English
Οι Temor επέστρεψαν δισκογραφικά δύο χρόνια μετά το «My Sorrow’s Rage», με το ολοκαίνουργιο «Weeping Waves», ένα άλμπουμ που τους βρίσκει πιο ώριμους, πιο δεμένους συνθετικά και με σαφέστερη αίσθηση ταυτότητας στον ήχο τους. Κινούμενοι σε ένα σύγχρονο, μελωδικό death/black metal πλαίσιο, με έντονες μελωδίες, στιβαρές δομές και έναν ξεκάθαρο προσανατολισμό στο συναίσθημα, δείχνουν πως δεν ενδιαφέρονται να αναπαράγουν κλισέ, αλλά να αφήσουν το δικό τους αποτύπωμα μέσα σε μια σκηνή που κατακλύζεται από νέες κυκλοφορίες.
Καλησπέρα παιδιά, σας καλωσορίζω στο Metal Invader. Δύο χρόνια μετά το ντεμπούτο σας, επανέρχεστε με το “Weeping Waves”. Προσεγγίσατε διαφορετικά τη σύνθεση των τραγουδιών αυτή τη φορά; Θέλατε να πετύχετε κάτι συγκεκριμένο ή είχατε πιο αβίαστη και αυθόρμητη προσέγγιση;
Καλησπέρα και από εμάς και ευχαριστούμε για τη φιλοξενία. Σε σχέση με το πρώτο άλμπουμ, στο Weeping Waves η διαδικασία κύλησε πιο φυσικά και πιο συλλογικά. Υπήρχε μεγαλύτερη εμπιστοσύνη μεταξύ μας και αυτό φάνηκε στον τρόπο που αναπτύχθηκαν τα κομμάτια. Δεν ξεκινήσαμε με κάποιο αυστηρό σχέδιο, αλλά υπήρχε μια κοινή αίσθηση ότι θέλαμε τα τραγούδια να έχουν έντονη μελωδική ταυτότητα και να αφήνουν κάτι στον ακροατή. Όσο προχωρούσε η διαδικασία, ο δίσκος άρχισε σχεδόν μόνος του να βρίσκει τη μορφή που έχει σήμερα.
Βλέπω μια διάθεση να αναζητήσετε περισσότερο τον προσωπικό σας ήχο και να περιορίσετε τις όποιες επιρροές…
Δεν ήταν κάτι που το θέσαμε ως στόχο. Απλώς όσο μια μπάντα γράφει μουσική μαζί και περνά χρόνο στον ίδιο δημιουργικό χώρο, αρχίζει να διαμορφώνεται ένας κοινός κώδικας. Οι επιρροές πάντα υπάρχουν — και δεν υπάρχει λόγος να τις αρνείται κανείς. Το ζήτημα είναι να μην γράφεις μουσική για να θυμίσεις κάτι άλλο. Σε εμάς η διαδικασία ήταν μάλλον το αντίθετο: αφήσαμε τα τραγούδια να εξελιχθούν χωρίς να τα πιέσουμε να χωρέσουν σε κάποιο συγκεκριμένο καλούπι, και έτσι ο ήχος άρχισε να αποκτά πιο καθαρή ταυτότητα.
Τα τραγούδια ακούγονται πιο στοχευμένα και πιο πιασάρικα με την καλή έννοια. Μένουν αρκετές πληροφορίες στον ακροατή από το πρώτο κιόλας άκουσμα…
Μας ενδιέφερε αρκετά αυτή η ισορροπία. Από τη μία θέλαμε τα κομμάτια να έχουν δυνατές μελωδίες και δομές που να λειτουργούν άμεσα, από την άλλη όμως να μην χάσουν το βάθος τους. Για εμάς το ιδανικό είναι ένας δίσκος που μπορεί να σε κερδίσει από το πρώτο άκουσμα αλλά ταυτόχρονα να σου αποκαλύπτει καινούργια πράγματα κάθε φορά που επιστρέφεις σε αυτόν.
Το εξώφυλλο συνδέεται με τον τίτλο του δίσκου; Υπάρχει κάποιος συμβολισμός;
Ναι, υπάρχει σύνδεση. Η εικόνα του κύματος που σχηματίζει ένα κρανίο λειτουργεί περισσότερο συμβολικά και σχετίζεται με τη γενικότερη ατμόσφαιρα του δίσκου. Ο αρχικός πίνακας είναι δουλειά του Theo και στη συνέχεια προστέθηκαν κάποια ψηφιακά στοιχεία για να δέσει καλύτερα με το συνολικό concept. Θέλαμε μια εικόνα σχετικά λιτή αλλά έντονη, που να αποτυπώνει το σκοτεινό και συναισθηματικό στοιχείο της μουσικής.
Μιλήστε μας και για τους στίχους. Υπάρχει κάποιο concept με την πιο χαλαρή έννοια του όρου;
Δεν υπάρχει ένα αυστηρό concept, αλλά υπάρχει μια κοινή θεματική γραμμή. Οι στίχοι περιστρέφονται γύρω από εσωτερικές συγκρούσεις, φόβους, απώλειες και τη διαδικασία του να προσπαθείς να ξεπεράσεις κάποια πράγματα και να συνεχίσεις. Χρησιμοποιούμε αρκετές συμβολικές εικόνες, αλλά στην ουσία μιλούν για εμπειρίες που μπορεί να αναγνωρίσει ο καθένας.
Όταν γράφατε τον δίσκο, σκεφτόσασταν παράλληλα πως θα λειτουργήσει σε ζωντανό περιβάλλον ή αυτή είναι μια σκέψη που έρχεται όταν πλέον προβάρετε για να δώσετε συναυλία;
Στη φάση της σύνθεσης σπάνια σκεφτόμαστε το live. Εκείνη τη στιγμή μας ενδιαφέρει κυρίως να λειτουργεί το κομμάτι μέσα στο πλαίσιο του δίσκου. Από ένα σημείο και μετά όμως, όταν αρχίζουμε να τα παίζουμε στην πρόβα, αρχίζουμε σχεδόν αυτόματα να φανταζόμαστε πώς θα λειτουργήσουν στη σκηνή. Τα live είναι πολύ σημαντικό κομμάτι για εμάς, οπότε αυτή η σκέψη πάντα υπάρχει κάπου στο πίσω μέρος του μυαλού.
Παίξατε με τους In Flames σε μεγάλο κοινό αλλά που ήταν οπαδοί του μελωδικού death metal. Ανοίξατε όμως και για τους Candlemass σε ένα κατά βάση doom metal κοινό. Είναι τελικά προτιμότερο να παίζεις σε κοινό που του αρέσει ο ήχος που παίζετε ή σας εξιτάρει και η δυσκολία να αρέσετε σε ένα κοινό με διαφορετική αισθητική;
Κάθε περίπτωση έχει το ενδιαφέρον της. Όταν παίζεις σε κοινό που κινείται κοντά στον ήχο σου, η σύνδεση γίνεται πιο άμεσα. Από την άλλη όμως έχει μεγάλη αξία και η πρόκληση να παίξεις μπροστά σε κόσμο που ίσως δεν σε ξέρει ή δεν ακούει ακριβώς το ίδιο είδος. Εκεί πρέπει πραγματικά να κερδίσεις την προσοχή του ακροατή και αυτό είναι πάντα μια δυνατή εμπειρία για μια μπάντα.
Στον ήχο που εκπροσωπείτε υπάρχει μεγάλος αριθμός συγκροτημάτων ενώ και η μουσική πληροφορία που λαμβάνουμε σαν οπαδοί δεν έχει σταματημό. Ποια είναι τα όπλα των Temor για να κερδίσουν έναν ακροατή;
Σήμερα η μουσική κυκλοφορεί με ρυθμούς που είναι σχεδόν αδύνατο να παρακολουθήσεις. Μέσα σε αυτό το περιβάλλον, το μόνο πράγμα που πραγματικά ξεχωρίζει είναι η ειλικρίνεια. Αν ένα κομμάτι γράφεται απλώς για να μοιάσει σε κάτι άλλο, αυτό φαίνεται πολύ γρήγορα. Για εμάς η μελωδία, η ατμόσφαιρα και η ένταση των συνθέσεων είναι βασικά στοιχεία. Θέλουμε η μουσική να έχει δύναμη αλλά και συναίσθημα — να λειτουργεί σαν εμπειρία που σε τραβάει μέσα της, όχι απλώς σαν επίδειξη τεχνικής.
Το αισθητικό κομμάτι δεν το αφήνετε στην τύχη του. Θα συνέβαινε αυτό σε κάθε περίπτωση ή είναι αναγκαίο κακό της εποχής;
Για εμάς δεν είναι ούτε στρατηγική ούτε υποχρέωση της εποχής. Είναι απλώς ο φυσικός τρόπος να παρουσιάζεις τη μουσική σου. Η αισθητική — το artwork, τα videos, η εικόνα της μπάντας — είναι διαφορετικές όψεις της ίδιας ιδέας. Αν η μουσική δημιουργεί έναν συγκεκριμένο κόσμο, τότε έχει νόημα και το οπτικό κομμάτι να κινείται μέσα στην ίδια ατμόσφαιρα. Δεν το βλέπουμε ως marketing εργαλείο αλλά ως προέκταση της ίδιας της μουσικής.
Το ντεμπούτο σας το προωθήσατε με σποραδικές εμφανίσεις. Σκέφτεστε με τον δεύτερο δίσκο να κάνετε πιο μαζική προώθηση;
Ναι, αυτός είναι ένας από τους βασικούς στόχους μας. Με το Weeping Waves θέλουμε να παίξουμε όσο το δυνατόν περισσότερα live και να παρουσιάσουμε το υλικό του δίσκου όπως πραγματικά του αξίζει στη σκηνή. Τα live είναι βασικό κομμάτι για εμάς και θέλουμε να βγούμε περισσότερο προς τα έξω, τόσο στην Ελλάδα όσο και στο εξωτερικό.
Αυτά από εμένα, τα τελευταία λόγια είναι δικά σας.
Ευχαριστούμε πολύ για τη συνέντευξη και για τον χρόνο σας. Ελπίζουμε ο κόσμος να δώσει μια ευκαιρία στο Weeping Waves και να έχουμε την ευκαιρία να τα πούμε από κοντά σε κάποιο από τα επόμενα live.
