Kyttaro,Athens,Reports,News, Caelestia,2016,Soulskinner,Live,Aherusia,Acid Death,

Η Κυριακή 10 Γενάρη ήταν μια σπουδαία Κυριακή για τους Acid Death και τους φίλους τους. Η ιστορική prog/death metal  Αθηναϊκή μπάντα με αφορμή τη κυκλοφορία του εξαιρετικού νέου πονήματος της Hall Of Mirrors, αλλά κυρίως χάρη στη συμπλήρωση 5 χρόνων από την επανασύνδεση της, οργάνωσε μια όμορφη μεταλλική βραδιά στο club Κύτταρο για να γιορτάσει τα παραπάνω γεγονότα.

Λίγο μετά τις 7, η πρώτη μπάντα της βραδιάς, οι Caelestia, ανεβαίνουν στη σκηνή του Κυττάρου μπροστά σε λίγο για την ώρα, αλλά όχι ελάχιστο κοινό. Αν και ο ήχος ειδικά στα πρώτα κομμάτια πρόδωσε το -έτσι και αλλιώς- απαιτητικό ηχητικά στυλ τους, το συγκρότημα απέδωσε όσο καλύτερα μπορούσε το ιδιαίτερο και ενδιαφέρον extreme/prog/symphonic υβρίδιο τους. Αν μη τι άλλο είναι μια μπάντα αρκετά δεμένη, που αποτελείται από πολύ καλούς μουσικούς και παρά τις κάπως αντίξοες συνθήκες κατάφερε και κέρδισε το χειροκρότημα μας. Είμαι σίγουρος ότι σε ένα επόμενο πιο «δικό» τους live θα είναι ακόμα καλύτεροι.

Ο κόσμος στο μαγαζί σιγά – σιγά πυκνώνει και επόμενη μπάντα θα ήταν οι «βετεράνοι» μεν, άκρως πωρωμένοι δε, Soulskinner. Με μέλη με ιστορία και «ένσημα» σε σπουδαίες μπάντες του ελληνικού ακραίου ήχου (Septicemia, Thou Art Lord κ.αλ.) δε δυσκολεύτηκαν καθόλου να μας κερδίσουν με το παραδοσιακό death/black στυλ τους. Ο ήχος στην εμφάνιση τους ήταν σε γενικές γραμμές καλός και η απόδοση της μπάντας υψηλού επιπέδου. Οι Soulskinner μουσικά «δεν ανακαλύπτουν το τροχό», δε θα ακούσεις τίποτα που λίγο-πολύ δεν έχεις ξανακούσει, όταν όμως αυτό το στυλ αποδίδεται από μουσικούς που έχουν «φάει με το κουτάλι» τη σκηνή, τότε το αποτέλεσμα είναι αυτό που πρέπει και δικαίως κέρδισαν το κοινό.

Έκπληξη της βραδιάς για μένα το επόμενο συγκρότημα που δεν ήταν άλλο από τους Aherusia. Μπορεί η Κρητική λύρα να απουσίαζε από το συγκεκριμένο τουλάχιστον live, αλλά και οι 3 κιθάρες μια χαρά κάνανε τη δουλειά τους. Αν μη τι άλλο ένα συγκρότημα που μπορεί να χαρακτηριστεί με μια λέξη: Προσωπικότητα. Λίγο folk που πατάει στην ελληνική κυρίως παράδοση, λίγο epic, λίγο black, οι Aherusia είναι ένα πολύ ενδιαφέρον μουσικό υβρίδιο, αποτελούμενο από πολύ καλούς μουσικούς και με ένα εξαιρετικό frontman που πραγματικά με εντυπωσίασε με τις φωνητικές του ικανότητες όταν δεν ερμήνευε με «σκισμένη» φωνή. Παθιάρικες επικές μελωδίες, πολεμικοί ρυθμοί και ριφ, όμορφα κεντημένες κιθάρες και παρουσία εντελώς ακομπλεξάριστη. Το συγκρότημα δε μάσησε, συνέχισε ακάθεκτο και αντιμετώπισε με χιούμορ και αυτοπεποίθηση τις απανωτές on stage γκαντεμιές . Δύο προβλήματα με τις κιθάρες και μία… πτώση της τρίτης, δεν ήταν αρκετές για να εμποδίσουν τους Aherusia να αποδώσουν τα μέγιστα. Ωραία εμφάνιση, ωραίο συγκρότημα!

Η ώρα έχει φτάσει πια λίγο μετά τις 10 και οι headliners της βραδιάς Acid Death ανεβαίνουν στη σκηνή καταχειροκροτούμενοι. Τα παιδιά ανυπομονούσαν για αυτό το live κάτι που φάνηκε εξαρχής αφού μπήκαν με φόρα και δεν άφησαν τίποτα όρθιο! Με σύμμαχο έναν γενικά καλό ήχο και πάνω απ’όλα με φοβερή διάθεση, το συγκρότημα πραγματοποίησε μια σπουδαία και γεμάτη εμφάνιση αφού έμεινε στη σκηνή για σχεδόν 1,5 ώρα. Κάλυψαν ουσιαστικά όλη τη δισκογραφία τους, ενώ η απόδοση τους ήταν κυριολεκτικά επαγγελματικού επιπέδου, με τρομερά παιξίματα, όπως απαιτεί άλλωστε το τόσο ιδιαίτερο ηχητικό φάσμα που καλύπτουν. Στη σκηνή εμφανίστηκαν ουκ ολίγοι guests από αυτούς που συμμετείχαν στο Hall Of Mirrors, συμβάλλοντας έτσι στην ακόμα πιο ολοκληρωμένη απόδοση των κομματιών του συγκεκριμένου άλμπουμ, ενώ κερασάκι στη τούρτα η εμφάνιση του πρώτου κιθαρίστα της μπάντας Θέμη Κατσιμίχα στο διαχρονικό “hit” της μπάντας Apathy Murders Hope, αλλά και στον απαραίτητο φόρο τιμής στον εκλιπόντα Lemmy με το Orgasmatron των Motorhead. Συνολικά μια σπουδαία και παθιασμένη εμφάνιση από τους Acid Death που θα μείνει αξέχαστη στους ίδιους, αλλά και στους φίλους της μπάντας, και θα τους δώσει και την απαραίτητη ώθηση για να τα «σπάσουν» παρέα με τους «πνευματικούς πατέρες» τους Coroner  στο μίνι Ιταλικό τουρ τον Φλεβάρη!

Συνοψίζοντας, γενικά παρακολουθήσαμε μια πολύ ωραία γιορτή του ελληνικού metal, με 4 άξιες μπάντες, με ικανοποιητική προσέλευση, με σωστή και τίμια διοργάνωση, που αποδεικνύει ότι όταν έχεις μια τόσο σπουδαία σκηνή μέσα στα πόδια σου, στη πραγματικότητα δεν έχεις ανάγκη να περιμένεις τα «σωτήρια» συγκροτήματα του εξωτερικού για να περάσεις καλά. Δίπλα από τη πόρτα σου, στη ταλαιπωρημένη Ελλάδα, προβάρουν γκρουπάρες που περιμένουν να τις στηρίξεις. Ευτυχώς αρκετοί το κάνουν. Ας γίνουν ακόμα περισσότεροι!