Kawir, News,2017,Black Metal,Streaming,Bancamp,

Είδος: Black Metal
Χώρα: Ελλάδα
Εταιρία: Iron Bonehead Productions
Έτος: 2017

Η ψύχωση που έχει η ελληνική μυθολογία με την τραγικότητα είναι ένα από τα γαργαλιστικά χαρακτηριστικά της. Από την Αντιγόνη μέχρι τον Αίαντα τον Τελαμώνιο και την αυτοκτονία του, το μυθικό τερέν της Ελλάδας είναι σπαρμένο με άτομα κυνηγημένα από τη μοίρα. Οι Kawir, στο αισίως έβδομο άλμπουμ τους με τον λυτρωτικό (και για αυτό ελαφρώς ειρωνικό) τίτλο “Exilasmos”, καταπιάνονται με έξι τραγικά πρόσωπα από τη μυθολογία, ένα σε κάθε κομμάτι του δίσκου. Και αν τα τρία πρώτα (Λυκαών, Οιδίπους και Τάνταλος) είναι σχετικά αυτόνομα μεταξύ τους, στη «δεύτερη πλευρά» οι Kawir αφοσιώνονται στον κύκλο των Ατρείδων, μιας εκ των πλέον τυραννισμένων οικογενειών του αρχαίου ημών κόσμου, ακολουθώντας τη διαγενεακή σειρά Θυέστης-Αγαμέμνων-Ορέστης. Και όλα αυτά σκεπασμένα από ένα υπέροχο εξώφυλλο το οποίο συλλαμβάνει το πνεύμα του τίτλου.

Όπως είχα γράψει και στην παρουσίαση του προηγούμενου δίσκου των Αθηναίων, το συγκρότημα θα στιγματίζεται για πάντα από το παντοδύναμο “Ισόθεος” του 2012 – αυτό είναι ουσιαστικά το συμπαγές αντίβαρο με το οποίο θα συγκρίνεται κάθε νέο βήμα τους. Προς τιμή της, η μπάντα όπως και στο προηγούμενο, έτσι κι εδώ δεν προσπαθεί να αναμετρηθεί σε άμεσο επίπεδο με το προαναφερθέν αριστούργημα. Εκεί που στο προηγούμενο επέλεξαν μια πιο φολκ προσέγγιση, στο “Exilasmos” οι Kawir στρέφονται σε μια πιο ενδοσκοπική συνθετική προσέγγιση, η οποία έχει μπολιαστεί αρκετά και με καθαρά heavy (κυρίως επικά) στοιχεία.

Ένα αξίωμα: οι Kawir αν κάτι ξέρουν να κάνουν καλά αυτό είναι το να γράφουν riffs. Riffs τα οποία έχουν βουτηγμένα τα πόδια στο μπαστάρδεμα του πρώιμου ελληνικού ήχου με τις νορβηγικές χιονοθύελλες των ’90s. Παρόλο που υπάρχουν αρκετά mid tempo σημεία, με ελαφρύ, διακριτικό και σποραδικό γρέζι (το οποίο λοξοκοιτάει κάποιες παραδοσιακές κλίμακες), εκεί που λάμπει ο δίσκος είναι στα καταιγιστικά blast beat σημεία τα οποία εκφράζουν ιδανικά τα μανιασμένα φτερά της μοίρας πάνω από τα κεφάλια των πρωταγωνιστών. Οι mid-tempo ρυθμοί είναι ελαφρώς αναμενόμενοι, αλλά οι κιθάρες που συνήθως τους διατρέχουν πλέκουν ουσιώδεις μελωδίες. Μαζί με τα γνωστής απόχρωσης black φωνητικά εδώ υπάρχουν και υμνικές συνοδείες, οι οποίες προσδίδουν επικό αέρα στο όλο δημιούργημα – η επιρροή των Bathory της μεσαίας περιόδου είναι εμφανής και καλοδεχούμενη, τόσο στα υμνικά όσο και στα μεγαλειώδη σημεία του “Agamemnon”. Καθένα από τα κομμάτια έχει ξεχωριστό χαρακτήρα, καταφέρνοντας να αγγίξει κάτι από την προσωπικότητα του ήρωα που το ονομάζει. Υπό αυτό το πρίσμα, ως αγαπημένα μου κομμάτια κονταροχτυπιούνται το απελπισμένο “Orestes” και το αυτοκρατορικό “Agamemnon”. Στους στίχους τέλος οι Kawir χρησιμοποιούν μια δομικά σύγχρονη γλώσσα, διανθισμένη με αρχαίες και αρχαιοπρεπείς λέξεις. Το αποτέλεσμα δεν φαντάζει απολιθωματικό και οι απολήξεις ωμότητας ανεβάζουν θετικά την ενσωμάτωση στην ατμόσφαιρα.

Εν κατακλείδι, με τον “Exilasmos” οι Kawir συνεχίζουν ένα σερί καλών δίσκων που κρατάει εδώ και χρόνια. Ίσως το πιο εσωστρεφές και λιγότερο φορτωμένο από τα μέχρι τώρα έργα τους, εδώ έχουμε μυθολογικό black metal με έμφαση σε χαρακτηριστικά της ανθρώπινης ψυχής όπως η ύβρις, η υπεροψία, η αδυναμία μπροστά στη μοίρα. Εμπλουτισμένο με γενναίες ποσότητες heavy και μελωδίας, ένα άλμπουμ που κρύβει πολύ ενδιαφέρον (μεγάλη απελπισία) στα σωθικά του.

4,5/6