θα είναι ελπίζω για πολύ καιρό ακόμα. Ναι, παίζω και κιθάρα και τραγουδάω (ή γκαρίζω αν θες), σε ότι αφορά την δική μου μπάντα, τους Gungnir. Φτάνουμε λοιπόν στο 2ο σκέλος της ερώτησης. Πέρα από τους Gungnir, είμαι μόνιμο μέλος στους Drama Noir, Sirius, AfterBlood, Repentless (Slayer tribute), Flames και Deviser. Επίσης είμαι session ντράμερ στους Marauder και στους Horus Legion. Στο 3ο σκέλος, μάλλον είναι λίγο δύσκολο να απαντήσω, αλλά μπορώ να σας παραπέμψω στην σελίδα μου, όπου αναγράφεται η πλήρης δισκογραφία ανά τα χρόνια, από το 1998 που έγραψα το πρώτο μου ντέμο έως και σήμερα. Την σελίδα μου, θα την βρείτε στην διεύθυνση https://www.facebook.com/nicksamiosdrummer/about

Ας πιάσουμε τα δύο με τις πιο πρόσφατες κυκλοφορίες, μια έχει ήδη πάρει το δρόμο της και μιλάω για τον νέο, δεύτερο άλμπουμ των Drama Noir. Πες μας κάποια πράγματα γι’  αυτό, την νέα εταιρεία παραγωγής, πως καταλήξατε εκεί, τον ίδιο το δίσκο…

Οι Drama Noir, είναι μια μπάντα που δημιουργήθηκε σαν one man band, από τον Mephisto (τότε κιθάρες, μπάσο και πλήκτρα, τώρα κιθάρες και πλήκτρα), στην Κόρινθο, το 2017. Μετά από πολύ ψάξιμο και αλλαγές, ηχογράφησε με session μέλη, εμού συμπεριλαμβανομένου, το πρώτο single, με τίτλο «The Forgotten Warrior». Λίγο καιρό μετά, ηχογραφήθηκε και κυκλοφόρησε το πρώτο ολοκληρωμένο άλμπουμ της μπάντας, με τίτλο «Princess Airam», αυτοχρηματοδοτούμενο, καθώς λόγω βιασύνης αν θες για να βγει, δεν υπήρξε καθόλου ψάξιμο για εταιρία. Μετά τις ηχογραφήσεις, έμεινα στην μπάντα ως μόνιμο μέλος και το lineup ολοκληρώθηκε όταν ήρθε ο Nyctelios (Synteleia) στα φωνητικά και ο Peisithanatos στο μπάσο. Μαζί ηχογραφήσαμε το 2ο άλμπουμ μας, με τίτλο «A Necromancy Lore» και αυτή τη φορά έγιναν όλα σωστά. Στείλαμε σε πολλές εταιρίες το τελικό αποτέλεσμα και τελικά απάντησε η Γαλλική Drakkar Productions, η οποία στις 31 Αυγούστου, θα κυκλοφορήσει το άλμπουμ σε digipak CD και gatefold LP. Εδώ να αναφέρω τους συντελεστές του άλμπουμ, που είναι ο Νίκος Τσιώλης που δημιούργησε το λογότυπο και όλο το artwork, ο Σάββας Μπετίνης (Acid Death) που έκανε το γενικό μιξ και το μάστερ για το CD και ο Αχιλλέας Καλαντζής (Varathron), που έκανε το μάστερ για το βινύλιο. Είμαστε πολύ ευχαριστημένοι και ήδη από τα 2 κομμάτια που έχουν κυκλοφορήσει, έχουμε λάβει πολύ θετικά σχόλια. Φυσικά ιού επιτρέποντος, θα παίξουμε σε όσες περισσότερες συναυλίες μπορούμε για την προώθησή του.

Δεύτερη κυκλοφορία, πρώτος ολοκληρωμένος δίσκος και από άλλη όμως μπάντα για τον οποίο θα ήθελα να πούμε κάποια πράγματα. Gungnir. Μετά το EP που κυκλοφορήσατε, έχετε πλέον στα σκαριά το πρώτο σας L.P.

Ναι μετά από 2 χρόνια, είμαστε ήδη στις ηχογραφήσεις του πρώτου μας δίσκου, ο οποίος θα έχει τίτλο «With Ravens on Our Side». Διατηρώντας το όλο Bathor-ικό κλίμα που υπήρχε και στο ντεμπούτο μας, θα δείξουμε μια λίγο πιο μελωδική πλευρά της μπάντας, που εν μέρει φεύγει και από τα πλαίσια του black metal, που κυριαρχούσε στο EP. Φυσικά αυτό έγινε εν γνώση μας, αλλά βγήκε και λίγο αυθόρμητα. Πιστεύω ότι το τελικό αποτέλεσμα θα αρέσει και έχει την ίδια αν όχι καλύτερη αποδοχή από το «Ragnarok» του 2018.

Ξέρω ότι η θεματολογία των Gungnir είναι μια προσωπική σου αγάπη. Οι Βίκινγκς, ο Βορράς, το ίδιο το δόρυ του Οντιν που χαρίζει το όνομα του στην μπάντα. Πώς προέκυψε αλήθεια αυτή η αγάπη και πως συνδέεται με τους Bathory που μνημονεύεται στο Bandcamp του συγκροτήματος;

Η αγάπη για την περίοδο και την εποχή των Vikings, εξελίχθηκε ανά τα χρόνια που άκουγα αλλά και έπαιζα μουσική. Δεν είναι κάτι που έκανα βεβιασμένα, αλλά είναι κάτι που έβγαινε από μέσα μου με κάθε ευκαιρία. Όταν δε, άρχισα να ακούω Bathory, ήταν σαν να ολοκληρώθηκε το παζλ, καθώς λάτρευα αυτή την εποχή της ιστορίας από πριν. Σε ότι αφορά το ότι μνημονεύουμε τους Bathory, είναι γνωστό, καθώς το έχουμε πει πολλές φορές, ότι εάν δεν υπήρχαν οι Bathory, δεν θα υπήρχαν οι Gungnir. Απλά πράγματα.

Εκτός από αυτές τις δύο κυκλοφορίες, σίγουρα και κάτι ακόμα έχεις στα σκαριά! Πες μας κάποια πράγματα, τι άλλο θα έχει την υπογραφή σου από αυτά που έρχονται για την εγχώρια σκηνή;

Αυτή τη στιγμή, είμαστε στις ηχογραφήσεις για το πρώτο άλμπουμ των Sirius. Μέχρι στιγμής έχουμε γράψει τα τύμπανα και όλες τις ρυθμικές κιθάρες και ασχολούμαστε με τα solos. Η σειρά με την οποία γράφουμε τα όργανα είναι λίγο ανορθόδοξη είναι η αλήθεια, αλλά προσαρμοζόμαστε και τα προγράμματα δουλειάς του καθενός. Είμαι πάντα ενθουσιασμένος όταν μπαίνω για ηχογραφήσεις, αλλά στην προκειμένη είμαι σχεδόν εκστασιασμένος, καθώς διασκεδάζω αφάνταστα να παίζω με αυτή την μπάντα. Πέρα από τους Sirius, ετοιμάζουμε τον νέο δίσκο και με τους AfterBlood και επιπλέον υπάρχουν και κάποια ακόμα ωραία πραγματάκια που θα έρθουν, για τα οποία όμως δεν μπορώ ακόμα να μιλήσω. Επίσης με τους Flames είμαστε στην διαδικασία σύνθεσης νέων κομματιών και με Deviser ετοιμάζουμε το νέο δίσκο, ο οποίος θα έχει τίτλο «Evil Invites Evil».

Παρουσίασες το προσωπικό σου λογότυπο και ανακοίνωσες πριν λίγες μέρες το πρώτο προσωπικό σου άλμπουμ και το εξώφυλλο του. Σε τι νερά θα κυμανθεί αυτο; Επίσης, ποιος επιμελήθηκε το εξώφυλλο και αυτό το πολύ όμορφο λογότυπο; Θα πας ανεξάρτητα ή έχεις βρει δισκογραφική στέγη;

Ναι το έκανα κι αυτό. Αποφάσισα να ηχογραφήσω κάποια κομμάτια, από ριφς που έχω, τα οποία δεν ταιριάζουν σε καμία από τις μπάντες στις οποίες παίζω, οπότε σκέφτηκα γιατί όχι; Έτσι λοιπόν, θα κυκλοφορήσω solo δίσκο. Το εξώφυλλο το επιμελήθηκα εγώ, με τις βασικές μου γνώσεις στο photoshop και το λογότυπο, το οποίο είναι όντως υπέροχο, το έφτιαξε ο πλέον καλός μου φίλος Tim Nordstedt, ο οποίος έφτιαξε το λογότυπο και το εξώφυλλο των Gungnir. Του είπα ότι θέλω λογότυπο, με ρώτησε τι σκέφτομαι και του απάντησα απλά να είναι Viking themed. Σε 2-3 μέρες μου είχε στείλει ήδη αυτό που βλέπεις, το οποίο φυσικά και λάτρεψα. Ο δίσκος θα κινείται σε heavy/speed metal μονοπάτια, αλλά θα υπάρχουν και στιγμές που θα ακούσεις και λίγο ΚΛΑΣΙΚΟ heavy, ακόμα και punk σε φάση The Misfits. Πιστεύω ότι σε αυτό το άλμπουμ μου βγαίνουν κυριολεκτικά ΟΛΕΣ οι επιρροές μου από τα χρόνια που ακούω αυτή τη μουσική. Στο πως θα κυκλοφορήσει, αρχικά σίγουρα σε ψηφιακή μορφή μέσω bandcamp, αλλά αν βρω εταιρία που ενδιαφέρεται, γιατί όχι και σε CD, χωρίς αυτό να είναι και απαραίτητο φυσικά.

Αφού αναφερθήκαμε στην εγχώρια σκηνή… Έχεις κατά την διάρκεια της πορείας σου ως μουσικός συμμετοχή σε πραγματικά πολλά πράγματα. Η ελληνική μέταλ σκηνή είναι σε ένα περιβάλλον γεμάτο από είδη ξένα προς τα ιδιώματα της μουσικής που εκπροσωπείς.  Παρόλα αυτά, στον μέταλ χώρο, τι υπέρ και τι κατά εντοπίζεις μέσα από την εμπειρία σου;

Θα είμαι όσο πιο ειλικρινής μπορώ. Κατά, σε θέμα μουσικό δεν βρίσκω σχεδόν τίποτα. Το μεγαλύτερο όμως μειονέκτημα, δεν είναι αυτό. Είναι ότι τρωγόμαστε μεταξύ μας. Αν αυτό καταφέρουμε και το εξαφανίσουμε, η Ελληνική μεταλ σκηνή, θα κυριαρχήσει. Ξέρω ότι ακούγεται κάπως αυτό που γράφω, αλλά πιστεύω ότι έτσι είναι.

 Θεωρείς τελικά ότι ένας νέος μουσικός θα βρει πρόσφορο έδαφος για να ακολουθήσει το όνειρο του στην Ελλάδα; Ποιες θεωρείς ότι είναι οι προϋποθέσεις;

Μακάρι να μπορούσα να το πω. Δυστυχώς αν μια μπάντα θέλει να κάνει κάτι, πρέπει να στρέψει την προσοχή της στο εξωτερικό. Απλά και σταράτα. Η Ελλάδα δεν θα προσφέρει απολύτως τίποτα. Κρίμα έτσι; Κι όμως είναι η πικρή αλήθεια…

Ας πιάσουμε εσένα… πολλά τα ψευδώνυμα που έχεις κατά καιρούς χρησιμοποιήσει, πιο γνωστό το «Yngve». Η προέλευση του προφανώς από τον Dead των Mayhem. Γιατί επέλεξες αυτό σαν ψευδώνυμο και ποιο άλλο θα μνημόνευες ως σημαντικό για σένα;

Το συγκεκριμένο ψευδώνυμο, το χρησιμοποιώ από το 2001, γιατί απλά μου άρεσε σαν φιγούρα ο Dead και πάντα οι Mayhem ήταν μια από τις αγαπημένες μου μπάντες. Μεγαλώνοντας, έγινε πιο προσωπικό για λόγους που δεν χρειάζεται να αναφέρω και τελικά έμεινε και στις μπάντες. Στο 2ο σκέλος της ερώτησής σου, θα σου πω ότι καθώς ελάχιστες φορές χρησιμοποίησα άλλο όνομα, κανένα δεν ήταν σημαντικό. Ήταν απλά για να εξυπηρετήσει έναν σκοπό. Θα ξεχωρίσω όμως ένα συγκεκριμένο, το οποίο το διάλεξε για μένα η μπάντα. Αναφέρομαι στους Unholy Archangel, για τους οποίους ηχογράφησα 2 κομμάτια για μια split κυκλοφορία το 2015. Εκεί η μπάντα διάλεξε για μένα το όνομα Hyperion B’, εις μνήμην τους πρώην ντράμερ τους Hyperion, ο οποίος δεν είναι εν ζωή εδώ και πολλά χρόνια και με τον οποίο είμασταν φίλοι. Ήταν μεγάλη μου τιμή και ναι, αυτό το θεωρώ πολύ ξεχωριστό και όμορφο σαν κίνηση.

Μπορεί όπως είπαμε να παίζεις κιθάρα και να κάνεις και φωνητικά αλλά το κύριο όργανο σου είναι τα τύμπανα. Τι ήταν αυτό που σε ενέπνευσε να το επιλέξεις και ποιους μουσικούς θα θεωρούσες επιρροή σου; Όχι μόνο για τα τύμπανα φυσικά αλλά γενικότερα.

Η έμπνευσή μου για να γίνω ντράμερ, είναι ως γνωστόν οι Metallica και ο Lars (ξέρω ήδη κάποιους που σίγουρα έσκασαν χαμόγελα διαβάζοντάς το). Φυσικά όσο περνούσαν τα χρόνια και διαμόρφωνα στο στυλ μου, εισχώρησαν κι άλλα στοιχεία με τις μεγαλύτερες επιρροές να είναι οι Igor Cavalera, Vinnie Paul (R.I.P.), Paul Bostaph, Scott Columbus, Gene Hoglan και Hellhammer. Γενικότερα, οι επιρροές μου έρχονται από τον thrash και black metal χώρο, αλλά εδώ κι εκεί θα βρεις και λίγο ποζεριά μέσα στο παίξιμό μου.

Από τα πολλά παρακλάδια του μέταλ, αυτό που επέλεξες για τις προσωπικές σου δουλειές είναι του extreme χώρου. Black Metal λοιπόν. Γιατί Black; Είναι ένα υποείδος με διάφορες προεκτάσεις. Τι σε τράβηξε τόσο σε αυτό ώστε να του αφιερώσεις την τέχνη σου;

Έλα ντε… Με τράβηξε χωρίς καν να το καταλάβω. Ίσως ήταν γιατί το άκουσα όταν ήμουν πολύ νέος στον χώρο, πριν προλάβω να ακούσω άλλα πράγματα. Ίσως με τράβηξε η ατμόσφαιρα… ίσως… πολλά ίσως. Αλήθεια δεν ξέρω τι να σου πω. Παρόλα αυτά όμως, τα τελευταία 2-3 χρόνια, νιώθω γεμάτος από τον ακραίο χώρο και συγκεκριμένα από το black και ήδη έχω στρέψει την προσοχή μου σε άλλα είδη. Ποτέ δεν είναι αργά λένε, ακόμα και στα 40 σου.

Από όλες τις συνεργασίες τις οποίες έχεις κάνει ως τώρα, ποιες δουλειές σου και ποιους καλλιτέχνες θα ξεχώριζες; Ποιες δουλειές σου θυμάσαι με περισσότερη αγάπη;

Σίγουρα κάποιοι ίσως νιώσουν αδικημένοι, αλλά θα πω W.E.B., Drama Noir, Nergal και Shrine Of Orpheus. Οι δίσκοι που έχω κάνει με αυτές τις μπάντες, είναι άνετα ότι καλύτερο έχω κάνει δισκογραφικά μέχρι στιγμής. Έρχονται όμως κι άλλα. Για να δούμε…

Προτελευταία ερώτηση λοιπόν. Σε δύο σκέλη. Ποια ελληνικά συγκροτήματα θεωρεί ο Yngve ως πιο σημαντικά για αυτόν και ποια θεωρεί υποτιμημένα;

Τα πιο σημαντικά είναι φυσικά οι Metallica, Savatage, Bathory, Cinderella (ναι Cinderella γράφω όντως), Manowar, Sepultura, Dissection, Mayhem, Darkthrone και Hypocrisy έτσι για να πω μερικά στα γρήγορα. Υποτιμημένα δεν ξέρω αν μπορώ να σου πω… Δεν το έχω σκεφτεί είναι η αλήθεια… Από την Ελληνική σκηνή, ξεκάθαρα Septicflesh, W.E.B., Varathron, Suicidal Angels.

Φτάνοντας στο τέλος, πιστεύεις ότι η ελληνική σκηνή έχει ακόμα μεγαλύτερο μέλλον μπροστά της; Τι θα συμβούλευες μέσα από την εμπειρία σου σε όσους θέλουν να ασχοληθούν με το μέταλ στις μέρες μας;

Η Ελληνική σκηνή, με τις μπαντάρες που έχει, έχει όχι απλά μέλλον, αλλά η σκηνή μας ανήκει. Όπως σου είπα και πιο πάνω, αρκεί να το πάρουμε απόφαση να σοβαρευτούμε επιτέλους. Στις νέες μπάντες, μουσικούς ή απλά ακροατές που θέλουν να ασχοληθούν με αυτό το είδος, απλά θα πω, πιάστε το feeling, αφήστε στην άκρη κόντρες και ποζεριλίκια (τα άσχημα ποζεριλίκια, τα άλλα είναι ωραία) και ασχοληθείτε με την ουσία. Έχει άπειρα πράγματα να ψάξει κανείς και κυριολεκτικά ατελείωτα.

Ευχαριστώ πολύ και σου εύχομαι καλή επιτυχία προσωπική και επαγγελματική!

Σε ευχαριστώ πολύ και πάλι για την συνέντευξη αυτή. Προς τιμήν του Quorthon, θα κλείσω χρησιμοποιώντας το «ανέκδοτο» με το οποίο έκλεινε πάντα τις συνεντεύξεις του σε Ελληνικά περιοδικά:

“Where can you find the best fries? In grease”…