English
Είδος: Power Metal
Χώρα: Η.Π.Α.
Εταιρία: Napalm Records
Έτος: 2015
Ίσως η μόνη μπάντα με έδρα στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού που μπόρεσε να κοιτάξει στα μάτια τις Ευρωπαϊκές συμφωνικές και euro-power metal μπάντες και να καταφέρει να γιγαντωθεί με Ευρωπαίο τραγουδιστή, ένα χαρισματικό ταλέντο που δυστυχώς μετά από μια αξιοζήλευτη πορεία στο χώρο, επέλεξε να ακολουθήσει το δρόμο του θεού. Όταν πήρε την απόφαση αυτή όλοι σοκαριστήκαμε, πόσο μάλλον ο Youngblood που έχτιζε πάνω του τα κομμάτια. Στη ζωή καλύτερα να μάθεις να αφήνεις πίσω το παρελθόν και να κοιτάς το τι μέλλει γενέσθαι. Είναι ανούσιο να παρελθοντολογείς, εφόσον κάποιος έχει πάρει την απόφασή του. Ούτε πρόκειται να γυρίσει πίσω άμεσα ή να αναιρέσει την απόφασή του. Όσοι δεν μπορείτε να αντέξετε χωρίς τον Khan, το καλύτερο που έχετε να κάνετε είναι να πάτε να τον βρείτε εκεί που κηρύττει το λόγο Του. Για κανένα τραγουδάκι πάντως δεν ξέρω αν θα σας πει. Και μένα μου πήρε ένα δίσκο (το «Silverthorn») να το χωνέψω ότι μας την έκανε. Μουσικά κυρίως, το προηγούμενο άλμπουμ δε μου άρεσε, συν του ότι ο Karevik έπεσε στην παγίδα να ακουστεί σαν τον προκάτοχό του και έτσι αποφάσισα να κρατήσω μια απόσταση, περιμένοντας τη νέα τους δουλειά.
Ευτυχώς με το «Haven» o Youngblood βρήκε τη φόρμα του συνθετικά και έκανε πάλι τα μαγικά του. Μετά βεβαιότητας θα πω ότι τα γκρίζα σύννεφα διαλύθηκαν και θα πείσουν και τον πιο δύσπιστο για τον αν αξίζει το νέο άλμπουμ και ο Karevik. Αν το «Silverthorn» ήταν το μεταβατικό στάδιο μεταξύ παλιάς και νέας εποχής, το «Haven» έρχεται να επιβεβαιώσει θριαμβευτικά την επιστροφή των Kamelot προς την κορυφή και να διώξει κάθε ίχνος αμφισβήτησης. Όλα τα στοιχεία που έκαναν τους Kamelot γνωστούς υπάρχουν στο άλμπουμ. Συμφωνικό power metal με σκοτεινή μελαγχολία, βελούδινες μελωδίες, επιθετικά και μπαλλαντοειδή τραγούδια που αποπνέουν το γνωστό πομπώδες επικό συναίσθημα τους, φτάνουν σε σημεία να groovάρουν και σε κάνα-δυο κομμάτια προστίθενται και industrial στοιχεία. Ο Karevik έχει ξεψαρώσει και προσφέρει μερικές σημαντικές και μοναδικές ερμηνείες , ενώ εξίσου σημαντική είναι η συμμετοχή της υπέροχης Charlotte Wessels (Delain), όπως και των Alissa White-Gluz (Arch Enemy), Troy Donockley (Nightwish) αντίστοιχα. Παραγωγή ακόμη μια φορά δια χειρός Sascha Paeth, πιστεύω τα λόγια περιττεύουν για το τι θα ακούσετε.
Θα το κατατάξω άνετα στα καλύτερα άλμπουμ του συγκροτήματος, μιας και σχεδόν όλα τα τραγούδια είναι κορυφαία έως πολύ καλά. Δύσκολα να διαλέξω κάποιο αλλά τα κορυφαία είναι τα «Beautiful Apocalypse» και «Liar Liar (Wasteland Monarchy)». Ακολουθούν τα «Insomnia», «Fallen Star», «Veil Of Elysium» με τα πιασάρικα ρεφρέν, ενώ και τα υπόλοιπα «Under Grey Skies», «Revolution» (με τις industrial επιρροές), «End Of Innocence», «My Therapy» δεν υστερούν. H κορυφή αποκτά διεκδικητή.
5/6
