English
Παρασκευή μέσα του μήνα πνιγμένοι στη σκόνη, Αφρική γίναμε (και με τη βούλα του καιρού), λιγοστός ήταν ο κόσμος που ήταν έξω από το Gagarin από τις 18.30 μμ που άνοιξαν οι πόρτες. Δεδομένης της καθημερινής ημέρας τον περισσότερο κόσμο είδαμε να καταφθάνει στην τρίτη κατά σειρά εμφάνισης μπάντα, στους Krisiun.
Ας τα πάρουμε όμως από την αρχή, με το χρονοδιάγραμμα να τηρείται και σε αυτή τη συναυλία (καθόλα ευτυχές), στις 19.00 μμ ανεβαίνουν στη σκηνή οι Ater. Τριμελές συγκρότημα από το μακρινό Σαντιάγκο της Χιλής, με μυστικιστική προσέγγιση ηχητικά αλλά και στυλιστικά. Ανοίγουν με το κομμάτι «Striges». Το κλίμα ήταν υποτονικό σε όλο τους το σετ με ομολογουμένως περιορισμένο εκτόπισμα τουλάχιστον σε επίπεδο σκηνικής παρουσίας και δυναμισμού. Ένιωθες λίγο αγαλματάκια ακούνητα αμίλητα αγέλαστα και προσπαθούσες να γίνεις μέρος της παράστασης χωρίς να τα καταφέρνεις με επιτυχία. Ο ήχος δεν ήταν τόσο ισορροπημένος και τα φωνητικά ακούγονταν κατά σημεία ελάχιστα (κάτι που επαναλήφθηκε μέσα στη βραδιά).
Περνώντας στους Hate νιώσαμε επιτέλους να κυλά το αίμα στις φλέβες μας και το κοινό που είχε αρχίσει σιγά σιγά να μαζεύεται ήταν σε απόλυτη σύμπνοια με τη μπάντα. Επιβλητικοί και πομπώδεις πάνω στη σκηνή με τη σωστή black προσέγγιση οι Πολωνοί στυλιστικά και σκηνικά ήταν άψογοι. Εμφανώς δεμένη μπάντα με στιβαρές κιθάρες και μελωδικότητα σε σημεία, έδωσε πνοή στη συναυλία, με τον “ATF Sinner” να κλέβει την παράσταση. «Sovereign Sanctity», «The Wolf Queen» και «Belum Regiis» κορυφαίες στιγμές για τη μπάντα που για όση ώρα ήταν πάνω στη σκηνή καθήλωσε το κοινό. Highlight θα πω το απόκοσμα αποχαιρετιστήριο «Rugia». Σκοτεινοί και προσηλωμένοι στη μουσική τους έδωσαν πάσα στην κορυφαία μπάντα της βραδιάς, και φυσικά μιλάω για τους οδοστρωτήρες Κrisiun.
Χάος απλά, τα αδέρφια Camargo, και Kolesne, διέλυσαν το Gagarin. Δεν ξέρω αν το προκαλεί αδελφική αγάπη ή οργή, η εμφάνισή τους πάντως ήταν τεράστια, έχοντας τον καλύτερο ήχο της βραδιάς. Έβαλαν φωτιά στο moshpit και ξύπνησαν αναμνήσεις από την προηγούμενή τους εμφάνιση στη χώρα μας. Σε βραζιλιάνικους ρυθμούς το συγκρότημα κορύφωσε την ένταση και δυναμίτισε τους παλμούς για 45 λεπτά. Χωρίς σετλιστ μπροστά τους παρέδωσαν μαθήματα ωμού death/heavy ολοκαυτώματος. «Serpent Messiah» και τα μυαλά στο μπλέντερ.
Και όντας διαμελισμένοι από αυτό που είδαμε και ακούσαμε πάμε για την κάθαρση με Venom Inc. Με ήχο δυστυχώς κατώτερο των περιστάσεων ο Tony Dolan και Curran “Beleth” Murphy σε μεγάλα κέφια έδωσαν το είναι τους σε μια ομολογουμένως πολύ καλή εμφάνιση. Καυτό σετλιστ μονοκοπανιά με διαλείμματα τα σόλο των Murphy και Marc “JXN” Jackson. Η ενέργειά τους ήταν άλλο ένα trademark της βραδιάς με τον κόσμο να τους αποθεώνει. “Ave Satanas”, “Inferno”, “Metal We Bleed” ξεχώρισαν από περίοδο Venom Inc ενώ τα Venom cover από τα “Prime Evil”, και “Black Metal” μας έφεραν πίσω στις ρίζες μας!
Black metal, lay down your souls to the gods rock ‘n roll!
