GODSLEEP, MONOVINE | EIGHTBALL LIVE STAGE | LIVE REPORT

 

Την περασμένη Πέμπτη είχαμε την ευκαιρία να απολαύσουμε ένα από τα πιο ιδιαίτερα συγκροτήματα που ξεφύτρωσαν από την ελληνική σκηνή, τους Godsleep, οι οποίοι πλαισιώνονταν από μια από τις πιο ελπιδοφόρες μπάντες της χώρας, τους Monovine, εννοείται στο EightballLiveStage. Όλα φαίνονταν ιδανικά. Οι πρώτες ζέστες του καλοκαιριού, οικογενειακές καταστάσεις μέσα στο μαγαζί, σκοτεινός φωτισμός που σε απόκοβε από την έξω πραγματικότητα και φυσικά, ταλέντο.

Την βραδιά μας άνοιξαν οι Monovine, για τους οποίους πρόσφατα έκανα και μια κριτική στον δίσκο τους “DYE”, όπου και ανέφερα μέσες άκρες ότι η ενέργεια που βγάζουν ως συγκρότημα είναι φρέσκια και αποπνέει αγάπη για τη μουσική, οπότε αυτό περίμενα να δω και στη σκηνή ζωντανά. Έτσι κι έγινε. Λιτοί, με μια υπόνοια αμηχανίας που έκανε την εικόνα τους ακόμα πιο ελκυστική, οι Monovineμονοπώλησαν το ενδιαφέρον μου από το πρώτο κιόλας κομμάτι τους. Ψυχεδέλεια, ήχοι Seattle, εναλλαγή ρυθμών και συναισθημάτων, λίγο σκοτάδι, λίγο φως, άλλοτε εκρήξεις ενέργειας, άλλοτε εσωστρέφεια. Με σύμμαχο τον άψογο ήχο και την εσωτερική τους ένταση να αποδόσουν τον καλύτερό τους εαυτό, κατάφεραν να δημιουργήσουν μια ατμόσφαιρα που με γύρισε πίσω, στα πιο ξέγνοιαστα χρόνια της εφηβείας, που το μουσικό είδος αυτό ήταν μόνιμος κάτοικος του Walkmanμου. Πέραν της ομολογουμένης εξαιρετικής παικτικής απόδοσης, για την οποία φυσικά είναι λίγα αυτά που μπορώ να πω μιας και οι ίδιοι ξέρουν πολύ καλύτερα από μένα πως πρέπει να παίζονται τα κομμάτια τους, αυτό που μετρά για μένα ειδικά στις ζωντανές εμφανίσεις είναι το να μπορεί η μπάντα να σε κουνήσει από τη θέση σου και να σε παρασύρει στο ρυθμό της, κάτι που οι Monovineέκαναν. Το να περνάς πραγματικά καλά σαν θεατής σε οποιαδήποτε ‘παράσταση’ είναι το Α και το Ω. Για να μην φλυαρώ και παρασυρθώ, οι Monovineαπέδειξαν δύο πράγματα το βράδυ τούτο: αφενός ότι τελικά καλά κάναμε και τους δείξαμε εμπιστοσύνη γιατί τα παιδιά αξίζουν και με το παραπάνω την προσοχή και τη στήριξή μας, αφετέρου ότι όταν κάνεις αυτό που αγαπάς, δεν συμβιβάζεσαι με μετριότητες, αλλά κάνεις ό,τι περνά από το χέρι σου ώστε το αποτέλεσμά σου (στουντιακό και συναυλιακό) μπορεί να μείνει ανεξίτηλο στο μυαλό του κοινού.

Setlist: Your Figure Smells, Telescope, Come Out, Void, Don’t Make A Noise, For A Sun, Devils Kiss Good Lips, Odd, Mellow, Throw Me A Bone, Jesus Son, Oh Baby Death, Morning Song, The One, Lucky Rabbit, Why Don’t You Shoot Me In The Head

Έχοντας προθερμανθεί κατάλληλα από τους Monovine, είχε έρθει η ώρα για να απολαύσουμε για ακόμα μια φορά τους Godsleep. Σε γενικές γραμμές, ήξερα τι να περιμένω από τα παιδιά από την Αθήνα, αφού νομίζω πως θα ήταν η τέταρτη φορά που θα τους έβλεπα ζωντανά. Ενώ κάποιες φορές συμβαίνει να χάνεις το ενδιαφέρον σου και να εντάσσεται μια συναυλία σε τελείως διαδικαστικά πλαίσια ειδικά όταν έχεις ξαναδεί το headlinerαρκετές φορές, στην περίπτωση των Godsleepούτε για αστείο δεν συνέβη κάτι τέτοιο. Σαν να ήταν η πρώτη φορά, κι ας έχουν αλλάξει μερικά πράγματα στην πορεία. Παντρεύοντας το Stonerμε την ‘ελαφρότητα’ των blues, φλερτάροντας σε κάποια σημεία με το Doomκαι σε άλλα σημεία με την ένταση του Heavy, οι Godsleepμας έβαλαν από πολύ νωρίς στο νόημα. Παρουσιάζοντας κομμάτια και από τις δύο δισκογραφικές τους δουλειές (κάτι που εν τω μεταξύ ήταν δύσκολο, δεδομένου ότι η Amieσυμμετέχει μόνο στον δεύτερο δίσκο / ακόμα και τα παλαιότερα κομμάτια τους παρουσιάστηκαν άψογα χωρίς να νιώθεις την απουσία του προηγούμενου τραγουδιστή τους), οι Godsleepεπιβεβαίωσαν την άποψη που είχαμε σχεδόν όλοι: δεν είναι μια τυχαία μπάντα που δημιουργήθηκε απλά για να βαρά τα χλαπατζίμπαλα καθαρά για να κάνει «την φάση» της, αλλά είναι εδώ για να αποδεικνύει ότι το μεράκι και η ρεαλιστική προσέγγιση της μουσικής δημιουργίας μπορούν να σε ανεβάσουν και να συνεχίζουν να σε ανεβάζουν όσο κυλούν τα χρόνια. Όπως συνέβη και με τους Monovine, η παρουσία των Godsleepδημιούργησε πληθώρα συναισθημάτων και μια ατμόσφαιρα που μας τύλιξε σφιχτά έως και το τελευταίο τους κομμάτι. Όσοι δεν είχατε ως τώρα την ευκαιρία να τους δείτε, κυνηγήστε το και δεν θα χάσετε. Χίλια μπράβο για την εξαιρετική – σχεδόν στουντιακή – απόδοση, τον όπως πάντα άριστο ήχο και κυρίως τον χαρακτήρα τους. Τέτοιοι άνθρωποι – μουσικοί λείπουν στις μέρες μας. Πάντα τέτοια!

Setlist: Ex-Nowhere Man, Unlearn, N.O.U., Karma Is A Kid, This Is Mine, Celestial, Ded Space, Basic, Wrong Turn