Παρά το γεγονός ότι η αναμενόμενη εμφάνισή τους στην Αθήνα ακυρώθηκε λόγω των έκτακτων μέτρων για την ανάκαμψη της πανδημίας, ένιωσα την ανάγκη να πω πέντε πράγματα (καλά, μπορεί και παραπάνω) με τον Scarlett Monastyrski, πνευματικό παιδί του οποίου είναι οι Sabïre. Για να δούμε τι μας είπε…

Καλησπέρα Scarlett και καλώς ήλθες στο Metal Invader! Χαίρομαι που βρίσκεσαι μαζί μας! Είσαι καλά; Πως κυλούν οι μέρες σου;

 Χέι, χέι! Χαίρομαι που είμαι εδώ! Ναι, νομίζω πως όλα κυλούν καλά. Δουλεύουμε επάνω στο νέο μας υλικό. Κυκλοφορήσαμε ένα video με τίτλο “Live in Hamburg» για το οποίο είμαστε πραγματικά περήφανοι, και έχουμε τουλάχιστον τρία ακόμα videos που θέλουμε να κυκλοφορήσουμε. Δυο από πέρσι, από τη Μελβούρνη και το Keep It True και ένα φετινό, το

“Live from St. Rok Studios”. Προς το παρόν δουλεύουμε επάνω στο “Jätt” και στα videos που θα το συνοδεύσουν.

Διανύουμε μια πολύ περίεργη περίοδο πανδημίας, που έχει επηρέασει κάθε κομμάτι της ζωής μας. Πως το έζησες / ζεις όλο αυτό; Ποιον αντίκτυπο είχε σε προσωπικό επίπεδο, αλλά και σε επίπεδο μπάντας;

Κατ’ αρχάς, έπρεπε να ακυρώσουμε το υπόλοιπο της ευρωπαϊκής περιοδείας μας φέτος, συμπεριλαμβανομένης της εμφάνισής μας στα μέρη σας, στην Ελλάδα. Δεύτερον, θα παραμείνουμε στην Αυστραλία για το άμεσο μέλλον, κάτι που σημαίνει καμία περιοδεία για κανένα από τα επερχόμενα άλμπουμ μας. Ωστόσο όταν καταφέρουμε όντως να έρθουμε στην Ευρώπη, θα έχουμε περισσότερα τραγούδια για να παίξουμε και το κοινό θα τα γνωρίζει.

Σε προσωπικό επίπεδο, έχει επηρεάσει ορισμένες από τις δουλειές στις οποίες εμπλέκονται οι υπόλοιποι της μπάντας. Η αγορά εργασίας έχει υποστεί μεγάλο πλήγμα. Μπορούμε να ταξιδεύουμε πολύ περιορισμένα μέσα στη χώρα μας και δεν επιτρέπεται να φύγουμε έξω από τη χώρα.

Στην Ελλάδα, καλλιτέχνες, συγκροτήματα, το backline και πιθανώς οποιοσδήποτε εργάζεται στον τομέα αυτό δεν είχε ως τώρα καμία υποστήριξη από την κυβέρνησή μας. Αντιμετωπίζετε το ίδιο πράγμα στην Αυστραλία; Θα λέγατε ότι τα μέτρα που ελήφθησαν ήταν προς όφελός σας;

Όχι, δεν έχουμε λάβει σωστή υποστήριξη ούτε και εμείς. Σίγουρα βιώνουμε την ίδια κατάσταση με εσάς. Ο Covid έχει ‘χτυπήσει’ τους μουσικούς, την μουσική και την τέχνη γενικότερα πολύ δυνατά εδώ στην Αυστραλία.

Κατανοητό… πάμε τώρα στο μουσικό κομμάτι! Για να εξοικειωθούν οι αναγνώστες μας με τους Sabïre, πότε αποφάσισες να δημιουργήσεις το συγκρότημα, γιατί και με ποιο σκοπό; Ποιοι ήταν οι αρχικοί σου στόχοι;

Αποφάσισα να δημιουργήσω τους Sabïre ένα χειμωνιάτικο απόγευμα στο σπίτι τον Δεκέμβριο του 2010. Θυμάμαι ακριβώς πού βρισκόμουν και τι έκανα. Έπαιζα ένα γνωστό τραγούδι και συνειδητοποίησα ότι θα μπορούσα να γράψω εξίσου εύκολα μένα τέτοιο τραγούδι μόνος μου. Αποφάσισα εκείνη την ώρα και τη στιγμή ότι θα έπρεπε να ξεκινήσω ένα μυστικό project που θα χρησιμοποιούσε μουσική η οποία θα μου έβγαινε οργανικά και χωρίς σκέψη. Δέκα χρόνια αργότερα, έχω αναπτύξει πλήρως το στυλ μου και ξέρω ενστικτωδώς ποιος είναι ο ήχος των Sabïre όταν τον ακούω. Ο αρχικός στόχος τη στιγμή της δημιουργίας του συγκροτήματος ήταν απλά να του δώσω πνοή. Η ιδέα μεγάλωσε τόσο ώστε να θέλω να δίνω εμφανίσεις σαν τους Venom στο Hammersmith Odeon, και στη συνέχεια σε αρένες γεμάτες κοινό. Όταν είχε περάσει μισός χρόνος, είχα αποφασίσει ότι ήθελα να κάνω τους Sabïre την κανονική μου καριέρα και τελικά την μοναδική πηγή εισοδήματος. Ήθελα επίσης να χρησιμοποιήσω μια επιτυχημένη καριέρα με τον Sabïre για να ξεχωρίσω σε άλλους τομείς και να προσπαθήσω να δημιουργήσω όχι μόνο μια διαρκή καριέρα, αλλά ένα αποφασιστικό κομμάτι της ιστορίας και να αφήσω κληρονομιά. Από τις 20 Δεκεμβρίου 2018, πέτυχα το ελάχιστο, απελευθερώνοντας το «Gates Ajar».

Τι συμβαίνει με το όνομα Sabïre; Γιατί το επέλεξες;

Το «Sabire» είναι το όνομα ενός άνδρα, συντομογραφία του «Sabirátòk.» Μου ήρθε στο μυαλό όταν ήμουν μικρό αγόρι στο σχολείο. Στο γυμνάσιο σκέφτηκα να δώσω αυτό το όνομα στο προσωπικό μου project. Ξεκίνησε με τον τρόπο που ανέφερα προηγουμένως. Σκέφτηκα, χωρίς αμφιβολία, ότι αν επρόκειτο να εργαστώ σε ένα μουσικό επίπεδο προσωπικά, τότε το όνομα θα έπρεπε να είναι εξίσου προσωπικό. Δεν υπήρχε αμφιβολία ότι το «Sabire» έπρεπε να είναι το όνομά του.

Σε κάποια φάση μετακόμισες από τον Καναδά στην Αυστραλία. Πώς επηρέασε αυτό τους Sabïre;

Υπέροχα. Διέλυσα το συγκρότημα που είχα και έφυγα από τη χώρα. Σταμάτησα ακόμη και να παίζω για μεγάλο χρονικό διάστημα. Δεν σταμάτησα όμως να σκέφτομαι τιους Sabïre. Την παραμονή της Πρωτοχρονιάς το 2015, μάζεψα τα κομμάτια μου και άρχισα ξανά να παίζω και συνεχίζω μέχρι τώρα.

Είχες πει παλαιότερα ότι η αναζήτηση μελών για το συγκρότημά σου στην Αυστραλία ήταν δύσκολη υπόθεση, καθώς οι περισσότεροι μουσικοί δεν ενδιαφερόταν για το στυλ που έπαιζες. Ένιωσες έστω και για μια στιγμή ότι το Heavy Metal είναι πλέον ξεπερασμένο; Αυτό ενίσχυσε την επιμονή σου στην εύρεση των κατάλληλων ανθρώπων για αυτό το έργο;

 Ξεπερασμένο; Ίσως. Αλλά αυτό που νομίζω ότι ήταν το πραγματικό ζήτημα δεν ήταν τόσο πολύ ότι το Metal ήταν ξεπερασμένο, αλλά ότι αυτό που ζητούσα από αυτά τα πιθανά μέλη ήταν απαράδεκτο για αυτούς. Πρέπει να καταλάβετε όλοι ότι η περίοδος που ζούμε είναι ένας παράγοντας που συμβάλλει σε αυτό που οι άνθρωποι είναι πρόθυμοι να κάνουν. Αν επιστρέψουμε στην εποχή μερικών από τους Heavy Metal μουσικούς μας ήρωες της δεκαετίας του 1980, ας πούμε ότι είναι το 1983, σκεφτείτε πώς ήταν το μουσικό τοπίο τους, πώς πέρασαν τα τελευταία 10 χρόνια και πώς μεγάλωσαν 20-30 χρόνια πριν από το τρέχον έτος. Εάν το δούμε αυτό, και λάβουμε υπόψη τα γεγονότα και τους κανόνες, είναι κατανοητό να δούμε πώς φαινόταν και λειτουργούσαν αυτές οι μπάντες ως λογικές και φυσιολογικές. Ήταν μόνο θέμα γούστου για τους υποψήφιους μουσικούς  εάν θα εμπλακούν ή όχι. Για παράδειγμα, στη δεκαετία του 1950 και του 60 ήταν υποχρεωτικό να υποδύονται έναν ρόλο στη σκηνή εάν ήθελαν έστω και λίγο κάποιος να τους πάρει στα σοβαρά. Κοστούμια και γραβάτες, φορέματα και εντυπωσιακές τουαλέτες. Αυτός ήταν ο κανόνας. Αυτό περίμεναν όλοι. Έτσι, οι άνθρωποι που σχημάτιζαν συγκροτήματα στη δεκαετία του ’70  δεν σκέφτονταν δύο φορές ότι θα τους ζητηθεί να φορέσουν κάποια φορεσιά (αυτό θα μπορούσε να είναι οτιδήποτε). Μερικές μπάντες στη δεκαετία του ’60 άρχισαν να φορούν λιγότερο ομοιόμορφη ενδυμασία στη σκηνή, και αυτό οδήγησε τους ανθρώπους να φορούν απλά ρούχα, αλλά αυτός ήταν ένας άλλος τρόπος έκφρασης. Αντίθετος στους παλιούς τρόπους. Έτσι, το glam rock και το γενικότερο αντίστοιχο ντύσιμο ήταν φυσιολογικά και αναμενόμενα, με τους ανθρώπους να γίνονται όλο και πιο τολμηροί με τα θέματα τους. Οι μπάντες τη δεκαετία του 1980 συνέχισαν έχοντας στο νου τους ότι είναι νόμος να ‘μασκαρεύεσαι’. Η δεκαετία του 1990 ήρθε όχι μόνο χωρίς μεταμφιέσεις, αλλά και με “grunge” στοιχεία εσκεμμένα. Ακόμη περισσότερο αντίθετοι με το παρελθόν. Εν τω μεταξύ, το Metal γίνεται ολοένα και πιο απογυμνωμένο, και μπαίνουμε στη δεκαετία του 2000 και μετά. Για να φτάσουμε στο 2010, όπου ο καθένας  έχει σκύλο και φοράει φούτερ και πάνινα παπούτσια και φυσικά όλοι έχουν πανομοιότυπα μαλλιά. Έχει γίνει τόσο τεμπέλης. Όποιος δεν συμμορφώνεται με αυτόν τον κανόνα είναι πλέον απόκληρος και παράξενος. Βλέπεις πού πηγαίνω με αυτήν τη σκέψη; Αυτό το είδος συμπεριφοράς στη ροκ μουσική ευρέως φάσματος εξακολουθεί να μην κινείται πραγματικά πουθενά, πουθενά γρήγορα τουλάχιστον. Νομίζω ότι είναι αηδιαστικό να απορρίπτουμε μια μπάντα ή έναν μεμονωμένο καλλιτέχνη ως «ρετρό» ή «αναδρομικό» όταν αυτοί αποφασίζουν αποφασιστικά να δημιουργήσουν μια νέα εμπειρία. Μην με παρεξηγείς, υπάρχουν μπάντες εκεί έξω που προσπαθούν σκόπιμα να αντιγράψουν προηγούμενους καλλιτέχνες και το όραμά τους, λέγοντας περήφανα ότι τους αναβιώνουν. Δεν εννοώ αυτούς.

Έτσι, με όλα αυτά, φαντάσου να ζητάς από έναν νεαρό μουσικό να απαλλαγεί από τα αθλητικά και να φορέσει ψηλοτάκουνες μπότες, να αλλάξει τα μαλλιά του και να υποδηθεί κάποιον επάνω στη σκηνή. Δεν υπάρχει περίπτωση να το κάνουν. Δεν το θέλουν γιατί κανείς άλλος δεν το κάνει, ή «θέλει πάρα πολύ δουλειά», ή παίρνουν τη λάθος ιδέα να σκεφτούν τί είναι ρετρό και μετά μπερδεύονται όταν μια ιδέα δεν πληροί τα «ρετρό» όρια.

Επιπλέον, αν εξηγήσεις λεπτομερώς ένα μακροπρόθεσμο σχέδιο για το πώς θα ακούγεται το άλμπουμ, πώς θα είναι οι μελλοντικές παραστάσεις και ότι θα γυρίσουμε βίντεο, ορισμένοι αναρωτιούνται αν κολλάει κάπου ο εαυτός τους σε όλο αυτό, ή πολύ απλά δεν μπορούν να καταλάβουν την γενική αυτή ιδέα. Όλα ξαφνικά γίνονται ένα μεγάλο βάρος και οι άνθρωποι απομακρύνονται.

Αυτό δεν ενίσχυσε καθόλου την επιμονή μου για να βρω κατάλληλα μέλη, έκανε το αντίθετο. Αποφάσισα να αλλάξω την τακτική μου, να πάω σε πιο Bathory και να το κάνω μόνος μου. Πήρα ένα βιβλίο, έμαθα να γράφω και να ηχογραφώ, έκανα ένα στούντιο και τον έβγαλα τον γαμημένο τον δίσκο μόνος μου.

Γι’αυτό και άργησες να κυκλοφορήσεις το ντεμπούτο;

Εννοείς, που μου πήρε 8 χρόνια για να τον κυκλοφορήσω; Μεταξύ άλλων λόγων, ναι. Αλλά θεέ μου, χαίρομαι ποτέ που βγήκε ακριβώς όταν το έκανε και όχι νωρίτερα.

Το «Gates Ajar» αγκαλιάστηκε σχεδόν αμέσως από τους ακροατές! Πώς σε έκανε να νιώσεις; Περίμενες τόσο ζεστή αγκαλιά;

Ήταν ένα σοβαρό μάθημα για τη μουσική βιομηχανία. Έμαθα πολλά σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα. Πραγματικά δεν είχα χρόνο να σταματήσω και να νιώσω τίποτα, για να είμαι ειλικρινής. Φαντάστηκα ότι άρεσε στους ακροατές, αλλά δεν θα μπορούσα να σκεφτώ ότι θα είχε ακουστεί τόσο σε τόσο λίγες μέρες. Μου δημιουργεί αμφιβολία ότι στο πλήρες άλμπουμ δεν θα δοθεί καθόλου προσοχή.

Αυτή η άμεση αναγνώριση σε έφερε στο Keep It True Festival. Πρέπει να ήταν μια απίστευτη εμπειρία!

Εκείνη η εμφάνιση ήταν μια καλή και φυσική εμπειρία. Η γνωριμία μου με τόσο κόσμο ήταν υπέροχη. Είμαι για πάντα ευγνώμων για την ευκαιρία που μας δόθηκε. Θα ήταν υπέροχο να ξαναπαίζαμε στο Keep It True, αλλά αυτή τη φορά καλύτερα.

Τι αντιπροσωπεύει το «Gates Ajar» τόσο εννοιολογικά όσο και στην πραγματική ζωή;

Εννοιολογικά, το «Gates Ajar» είναι μια βιτρίνα για να δείξει το εύρος που έχουν οι Sabïre. Σας δίνεται ένα ατμοσφαιρικό κομμάτι, ένα κομμάτι «ξεκινήστε το πάρτι» που έχει πολύ πιο βαθιά σημασία όταν αφιερώσεις χρόνο για να το καταλάβεις, ένας ύμνος για την αποφασιστικότητα, ένα πιο ερωτικό κομμάτι, ένα κομμάτι κοινωνικών σχολίων, μια θεματική σύνθεση και ένα τραγούδι για προσωπικές ρομαντικές σχέσεις, με αυτή τη σειρά. Αυτή η διακύμανση μπορεί και πρέπει να αναμένεται από όλες τις μελλοντικές ηχογραφήσεις των Sabïre, σε μεγαλύτερους ή μικρότερους αριθμούς. Στην πραγματική ζωή, το Gates Ajar είναι μια τοποθεσία στο βόρειο Οντάριο.

Ποιο είναι το αγαπημένο σου κομμάτι και ποιο είναι το κομμάτι που περιγράφει καλύτερα τους Sabïre;

Δεν είμαι το ιδανικότερο άτομο για να το συζητήσω, ειλικρινά. Διαπίστωσα ότι έχω αδυναμία στο να επιλέξω με ακρίβεια ένα τραγούδι που να περιλαμβάνει ολοκληρωτικά την έννοια της μπάντας ψως σύνολο. Θα προτιμούσα να το κάνουν άλλοι, ειδικοί. Παρόλα αυτά, το δικό μου αγαπημένο κομμάτι θα πρέπει να είναι το «Slave to the Whip». Θυμάμαι τη στιγμή που διαπίστωσα ότι το κύριο riff ήταν ουσιαστικά οι Sabïre. Μου αρέσει ο τρόπος με τον οποίο η κιθάρα και το μπάσο αλλάζουν ρόλους σε όλο το τραγούδι. Η γέφυρα και το σόλο είναι τα αγαπημένα μου. Fun fact:  ηχογράφησα εντελώς λανθασμένα το κομμάτι της γέφυρας. Μπορείτε να ακούσετε τη μικρή διαφορά στην ηχογράφηση του 2017 και στις επόμενες ζωντανές εμφανίσεις. Σκέφτομαι εντόνως να επιστρέψω και να το διορθώσω για τις μελλοντικές εκδόσεις του «Gates Ajar».

Γιατί Acid Metal; Ιδιαίτερος αλλά εξαιρετικά ενδιαφέρων όρος!

Διότι αυτό ακριβώς παίζουμε. Ο ήχος μας είναι οξύς. Είναι διαβρωτικός και καίει. Οι κιθάρες είναι όξινες, η παραγωγή δαγκώνει! Οι στίχοι δεν είναι ποτέ αυτοί που φαίνονται αν κάνετε υποθέσεις με βάση αυτό που πιστεύετε ότι περιμένετε από προηγούμενες εμπειρίες. Θα τους νιώσετε σαν να πέφτει μια σταγόνα οξέος στο δέρμα σας. Για να προχωρήσουμε ακόμη περισσότερο την μεταφορά, το πυκνό οξύ καίει ακόμη και τα ισχυρότερα υλικά και καταλήγει σε μια ακραία θερμή λευκή φλόγα. Έτσι λειτουργούν οι Sabïre στον ευρύτερο κόσμο της βαριάς μουσικής. Θα κάψουμε και θα καταστρέψουμε καθετί στο διάβα μας.

Συμμετείχες σε πολλά Punk συγκροτήματα… Πώς και αποφάσισες να στραφείς στο Heavy Metal;

Απλώς έπεσα σε αυτό, υποθέτω. Ένας φίλος μου έδωσε έναν σωρό από αντεγραμμένα black metal CD κάποια στιγμή. Είχαν μπάντες όπως οι Darkthrone, Marduk, Bathory, Dimmu Borgir, Mayhem και Satyricon. Πέρασα χρόνο ακούγοντάς τα προσεκτικά και με εξέπληξε ευχάριστα το πόσο επίδραση είχαν οι ήχοι σε μένα. Άρχισα να τους ακούω πριν πέσω για ύπνο κάθε βράδυ και απόλαυσα το ταξίδι που με πήρε το ημι-συνειδητό μυαλό μου καθώς με ταξίδευε στον αιθέρα. Άκουγα κυκλικά τον κάθε δίσκο, ξανά και ξανά. Μου δημιούργησε μια αίσθηση μυστικότητας για τη μουσική. Να θέλεις να κρυφτείς για να δημιουργήσεις. Να ανοίξω τους ορίζοντές μου και να ωθήσω τη φαντασία μου τόσο μουσικά όσο και με τις εικαστικές τέχνες. Η αγάπη μου για το black metal με ενέπνευσε να ακούσω ατγότερα πιο βαριά μουσική. Μετά από λίγο έπρεπε να ομολογήσω στον εαυτό μου ότι είχα γίνει κάποιο είδος metalhead, αν και είναι ένας όρος που δεν μου αρέσει. Νιώθω πιο άνετα με το «banger» χαχα. Αλλά αυτά τα τελευταία χρόνια απλά λέω ότι είμαι πιο ροκενρόλ τύπος, αν πρέπει με κάποιο τρόπο να χαρακτηριστώ. Στην ουσία, δεν ήξερα τι ήμουν, απλώς μου άρεσε και ήμουν παθιασμένος με αυτό που άκουγα.

Νέες ιδέες ή νέο υλικό; Θα μπορούσαμε να ελπίζουμε σύντομα για ένα νέο ολοκληρωμένο άλμπουμ; Είναι το single «Mistress Mistress» προπομπός για έναν νέο δίσκο;

Χαχα βλέπω τι έκανες εκεί!! Όχι, το «Mistress Mistress» δεν είναι προάγγελος ενός νέου δίσκου. Αποτελεί αυτόνομο προϊόν. Τούτου λεχθέντος, υπάρχουν πολλές νέες ιδέες και υλικό. Στην πραγματικότητα έχουμε προγραμματίσει τα επόμενα 4 άλμπουμ και συνεχίζουμε. Προσθαφαιρώ συνέχεια στοιχεία σε αυτά. Βρισκόμαστε στο τελευταίο βήμα για να ολοκληρώσουμε το ντεμπούτο άλμπουμ μας, το «Jätt», το οποίο ήταν για μένα πολύ καλό. Λόγω όμως της κατάστασης είμαστε περίπου ένα χρόνο πίσω στον προγραμματισμό μας.

Αναζητώντας ιδέες, από πού αντλείς έμπνευση;

Λυρικά αντλώ έμπνευση από τον κόσμο γύρω μου. Η ζωή μου, οι παρατηρήσεις, ορισμένα θέματα, αλλά κυρίως προσωπικές εμπειρίες και παρατηρήσεις. Μουσικά μπορώ να εμπνευστώ από άλλη μουσική, ή απλώς από αυτό που θέλω να κάνω πραγματικότητα.

Θεωρείς το Heavy Metal διαχρονικό, δεδομένου ότι τα Heavy Metal συγκροτήματα υπήρχαν πάντα στη μουσική βιομηχανία;

Υποθέτω πάει ανάλογα με το τί θεωρείς «διαχρονικό». Νομίζω ότι σε γενικές γραμμές, μια καλή ηχογράφηση οποιουδήποτε είδους θα αντέξει στη δοκιμασία του χρόνου. Ωστόσο, η κοινωνική πτυχή ενός είδους είναι μια διαφορετική ιστορία.

Ποιο είναι το επόμενο άμεσο βήμα για τους Sabïre; Έχεις σχέδια ή ιδέες σχετικά με το μέλλον της μπάντας;

Αρχικά να τελειώσουμε αυτόν τον αναθεματισμένο δίσκο! Έχουμε περισσότερα από πολλά σχέδια και ιδέες σχετικά με το μακροπρόθεσμο μέλλον των Sabïre. Θα τα δείτε όλα να αποκαλύπτονται καθώς προχωρά ο χρόνος.

Αυτά από μένα προς το παρόν. Σ’ευχαριστώ θερμά για τον χρόνο σου. Θέλεις να στείλεις κάποιο μήνυμα στους αναγνώστες μας και στους θαυμαστές σας;

Κανένα πρόβλημα, εγώ ευχαριστώ που με κάλεσες! Το μόνο που θα ήθελα να πω στους αναγνώστες και στους Wild Ones είναι να σας ευχαριστήσω που έχετε υπομονή. Δεν είναι εύκολο να περιμένεις νέα κυκλοφορία. Ελπίζουμε όλοι να την απολαύσετε (σσ. την επόμενη κυκλοφορία). Θα είναι φοβερή.