Το ότι μαγειρευόταν μια νέα αθηναϊκή εμφάνιση των DEAD CONGREGATION κάπου μέσα στον χειμώνα, φημολογούνταν ήδη από το καλοκαίρι. Τον Οκτώβριο μάθαμε ότι σχεδιαζόταν να γίνει κάποια στιγμή μέσα στον Δεκέμβρη και όταν λίγο αργότερα κλείδωσε και ανακοινώθηκε η (βολικότατη για τους περισσότερους) 27η στο Κύτταρο, τα πανηγύρια ήταν δεδομένα. Ασφαλώς το live του Μαΐου του ’14 (με GRAVEMIASMA κτλ) υπήρξε μεγαλειώδες όμως κάτι η διευρυμένη χωρητικότητα και ο (συνήθως) καλύτερος ήχος του Κυττάρου, κάτι το γεγονός ότι το περσινό έπος “Promulgation Of The Fall” πλέον έχει καθιερωθεί για τα καλά στις συνειδήσεις και στις playlists του κοινού, έκαναν διάχυτη την αίσθηση ότι προμηνυόταν κάτι πολύ ξεχωριστό. Η δε ένταξη των φρέσκων NIGREDO και των πάντα ισοπεδωτικών EMBRACE OF THORNS πολύ απλά αποτέλεσε το κερασάκι στην τούρτα.

NigredoΣχεδόν ακριβώς στην προγραμματισμένη ώρα έναρξης, τα πρώτα λυσσασμένα κύματα από το νέο powertrio του frontman/μπασίστα Αλέξη (πρώην EXARSIS, νυν RAVENCULT), συνεπικουρούμενου από τους Maelstrom στα τύμπανα και Apostle Of Thy Blackest Light στην κιθάρα, έσκασαν στις ακτές της αρένας του Κυττάρου, παλλόμενα μεταξύ των μανιασμένων blackthrashing στιγμών (με αναφορές στους AURANOIR αλλά και στην πρώιμη, ακραία εποχή των KREATOR) και κάποιων mid-tempo πιο νορβηγο πρεπών υμνικών περασμάτων. Παρά κάποια τεχνικά μικροπροβλήματα που έφεραν μια σχετική, αλλά σύντομη αμηχανία, οι NIGREDO παρουσίασαν το φετινό ντεμπούτο EP “Facets Of Death” και ολοκλήρωσαν το σετ τους με περισσή ενέργεια και πυγμή. Όταν με τον καιρό μάλιστα, βρουν πλήρως τα πατήματα και το δέσιμό τους επί σκηνής, μας περιμένουν στιγμές δυνατού ξεβιδώματος σβέρκου. Δε μιλάμε άλλωστε για μπάντα με τυχαία ή πρωτεμφανιζόμενα μέλη.

Οι δύο εξ αυτών μάλιστα (πλην του Αλέξη δηλαδή) δεν είχαν και πολύ χρόνο για ξεκούραση, καθώς λίγα λεπτάEmbrace Of Thorns αργότερα, μαζί με τον Fallen Angel Of Fornication (των IMPUREWORSHIP) θα πλαισίωναν το δίδυμο-πυρήνα, Archfiend Devilpig & Herald Of Demonic Pestilence, των EMBRACE OF THORNS, μιας απ’ τις πιο άδικα, κατ’ έμέ, υποτιμημένες μπάντες του death/black χώρου. Κι αυτό γιατί οι EMBRACE τόσο συνθετικά, όπου ποτέ δε φοβήθηκαν να κινηθούν σε νέα μονοπάτια μέσα στα 15 χρόνια ιστορίας τους, όσο και συναυλιακά, όπου κάθε εμφάνισή τους συγκλονίζει με τις απόκοσμες δονήσεις που εξαπολύει σε όσους συντονίζονται, όχι απλά στέκονταν πάντα στο ύψος των περιστάσεων, μα το ξεπερνούσαν (και συνεχίζουν να το ξεπερνούν) κατά πολύ. Το τελευταίο τους δημιούργημα, “Darkness Impenetrable”, μια σφιχτοδεμένη επίθεση από 10 μικρά σε διάρκεια, αλλά μεγάλα σε βεληνεκές κομμάτια-δυναμίτες, τιμήθηκε με τέσσερα εξ’ αυτών, με τα My Hermetic Quest…” και Aiwass Arisen να κερδίζουν ξεχωριστή θέση στη συναυλιακή βραδιά μου. Όπως άλλωστε έγινε τόσο με το Perished In Mortal Agony από το προ εξαετίας “Atonement Ritual” όσο και με το ερχόμενο απ’ τα πολύ πρώιμα χρόνια της μπάντας, Sempiternally Cursing The Weak. Ομολογώ ότι μου έλειψε ένα Ancient Waters Speak(αν και το “Praying For Absolution” κάθε άλλο παρά αγνοήθηκε) αλλά και κάτι αρκετά παλιότερο, τύπου Stench Of The Deceased Martyrs, όμως εντάξει, μικρή σημασία έχει το setlist σε τέτοιες περιπτώσεις όπου η πνιγηρή ατμόσφαιρα, γεμάτη μαύρα σύννεφα φορτωμένα με όξινη βροχή, αποτελεί το καλύτερο μέσο πνευματικής μετάβασης σε μιαν άλλη σφαίρα. Για το τέλος, και γι’ ακόμη μια φορά, δε μπορώ να παραλείψω την εύφημο μνεία στα στα χαμαιλεόντεια φωνητικά του Devilpig, ο οποίος είτε εδώ, είτε με τους SERPENT NOIR και τους NECROVOROUS, μας αφήνει με το στόμα ανοιχτό να απορούμε πώς στο καλό κατορθώνει να ξερνάει τόσο διαφορετικούς και τόσο επιβλητικούς ήχους.

DC_01Αφού λοιπόν είχαμε ζεσταθεί για τα καλά, κι αφού το Κύτταρο είχε φτάσει σε επίπεδα sold-out, η ώρα των μεγάλων νεκρομέταλλων είχε πλέον φτάσει. VVστα τύμπανα, GSστο μπάσο και φυσικά το απόλυτο κιθαριστικό δίδυμο του σύγχρονου ακραίου metalπαγκοσμίως, ΤΚ και AVξεκίνησαν να προσυπογράφουν την κάθοδό μας στα έγκατα. Εισαγωγή με Martyrdoomκαι τα μυαλά στα κάγκελα, όμως όπως είπαμε και στον πρόλογο, πλέον έχει κάτσει για τα καλά μέσα μας το σκότος του “PromulgationOfTheFall” και ως εκ τούτου, ο νέος δίσκος είχε την τιμητική του. Στο Schismaμας διαπέρασαν ρίγη, οι φλέβες στο κούτελο του AV πάλλονταν την ώρα που αναθεμάτιζε τον “worthlessfather” κι εμείς πανηγυρίζαμε μαζί τον ΑΛΗΘΙΝΟ του ΘΑΝΑΤΟ. Λίγο πιο μετά επιστρέφαμε σε αγαπημένα περάσματα του παρελθόντος, θες το AuguringAnEternalWarαπό το ντεμπούτο EP, θες τις ψαλμωδίες στο Introτου ομωνύμου κομματιού από το “Graves…” και την επερχόμενη ισοπέδωση; Ένα ολόκληρο Κύτταρο παρακολουθούσε με κομμένη την ανάσα τους DEAD CONGREGATIONνα δίνουν μια αυτοκρατορική εμφάνιση με ηχάρα και λυσσασμένο πάθος γιατί πολύ απλά είναι η καλύτερη death μπάντα του κόσμου αυτή τη στιγμή.

O Αναστάσης απευθύνθηκε για πρώτη φορά στο κοινό λίγο πριν το τέλος του κανονικού σετ και είπε αυτό που εγώDC_02 προσωπικά (και αρκετοί άλλοι ελπίζω) περίμενα ν’ ακούσω: «Είμαστε οι DEAD CONGREGATION, έχουμε ένα νέο άλμπουμ, το οποίο ξεκινάει κάπως έτσι». Και πάρε ένα κολασμένο τέταρτο με την τριλογία Only Ashes Remain/Promulgation Of The Fall/Serpentskin! O Εκ πεσών Άγγελος είχε ανέλθει και μας παρατηρούσε χαμογελώντας απ’ την οροφή του κλαμπ. Λίγο μετά, στο encore μετά all time classics “Vomitchrist” και Teeth Into Red” αφήναμε τις τελευταίες ικμάδες των δυνάμεων μας (έστω προσωρινά) και συνειδητοποιούσαμε ότι πλέον είχαμε αποκτήσει ένα νέο μέτρο σύγκρισης για τέτοια events. Προβλέπω ότι σε μερικά χρόνια θα βγαίνουμε από  συναυλίες και θα λέμε «καλά/φοβερά/άψογα ήταν μωρέ, αλλά όχι και σαν τους DEAD CONGREGATION εκείνο τον Δεκέμβρη»…

DEAD CONGREGATION Setlist:

“Martyrdoom” / “Quintessence Maligned” / “Schisma” / “Hostis Humani Generis” / “Auguring An Eternal War” / “Immaculate Poison” / “Graves Of The Archangels” / “Only Ashes Remain” / “Promulgation Of The Fall /Serpentskin” / “Vomitchrist” / “Teeth Into Red”