English
Οι Nightrage επιστρέφουν στην Αθήνα στις 14 Μαρτίου στο Arch Club με AmongRuins και I See Red, φέρνοντας κλασικά και σπάνια κομμάτια σε ένα ανανεωμένο setlist. Σε αυτή τη συνέντευξη για το Metal Invader, ο Μάριος Ηλιόπουλος μιλά ανοιχτά για την επερχόμενη εμφάνιση, τιμά τη μνήμη του Thomas Lindberg, αποκαλύπτει σχέδια για νέο υλικό, και ανατρέχει στο παρελθόν του με Exhumation και τις παλαιότερες επιτυχίες των Nightrage.
Καλησπέρα Μάριε, χαρά μου που τα ξαναλέμε. Επιστροφή στην Αθήνα λοιπόν σε λίγες μέρες, τι να περιμένει το αθηναϊκό κοινό;
Ευχαριστώ για το ενδιαφέρον, είμαστε πολύ χαρούμενοι που επιστρέφουμε στον τόπο του εγκλήματος, και έχουμε ετοιμάσει ένα πολύ ωραίο setlist για τους φίλους μας στην Αθήνα. Θα παίξουμε σίγουρα κλασικά κομμάτια από την καριέρα της μπάντας, αλλά και κάποια κομμάτια που δεν είχαμε τον χρόνο να παίξουμε στην τελευταία μας εμφάνιση.
Πριν σχετικά λίγο καιρό είχαμε ένα θλιβερό συμβάν για όλη την metal κοινότητα, τον θάνατο του εμβληματικού Thomas Lindberg, πώς νιώθεις;
Είναι πολύ κρίμα και άδικο που μας άφησε έτσι ο Τόμας, και πραγματικά δεν το περίμενα, είναι πολύ στεναχωρωρό να ξέρω ότι δεν θα τον ξαναδούμε, ήταν μεγάλη μορφή στο μελωδικό death metal, και πιστεύω ένας από τους προπάτορες του είδους. Θεωρώ ότι είναι η ύψιστη τιμή που είχαμε την ευκαιρία να παίξουμε μαζί και να γνωρίσω έναν φοβερό μουσικό και άνθρωπο.
Είχατε κρατήσει επικοινωνία; Ήξερες για τα προβλήματα υγείας του και την επιδείνωση της κατάστασης;
Δυστυχώς είχαμε χάσει επαφή τα τελευταία χρόνια και έμαθα κι εγώ όπως όλοι από το ίντερνετ για την κατάσταση της υγείας του. Να είναι καλά εκεί που είναι και εμείς δεν θα τον ξεχάσουμε ποτέ.
Πώς βλέπεις την κίνηση των At the Gates, ως φίλος της μπάντας, να κυκλοφορήσει δίσκο μετά θάνατον;
Είναι πιστεύω χρέος τιμής για τη μπάντα του, και είναι πολύ καλό που θα ακούσουμε ξανά αυτή την καταπληκτική και μοναδική φωνή.
Επιστροφή σε εσάς τώρα, τι μπορούμε ή πρέπει να περιμένουμε στο άμεσο μέλλον από τους Nightrage;
Πιο πολλές συναυλίες, πιο πολλή μουσική και ένα ασταμάτητο πάθος και αγάπη για τη μουσική μέχρι θανάτου. Ψάχνουμε δισκογραφική εταιρεία αυτή τη στιγμή και έχουμε γράψει αρκετά νέα κομμάτια, όπου 3 από αυτά ηχογραφήσαμε στο στούντιο του ντράμερ μας Φώτη Μπερνάρντο, και σύντομα θα τα στείλουμε να ακούσουν περίπου 10 δισκογραφικές εταιρείες που ενδιαφέρονται να ακούσουν νέο υλικό από εμάς, επίσης έχουμε κάποιες συναυλίες κλεισμένες για το 2026: Αθήνα, Λυών metal fest, Golden Rules fest στον Βόλο και Odense metal fest στη Δανία και ίσως και ένα σόου στη Σουηδία. Και ευελπιστούμε και για πιο πολλά.
Μέσα στα χρόνια η μπάντα δεν κατάφερε να έχει ένα σταθερό line up, θεωρείς πως επηρεάζει τη μπάντα στη δυναμική ή τη συνοχή της αυτό;
Ναι είναι αλήθεια αλλά σίγουρα υπάρχουν πολλοί λόγοι γύρω από αυτό, ίσως και εγώ με την τρέλα που κουβαλάω να έβαλα και πολλές φορές τα λάθος άτομα μέσα στη μπάντα, αλλά το πλήρωσα και το χρεώνομαι όλο εγώ, που να ήξερες τώρα θα μου πεις, αλλά όλα είναι μαθήματα στη ζωή. Είμαι πολύ χαρούμενος με τα παιδιά στη μπάντα τώρα, και έχουμε μια πολύ ωραία και δυνατή ομάδα. The show must go on!!!!!
Πάμε τώρα σε άλλου τύπου ερωτήσεων. Ονόμασέ μου τον αγαπημένο σας δίσκο εξαιρουμένου του τελευταίου γιατί όλοι οι καλλιτέχνες πάντα αναφέρουν το τελευταίο τους πόνημα ως το καλύτερό τους.
Θα έλεγα το Sweet Vengeance ίσως και γιατί είναι η αρχή της μπάντας και είχαμε δώσει τα πάντα για να μπορέσουμε να το κάνουμε πραγματικότητα, κουβαλάει πολύ αίμα και ιδρώτα το συγκεκριμένο άλμπουμ.
Ο δίσκος που ήταν πιο επιτυχημένος εμπορικά; Που βοήθησε σημαντικά τη μπάντα να ανέβει επίπεδο;
Πάλι το Sweet Vengeance είχε πουλήσει 30.000 кόπιες όταν κυκλοφόρησε, ίσως και λόγω του Τόμας αλλά και γιατί η εταιρεία Century Media είχε πιστέψει πολύ στο άλμπουμ. Και θυμάμαι χαρακτηριστικά να το θέλει και η Nuclear Blast αλλά τελικά το πήρε η Century Media. Πάντως είχαν ξετρελαθεί με τα τραγούδια και ίσως αυτός ήταν και ο πιο σημαντικός λόγος που μας υπέγραψαν τότε.
Έχεις κάποιο όνειρο που δεν έχει πραγματοποιηθεί και θα ήθελες να το κυνηγήσεις;
Όχι κάτι ιδιαίτερο, να είμαστε καλά και υγιείς πάνω από όλα, και να έχουμε καλή έμπνευση να κάνουμε καλή μουσική. Και όλα μπορούν να γίνουν σε αυτή τη ζωή, πάντα υπάρχει ένα φως στην άκρη του τούνελ, απλά θέλει κότσια να το διαβείς και να τραβήξεις μεγάλο κουπί.
Κεφάλαιο Exhumation, αναπολείς εκείνες τις μέρες; Γιατί μία τόσο σπουδαία μπάντα με σοβαρή δισκογραφία δεν μεγαλούργησε ενώ είχε ξεχωρίσει;
Σίγουρα ήταν πολύ δυνατή μπάντα αλλά δυστυχώς μόνη της έφαγε τα μάτια της, λόγω πολύ άκυρου και αρνητικού σκεπτικού από διάφορα μέλη της μπάντας που δεν είχαν κανένα όνειρο για τη μουσική. Εγώ όταν κατάλαβα τι παίζει, την έκανα με ελαφρά πηδηματάκια και συνέχισα αυτό που είχα στο μυαλό μου με τους Nightrage. Είχαν μέλλον μουσικά σίγουρα οι Exhumation και πιστεύω γράψαμε πολύ δυνατά άλμπουμ, αλλά δυστυχώς δεν φτάνει μόνο αυτό.
Σε ευχαριστώ Μάριε, ο επίλογος δικός σου.
Χίλια ευχαριστώ για την παραχώρηση της συνέντευξης και στέλνουμε τους μεταλλικούς μας χαιρετισμούς σε όλους τους φίλους μας εκεί έξω, τα λέμε σύντομα στις 14 Μαρτίου στο Arch Club παρέα με τους Among Ruins και I See Red.
