32.1 C
Athens

Συνέντευξη με τους Sorrowful Angels & Daffodil

Published:

Last Updated on 21:56 by Lilliana Tseka

Στο περιθώριο της ζωντανής εμφάνισης των Sorrowful Angels με τους Daffodil (σ.σ. 03-01-2016) στα Τρίκαλα, είχαμε την ευκαιρία να τα πούμε με τους δύο frontmen, Διονύση Χριστοδουλάτο και Βασίλη Γουγουλάκη αντίστοιχα. Για φιλική κουβεντούλα ξεκίνησε η φάση αλλά στην πορεία εξελίχθηκε σε κανονικότατη διπλή συνέντευξη. Τελικά, κάθε φορά η φάση ξεφεύγει, όταν υπάρχουν ενδιαφέροντα πραγματάκια να συζητηθούν. 

Καλησπέρα παιδιά! Καταρχάς, ξεκινώντας από το φιλοξενούμενο, Διονύση, θα ήθελα να παρουσιάσετε το line-up των συγκροτημάτων σας στο κοινό του περιοδικού.

Δ: Είμαστε οι Sorrowful Angels και αποτελούμαστε από το Νίκο Περλεπέ στην κιθάρα, το Γιάννη Λιτινάκη  στο μπάσο και το Στέλιο Παύλου στα τύμπανα. Μαζί με εμένα, αυτό αποτέλεσε και το line-up του τελευταίου μας άλμπουμ, “Remedie”.

Β: Γεια και από εμένα καταρχήν. Είμαστε οι Daffodil και έχουμε την Έλενα Κοτίνα στην κιθάρα, το Στέλιο Χώνια στο μπάσο, τον Αποστόλη Σπανό στα πλήκτρα και το Σωτήρη Σταυρέκα στα τύμπανα. Εγώ είμαι ο Βασίλης Γουγουλάκης.

Ωραία, αφού τελειώσαμε με τα τυπικά, θα επιστρέψω στο Διονύση και θα γυρίσω λίγο πίσω στο χρόνο. Η μπάντα υπήρξε με αυτό το όνομα και παλιότερα, πίσω στο 1999. Δε γνωρίζω αν κυκλοφόρησε κάτι εκείνη την εποχή, αλλά θα είχε ενδιαφέρον να μας πεις δύο λόγια γι’ αυτή την ιστορία.    

Δ: Όχι, δεν κυκλοφόρησε κάτι εκείνη την εποχή. Υπήρχε μια προϊστορία τότε με την πρώιμη μορφή της μπάντας την τριετία 1999-2002. Εγώ προτιμώ να πιάνω τη μπάντα από το 2008, οπότε και δραστηριοποιείται δισκογραφικά, μέχρι και σήμερα. Αυτό που συνέβη τότε δεν έχει αφήσει κάποια δουλειά εκτός από κάποιες ζωντανές εμφανίσεις από ότι θυμάμαι. Δεν υπάρχει κάτι άλλο.

Οπότε, μετά το 2002, ερχόμαστε στο 2008, όταν και αποφασίσατε να συνεχίσετε εκείνη τη φάση. Πώς προέκυψε αυτό;

Δ: Ουσιαστικά το 2008 δημιουργήθηκε μια νέα μπάντα, αυτή είναι η αλήθεια. Από το παλιό line-up είχε μείνει μόνο ένα άτομο, ο Dariusz Sipiora, ο οποίος είναι και ο νονός του συγκροτήματος. Απλά, βρεθήκαμε τρεις φίλοι, ο Κώστας Κατίκος, ο Dariusz και εγώ και αποφασίσαμε να δημιουργήσουμε εκ νέου μια μπάντα η οποία να ταιριάζει στα γούστα και τις προσωπικές μας αντιλήψεις. Η ονομασία διατηρήθηκε μετά από παράκληση του Dariusz, ο οποίος ήθελε να χρησιμοποιήσουμε το όνομα της αρχικής του προσπάθειας. Έτσι, πέρα από το σεβασμό μας προς την επιθυμία αυτή, τώρα έχει προκύψει μια εξ’ ολοκλήρου νέα μπάντα, διαφορετική από αυτή που υπήρξε τότε.

daffodilΒασίλη, εσύ ξέρω ότι έψαχνες τη φάση χρόνια. Έκανες και παλιότερα μια προσπάθεια η οποία δεν προχώρησε. Η τωρινή απόπειρά σου φαίνεται να πάει καλά. Πες μας για τους Daffodil.

Β: Στην ουσία είμαστε μια νεοσύστατη μπάντα. Υπάρχουμε εδώ και ενάμιση χρόνο περίπου και δισκογραφικά ξεκινήσαμε πριν λίγους μήνες με το demo “The hope for things that never come”, το οποίο θα κυκλοφορήσει εντός των ημερών. Ελπίζουμε ως το τέλος του ’16 να έχουμε κάτι πιο ολοκληρωμένο, κανονικό άλμπουμ δηλαδή. Πάνω κάτω εύκολα καταλαβαίνει κανείς πού κινούμαστε από μια ακρόαση της δουλειάς μας.

Διονύση, από τα λίγα πράγματα που γνωρίζω για το στυλ σας – ομολογώ ότι αυτή την κατεύθυνση δεν την κατέχω ιδιαίτερα – μπορώ να διακρίνω διάφορες επιρροές από Paradise Lost, Sentenced και γενικά Φινλανδική σκηνή, ίσως Rotting Christ και Moonspell στα πιο ατμοσφαιρικά σημεία τους. Θεωρείς ότι αυτές είναι οι βασικές επιρροές σας; Μήπως «κλείνετε το μάτι» και σε πιο prog θέματα;

Δ: Καλά το κατέχεις το όλο ζήτημα (σ.σ. να ‘σαι καλά). Αυτή ακριβώς είναι η φιλοσοφία πίσω από την ίδια την ύπαρξη της μπάντας. Είμαστε παιδιά των 90ς, μεγαλώσαμε με αυτή τη μουσική και αυτή είναι που μας έδωσε το έναυσμα να ξεκινήσουμε τους Sorrowful Angels. Και η Φινλανδική, αλλά θα έλεγα και η Αγγλική gothic metal σκηνή – My Dying Bride, Anathema κτλ. Σίγουρα, όμως, με τον καιρό αυτό το πράγμα αρχίζει και εμπλουτίζεται με νέες επιρροές ή στοιχεία που αρχίζουν και γίνονται επιρροές, για παράδειγμα οι Opeth, οι Metallica ή ακόμη και οι Rammstein αν θες. Βέβαια, όταν δημιουργούμε, δεν επιλέγουμε να «βγει» αυτή η αυτή η εικόνα προς τα έξω, απλά έχουμε μεγαλώσει με αυτά τα ακούσματα και μας έχουν κερδίσει. Όλοι τότε πιστεύω ακούγαμε από Blind Guardian και Bruce Dickinson μέχρι Sentenced και Dream Theater. Δε γνωρίζω αν όλα αυτά «βγαίνουν» στην μουσική μας , αλλά το ελπίζουμε και σίγουρα υπάρχει μια αφομοίωση με τα χρόνια. Έχεις τον προσωπικό σου ήχο και μέσα από αυτό περνάς πράγματα που αγαπάς.

Όσον αφορά στους Daffodil, προφανώς βασική σας επιρροή είναι η Φινλανδική σκηνή, αλλά προσωπικά διακρίνω και άλλα πραγματάκια, τα οποία καλύτερα να μας τα πεις εσύ Βασίλη.

Β: Κοίτα, το παράξενο με τους Daffodil είναι ότι αποτελούμαστε από πέντε άτομα με διαφορετικά ακούσματα μεταξύ μας. Το ωραίο είναι ότι σε αυτό που παίζουμε έχουμε καταφέρει να βρούμε ένα κοινό παρονομαστή, ο οποίος κατά μεγάλο ποσοστό είναι η Φινλανδική μουσική – HIM, Nightwish, Sentenced – ίσως και με κάποια πιο rock στοιχεία, όπως Neil Young για παράδειγμα. Τελικά, αυτό που θέλαμε να προκύψει και πιστεύω πετύχαμε, είναι να γράψουμε μια μελαγχολική μουσική με ευάκουστες φωνητικές γραμμές. Κάτι απλό που μας εκφράζει δηλαδή.

Και οι δύο με καλύψατε ως ένα βαθμό και για την επόμενη ερώτηση η οποία θα αφορούσε τα ακούσματά σας…

Δ: Ισχύει ως ένα βαθμό αλλά θα έλεγα ότι δεν περιοριζόμαστε μόνο στο χώρο του metal. Πέραν του κλασσικού progressive rock, το οποίο λατρεύω, είμαι fan και της ηλεκτρονικής σκηνής. Θεωρώ ότι δεν πρέπει να υπάρχουν στεγανά στη μουσική. Τώρα τελευταία για παράδειγμα άκουγα πολύ Antimatter. Απλά τυχαίνει να μας βγαίνει πιο εύκολα αυτό που ακούμε στους Sorrowful Angels.

Με καινούριο άλμπουμ μέσα στο ’15 οι Sorrowful Angels (σ.σ. Remedie), πώς σας φαίνεται η μέχρι τώρα πορεία του; Ποια η ανταπόκριση του κοινού;

Δ: Είμαστε πάρα πολύ ευχαριστημένοι. Είναι ένα άλμπουμ που προσπαθούμε να κυκλοφορήσουμε εδώ και πολύ καιρό και συνοψίζει τις εμπειρίες που αποκομίσαμε μέσα σε όλο αυτό το χρονικό διάστημα, παίζοντας συναυλίες σε πολλά μέρη τις Ελλάδας και στο εξωτερικό. Εξερευνεί πολλά στοιχεία, τα οποία θέλαμε να παρουσιάσουμε και παλιότερα, αλλά δεν το είχαμε επιχειρήσει. Δηλαδή, ανοίγει αρκετά τις επιρροές μας όπως συζητήσαμε και νωρίτερα. Αυτό μουσικά μας ικανοποιεί σε μεγάλο βαθμό και από ότι φαίνεται, αντίστοιχα έχει ανταποκριθεί και ο κόσμος. Κόσμος ο οποίος μέχρι τώρα ήταν αμφίβολος για τη μουσική μας, έχει κερδηθεί.

sorrowful angels

Βασίλη, από εσάς περιμένουμε το demo…

Β: Όπως το είπες, περιμένουμε το demo από μέρα σε μέρα. Επίσης, είναι έτοιμος και ο δίσκος, στον οποίο δεν μπορώ να πω ότι πειραματιστήκαμε ιδιαίτερα. Δε θεωρούμε ότι με τη μουσική μας επαναπροσδιορίζουμε το συγκεκριμένο ήχο ή κάτι παρόμοιο. Πραγματικά, είναι μια δουλειά που αντικατοπτρίζει τα συναισθήματά μας εκείνη τη στιγμή και θέλαμε ως πρώτη μας προσπάθεια να είναι άμεση – in you face – χωρίς πολλούς πειραματισμούς. Για το μέλλον υπάρχει σίγουρα η επιθυμία να ενσωματώσουμε και άλλα στοιχεία… π.χ. ο πληκτράς μας είναι της κλασσικής prog σκηνής, η κιθαρίστας πιο rock – hard rock, τα τύμπανα προτιμούν φάση ozric tentacles κτλ, οπότε σας διαβεβαιώνω ότι αργότερα θα ακούσετε και άλλα πράγματα από εμάς. Άλλωστε ήδη βρισκόμαστε στη διαδικασία σύνθεσης κομματιών για το 2ο άλμπουμ.

Αν όλα πάνε καλά, πάντως, αρχές του καλοκαιριού θα έχουμε την κυκλοφορία του νέου (1ου) άλμπουμ.

Για να κλείνουμε σιγά σιγά αφού πλησιάζει και η ώρα για την εμφάνισή σας, θα ήθελα να μου πείτε τα σχέδιά σας για επικείμενες εμφανίσεις, εγχώριες και μη.

Δ: Υπάρχουν στον ορίζοντα. Μάλιστα, υπήρχαν σχέδια από αρκετά νωρίτερα, αλλά κάποιες – οικονομικές – εκπλήξεις (σ.σ. βλέπε Capital Controls) τα ανέβαλαν για ένα διάστημα. Τώρα είμαστε στη διαδικασία επαναπροσδιορισμού του προγράμματος. Το σίγουρο είναι ότι σιγά σιγά ξαναρχίζουμε τις εμφανίσεις στην Ελλάδα, όπως εδώ σήμερα, και συνεχώς προστίθενται events στο ημερολόγιο. Επίσης, αναμένεται κάτι και για εξωτερικό.

Β: Εμείς ξεκινάμε για πρώτη φορά ένα mini tour. Υπάρχουν σχέδια να επισκεφθούμε αρχικά την Αθήνα στο Remedy και στη συνέχεια υπάρχουν προτάσεις για Θεσσαλονίκη, Λειβαδιά, Ναύπλιο, Ηράκλειο, ενώ συζητάμε και για εμφανίσεις σε τρεις πόλεις στην Ολλανδία. Ελπίζουμε, να πάνε όλα καλά.

Ευχαριστώ για το χρόνο σας και εύχομαι ένα καλό live!

 

Xydobarbas
Xydobarbas
"Μoderation does not necessary mean open-mindness".

Related articles

spot_img

Recent articles

spot_img