Είδος: Black Metal
Χώρα: Greece
Εταιρία: Iron Bonehead Productions
Έτος: 2020

Υπάρχει μια ουσιαστική διαφορά μεταξύ των άλμπουμ των Kawir των ‘00 και αυτών που βγήκαν την δεκαετία του ‘10. Όταν και το συγκρότημα έκανε μια σπουδαία επιτυχία με το Ισόθεος το 2012 που πρέπει να είναι το πιο καλόκαμωμένο άλμπουμ τους μέχρι σήμερα και είχε μια παραγωγή αισθητά πιο προσιτή προς την underground μεταλλική σκηνή. Από τότε βγάζουν με ευκολία μια σειρά από εξαιρετικά άλμπουμ και περιοδεύουν παγκοσμίως με την ίδια ευκολία. Φυσικά η αναγνώριση τους δεν είναι κάτι το μεμπτό, καθώς είναι μία από τις πρώτες ελληνικές black metal μπάντες και με αξιέπαινη ακεραιότητα από άποψη μουσικής, έτσι αξίζουν ό, τι έρχεται στο δρόμο τους.

Ανάμεσα στα ελληνικά black metal συγκροτήματα που πάντα στηρίζονταν στην αρχαία ελληνική μυθολογία με concept και συναίσθημα στη μουσική περισσότερο από οποιαδήποτε άλλη δημοφιλή μπάντα (υπάρχουν πολλά obscure project με στενή σχέση με αυτήν την αισθητική που θα έπρεπε να τσεκάρετε μόνοι σας) και έχει μείνει έτσι για παραπάνω από εικοσιπέντε χρόνια μέχρι σήμερα και από τη στιγμή που αυτό το πεδίο είναι μια ατέλειωτη δεξαμενή για να αντλήσεις ιδέες που να σε εμπνεύσουν, οι Kawir δεν θα ξεμείνουν ποτέ από ιδέες για το concept των άλμπουμ τους.

Το Adrasteia περιστρέφεται γύρω από την γυναικεία μορφή και ο τίτλος (αδράστεια) αναφέρεται στη Θεά της εκδίκησης, η οποία συνδέεται επίσης με πολλά από τα θέματα των κομματιών, τα οποία έχουν να κάνουν με διάφορες μακάβριες ιστορίες της αρχαίας ελληνικής μυθολογίας που αφορούν τις γυναίκες. Το εξώφυλλο του δίσκου είναι ένα άλλο κομμάτι που προστέθηκε σε αυτό το παζλ, αποκαλύπτοντας τη θεματολογία του άλμπουμ. Οι Kawir χρησιμοποιούν συχνά στίχους της μητρικής τους γλώσσας στα τραγούδια τους και αυτό το στοιχείο χρησιμοποιείται έντονα και στο Adrasteia, για να μην αναφέρουμε τα φλάουτα που σχετίζονται άμεσα με εκείνη την εποχή.

Μουσικά, βρίσκουμε το συγκρότημα να κυκλοφορεί μια σειρά από πολύ πετυχημένα άλμπουμ και σίγουρα δεν φαίνεται να τους στρεσάρει αυτό καθόλου, καθώς εξακολουθούν να ακούγονται με αυτοπεποίθηση και πειστικοί στην αρχή της νέας δεκαετίας. Κάθε κομμάτι έχει την ιστορία του και είναι κρίμα να αγνοήσετε κάποια από αυτές. Η δομή τους είναι πολύ χαρακτηριστική σήμα κατατεθέν των Kawir και είναι αρκετά ξεχωριστή από την αρχή με το «Tydeus», ένα τυπικό κομμάτι Kawir. Ένιωσα τις έντονες επιρροές των Rotting Christ στο «Atalanti», ενώ το μείγμα μεσαίων ταχυτήτων μερών, επικών μελωδιών και σκληρότερων στιγμών, ήχων φλάουτου και υποστηρικτικών χορωδιακών φωνητικών, είναι αυτό που βάζει τους Kawir στην κορυφή του πεδίου δράσεως τους.

Καθαρά φωνητικά παρουσιάζονται στο δίσκο (π.χ. στη «Medeia») και διαχειρίζονται ο Alexandros από τους Macabre Omen, ενώ η μία και μοναδική στο είδος της εντυπωσιακή τραγουδίστρια  Lindy Fay Hella των Wardruna κάνει τα καθαρά φωνητικά στο «Colchis». Αυτό το κομμάτι είναι πολύ στο πνεύμα των Wardruna, χωρίς παραμορφωμένες κιθάρες αλλά με folk περάσματα και έναν επαναλαμβανόμενο τόνο, που στέκεται σαν το αντίστοιχο ελληνικό πνεύμα Wardruna, που με έκανε να σκεφτώ πως θα ήταν για τους Kawir να κυκλοφορήσουν ένα ολοκληρωμένο άλμπουμ σαν αυτό. Αυτό θα ήταν πραγματικά εκπληκτικό.

Οι «Limniades» και οι «Danaides»  είναι επίσης εκπληκτικές συνθέσεις, οι οποίες είναι αρκετά έντονες και δανείζονται μαυρομεταλλικά στοιχεία από τα βόρεια μέρη της Ευρώπης, ενώ φιγουράρει και κιθαριστικό σόλο του Ashmedi από τους Melechesh. Ενώ το «Colchis» είναι ένα αδιαμφισβήτητα highlight για μένα, οι πιο στάνταρ (τυπικές στο στυλ τους) συνθέσεις του δίσκου είναι επίσης σημαντικές και χαρακτηριστικά πάνω από το μέσο όρο για να τις ακούσεις ξανά και ξανά για μεγάλο χρονικό διάστημα. Το Adrasteia συμπληρώνεται από ένα σύνολο εκπληκτικών καλλιτεχνών και διατηρεί το πνεύμα της μπάντας ψηλά, που δεν απογοήτευσε και θα λατρευτεί από τους οπαδούς της ελληνικής black metal σκηνής.