Καλωσορίσατε και στο δικό μας zine λοιπόν. Χαρά μας να σας έχουμε εδώ.

Καλώς σας βρήκαμε. Χρόνια πολλά με υγεία.

Σύντομα οι SixForNine κλείνουν μια δεκαετία στο χώρο. Πως έχει εξελιχθεί η μέχρι τώρα πορεία της μπάντας για εσάς;

Η αλήθεια είναι πως σαν μπάντα μπορεί να παίζουμε μια δεκαετία, αλλά έχουν περάσει στην ουσία μόνο τέσσερα χρόνια από την πρώτη μας κυκλοφορία. Έτσι ο κόσμος δεν μας γνώριζε μέχρι το 2015. Η πορεία της μπάντας έχει εξελιχθεί με σχετικά αργούς ρυθμούς για διάφορους λόγους. Ο κυριότερος όλων είναι ο τρόπος που γράφουμε. Τζαμάρουμε όλοι μαζί στο στούντιο άπειρες ώρες και ακούμε στη συνέχεια το υλικό ώστε να ξεχωρίσουμε τι αξίζει και τι όχι Αυτό είναι μια χρονοβόρα διαδικασία μεν, ωφέλιμη δε. Μας επιτρέπει όμως να διπλοφιλτράρουμε τη μουσική μας και να κάνουμε μια πιο κατασταλαγμένη επιλογή για το τι θα βγάλουμε προς τα έξω.

Το δεύτερό σας άλμπουμ Parallel Universe” κυκλοφόρησε πριν από λίγους μήνες. Μιλήστε μας λίγο για την όλη διαδικασία διαμόρφωσής του.

Η διαδικασία διαμόρφωσης του δίσκου ήταν ακριβώς ίδια με το πρώτο άλμπουμ. Τζαμάρισμα ατελείωτες ώρες με τη διαφορά όμως ότι αυτή τη φορά συμμετείχε ο Φώτης ενεργά. Σε οτι είχε να κάνει με το τεχνικό κομμάτι, δηλαδή τη μίξη και το mastering του δίσκου, δουλέψαμε διαφορετικά με το προηγούμενο άλμπουμ. Ουσιαστικά ακούγαμε real time το τι αλλαγές έκανε ο Paul Pavao (the Mix Room) κατά τη διάρκεια της μίξης και γινόταν οι αλλαγές γρήγορα και άμεσα. Αυτό φυσικά μας γλύτωσε αρκετό χρόνο, γιατί και η επικοινωνία ήταν άριστη. Όλα έγιναν πιο σύντομα.

Τι διαφορές θα λέγατε ότι φέρει σε σχέση με το ομώνυμό σας;

Μια βασικά διαφορά ήταν το ότι υπήρχε άλλος τραγουδιστής, έτσι ο Φώτης βρήκε το υλικό έτοιμο. Αυτό βέβαια έκανε τη δουλειά του και πιο δύσκολη. Σε αυτό το δίσκο τα κομμάτια είναι γραμμένα στην χροιά του Φώτη. Θεωρούμε επίσης πως αυτό το άλμπουμ πέρα από καλύτερη ερμηνεία, έχει πιο δυνατές συνθέσεις και αν θες πιο πολύ χαρακτήρα, συνθετικά μα και ηχητικά.

Το καλοκαίρι εμφανιστήκατε στο “Release Athens”, την ημέρα των Disturbed/Anthrax. Τι αποκομίσατε από εκείνη την εμφάνιση;

Σίγουρα publicity. Είναι ένα από τα μεγαλύτερα φεστιβάλ στην Ελλάδα πλέον, οπότε μας είδε χιλιάδες κόσμος. Το live αυτό ήταν ένα πολύ καλό kickstart για το άλμπουμ, αλλά και μεγάλη πρόκληση ταυτόχρονα για δυο βασικούς λόγους. Ο πρώτος ήταν ότι δεν είχαμε παίξει live για σχεδόν 2 ολόκληρα χρόνια. Εφόσον ήμασταν σε διαδικασία σύνθεσης στο στούντιο, δεν ήμασταν “ζεστοί”. Ο δεύτερος ήταν πως πρόκειται για ένα μεγάλο stage, το οποίο εύκολα σε καταπίνει και σε κάνει να φαίνεσαι λίγος. Ευτυχώς όμως παίξαμε καλά και κερδίσαμε τον κόσμο, ακόμα και αν δεν είχε ακούσει τα κομμάτια του δίσκου.

Χωρίς να προσπαθώ να γίνω cliché, πραγματικά θέλω να ρωτήσω, εσείς την μουσική ταυτότητα των SixForNine που θα την κατατάσσατε;

Θέλουμε να υπάρχει ελευθερία έκφρασης, για αυτό δεν μπαίνουμε στη διαδικασία ταμπέλας. Παρόλα αυτά θεωρούμε πως βρισκόμαστε ανάμεσα στο alternative και το progressive. Αυτό μπορεί όμως και να αλλάξει στο μέλλον.

Πως θα λέγατε ότι κυλούν τα πράγματα για τους μουσικούς στην Ελλάδα σήμερα; Στρέφω τον άξονα όμως, κυρίως προς όσους δεν έχουν κάποιον ευρύ κύκλο γνωριμιών και όχι τόσο πολλές ευκαιρίες για live, κατά συνέπεια.

Έχοντας βιώσει την μουσική σκηνή των 90’s στην Ελλάδα, θα έλεγα καλύτερα από ποτέ για πολλούς λόγους αλλά και χειρότερα από ποτέ για ένα λόγο. Αυτή τη στιγμή, ένας μουσικός στην Ελλάδα έχει την ευκαιρία ενός πολύ ανώτερου επιπέδου μουσικών σπουδών, πρόσβαση σε καλύτερο και οικονομικότερο εξοπλισμό, καλύτερα οργανωμένες σκηνές όπως και καλύτερα στούντιο για πρόβες και ηχογραφήσεις. Υπάρχει η βοήθεια από ανθρώπους με τεχνογνωσία και πλέον μεγάλη εμπειρία. Δεν έχουμε πλέον να αντιμετωπίσουμε και το ταμπού ότι ο μουσικός είναι “χομπίστας”. Παρόλα αυτά, η μουσική βιομηχανία μετά την ψηφιοποίηση του ήχου, πήρε την κάτω βόλτα, με αποτέλεσμα η δισκογραφία να είναι κάτι το πολύ δύσκολο, ενώ και η όλη έννοια της μουσικής βιομηχανίας να είναι ανύπαρκτη. Κάποιον που πραγματικά θέλει να γίνει επαγγελματίας ή να φτιάξει μια μπάντα, δεν τον σταματάει τίποτα από τα παραπάνω. Ο κύκλος γνωριμιών δεν είναι κάτι. Όλα έρχονται με σκληρή δουλειά και πολλά live. Ένας πολύ ενεργός μουσικός που έχει να δείξει κάτι το ενδιαφέρον, θα βρει τον δρόμο του.

Ας επιστρέψουμε λίγο στο “Parallel Universe”. Ποιο κομμάτι ξεχωρίζετε περισσότερο και γιατί;

Μου είναι πολύ δύσκολο να ξεχωρίσω μόνο ένα κομμάτι, για αυτό και θα σου πω τρία. Αρχικά, το “Counting stars”, γιατί είναι το πιο διαφορετικό του δίσκου. Στη συνέχεια το “Out of the Blue”, γιατί ακόμα και στην πρόβα έχουν υπάρξει στιγμές που ανατριχιάζω παιζοντάς το. Τέλος το “Every Cloud has a silver lining” γιατί περιέχει όλα τα στοιχεία που χαρακτηρίζουν τους SiXforNinE.

Ποια είναι η “μυστική συνταγή” για ομαλή συνεργασία ανάμεσα στα μέλη στην διάρκεια των ηχογραφήσεων;

Σεβασμός, θαυμασμός, συνέπεια και όρεξη για πειραματισμό.

Τι εύχεστε για το νέο χρόνο, καθώς αυτές τις ερωτήσεις τις γράφω στις 20 Δεκέμβρη;

Υγεία και χαμόγελα σε όλους. Επίσης, δεν θα λέγαμε και όχι σε μια περιοδεία με Metallica!

Τι να περιμένουμε από εσάς στις 4 Γενάρη στο Gagarin;

Θα πω μόνο πως έχουμε δυο κορυφαίους drummer στην ίδια μπάντα. Από εκεί και πέρα θα αφήσω την φαντασία σας ελεύθερη!