“Τους είδα επι Draconian Times, κλαιν”, “ο Holmes είναι αγούσταρος εδώ και 20 φεύγα χρόνια” και ούτω καθεξής. Επειδή όμως μας ζαλίσατε, είπα να πάρω τα μπογαλάκια μου και να κατέβω στην πρωτεύουσα, έτσι για δώρο Χριστουγέννων, για να δω και με τα μάτια μου πόσο “χάλια είναι live η μπαντάρα του “Icon”, του “Shades Of God” και λοιπών αξιομνημόνευτων δίσκων. Φαουλάρες όλοι, κύριοι.

Πρώτοι ανεβαίνουν στη σκηνή οι Αθηναίοι Sorrows Path, οι οποίοι έχουν απασχολήσει την κάστα των doomάδων έντονα ανα διαστήματα και κυρίως πριν 3-4 χρόνια με το πολύ δυνατό «Doom Philosophy». Στον τρίτο τους δίσκο “Touching Infinity” αυτή τη στιγμή, μπροστά σε ένα γεμάτο Piraeus Academy, έπαιξαν για περίπου 35-40 λεπτά. Οι ενεργοί από το 1993 -με μια διακοπή τα χρόνια 1998-2005-, Sorrows Path από τον πρώτο τους δίσκο έως και σήμερα έχουν δείξει μια ενδιαφέρουσα πτυχή του Doom στηριγμένο σε πολύ συναίσθημα, μελαγχολία και κλασσικά heavy metal σόλο με αναφορές σε Solitude Aeternus και πάντα προσεγμένα θέματα. Σκηνική παρουσία άψογη, αλλά ο ήχος τους μου άφησε μέτρια συναισθήματα. Μπορεί να ήταν και η μέρα έτσι, δεν ξέρω, αλλά έχοντας ως γνώμονα τα τόσα χρόνια πορείας τους και την εμπειρία τους (και την ενδιαφέρουσα δισκογραφία), περίμενα πολύ περισσότερα πράγματα, χωρίς αυτό να σημαίνει πως δεν κράτησαν αμείωτο το ενδιαφέρον του κοινού που έδειχνε να απολαμβάνει την μουσική τους..

Setlist:
Tragedy, Empty Skies and Blackened Hearts, Metaphysical Song, All Love Is Lost, Epoasis, Fantasies Will Never Die, Revival of Feminime Grandeur

Ώρα 22:00, μέσα σε ένα αποπνικτικό περιβάλλον με τσιγάρα, καπνούς και απαίσιες κολόνιες τζόβενων, ακούγεται το “Enchantment” και όλο το Academy σείεται. Οι Paradise Lost εμφανίζονται στη σκηνή και δεν είδα τίποτα από όλα αυτά που περίμενα; ευδιάθετοι, προβαρισμένοι και μεσ’τα γούστα, ο Holmes τρελαμένος να λέει τα δικά του περι Χριστουγέννων και η μπάντα να δίνει και να παίρνει κοπάνημα για περίπου μιαμιση ώρα. Το δε setlist, δεν ήταν μεν αναμενόμενο (τα 2-3 τελευταία που είχα τσεκάρει ήταν τελείως διαφορετικά), αλλά δεν άφησαν κανέναν ανικανοποίητο. Οκ, μπορεί να άφησαν κανέναν οπαδό του “Host”, αλλά και μόνο που αρέσει σε κάποιον το “Host” δεν μετράει η γνώμη του. Κάλυψαν μεγάλο μέρος της παλιάς περιόδου τους, κυρίως ‘Draconian Times’ και φυσικά του πρόσφατου ‘Medusa’, ενώ δεν παρέλειψαν τα best of hitάκια “Erased”, “Say Just Words”, “Faith Divides Us/Death Unites Us” κλπ. Θα ήθελα λίγο περισσότερο ‘Shades Of God’ (το Αs I Die μόνο δεν μου έφτασε καν), αλλά και Gothic, κομμάτια από το οποίο δεν ακούστηκαν καθόλου δυστυχώς. Πάντως, βγήκαν όλοι όσοι σνόμπαραν το live, knock out. Η μπάντα είναι σε τέλεια φόρμα, και γι αυτό θα έρχονται κάθε χρόνο, όσο τους ζητάει και τους θέλει το ελληνικό κοινό.

Setlist:
Enchantment, From the Gallows,Tragic Idol, Blood and Chaos, Forever Failure, Requiem, Medusa, Erased, Shadowkings, As I Die, Beneath Broken Earth, Ember’s Fire, No Hope In Sight, The Longest Winter, Faith Divides Us/Death Unites Us, Say Just Words