English
Λιγότερο από 2 μέρες έμειναν για το Mammothfest και η ανυπομονησία μας αγγίζει κόκκινα. Ένα από τα συγκροτήματα που θα έχουμε την χαρά να απολαύσουμε, είναι οι Paranoid Reverb, για τους οποίους θέλω να αφιερώσουμε λίγο χρόνο ώστε να τους γνωρίσουμε καλύτερα. Τί λέτε;
Καλησπέρα, αγαπητοί μας Paranoid Reverb! Χαίρομαι πολύ που βρήκατε τον χρόνο να μιλήσουμε με αφορμή το φετεινό Mammothfest! Αρχικά, είστε όλοι σας καλά; Ετοιμάζεστε πυρετωδώς για το Μαμούθ;
Καλησπέρα και ευχαριστούμε πολύ για την πρόσκληση! Είμαστε όλοι καλά και ανυπομονούμε πραγματικά για το Mammothfest. Έχει ιδιαίτερη σημασία για εμάς γιατί είχαμε παίξει και στο πρώτο Mammothfest που είχε γίνει στο Ακόντισμα της Καβάλας, οπότε νιώθουμε πως υπάρχει μια όμορφη σύνδεση με αυτό το festival από αρκετά νωρίς.
Αυτή τη φορά το live αποκτά ακόμη μεγαλύτερη σημασία για εμάς, καθώς μόλις κυκλοφόρησε το νέο μας single “Red River”, οπότε το Mammothfest θα είναι από τις πρώτες στιγμές που αυτό το νέο κεφάλαιο της μπάντας θα περάσει και ζωντανά στον κόσμο.
Τέλος, θέλουμε να πούμε ένα μεγάλο ευχαριστώ στη διοργάνωση και ιδιαίτερα στον Χρήστο Παπανατσίδη, που όλα αυτά τα χρόνια στηρίζει ενεργά τη heavy σκηνή, όχι μόνο της Θεσσαλονίκης αλλά γενικότερα στην Ελλάδα. Είναι σημαντικό να υπάρχουν άνθρωποι που συνεχίζουν να επενδύουν χρόνο, ενέργεια και αγάπη σε αυτόν τον χώρο.
Θα ήθελα να δώσουμε την ευκαιρία στον κόσμο να σας γνωρίσει λίγο καλύτερα, αν θέλετε και εσείς.. Το όνομα “Paranoid Reverb” ακούγεται σαν περιγραφή συγκεκριμένης ψυχολογικής κατάστασης. Πώς προέκυψε; Το νιώθετε καμιά φορά;
Νομίζω πως το ίδιο το reverb είναι από μόνο του μια κάπως “παρανοϊκή” κατάσταση. Είναι ένας ήχος που απλώνεται, επιστρέφει, δημιουργεί χώρο και πολλές φορές σε κάνει να χάνεις λίγο την αίσθηση του πού ακριβώς βρίσκεσαι μέσα στη μουσική. Το όνομα προέκυψε μέσα από πειραματισμούς που κάναμε με διάφορους ήχους και effects στις αρχές της μπάντας, και κάπως νιώσαμε ότι αυτός ο συνδυασμός περιέγραφε αρκετά καλά την αισθητική και τη διάθεσή μας.
Δεν ξεκίνησε δηλαδή σαν κάποιο αυστηρό concept, αλλά περισσότερο σαν ένα συναίσθημα που μας έβγαζε ο ίδιος ο ήχος. Και ναι, μάλλον όλοι λίγο-πολύ ζούμε μέσα σε έναν μόνιμο θόρυβο, σκέψεις και καταστάσεις που κάνουν συνεχώς “echo” στο κεφάλι μας, οπότε κάπως το νιώθουμε κι αυτό στην καθημερινότητά μας.
Νιώθετε ότι ανήκετε περισσότερο στη stoner σκηνή, στην psychedelic ή γενικά στο heavy underground;
Πιθανότατα νιώθουμε πιο κοντά γενικά στο heavy underground συνολικά. Δεν μας άρεσαν ποτέ ιδιαίτερα οι ταμπέλες γιατί πολλές φορές νιώθουμε ότι περιορίζουν και τη μουσική και τη δημιουργικότητα μιας μπάντας. Σίγουρα υπάρχουν στοιχεία από stoner, psychedelic και heavy rock στον ήχο μας, αλλά αυτό που μας ενδιαφέρει περισσότερο είναι η ατμόσφαιρα, η ένταση και το συναίσθημα που δημιουργεί ένα κομμάτι, παρά το αν ανήκει “σωστά” σε κάποιο συγκεκριμένο genre.
Αυτό είναι κάτι που φαίνεται αρκετά και στη μετάβαση από το πρώτο μας album προς το νέο δίσκο που έρχεται τον Σεπτέμβριο. Υπάρχουν σίγουρα κοινές ρίζες και στοιχεία που μας χαρακτηρίζουν, αλλά ταυτόχρονα νιώθουμε ότι ο νέος δίσκος ανοίγει περισσότερο τον ήχο μας και κινείται σε πιο σκοτεινές, βαριές και ίσως πιο εσωτερικές κατευθύνσεις.
Πόσο σημαντικό είναι για εσάς το “space” και η ατμόσφαιρα στη μουσική σε σχέση με το riff;,
Είναι εξίσου σημαντικά. Ένα δυνατό riff μπορεί να σε χτυπήσει αμέσως, αλλά η ατμόσφαιρα είναι αυτό που σε κρατάει μέσα στο κομμάτι. Πάντα μας ενδιέφερε η ιδέα της μουσικής σαν εμπειρία και όχι απλά σαν διαδοχή από riffs ή τεχνικά μέρη.
Ο ήχος σας έχει αρκετή vintage αισθητική χωρίς να ακούγεται νοσταλγικός. Πώς ισορροπείτε ανάμεσα στις επιρροές και στη δική σας ταυτότητα;
Οι επιρροές υπάρχουν αναπόφευκτα γιατί όλοι μεγαλώσαμε ακούγοντας συγκεκριμένους δίσκους και μπάντες που μας σημάδεψαν. Αλλά περισσότερο από τον ίδιο τον “vintage” ήχο, αυτό που μας επηρέασε ήταν η αίσθηση ελευθερίας, η ατμόσφαιρα και η ειλικρίνεια που είχαν πολλές από αυτές τις μουσικές.
Ο ήχος μας έχει περισσότερο να κάνει με τη διάθεση και το συναίσθημα που κουβαλάμε κάθε περίοδο σαν μπάντα. Προσπαθούμε να γράφουμε μουσική που να “μιλάει” πραγματικά μέσα μας και να μας κάνει να νιώθουμε ότι κινούμαστε προς τη σωστή κατεύθυνση δημιουργικά. Αν κάτι ακούγεται αληθινό και μας αγγίζει συναισθηματικά, τότε ξέρουμε ότι βρισκόμαστε κοντά σε αυτό που θέλουμε να εκφράσουμε.
Δεν μας ενδιαφέρει να αναπαράγουμε μια εποχή ή να ακουγόμαστε “ρετρό” για χάρη της αισθητικής. Προσπαθούμε περισσότερο να παίρνουμε αυτές τις επιρροές και να τις φιλτράρουμε μέσα από τη δική μας πραγματικότητα και τον τρόπο που νιώθουμε και γράφουμε μουσική σήμερα.
Υπάρχει συγκεκριμένος δίσκος που λειτούργησε σαν turning point για τη μπάντα, αν υπάρχει κάποιος που ίσως να είναι κοινός αγαπημένος όλων σας;
Είναι δύσκολο να διαλέξουμε έναν μόνο δίσκο γιατί ο καθένας μας έχει μεγαλώσει με διαφορετικά ακούσματα και επιρροές. Ίσως αυτό να είναι και ένα από τα στοιχεία που διαμόρφωσαν τον χαρακτήρα των Paranoid Reverb.
Αν όμως μιλάμε για δίσκους που μας έκαναν να καταλάβουμε τη δύναμη που μπορεί να έχει η ατμόσφαιρα και το συναίσθημα μέσα στη heavy μουσική, τότε σίγουρα υπάρχουν κάποια άλμπουμ που επιστρέφουν συχνά στις συζητήσεις μας. Δίσκοι όπως το Dopesmoker των Sleep, το Welcome to Sky Valley των Kyuss ή το Master of Reality των Black Sabbath είναι από εκείνες τις κυκλοφορίες που κατάφεραν να δημιουργήσουν έναν ολόκληρο κόσμο γύρω τους και όχι απλώς μια συλλογή τραγουδιών.
Περισσότερο όμως από έναν συγκεκριμένο δίσκο, αυτό που μας επηρεάζει είναι όταν ακούμε μια μπάντα και νιώθουμε ότι έχει βρει τη δική της φωνή. Αυτό είναι κάτι που πάντα θαυμάζαμε και κάτι που προσπαθούμε να πετύχουμε κι εμείς μέσα από τη μουσική μας.
Πόσο ρόλο παίζει ο αυτοσχεδιασμός στις πρόβες ή στα live;
Ο αυτοσχεδιασμός παίζει πολύ σημαντικό ρόλο για εμάς, όχι μόνο μουσικά αλλά και σαν τρόπος επικοινωνίας μεταξύ μας. Πολλές φορές ένα κομμάτι ξεκινά από μια ιδέα, αλλά βρίσκει πραγματικά τον χαρακτήρα του μέσα από το πώς αντιδρά ο ένας στον άλλον κατά τη διάρκεια μιας πρόβας ή ενός live.
Δεν βλέπουμε τον αυτοσχεδιασμό σαν επίδειξη ή σαν ευκαιρία να παίξει ο καθένας ό,τι θέλει. Περισσότερο τον βλέπουμε σαν μια διαδικασία ακρόασης. Όταν όλοι είναι πραγματικά παρόντες στη στιγμή, συμβαίνουν πράγματα που δεν μπορείς να τα σχεδιάσεις εκ των προτέρων και πολλές φορές εκεί γεννιούνται οι πιο ενδιαφέρουσες μουσικές στιγμές.
Η ελληνική heavy psych σκηνή έχει αποκτήσει διεθνές ενδιαφέρον τα τελευταία χρόνια. Εσείς πώς τη βλέπετε από μέσα;
Είναι όμορφο να βλέπεις ότι μια σκηνή που για χρόνια λειτουργούσε σχεδόν αποκλειστικά underground, έχει αρχίσει να τραβάει το ενδιαφέρον και εκτός συνόρων. Τα τελευταία χρόνια έχουν εμφανιστεί πολλές αξιόλογες μπάντες και κυκλοφορίες, ενώ το επίπεδο συνολικά έχει ανέβει σημαντικά.
Φυσικά, σημαντικό ρόλο σε αυτό έπαιξαν μπάντες όπως οι Nightstalker, οι 1000mods και οι Planet of Zeus, που κατάφεραν να τραβήξουν το ενδιαφέρον του κόσμου εκτός Ελλάδας και ουσιαστικά άνοιξαν τον δρόμο για τις επόμενες γενιές συγκροτημάτων. Χάρη σε αυτές τις μπάντες, αλλά και σε πολλούς ανθρώπους που δούλεψαν πίσω από τη σκηνή όλα αυτά τα χρόνια, σήμερα υπάρχει μεγαλύτερη εξωστρέφεια και περισσότερες ευκαιρίες απ’ ό,τι παλαιότερα.
Παρόλα αυτά, παραμένει μια underground σκηνή που στηρίζεται κυρίως στο μεράκι των μουσικών, των διοργανωτών και του κόσμου που συνεχίζει να πηγαίνει στα live και να στηρίζει τις κυκλοφορίες. Ίσως αυτό είναι και το στοιχείο που την κρατάει αυθεντική μέχρι σήμερα.
Πιστεύετε ότι πλέον υπάρχει “ελληνικός ήχος” στο heavy rock;
Ίσως όχι με την έννοια ενός ξεκάθαρου “σχολείου”, αλλά σίγουρα υπάρχει μια ιδιαίτερη αισθητική και προσέγγιση. Πολλές ελληνικές μπάντες έχουν μια πιο σκοτεινή και υπνωτική πλευρά στον ήχο τους που μάλλον βγαίνει και από το περιβάλλον στο οποίο ζούμε.
Ποιο είναι το πιο δύσκολο πράγμα στο να διατηρείς underground μπάντα ενεργή στην Ελλάδα σήμερα;
Η ισορροπία ανάμεσα στην καθημερινότητα και στη μπάντα. Οι περισσότεροι κάνουμε τα πάντα μόνοι μας και χρειάζεται χρόνος, χρήμα και αρκετή ψυχική ενέργεια για να συνεχίσεις σταθερά χωρίς να καείς.
Οι psychedelic/heavy μπάντες συχνά λειτουργούν διαφορετικά πάνω στη σκηνή απ’ ό,τι στο studio. Πού θεωρείτε ότι αποδίδουν καλύτερα οι Paranoid Reverb;
Για εμάς είναι δύο εντελώς διαφορετικές αλλά εξίσου σημαντικές εμπειρίες. Δεν ξέρουμε αν μπορούμε να πούμε ότι αποδίδουμε καλύτερα στο ένα ή στο άλλο, γιατί το καθένα εξυπηρετεί διαφορετική ανάγκη.
Το studio έχει μέσα του την ανυπομονησία της δημιουργίας, την αγωνία για το τελικό αποτέλεσμα, αλλά και τη χαρά του να βλέπεις μια ιδέα να παίρνει σιγά-σιγά μορφή. Είναι μια πιο εσωτερική διαδικασία, όπου έχεις τον χρόνο να ψάξεις, να πειραματιστείς και να χτίσεις τον κόσμο που θέλεις να δημιουργήσεις μέσα σε έναν δίσκο.
Το live, από την άλλη, είναι καθαρή επικοινωνία. Εκεί τα κομμάτια παύουν να ανήκουν μόνο σε εμάς και μοιράζονται με τον κόσμο. Υπάρχει περισσότερη ελευθερία, περισσότερος αυθορμητισμός και μια ενέργεια που δεν μπορεί να αναπαραχθεί μέσα σε ένα studio. Είναι δύο διαφορετικές όψεις της ίδιας διαδρομής και νομίζω ότι χρειαζόμαστε και τις δύο για να νιώθουμε ολοκληρωμένοι ως μπάντα.
Υπάρχει στιγμή πάνω στη σκηνή όπου νιώθετε ότι η μουσική “φεύγει” από τον έλεγχό σας;
Ναι, και συνήθως αυτές είναι οι πιο όμορφες στιγμές. Όταν σταματάς να σκέφτεσαι τεχνικά και απλά αφήνεσαι μέσα στον ήχο, στους υπόλοιπους μουσικούς και στην ενέργεια του κόσμου. Εκεί δημιουργείται μια ιδιαίτερη ενέργεια, σχεδόν μια μικρή μαγεία, που δύσκολα μπορεί να επαναληφθεί με τον ίδιο τρόπο δύο φορές. Και ίσως αυτό είναι ένα από τα πράγματα που μας κάνουν να αγαπάμε τόσο πολύ τα live.
Τι σας κουράζει περισσότερο στη σύγχρονη μουσική σκηνή; Αν είχατε ένα μαγικό ραβδί, τί θα αλλάζατε;
Ίσως η υπερβολική ανάγκη για συνεχή content και η αίσθηση ότι όλα πρέπει να κινούνται γρήγορα και επιφανειακά. Θα θέλαμε ο κόσμος να αφιερώνει περισσότερο χρόνο πραγματικά ακούγοντας μουσική.
Αν οι Paranoid Reverb ήταν soundtrack, σε ποια ταινία θα θέλατε να σας ακούσετε;
Ίσως ακουστεί σαν υπεκφυγή, αλλά δεν νομίζω ότι θα διαλέγαμε μία συγκεκριμένη ταινία. Θα μας άρεσε περισσότερο να συνοδεύουμε μια ιστορία που έχει να κάνει με το ταξίδι, κυριολεκτικά ή μεταφορικά.
Κάτι όπου ο πρωταγωνιστής βρίσκεται συνεχώς σε κίνηση, αναζητώντας κάτι χωρίς να ξέρει ακριβώς τι είναι. Κάτι ανάμεσα στην ελευθερία, την αβεβαιότητα, τη σύγκρουση και την ανακάλυψη. Νομίζω ότι αυτά είναι στοιχεία που υπάρχουν και στη μουσική μας.
Τι ακολουθεί για τους Paranoid Reverb;
Νιώθουμε πως βρισκόμαστε στην αρχή ενός νέου κεφαλαίου για τη μπάντα. Το “Red River” κυκλοφόρησε πριν λίγες μέρες και ήταν η πρώτη φορά που ο κόσμος πήρε μια γεύση από το πού κινείται πλέον ο ήχος μας.
Το επόμενο μεγάλο βήμα είναι φυσικά η κυκλοφορία του νέου μας album Red River Black Roots μέσα στον Σεπτέμβριο. Είναι ένας δίσκος που δουλέψαμε για αρκετό καιρό και νιώθουμε ότι εκφράζει πιο ολοκληρωμένα από ποτέ αυτό που είναι οι Paranoid Reverb σήμερα.
Από εκεί και πέρα, ο στόχος είναι ξεκάθαρος. Θέλουμε να βγούμε στον δρόμο και να παίξουμε όσο περισσότερο γίνεται. Ήδη σχεδιάζουμε εμφανίσεις και περιοδεία σε Ελλάδα και εξωτερικό γύρω από την κυκλοφορία του δίσκου.
Υπάρχει κάτι που θέλετε ο κόσμος να νιώσει ακούγοντας τη μουσική σας;
Να χαθεί λίγο μέσα της. Να αφήσει για λίγο έξω ό,τι κουβαλάει και να μπει σε έναν διαφορετικό χώρο, έστω και για λίγα λεπτά.
Ποιο είναι το μήνυμα που θα θέλατε να στείλετε μέσω του Metal Invader στο κοινό σας;
Θα θέλαμε να πούμε ένα μεγάλο ευχαριστώ σε όλους όσους στηρίζουν τη μουσική, είτε παίζοντας, είτε διοργανώνοντας συναυλίες, είτε απλά ερχόμενοι μπροστά σε μια σκηνή για να ακούσουν μια μπάντα.
Ζούμε σε μια εποχή όπου όλα κινούνται πολύ γρήγορα και συχνά καταναλώνουμε τη μουσική βιαστικά. Αν υπάρχει κάτι που θα θέλαμε να κρατήσει ο κόσμος από εμάς, είναι να δώσει χρόνο στη μουσική. Να ακούσει έναν δίσκο από την αρχή μέχρι το τέλος, να χαθεί μέσα σε ένα live, να αφήσει για λίγο στην άκρη οτιδήποτε άλλο συμβαίνει γύρω του.
Αν η μουσική μας καταφέρει έστω και για λίγο να κάνει κάποιον να ξεφύγει από την καθημερινότητα και να ταξιδέψει κάπου αλλού, τότε έχουμε πετύχει τον σκοπό μας.
Και φυσικά, ανυπομονούμε να τα πούμε από κοντά στο Mammothfest.
