Δεν είναι η πρώτη και ελπίζω να μην είναι και η τελευταία, πάντως είχαμε καιρό να δούμε ένα ολοκληρωμένο πακέτο συγκροτημάτων σε μια συναυλία πέρα από κάποιο φεστιβάλ. Η δε ποιότητα και πορεία των 3 σχημάτων (με δεδομένο πως οι Memoriam αποτελούν φυσική συνέχεια των Bolt Thrower) θα δικαιολογούσε οποιαδήποτε μπάντα από τις 3 ως headliners της συναυλίας. Πάρα ταύτα και παρόλο που ο κόσμος ήταν πάρα πολύς δεν είχαμε το αναμενόμενο sold out κάτι που μου προκάλεσε μια εύλογη απορία.

Πρώτοι βγήκαν στην σκηνή οι Βρετανοί Memoriam, με μια ελαφριά καθυστέρηση 20 λεπτων. Το εντυπωσιακό βιογραφικό των μελών τους συντελούν ένα εξαιρετικό κουαρτέτο με τους Karl Willetts στα φωνητικά, Frank Healy των Sacrilege στο μπάσο, Scott Fairfax των Benediction στην κιθάρα και Andrew Whale (πρώτο drummer των Bolt Thrower) στα τύμπανα να δημιουργούν όπως ανέφερα και πιο πάνω ότι πιο κοντά στους θρυλικούς Bolt Thrower και να αποτελούν ουσιαστικά την φυσική συνέχεια αυτών. Δεμένο σύνολο που απέδωσε πιστά τα κομμάτια από τα 2 στούντιο άλμπουμ («For The Fallen» του 2016 και «Silent Vigil» του 2017) που ήδη πρόλαβαν να κυκλοφορήσουν αλλά η πιο μεγάλη στιγμή της εμφάνισής του ήταν  η εκτέλεση του «Spearhead», ένα κομμάτι που οι Bolt Thrower (από το άλμπουμ του 1994). Ο λίγος κόσμος γούσταρε και ανταπέδιδε με ζεστά χειροκροτήματα με τις πρώτες σειρές να δείχνουν ακόμα πιο έντονα την αγάπη τους στο συγκρότημα με ανελέητο κοπάνημα.

Οι Unleashed αν και παίξανε 15 λεπτά λιγότερο από το συνηθισμένο τους πρόλαβαν να χτίσουν μια θερμή σχέση με το κοινό που τους έβλεπε άλλωστε πρώτη φορά στην Ελλάδα. Ωμό κοπάνημα, αγνό ντεθ όπως πρέπει αυτό να προσφέρεται με το αίμα να μην έχει στεγνώσει και να πλημμυρίζει την αίθουσα που σείονταν από ριφφ, mosh pits και crowd surfing. Τίμησαν την δισκογραφία τους «The Dark One», «Death Metal Victory», «Before The Creation Of Time», «The Came To Die», «I Have Sworn Allegiance», «Dead Forever» και επικό κλείσιμο με «Into Glory Ride». Ουσιαστικά μας κλείσανε το μάτι για επιστροφή στα μέρη μας για ένα ακόμα λάιβ σύντομα. Μοναδικό μελανό σημείο ο ήχος που έθαβε λίγο τις ρυθμικές κιθάρες με την φωνή και τα ντραμς λίγο μπροστά.

Όσοι δεν ήσασταν στα λάιβ του 2008 και 2013 χάσατε εκείνο το νοσταλγικό best-of σετ λιστ που μας πρόσφεραν τότε οι At The Gates αλλα μην γκρινιάζετε κιόλας μιας και οι πιο πρόσφατες εμφανίσεις τους μάλλον ήταν και οι καλύτερες επί ελληνικού εδάφους. Μιας και συνδύασαν τα κλασσικά των 90’s με φρέσκο και γαμηστερό υλικό. Με το καλημέρα μπουνιά ανάμεσα στα μάτια με το “To Drink From The Night” και low με το “Slaughter of the Soul” ώστε να πέσει και ο σκληρότερος καριόλης εκεί μέσα κάτω. Το σετ λιστ ήταν εννοείτε γεμάτο διαμάντια και αγαπημένα του κοινού και ξεχώρισα τα “Blinded by Fear”, “Raped by the Light of Christ”, “Kingdom Gone ”, “Suicide Nation”, “Under A Serpent Sun”, “The Book of Sand” στα οποία έγινε ο κακός χαμός.

Σημαντικό event που πιστοποίησε την αγάπη του κοινού προς τα εν λόγω συγκροτήματα (και για τα 2/3 μάλλον ανανέωσε το ραντεβού για επικείμενες εμφανίσεις σύντομα) αλλά και την δίψα να δει μεγάλα συγκροτήματα σε δελεαστικό combo-πακέτο με λογική τιμή.

ανταπόκριση: K.K.