Οι αλλαγές στο lineup, οι κυκλοφορίες που μεσολάβησαν από την τελευταία φορά που μιλήσαμε και η σύγχρονη δυστοπία που ζούμε ήταν μερικά απ’ τα θέματα που καλύψαμε στην νέα μας συζήτηση με τον Tom Angelripper. Για κοπιάστε…

Οι Sodom αποτελούνταν από τρία μέλη για πάρα πολλά χρόνια. Πώς αισθάνεσαι που γίνατε ξανά κουαρτέτο και τί πιστεύεις πως έχει αλλάξει έκτοτε;

Αρκετά χρόνια πριν είχα την ιδέα να προσθέσουμε έναν δεύτερο κιθαρίστα, όταν ακόμα ο Bernemann ήταν ακόμη μαζί μας. Ωστόσο, δεν φαινόταν να τον ψήνει σαν ιδέα και σκεφτόμουν ότι ποτέ δεν θα δεχόταν να έχει έναν δεύτερο κιθαρίστα δίπλα του. Αργότερα, ξεκινήσαμε πρόβες με τον Φρανκ για πρώτη φορά μετά την αποχώρησή του από το συγκρότημα. Και τώρα τραγούδια όπως το Nuclear winter, το Sodomy & Lust και το Christ Passion ακούστηκαν τόσο εκπληκτικά και αυθεντικά! Ήμουν τόσο έκπληκτος που ο ήχος της κιθάρας είναι ακριβώς ο ίδιος με αυτόν που είχαμε στον δίσκο Persecution Mania ή στο Agent Orange. Τώρα, είμαστε σε θέση να ξαναγράψουμε τα τραγούδια μας με έναν πρωτότυπο τρόπο κατά τη διάρκεια των ζωντανών μας εμφανίσεων. Ο Γιορκ είναι επίσης μεγάλος θαυμαστής των Sodom, οπότε του ήρθαν πολλές ιδέες για νέα τραγούδια και επερχόμενα setlists. Με δύο κιθαρίστες είμαστε σε θέση να ερμηνεύσουμε τραγούδια που δεν λειτουργούν μόνο με έναν. Ακόμα και το μπάσο μου δεν μπορεί να αντικαταστήσει μια δεύτερη κιθάρα. Ο ζωντανός ήχος γίνεται πιο βάρβαρος και δυναμικός.

Οι Sodom ήταν και εξακολουθούν να είναι ένα από τα πιο ενεργά / πολύγραφα συγκροτήματα στο Thrash Metal, με αρκετές κυκλοφορίες στο οπλοστάσιο τους. Ποιο είναι εκείνο το στοιχείο που σας κρατάει στις επάλξεις και σας τροφοδοτεί με κίνητρα;

Σωστά, κανείς δεν έχει κυκλοφορήσει περισσότερους δίσκους όπως εμείς. Δεν υπάρχει τέλος στο ορατό μας πεδίο, έχουμε ακόμα αρκετές ιδέες για νέα projects και είμαστε ακόμα δημιουργικοί. Αυτή η μουσική είναι η ζωή μου. Αλλά κάθε επιτυχία βασίζεται στη σκληρή και εστιασμένη δουλειά και στις καλλιτεχνικές δεξιότητες. Σε αυτήν την “βιομηχανία” (σ.σ. την μουσική), φυσικά, πρέπει να βρίσκουμε μια ισορροπία και να αντιμετωπίζουμε κάθε αντίσταση.

Γιατί επιλέξατε να επισκεφθείτε ξανά το «Bombenhagel»; Υποθέτω πως έχει να κάνει με την επιστροφή του Blackfire, αλλά έχω την αίσθηση ότι είναι κάτι παραπάνω από αυτό.

Θέλαμε απλά να δυναμώσουμε την παλιά μας κλασική δημιουργία με τη νέα σύνθεση. Και το BH είναι το πιο διάσημο τραγούδι μας. Θέλουμε να δείξουμε ότι δεν αλλάξαμε και ότι μείναμε πιστοί στο στιλ μας. Αλλάξαμε μερικά πράγματα εδώ και εκεί, τροποποιήσαμε δηλαδή λίγο τον συγκεκριμένο ύμνο. Αυτό ήταν πολύ διασκεδαστικό. Χάρη στον Toni, έχουμε επιτέλους μια version που παίχτηκε όπως έπρεπε.

Το γεγονός ότι ο Harris Johns εμφανίζεται επίσης στο «Bombenhangel» είναι φοβερό. Πόσο εύκολο ήταν για εκείνον να έρθει μαζί σας; Ενθουσιάστηκε με την πρότασή σας;

Ο Harris είναι ακόμα καλός μου συνάδελφος και ήμασταν πάντα σε επαφή μαζί του. Όταν τον ρώτησα αν ήθελε να παίξει το σόλο, ενθουσιάστηκε και αποδέχτηκε αμέσως την πρότασή μας. Εξακολουθεί και είναι εξαιρετικός κιθαρίστας. Του χρωστάμε πολλά. Χωρίς αυτόν, η καριέρα μας πιθανότατα θα ήταν πολύ διαφορετική.

Ακούγοντας το EP «Bombenhangel» είχα την αίσθηση ότι κάποια πράγματα έχουν αλλάξει, όπως οι συνθέσεις του Frank. Ίσως να δοκιμάζει κάποια νέα πράγματα (;) – Είναι αυτό το EP ένας προάγγελος του τι έρχεται;

Ο Yorck και εγώ γράψαμε τα νέα τραγούδια στο EP. Αλλά δεν έχουμε κάποια συγκεκριμένη κατεύθυνση για τα κομμάτια του επερχόμενου δίσκου. Αρχίζουμε πάντα να γράφουμε χωρίς να συγκρίνουμε τραγούδια από διαφορετικούς ή παλαιότερους δίσκους. Συνεχίζουμε να εξελισσόμαστε αλλά διατηρούμε το τυπικό μας στυλ.

Το «Coup De Grace» πιθανότατα αγκαλιάζει όλα τα λάθη σε αυτόν τον κόσμο με τους στίχους του. Πιστεύετε ότι φτάσαμε σε ένα σημείο χωρίς επιστροφή ως κοινωνία; Θα υπάρξει ποτέ φως στο τέλος αυτού του φρικτού τούνελ;

Αυτό το τραγούδι περιγράφει την τρέχουσα κατάσταση της γης μας, με όλα τα κλιματικά και πολιτικά προβλήματα. Όλα μου φαίνονται εκτός ελέγχου αυτή τη στιγμή. Η ανθρώπινη απληστία καταστρέφει τον πλανήτη μας και τα μέσα διαβίωσής μας. Οι επόμενες γενιές θα πρέπει να το πληρώσουν. Είναι κρίμα. Δίνουμε στον εαυτό μας το αποτελειωτικό χτύπημα.

Εκτός από τα προαναφερθέντα, ένα θέμα που επαναλαμβάνεται στους στίχους σας είναι ο πόλεμος και το πεδίο της μάχης. Γιατί αισθάνεστε την ανάγκη να μιλήσετε για τον Α ‘Παγκόσμιο Πόλεμο, ας πούμε; Τι είναι αυτό που σε γοητεύει;

Πριν από μερικά χρόνια πήρα μερικές φωτογραφίες και γράμματα του παππού μου, τα οποία μου παρέδωσε η θεία μου. Έτσι, έπιασα όλες τους τις αναμνήσεις στα χέρια μου, τις ιστορίες που μου είχε πει ο παππούς για τις μάχες και τη ζωή του σε τάφρους στον Α ‘Παγκόσμιο Πόλεμο. Άρχισα τότε λοιπόν να ψάχνω ντοκιμαντέρ και να διαβάζω βιβλία για αυτό. Αλλά, παρακαλώ μην με παρεξηγήσετε, ο πόλεμος ήταν πάντα ένα μεγάλο θέμα για όλους τους στίχους των Sodom τις τελευταίες τρεις δεκαετίες και θα είναι πάντα. Απλά αυτοί οι στίχοι αντικατοπτρίζουν επίσης την παρούσα εποχή. Πιστεύω ότι είμαστε ξανά στα πρόθυρα ενός νέου παγκόσμιου πολέμου. Παντού υπάρχει φωτιά.

Το όνομα των Sodom είναι πλέον ταυτόσημο με τα συχνά και έντονα ζωντανά σόου. Τον τελευταίο καιρό νομίζω πως σιγά σιγά επιστρέφετε στην ζωντανή δράση. Πώς αισθάνεστε; Ποια ήταν η ενέργεια του κόσμου σε όσες εμφανίσεις κάνατε;

Μέχρι στιγμής είχαμε μόνο τρεις εμφανίσεις με τη νέα σύνθεση. Αλλά ήταν υπέροχο να βρίσκομαι ξανά στη σκηνή. Μας έλειψε πολύ. Δυστυχώς, οι ήδη επιβεβαιωμένες εμφανίσεις θα ακυρωθούν ή θα αναβληθούν για τον επόμενο χρόνο. Δεν ξέρουμε τι θα συμβεί στη συνέχεια, αλλά ήδη δουλεύουμε σε νέα τραγούδια και projects. Δεν θα τα παρατήσουμε και θα επιμείνουμε.

Επεκτείνοντας την προηγούμενη ερώτηση, οι Έλληνες ήταν πάντα από τους πιο πιστούς “στρατιώτες” σας. Θα γίνουν πράγματι οι εμφανίσεις σας στην Ελλάδα τον Νοέμβριο; Ποιες είναι οι πληροφορίες σας για αυτό;

Όχι, δυστυχώς δεν νομίζω. Αυτή τη στιγμή είμαστε σε επαφή με τον διοργανωτή. Οι απαιτήσεις για την Covid-19 αλλάζουν συνεχώς και δεν μπορούμε να σχεδιάσουμε με ασφάλεια. Αυτή είναι μια πολύ άσχημη κατάσταση για εμάς, αλλά και για τους διοργανωτές συναυλιών.

Η φετινή χρονιά σηματοδοτεί την 40χρονη παρουσία σας στη μουσική βιομηχανία. Έχετε στο μυαλό σας κάτι συγκεκριμένο για το γιορτάσετε, όπως επετειακές κυκλοφορίες ή νέα προϊόντα στο merch σας;

Φυσικά, έχουμε κάτι προγραμματισμένο. Αλλά ας είμαστε ειλικρινείς, για μένα αυτό (η επέτειος) είναι απλά ένας αριθμός και ένας σταθμός στη ζωή. Αλλά φυσικά είμαι πολύ περήφανος για τον εαυτό μου και τους πολλούς συναδέλφους μου που έχουν έρθει μέχρι τώρα. Όλα αυτά χωρίς να αλλάξει ποτέ η μουσική. Το οφείλουμε στους πιστούς θαυμαστές μας που εκτιμούν την πραγματική και αυθεντική metal μουσική.

Όλα έχουν αλλάξει τόσο πολύ τα τελευταία χρόνια, ειδικά στη μουσική. Ποια θα ήταν αυτή η συμβουλή που θα έδινες σε νέες μπάντες που θέλουν να γίνουν σαν τους Sodom;

Οι νεαρές μπάντες πρέπει πάντα να προσπαθούν να δημιουργήσουν κάτι νέο και να ξεχωρίζουν από το πλήθος άλλων συγκροτημάτων. Ξέρω ότι είναι πολύ δύσκολο να βρεθεί και να δημιουργηθεί μια μπάντα αυτές τις μέρες. Εκατοντάδες νέα συγκροτήματα συμμετέχουν στη σκηνή κάθε μήνα. Οι νέοι μουσικοί δεν πρέπει να εγκαταλείψουν τη δουλειά ή τις σπουδές τους μόνο για να κάνουν μουσική. Η βιομηχανία έχει γίνει πολύ σκληρή τώρα. Μόνο όταν έχεις μεγάλη επιτυχία και έχεις κλείσει πληθώρα συναυλιών μπορείς να πεις ότι μπορείς να ζήσεις από αυτό.

Μιας και πιάσαμε το θέμα, τέσσερις δεκαετίες Thrash Metal μπορεί να είναι εκφοβιστικές για μια νέα μπάντα ως προς τη σύνθεση. Πώς τα συγκροτήματα όπως εσείς παράγουν νέα μουσική; Ποια είναι η διαδικασία που ακολουθείτε;

Είμαστε ακόμα πολύ δημιουργικοί και εξακολουθούμε να απολαμβάνουμε τα πράγματα που κάνουμε. Είναι σημαντικό για εμάς να παραμείνουμε όπως είμαστε. Και σίγουρα δεν θέλουμε να απογοητεύσουμε τους οπαδούς μας στο μέλλον. Συναντιόμαστε τρεις φορές την εβδομάδα στο δωμάτιο των προβών μας για να συνθέσουμε. Είναι πολύ σημαντικό να συμμετέχει ολόκληρη η μπάντα στη διαδικασία δημιουργίας. Αυτό κάνει τη μουσική πολύ πιο ειλικρινή και αυθεντική. Φυσικά, ελπίζουμε πολύ ότι θα παραμείνουμε όλοι υγιείς και δημιουργικοί και θα μπορούμε να κάνουμε μουσική για μερικά ακόμη χρόνια…

Σε ευχαριστώ, Tom…