28.2 C
Athens

Live Report: ASPHYX w/ Special Guests: The Psalm 26.03.2016 @Eightball, Thessaloniki

Published:

Last Updated on 18:00 by Nikos Nakos

_DSC8219Το Σάββατο που μας πέρασε γίναμε μάρτυρες μιας ντεθμεταλλικής αποκάλυψης, που σαν άλλο Panzer, ήρθε και μας ισοπέδωσε, αφήνοντάς μας με ψυχολογικά τουλάχιστον δέκα συνεδριών. ΑΣΦΥΞ στο Eightball. Ακόμα δε μπορώ / μπορούμε να συνειδητοποιήσουμε τι ακριβώς έγινε. Η αστείρευτη χαρά που θα βλέπαμε Asphyx-άρες σε απόσταση αναπνοής, η υπομονή που κάναμε μέχρι να γίνει το λάιβ (αφού ανακοινώθηκε πόσους μήνες πριν) και τα απύθμενα ποσοστά ΚΑΥΛΑΣ που άγγιξαν κόκκινα την ώρα της συναυλίας, είναι «συναισθήματα» που θα κάνουμε καιρό να αποβάλλουμε.

Αποστόλης για Psalm:

_DSC8048Έχασα μάλλον 15 λεπτά από το set των Psalm λόγω καθυστέρησης δικής μου, ωστόσο είχα την περιέργεια να τους δω. Το γεγονός ότι ο το 8ball ήταν σχεδόν γεμάτο ήδη από τη στιγμή που έπαιζαν ως -μάλλον το πλέον ταιριαστό- support στους Asphyx, μάλλον κάτι λέει για αυτούς ως σχήμα. Η πρώτη μου επαφή μαζί τους ήταν λοιπόν εχτές. Και θα προσπαθήσω να είμαι όσο το δυνατόν λιγότερο υποκειμενικός γίνεται. Ο ήχος ήταν καλός και αρκούντως γεμάτος, κάτι το οποίο γενικά είναι μάλλον κανόνας με τα power trio. Οι Psalm επιδίδονται σε αυτό το death metal που το ύφος του ανάγεται σε δύο κάργα επιδραστικές μπάντες, τους Immolation και τους Ιncantation. Συνδυασμός γρήγορων μερών με αργά, τελετουργικά σημεία, περίεργα leads, φωνητικά που εναλλάσσονται μεταξύ brutal και ψαλμωδιών κλπ. Το οποίο εννοείται πως είναι απείρως καλύτερο από κάτι σκυλάκια του καναπέ που κατοικοεδρεύουν στο Goteborg. Ωστόσο, θεωρώ ότι από τους Psalm λείπουν τα δυνατά ή περισσότερο εμπνευσμένα, αν θέλετε, μέρη, που θα καταστήσουν τη μουσική τους ακόμη περισσότερο πειστική. Το υπόλοιπο πακέτο υπάρχει: η αισθητική στο εξώφυλλο εξαιρετική, ο κιθαρίστας/τραγουδιστής τους βγάζει μια ψυχωμένη παρουσία/ερμηνεία επί σκηνής. Περιμένω το κάτι παραπάνω. Παρόλα αυτά, απέσπασαν εύκολα το χειροκρότημα του κόσμου που ήταν περισσότερο εξοικειωμένος, σε σχέση με μένα τουλάχιστον, με το υλικό τους. Τα δε θετικά σχόλια του Martin Van Drunen από σκηνής νομίζω ότι είναι ένα ακόμη σπουδαίο credit.

Ελπίς για Asphyx:

_DSC8097Ένα από τα βασικά πράγματα που χαρακτηρίζουν τις συναυλίες της Krisis Productions είναι η συνέπεια. Καλά, πέρα από το γεγονός ότι έχουν φέρει ποιοτικές ονοματάρες. Όπως μας είχαν «προειδοποιήσει», και όπως στην τελική έγινε, κατά τις 22:30 ανεβαίνει στη σκηνή το ΤΕΡΑΣ που λέγεται Asphyx. Από τα πρώτα δευτερόλεπτα, επικράτησε μακελειό. Είχα ΠΑΡΑ πολύ καιρό να δω κάτι τόσο βίαιο και τσιτωμένο να συμβαίνει και από μεριάς του συγκροτήματος, αλλά και από μεριάς κόσμου. Ήταν στιγμές που απλά είχα παραδοθεί και δεν ήξερα πώς να αντιδράσω. Να χαμογελάσω γι’ αυτό που βλέπω; Να χαμογελάσω για το ανελέητο κοπάνημα από κάτω, μιας και ήταν κάτι πρωτοφανές; Πως δίνεις σε ένα μωρό καραμέλα; Ε αυτό.

Η αλήθεια είναι ότι ενδόμυχα πίστευα πως το λάιβ κάποιο στραβό θα έχει· ίσως μικρό σετ, ίσως κακός ήχος, ίσως ντεφορμέ η μπάντα. Γενικά, δεν ξέρω γιατί, αγωνιούσα μήπως γίνει κάτι και γίνουμε χάλι – γκάλι. Έλα που όμως οι Asphyx έκαναν μια ακραία επαγγελματική και συνάμα οπαδική εμφάνιση! Επαγγελματική όσον αφορά την εξαιρετική απόδοσή τους, την εκπληκτική επιλογή τραγουδιών στο σετ που δεν άφησαν κανέναν ανικανοποίητο και την συμπεριφορά τους on και off stage. “Κύριοι” που λέμε. Από την άλλη, ήταν μια εμφάνιση οπαδική, μιας και οι ίδιοι οι Asphyx ήταν τρελαμένοι, ο Martin δεν σταμάτησε να έχει συνδιαλλαγές με τον κόσμο, ευχαριστώντας τον σε κάθε ευκαιρία και μιλώντας μέσα από την καρδιά του για την χώρα μας, τις πολιτικοκοινωνικές καταστάσεις, τη death metal σκηνή και το πώς πρέπει να δέρνουμε τις μπάντες που παίζουν ζωντανά λιγότερο από 90 λεπτά. Για να μην παρεξηγηθώ, δεν ήταν κουραστικός ή πρήχτης ή ξενέρωνε τον κόσμο. Το αντίθετο. Προσέφερε χαμόγελα και έκανε ακόμα πιο έντονα τα συναισθήματα που έχει ο καθένας μας για το συγκρότημα. Βλέποντας τη συναυλία μέσα από το αντίστροφο πρίσμα, ο κόσμος δε σταματούσε να χειροκροτεί, να επευφημεί, να φωνάζει ρυθμικά το όνομα των Asphyx, να γίνεται ένα τεράστιο κουβάρι όπου ο ένας πέφτει πάνω στον άλλο με ορμή και μίσος, αλλά όλοι εν τέλει χαμογελάνε γιατί ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΝΤΕΘ ΜΕΤΑΛ ΓΑΜΩΤΗΝΜΠΟΥΤΑΝΑΜΟΥ. Οι Asphyx φρόντισαν να «ενσωματώσουν», ας μου επιτραπεί η έκφραση, το encore τους στον κύριο κορμό του setlist τους, γιατί όπως μας είπαν δεν ψήνονται να κάνουν τον κόσμο να φωνάζει για παραπάνω κομμάτια και να ανεβαίνουν αυτοκρατορικά στη σκηνή γεμάτοι αλαζονεία και έπαρση. Έλα που όμως ο κόσμος δεν έφευγε;! Μας έκαναν την χάρη και έκλεισαν – οριστικά πλέον – την εμφάνισή τους με το “Pages In Blood”, που όπως είπαν και οι ίδιοι, είχαν κάτι αιώνες να παίξουν ζωντανά.

_DSC8259

Το σετ τους:

Intro (The Quest of Absurdity) + Vermin, Food for the Ignorant, The Flood, Death the Brutal Way, M.S. Bismarck, Deathhammer, We Doom You to Death, Eisenbahnmörser, Asphyx (Forgotten War), Der Landser, Wasteland of Terror, Into The Timewastes, The Rack, Scorbutics, Pages In Blood.

Δεν νομίζω να έχω κάτι παραπάνω να πω. Για ακόμα μια φορά η Krisis Productions μας πρόσφερε μια συναυλία που θα χαραχτεί στη μνήμη μας αιώνια. Όποιος δεν ήταν, έχασε. Καταπληκτική εμφάνιση, υπέροχος ήχος, συνέπεια, ενέργεια λίγο μεγαλύτερη από αυτήν που παράγει το εργοστάσιο στην Πτολεμαΐδα. Μέχρι την επόμενη φορά!

Related articles

spot_img

Recent articles

spot_img