32.1 C
Athens

Joe Haldeman – The Forever War (Peace And War Omnibus, part 1)

Published:

Last Updated on 19:16 by Giorgos Tsekas

Εκδόσεις: Gollancz
Έτος: 1974 (Πρώτη έκδοση), 2006 (Omnibus έκδοση)

Ο Joe Haldeman, γεννημένος το 1943, σπούδασε φυσική και αστρονομία. Ήταν ένας από τους άτυχους κληρωτούς που πήραν μέρος στον πόλεμο του Βιετνάμ. Όταν επέστρεψε έγραψε το Forever War, ένα κλασσικό sci-fi αντιπολεμικό βιβλίο, το οποίο όμως δυσκολεύτηκε πολύ να κυκλοφορήσει. Χαρακτηριστικά τον απέρριψαν 18 εκδότες και η κλασσική αντιμετώπιση που είχε ήταν πως «Είναι ένα πολύ καλό βιβλίο, αλλά κανείς δε θέλει να διαβάσει ένα sci-fi βιβλίο για το Βιετνάμ».

Παρά το γεγονός πως ο συγκεκριμένος πόλεμος ήταν το έναυσμα για το βιβλίο, το αντιπολεμικό του μήνυμα παραμένει ζωντανό και σύγχρονο ακόμα και σήμερα που το Βιετνάμ είναι για τους νεότερους ένα σενάριο από ταινία ή απλά το όνομα μιας χώρας στην Ασία.

Το Forever War όμως δεν εστιάζει ούτε στην πολιτική θεωρία του πολέμου, ούτε στα αποτελέσματά του στον άμαχο πληθυσμό. Ο εχθρός άλλωστε είναι τόσο διαφορετικός, τόσο ξένος (οι Taurans είναι άλλωστε εξωγήινοι) που δε μπορούμε να καταλάβουμε τις ιδιαιτερότητές του. Ο πυρήνας του βιβλίου είναι ο στρατιώτης: πώς ξεκινάει σαν πολίτης και πώς καταλήγει όταν τελειώνει η θητεία του, ανίκανος να επανενταχθεί στην κοινωνία από την οποία προήλθε. Μια κοινωνία που τον έστειλε στην κόλαση του πολέμου και που δεν μπορεί να τον καταλάβει τώρα που γύρισε.

Αυτή τη διαφορά την παρουσιάζει πολύ έξυπνα με την έννοια της διαστολής του χρόνου (Θεωρία της Σχετικότητας). Οι μαχόμενοι ταξιδεύοντας πολύ συχνά με ταχύτητες που πλησιάζουν την ταχύτητα του φωτός αντιλαμβάνονται τελείως διαφορετικά το χρόνο σε σχέση με τους κατοίκους της Γης, με αποτέλεσμα η εξέλιξη της κοινωνίας να τους φαίνεται εξωπραγματική. Φανταστείτε να πάτε ένα ταξίδι και πίσω να έχουν περάσει 300 χρόνια. Πόσο διαφορετική θα είναι η κοινωνία και οι αξίες της? Αυτή ακριβώς η αδυναμία προσαρμογής και κατανόησης οδηγεί το βετεράνο πίσω στην κόλαση του πολέμου. Όχι επειδή του αρέσει ή επειδή είναι ψυχωτικός δολοφόνος, αλλά επειδή αυτή είναι πλέον η μόνη ζωή που ξέρει και καταλαβαίνει.

Και όταν τελειώνει ο πόλεμος δεν υπάρχουν νικητές. Απλά η ανθρωπότητα εξελίχθηκε και μπόρεσε επιτέλους να επικοινωνήσει πραγματικά με τον εχθρό. Και τότε ο ήρωας ανακαλύπτει ότι όλοι οι θάνατοι, όλο το μίσος και όλος ο χαμένος χρόνος των πολεμιστών ήταν για το τίποτα. Η μόνη δικαιολογία είναι πως οι Taurans είχαν τελείως διαφορετική αντίληψη και η επικοινωνία μέχρι τώρα ήταν αδύνατη. Πόσο κενές είναι άραγε οι «δικές μας» δικαιολογίες όταν πάμε σε πόλεμο; Γιατί σίγουρα μπορούμε να συνεννοηθούμε, δεν είμαστε από άλλο πλανήτη.

 

Angel Spiliopoulos
Angel Spiliopoulos
"He who fights with monsters should be careful lest he thereby become a monster. And if thou gaze long into an abyss, the abyss will also gaze into thee."

Related articles

spot_img

Recent articles

spot_img