Order Of The Ebon Hand, black, Greece
Alexandra Alexiou Photography

Οι Order Of The Ebon Hand είναι μια περίπτωση μπάντας που για χρόνια είχε παραμείνει -δισκογραφικά έστω- σιωπηλή, οπότε με αφορμή κάποια μελλοντικά τους σχέδια, συζητήσαμε με τον Ορέστη Οικονομόπουλο, που δέησε να δεχθεί το κάλεσμά μου.

Καλημέρα Ορέστη! Επιτέλους λοιπόν ήρθε η ώρα να κάνουμε την πολυσυζητημένη μας συνέντεξη. Που σε πετυχαίνω;

Γειά σου Κρυσταλλία! Στο σπίτι, -αυτή τη στιγμή ακούω το τραγούδι των φίλων Enthroned Serpent, ‘Βorn of Winter’ στο όποιο πρόκειται και να συμμετέχω, είναι μια μπάντα μέλωδικού- καλοπαιγμένου Black Metal που πιστεύω θα μας απασχολήσει πολύ στο μέλλον! Παρότι καλοκαίρι, ο καιρός στιγμές θυμίζει χειμώνα, την εποχή στην οποία είμαι γεννημένος οπότε θεματολογικά είμαστε σωστοί!

Οι Order Of The Ebon Hand είναι παλιά καραβάνα στον χώρο του ακραίου ελληνικού ήχου. Το τωρινό lineup όμως, είναι σχετικά πρόσφατο. Ποιοι αποτελούν αυτή τη στιγμή την μπάντα;

Μ’ αρέσει ο «τιτλός» που μας δίνεις, συμφωνώ με αυτόν! Απ’ το ’17 και μετά η μπάντα αποτελείται από τους, Phlaigon (κιθάρα), Kalma (πλήκτρα), Baron Bonisagus (μπάσσο), και Deimos (τύμπανα), καθώς και εμένα στα φωνητικά.

Θέλω να μας δώσεις, εάν μπορείς, ένα βιογραφικό του συγκροτήματος. Πως ξεκίνησε, τις φιλοδοξίες σου και τι έχετε κάνει ως σήμερα.

Oι Order of the Ebon Hand, ξεκίνησαν την μουσική τους δράση τον Αύγουστο του 1994.  Σκοπός τους απ’ την αρχή ήταν, και είναι να παίζουν αρχέτυπο Black Metal. ‘Εχουμε δύο άλμπουμ: ‘Α Mystic Path to the Netherworld’ 1997 (Hypervorea Records) και ‘ΧV: The Devil’ 2005 (Season of Mist). Mε εξαίρεση το ντέμπουτο, κάθε άλμπουμ θα διαπραγματεύεται μια κάρτα ταρώ, ειδωμένη απ’ το Black Metal πρίσμα. Σε αντίθεση με πολλές Black Metal μπάντες, oι Οrder of the Ebon Hand θεωρούμε σημαντική τη παρουσίαση της μουσικής τους σε ζωντανές εμφανίσεις, -και όχι μόνο σε αποκλειστικά Black Metal events- ανά τα χρόνια έχουμε παίξει με σπουδαίες metal μπάντες όπως Slayer, Rotting Christ, Candlemass, Accept, Therion, Nightfall, Αbbath, μεταξύ πολυάριθμων άλλων.

Έχουν περάσει 13 ολόκληρα χρόνια από τότε που κυκλοφορήσατε τον τελευταίο σας full length, με τίτλο ‘XV: The Devil’. Όλα αυτά τα χρόνια υπήρξε μια σιωπή έως πρόσφατα…

Δισκογραφική σιωπή, ναι. Ωστόσο, η μπάντα παρουσιαζόταν ζώντανα ανά περιόδους καθ΄ όλο αυτό το καιρό. ‘Ολοι μας στη μπάντα είμαστε πολυπράγμωνες, και τέλειομάνεις – θα μπορούσε κάποιος να μας κατηγορήσει πως χρονοτριβούμε! ‘Αλλες μπάντες βγάζουν συνέχεια πράγματα, και στο τέλος δε μένει τίποτα – ο στόχος μας επικεντρώνεται στο ακριβώς αντίθετο. Πάντως, επι της παρούσης, η μπάντα έχει έτοιμο το νέο της άλμπουμ με τον τίτλο ‘VΙI: The Chariot’ σε παραγώγη του Victor Santura (Τriptykon/Dark Fortress), των Woodshed Studios.

Όσον αφορά τις ζωντανές εμφανίσεις σας, είδα πως ήσασταν το opening act στη συναυλία των Abbath στην Αθήνα το 2016, στο οποίο διασκευάσατε το ‘Deaf Forever’ των Motorhead, ως φόρο τιμής στον Lemmy, καθώς δεν είχε περάσει ούτε μήνας από το χαμό του. Να φανταστώ πως έχει παίξει καθοριστικό ρόλο για σένα τόσο ο ίδιος όσο και οι Motorhead, έτσι;

Ναι, το Κύτταρο έχει πάντα καλό ήχο, είναι ωραία για μας να παίζουμε έκει (γεια σου Γιώργο!). To ‘Deaf Forever’ ανοίγει το ‘Orgasmatron’ κι ένω έχει ένα εντελώς Rock and Roll βασικό ριφφ, η θεματολόγια του είναι ζοφερά επική, οι στίχοι άνετα θα μπορούσαν να έχουν βγεί από παλιο δίσκο τον Bathory. Ε, τώρα για τους Motorhead και τον Lemmy, τι να πεις. Το πρώιμο lineup της μπάντας, είναι η Αγία Τριάδα, κανονικά. Με αυτη την ευκαιρία απλά να παραθέσω πως το ‘White Line Fever’ (η αυτοβιογραφία του Lemmy) πέρα απ’ το αφθονο γέλιο που προσφέρει, έχει ΟΛΕΣ τις απαντήσεις, σε όλα τα διλήματα, τις επιλογές, και τις δυσκολίες  που μπορούν να σου παρουσιαστούν ενω έισαι σε μια μπάντα. The Ultimate Rock ‘n’ Roll + Metal Band Handbook!

Τον Δεκέμβρη που μας πέρασε, εμφανιστήκατε στο πλευρό των Wolves In The Throne Room, πάλι στην Αθήνα. Μια αρκετά μεγάλη διοργάνωση, η Smoke The Fuzz έχει κάνει φοβερά πράγματα τα τελευταία χρόνια. Αλλά και οι Wolves έκαναν τεράστια αίσθηση με το Thrice Woven τη χρονιά που μας πέρασε. Πόσο σημαντική ήταν η συμμετοχή σας εδώ;

‘Οπωσδήποτε, ήταν ένα σημαντικό Live, με συγκινητικότατη ανταπόκριση του κόσμου που συνολικά πρέπει να πλησίασε τα 1000 άτομα. Πόλυ καλή προτοβουλία της διοργανώτριας αρχής, που δικαιώθηκε απ’ τον κόσμο. Προσώπικα υποστήριζα τη μπάντα απ’ το ‘Two Hunters’, μου είχαν κάνει ιδιαίτερη εντύπωση κάποια χρόνια τώρα. Χάρηκα που από κοντά ήταν ευγενέστατοι, και πολύ νοήμοντα άτομα! ‘Oσο για τους Order, η εμφάνιση αυτή ήταν σπουδαιότατη καθώς ήταν η πρώτη μας ως 5μελές σχήμα -ιδίως για τα νέα μέλη-, ένα πρώτο live με τη μπάντα σε μια τόσο μεγάλη σκηνή ήταν βουτιά στα βαθιά, και τους αξίζει μπράβο τόσο για το κουράγιο, όσο και την απόδοση τους!

Η πιο πρόσφατη live εμφάνισή σας, ήταν στο Horns Up Festival III στα Τρίκαλα. Πως ήταν όλο αυτό σαν εμπειρία για εσάς; Το κοινό της επαρχίας πως ήταν απέναντί σας; Πιστεύεις πως γενικά η επαρχία έχει πράγματα να δείξει στον χώρο του μεταλ;

Ευχαριστηθήκαμε αυτό το live με τη ψυχή μας! ‘Ολα ήταν όπως έπρεπε, ο ήχος, ο κόσμος, ανεβήκαμε στη σκηνή, «αφεθήκαμε» και το απολαύσαμε -ήταν μια ξεχώριστη εμφάνιση! Η συνολική εμπειρία του φεστιβάλ ήταν ειλικρινά φοβερή, και σίγουρα θα ξανάρθουμε. Υπήρξε πόλυ δόσιμο και δέσιμο με τον κόσμο στις όσες στιγμές είχαμε. Αυτό είναι υπερσπουδαίο. Ανεξαρτήτως πρωτεύουσας ή επαρχίας, χρειάζονται αληθινές στιγμές σαν κι αυτές! Και διάθεση να είσαι ζωντανός εδώ και τώρα, κι όχι αποστασιοποιημένος, δύσκολος και υπερβολικά κριτικός. Αλλιώς, χάνεις την ευκαιρία που είναι η στιγμή.

Το 2013 κυκλοφόρησε ένα split με τους Generation Of Vipers. Το κομμάτι με το οποίο εμφανίζεστε, ονομάζεται ‘Behold The Sign Of A New Era’. Πολλά υποσχόμενος τίτλος, προμηνύει νέα πράγματα… έχει ξεκινήσει λοιπόν αυτή η νέα εποχή για τους Order;

Δεν το είχαμε σκεφτεί έτσι, αλλά – τώρα που το λες. Νέα Εποχή. Ναι, γιατί όχι;

Μέσω των Order Of The Ebon Hand, έχουν πραγματοποιηθεί οι φιλοδοξίες σου ή υπάρχει ακόμα πράγμα να βγεί προς τα έξω;

Φυσικά και όχι, οι φιλοδοξίες και τα όνειρα πότε δεν τελειώνουν. Χαίρομαι, και μας θεωρώ ήδη τυχερούς, με ότι εχουμε ζήσει μέσω του σχήματος όλα αυτα τα χρόνια, άλλα δεν είμαστε καθόλου χορτασμένοι. Κι αυτό ειναι κάλο, έτσι πρέπει να είναι. Stay Hungry! Αν χορτάσεις καλύτερα παράτα τα, είναι πιο τίμιο.

Πόσο πιστεύεις θα έπρεπε να συνδέεται η πολιτική με τη μουσική, ειδικά στην Ελλάδα του 2018 που τα πράγματα έχουν ξεφύγει στο συγκεκριμένο τομέα;

Προσωπικά, δεν με ενδιαφέρει η στρατευμένη τέχνη κανενός είδους. Ο καλλιτέχνης πρέπει να «καίγεται» για την τέχνη του καθεαυτό, όχι να εξυπηρετεί συμφέροντα. Ως εκ τούτου, δεν είναι καθόλου τυχαίο που η τέχνη για την τέχνη, είναι συνήθως μακράν ανώτερη απο κάθε μορφή στρατευμένης τέχνης. Επιπροσθέτως, ιδίως στο Black Metal, η θεματολογία οφείλει, κυρίως, να έχει να κάνει με το Left Hand Path. To oπoιο ασχολείται με το άτομο ως μονάδα, εξαιρετική και ανεπανάληπτη. Κι όχι με σύνολα, όμαδες, κόμματα ή οποιασδήποτε άλλης μορφής κοινωνικές κατηγοριοποιήσεις.Ο Δράκος δεν κρύβεται σε κύκλους επιζητώντας την αναγνώριση. Kάνει ότι του λέει ο εαυτός του, αδιάφορος για την έγκριση ή την απόρριψη των άλλων. ‘Ολων των άλλων.

Ποια είναι τα μελλοντικά σχέδια των Order Of The Ebon Hand;

Σίγουρα συναυλίες, που θα υποστηρίξουν το νέο μας δίσκο, με το όνομα ‘VII: The Chariot’. Οι συναυλίες είναι κάτι που απολαμβάνουμε και μας ταξιδεύει όλο και πιό πολύ, συνάμα όσο περισσότερες γίνονται τόσο επιτρέπουμε και στους εαυτούς μας να μπορούν να «μεταφέρουν» όλο και περισσότερα άτομα μαζί τους. Ωστόσο, νιώθουμε ήδη την ανάγκη ως πενταμελές σχήμα, να ηχογραφήσουμε μαζί. Η επόμενη Κάρτα των Ταρώ που θα οδηγήσει τη θεματολογία του δίσκου θα είναι η Ενδέκατη, ‘XI: Justice’.

Τα τελευταία λόγια τα αφήνω πάνω σου! Τα λέμε σύντομα και από κοντά!

Με τόση πληροφορία που βομβαρδίζει τους πάντες αυτόν το καιρό, αναρωτιέμαι πραγματικά ποιός δίνει (στον εαυτό του) μια στιγμή παρουσίας, μιάν ανάσα και χώρο για να αντιληφθεί κάτι που πραγματικά συμβαίνει γύρω του ή ν’ αποφασίσει ενεργητικά να προσλάβει ένα εξωτερικό ερέθισμα -όπως λόγου χάριν να διαβάσει αυτή την συνέντευξη! Αν Είσαι ‘Ενας, σε Χαιρετίζω, προσωπικά, κι ελπίζω να συναντηθούμε σε κάποια απ’ τις επερχόμενες συναυλίες των Order of the Ebon Hand!