Η παρακάτω ανταπόκριση θα έχει κάπως συγκεχυμένες σκέψεις, να με σχωράτε.
Τί καλύτερο να κάνεις Τρίτη βράδυ στη Θεσσαλονίκη; Να πας από το Block 33 στα Σφαγεία για να δεις ένα σούπερ σκληρό συναυλιακό πακετάκι, με Suicidal Angels, Obscura και Sadist. Θεωρητικά όλα αυτά, γιατί απ’ ό,τι φάνηκε ο κόσμος δυσκολεύτηκε να στηρίξει την προσπάθεια του Golden R για διάφορους λόγους. Καθημερινή, έξω από το κέντρο της πόλης (αν και η συγκοινωνία βοηθάει), με το κοινό της Θεσσαλονίκης να βλέπει για τρίτη φορά – αν δεν απατώμαι – τους Suicidal Angels εντός 11 μηνών (περσινό Οκτώβριο στο Mammothfest, τον περασμένο Μάιο στο Eightball και τώρα), πληθώρα πλέον συναυλιών που σε κάνει να ζυγίζεις πού θα πας και τί θα κάνεις, καθώς επίσης ο Σεπτέμβρης ανέκαθεν ήταν μήνας που ο κόσμος δυσκολεύεται μετά τα καλοκαιρινά σουρτούκια, φεστιβάλ και πάει λέγοντας. Μικρή η προσέλευση λοιπόν την περασμένη Τρίτη στο Block 33, με ένα μεγάλο ωστόσο να πλανάται στον αέρα. Η ποιότητα που ανέδυε από τα συγκροτήματα επάνω στην σκηνή του venue αρκούσε για να μας κάνει να ξεχάσουμε όλα τα άλλα.
Τη βραδιά μας άνοιξαν οι Ιταλοί προγκρεσιβοντεθάδες Sadist, οι οποίοι τράβηξαν το ενδιαφέρον του κοινού με τα τεχνικά τους riffs, τον όγκο του ήχου τους, την σοβαρότητα που επέδειξαν και τις ρυθμικές / συνθετικές εναλλαγές τους που σου κινούσαν την περιέργεια. Προσωπικά δεν έχω τεράστια επαφή με το είδος, λόγω επειδή θέλω το μέταλ μου venom-ίστικο, βρωμερό και τσαχπινοαλήτικο, παρόλα αυτά κατάφεραν να με κάνουν να τους παρακολουθώ με προσοχή. Με μια επιφύλαξη, το setlist τους περιελάμβανε τα κομμάτια: Respirium, Something to Pierce, Accabadora, Sometimes They Come Back, Escogido, India, Season in Silence, The Attic and the World of Emotions, Tribe.
Σχεδόν δέκα χρόνια μετά την εμφάνισή τους στο Principal στο πλευρό των Death To All, οι Obscura επέστρεψαν στην Θεσσαλονίκη και επιβεβαίωσαν την εικόνα που είχαμε σχηματίσει, ότι αυτά τα παιδιά θα πάνε μπροστά. Τρεις ολοκληρωμένους δίσκους αργότερα, με περισσότερη ωριμότητα και έναν αέρα εμπειρίας, οι Obscura μπέρδεψαν το παλιό με το καινούριο, δείχνοντας πως είναι ένα συγκρότημα που δεν του αρέσει να μένει σταθερό σε ένα είδος. Θέλει να πειραματίζεται, να εξερευνά, να διευρύνει μουσικούς ορίζοντες. Ήταν εμφανώς σε καλή διάθεση αν κρίνουμε από την συνδιαλλαγή με το κοινό και τα χαμόγελά τους. Όσοι και όσες δεν τους έχετε δει ακόμα ζωντανά, όπου τους πετύχετε κάντε μια είσοδο. Ακούστηκαν τα εξής: Forsaken, Silver Linings, Evenfall, Emergent Evolution, In Solitude, Devoured Usurper, Akróasis, The Sun Eater, The Anticosmic Overload, When Stars Collide, Septuagint.
Οι Suicidal Angels ανέβηκαν “στο σανίδι” και ως ήταν αναμενόμενο τα πήραν όλα σβάρνα. Με τα τόσα χιλιόμετρα στην πλάτη τους, τα αμέτρητα venues και τις αναρίθμητες ώρες πάνω στη σκηνή, δεν θα μπορούσαν να κάνουν κάτι άλλο από το να μονοπωλήσουν το ενδιαφέρον των παρεβρισκομένων, οι οποίοι τους υποδέχτηκαν ενθέρμως. Περνώντας από το σύνολο της δισκογραφίας τους, οι SA γέμισαν την σκηνή με τον πληθωρικό τους χαρακτήρα, ενώ το γεγονός ότι τους πετυχαίνουμε σε περιοδεία με ήδη αρκετούς σταθμούς (επιπρόσθετα από την περιοδεία τους την Άνοιξη για την προώθηση του πιο πρόσφατου δίσκους τους), σήμαινε πως τους βλέπουμε σε peak φόρμα και διάθεση. Το κοινό τους αντάμειψε με sing – alongs, κάτι κλωτσοπατινάδες στην πλατεία του Block και φυσικά με το χειροκρότημα της πλήρωσης στο τέλος. Σίγουρα το ραντεβού μας θα ανανεωθεί! Με σχετική σιγουριά, ακούστηκαν τα: Reborn in Violence, Crypts of Madness, Purified by Fire, Apokathilosis, When the Lions Die, The Return of the Reaper, Years of Aggression, Bloody Ground, Capital of War.

English