Το Up the Hammers δεν είναι ένα απλό festival, είναι ένας θεσμός, μία γιορτή. Είναι ότι περιμένουμε με ανυπομονησία έναν χρόνο μέχρι το επόμενο κ.ο.κ.. Είναι το αντικείμενο συζήτησης για μήνες. Είναι ιδρώτας, πάθος και metal. Φτάσαμε αισίως στο Νο. 13 και δεύτερο που λαμβάνει χώρα στο Gagarin 205 Live Music Stage.

Παρασκευή 25 Μαΐου λοιπόν και καθώς δεν κατάφερα να πάρω άδεια από την δουλεία έχασα το show των Σουηδών Night οι οποίοι έπαιξαν ικανοποιητικά από όσο έμαθα από τους παρευρισκομένους χωρίς όμως ιδιαίτερα καλό ήχο, ήχος ο οποίος στην εμφάνιση των Vulture ήταν απογοητευτικός.  Ήταν από τις μπάντες που ήθελα να δω αλλά η συγκεκριμένη εμφάνιση δεν μπορεί να κριθεί  πιστεύω. Συνέχεια, με ελαφρώς καλύτερο ήχο, για τους δικούς μας Agatus οι οποίοι έπαιξαν ένα show-αφιέρωμα στον δίσκο τους »The Eternalist»  ο οποίος και είχε προκαλέσει αίσθηση κατά την κυκλοφορία του την προηγούμενη χρονιά. Όντας μακριά από τα γούστα μου η εμφάνιση τους ήταν πειστική και σίγουρα οι fan τους εκτίμησαν.  Συνέχεια για τους Αμερικάνους Attica και την πρώτη τους εμφάνιση στην Ευρώπη. Προσωπικά είδα μία μπάντα που βαριόταν, χωρίς τσαγανό και καύλα πέρασαν τελείως αδιάφοροι παρόλο που δισκογραφικά δεν είναι τίποτα τυχαίοι. Και σιγά σιγά πάμε στα καλά! Northwind κυρίες και κυρίοι! Οι βετεράνοι από τον Θερμαϊκό απέδωσαν εξαιρετικά το υλικό τους, με τρομερή όρεξη, ωραία σκηνική παρουσία, κάποια vintage heavy metal cliché (σόλο κιθάρας) και έκαναν κόσμο να τραγουδήσει μαζί τους ειδικά κομμάτια από το ιστορικό «Mythology». Άξιοι! Για τους Doomsword τα λόγια είναι περιττά καθώς ακόμη και καμία επαφή να μην έχεις με την μουσική τους ο τρόπος που αποδίδουν τα τραγούδια τους σε συνεπαίρνει. »In the Battlefield», «For Those Who Died With the Sword in Their Hand», «Swords of Doom» και άλλοι αντίστοιχοι ύμνοι έκαναν το πλήθος να αρρωστήσει και θεωρώ πως αυτή τους η εμφάνιση ήταν καλύτερη από την προ τριετίας. Αναμένω ήδη το πότε θα τους ξαναδώ ζωντανά. Headliners της πρώτης βραδιάς οι θρυλικοί και λατρεμένοι Manilla Road. Η συγκεκριμένη εμφάνιση θα πραγματοποιούνταν με τον original drummer τους Rick fisher, μιλάμε για cult καταστάσεις. Αυτό από την μία είχε την ομορφιά του αλλά από την άλλη το χαλαρό του παίξιμο σε σχέση με του νυν drummer της μπάντας, Andreas Neuderth, δημιουργούσε μία ανομοιομορφία (μιας και ο ένας έδινε την θέση του στον άλλον ανά τρία κομμάτια) αλλά ήταν κάτι που ουδόλως πτόησε το κοινό στο δίωρο παρακαλώ setlist της μπάντας. Ακούσαμε υπέρτατους ύμνους για άλλη μία φορά όπως τα «The Ninth Wave», «Flamming Metal System», «Witches Brew», «Crystal Logic», «Dreams of Eschaton», «The Veils of Negative Existence» μεταξύ άλλων. Ωραία εμφάνιση, σίγουρα τους έχουμε δει και με καλύτερη απόδοση αλλά δεν νομίζω ότι έφυγε κάποιος παραπονεμένος. Χορτασμένοι αποχωρούμε για να φορτίσουμε μπαταρίες γιατί έρχεται το…

Σάββατο 26 Μαΐου και είμαστε από νωρίς στον συνοικιακό χώρο. Η έκφραση «η καλή μέρα από το πρωί φαίνεται» δεν μπορούσε να κολλήσει καλύτερα καθώς οι νεαροί Βέλγοι Speed Queen κάνουν την εμφάνιση τους και επιεικώς τα γαμάνε όλα. Απίστευτη ενέργεια, άρτιο παίξιμο και ιλιγγιώδης ταχύτητες αφήνουν κόσμο μαλάκα και μένα να έχω αγοράσει το cd τους με το που εγκατέλειψαν την σκηνή. Μαζεύω το σαγόνι μου από το πάτωμα και απολαμβάνω τους NWOBHM αφανείς ήρωες Traitors Gate οι οποίοι έχουν κυκλοφορήσει μόλις δίσκο (τον πρώτο τους!!!)  και κάθε άλλο παρά ρετρό η παρωχημένο ακούγεται το υλικό τους. Τσεκάρετε το «Fallen». Η μέρα πάει «φωτιά» και οι Crystal Viper της μικροσκοπικής σε μέγεθος αλλά τεράστιας σε φωνή Marta Gabriel παίρνουν σειρά με τρομερή όρεξη στην εμφάνιση τους και ωραία σκηνική παρουσία. Η γυναίκα δεν υπάρχει καθώς η φωνή της μπορούσε να γκρεμίσει όλο το Gagarin. Εντυπωσιακή! Η μπάντα έπαιξε και διασκευή στο κλασσικό «Agents of Steel» των Agent Steel και αποχαιρέτησε το stage θριαμβευτικά. Οι αμερικάνοι Glacier αποτελούν προσωπική αδυναμία και περίμενα με ανυπομονησία την εμφάνιση τους. Ο μόνος που έχει απομείνει από την αρχική σύνθεση είναι ο τραγουδιστής Michael Polydrau ο οποίος πλαισιωμένος από μικρότερους σε ηλικία μουσικούς (με παρουσία σε μπάντες όπως οι Malevolent Creation, Morbid Saint κ.α.) απέδωσε τα αναμενόμενα και ακόμα παραπάνω με highlight της εμφάνισης τους το κλασσικό πλέον »Vendetta». Η βραδιά κυλάει υπέροχα (ίσως από τις πιο όμορφες μέρες από καταβολής Up The Hammers) και στην σκηνή οι Ολλανδοί Emerald αποδίδουν όμορφα, πειστικά και ωραία το set τους, με τον κόσμο να διασκεδάζει δεόντως και το Gagarin να ζεσταίνεται για τα καλά. Σειρά για τους Saracen στην πρώτη εμφάνιση τους εν Ελλάδι. Η συγκεκριμένη μπάντα έχει τόσους οπαδούς στην χώρα μας που γνωρίζουν και τραγουδάνε σχεδόν όλα τα τραγούδια τους, κάτι που ομολογουμένως δεν περίμενα. Η μπάντα είναι απλά εξαιρετική και το διασκεδάζει δεόντως πάνω στο σανίδι ενώ από κάτω ο κόσμος έχει στήσει το δικό του πάρτι.  Όσοι έχουμε αγνοήσει μέρος της δισκογραφίας των Saracen οφείλουμε να ψαχτούμε διεξοδικά. Και φτάνουμε στο κλου της βραδιάς. Ποτέ δεν κατάλαβα την λατρεία κάποιων για τους Heavy Load παρόλο που σέβομαι απίστευτα σαν μπάντα, την ιστορία της και την δισκογραφία της. Όταν λοιπόν είδα το όνομα τους ως headliners της δεύτερης μέρας του festival είχα αμφιβολίες μέχρι που παίχτηκαν οι πρώτες νότες. Τα γερόντια μου έβαλαν τα γυαλιά και όχι μόνο. Τρομεροί σαν έφηβοι από ενέργεια, με ήχο κρύσταλλο και απόδοση cd οι Heavy Load  έκαναν το κοινό να παραμιλάει. »Heavy Metal Angels», «Run with the Devil» και άλλα κλασσικά κομμάτια από την περιορισμένη μεν, ιστορική δε δισκογραφία τους έκαναν το κοινό να τραγουδάει και να χτυπιέται σε φρενήρης ρυθμούς και ήταν φανερό πως πολύς κόσμος περίμενε αυτό το Live.

Το Up the Hammers XIII έφτασε στο τέλος του, πετυχημένο και άριστα οργανωμένο και δεν άφησε κανέναν παραπονεμένο. Αρνητικό γεγονός βρίσκω την συμπεριφορά του μαγαζιού να έχει ακριβές τιμές στις μπύρες (€5) όταν μιλάμε για ένα ολοήμερο festival που το κοινό είναι πρόθυμο για κατανάλωση. Τιμάει το μαγαζί η εικόνα μετά από κάθε μπάντα να αδειάζει ο χώρος για να βγει ο κόσμος έξω να πιεί μια μπύρα σε νορμάλ τιμή από περίπτερα και σουβλατζίδικα; Εγώ το βρίσκω θλιβερό και ελπίζω να το συνειδητοποιήσουν στο μέλλον.

 

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 25 ΜΑΪΟΥ 2018:

MANILLA ROAD (US) (Exclusive European show with original drummer Rick fisher)

DOOMSWORD (I)

NORTHWIND (GR) (exclusive Athens show)

ATTIKA (USA) (First show in europe ever!)

AGATUS (GR) (exclusive “The eternalist” show)

VULTURE (D)

NIGHT (SWE)

 

ΣΑΒΒΑΤΟ 26 ΜΑΪΟΥ 2018:

HEAVY LOAD (SWE) (Second show since 1985)

SARACEN (UK) (First show in Greece!)

EMERALD (NL)

GLACIER (US)

CRYSTAL VIPER (PL)

TRAITORS GATE (UK)

SPEED QUEEN (B)