Όταν ο γεννηθείς στο ιερό μουσικά Birmingham της Αγγλίας, Blaze, στα 59 του χρόνια αποφασίζει να στήσει μία γιορτή- ωδή στην πορεία του με τους Maiden μόνο για τη χώρα μας, το λες και τιμή. Έχοντας κυκλοφορήσει προ έτους νέα δισκογραφική δουλειά ονόματι “War Within Me” και προγραμματίσει την ερχόμενη άνοιξη ευρωπαϊκή περιοδεία- “The Unstoppable Tour”- φαίνεται να τον πετυχαίνουμε σε μία ιδιαίτερα παραγωγική φάση γεγονός που αποδείχθηκε περίτρανα και στη συναυλία. Το γλυκό με τους Absolva, οι οποίοι άνοιξαν και το λάιβ, φαίνεται να έδεσε το 2014 στο Live in Prague για το “Soundtracks of My Life European tour” το οποίο και ηχογραφήθηκε. Από τότε η συνεργασία τους καλά κρατεί αφού θα τους βρούμε τόσο στη περιοδεία της τριλογίας “Infinite Entanglement “ αλλά και στο νέο άλμπουμ του Bayley, με τον Chris Appleton (φωνή/κιθάρες- Absolva) να συμμετέχει ενεργά στη σύνθεση του συνόλου των κομματιών.  

Στο δια ταύτα τώρα, η ώρα είναι 9 όταν οι Βρετανοί ανεβαίνουν επί σκηνής. Εν τω μεταξύ στο Gagarin η ατμόσφαιρα είχε αρχίσει να γίνεται ασφυκτική από τον κόσμο που είχε ήδη συγκεντρωθεί και ο οποίος ήταν εντυπωσιακά πολύς! Έχοντας κυκλοφορήσει 6 παρακαλώ full length η τετραμελής μπάντα- συνοδοιπόροι του Bayley ζέστανε το κοινό που αδημονούσε γι’ αυτό που θα ακολουθούσε. Με ηχόχρωμα συναφές και οικείο με το concept της βραδιάς και σκηνική παρουσία μετρημένη αλλά στιβαρή, οι Absolva έπαιξαν υλικό από το σύνολο της έως τώρα πορείας τους. Ένα μπράβο να το πούμε εδώ καθώς τα παλικάρια θα έπαιζαν σύνολο τρεις ώρες συμπεριλαμβανομένου του set του Blaze.   

Με ελάχιστη αναμονή, η μορφή ονόματι Blaze fucking Bayley καταλαμβάνει το stage και ο κόσμος τρελαίνεται με το καλησπέρα του “Lord of the Flies”. Η κατάσταση μύριζε μπαρούτι και υπήρχε ένας δυναμιτισμός στην ατμόσφαιρα που είχα καιρό να δω. Το κοινό τραγουδούσε σε όλο το set, τραγουδούσε τόσο δυνατά που κάλυπτε οριακά σε σημεία τη μπάντα. Λίγη ακόμη ένταση στον ήχο θα τη θέλαμε η αλήθεια είναι. Αδιανόητο setlist από το “X Factor”, και το “Virtual XI” με ενδιάμεσους σταθμούς κομμάτια από τον τελευταίο του δίσκο. Εμβληματικός και σοβαρός όπως τον ξέρουμε, τα έδωσε όλα. Με τη χαρακτηριστική και παραστατική φωνή του σε ρόλο εκφωνητή/παρουσιαστή στις παύσεις μεταξύ των κομματιών μίλησε για όσα περνάμε/περάσαμε το τελευταίο διάστημα, και μας θύμισε πόσο σημαντικό είναι να ζούμε, το σήμερα, το τώρα, το κάθε δευτερόλεπτο. Forget about everything else than tonight είπε, και αυτό κάναμε, κλείσαμε τα μάτια και παρασυρθήκαμε στο χορό που είχε στηθεί μπροστά στα “Futureal”, “Virus”, “Fortunes of War”, “When two Worlds Collide”. Ήταν ένα λάιβ οπαδικό, όλοι στην ίδια ομάδα, με το μακελειό να γίνεται όπως ήταν αναμενόμενο στα “Sign of the Cross” και “Clansman”, αλλά και στο φορτισμένο συναισθηματικά  “Como Estais Amigos”. 

Μπορεί τα charts να μην τον δικαίωσαν στα Maiden era άλμπουμ, αλλά το κοινό τον αγάπησε πιο ουσιαστικά από την όποια χρηματική ή εμπορική αποτίμηση. Άκουσε όσα είχε να πει μ’ αυτό τον μυστικισμό που τον χαρακτηρίζει. Τα κομμάτια αυτά μιλάνε στις καρδιές όλων όσων γέμισαν χθες το Gagarin. Ένας αφανής ήρωας για μένα, ένας καλλιτέχνης στη σκιά της δόξας των Maiden, μας απέδειξε χθες ότι είναι πολύ μεγαλύτερος των περιστάσεων. Εύγε μπλέιζαρε!