Είδος: U.S. Power
Χώρα: Η.Π.Α.
Εταιρία: Cult Metal Classics
Έτος: 2016 (1988)

Καλιφόρνια. Μεσάνυχτα στο κέντρο μιας μεγαλούπολης. Οι δρόμοι έρημοι και σκοτεινοί. Σε κάθε γωνιά και ένας κουλουριασμένος άστεγος ή ένας βασανισμένος προσπαθεί να πνίξει τον πόνο του στο ποτό. Παγωμένος καιρός, παγωμένα κι ανέκφραστα και τα βλέμματά τους. Στο βάθος της ανηφορικής λεωφόρου μια φαντασμαγορική επιγραφή Νέον δίνει φως στην απόλυτη μαυρίλα. Εκεί μπροστά σταματάει το βανάκι. Ο οδηγός με τα καλογυαλισμένα σκαρπίνια έντρομος κατεβάζει βιαστικά τις βαλίτσες τη στιγμή που 15-20 ρεμάλια παραδίπλα του κάνουν καζούρα. «Κορίτσια είστε σίγουρες ότι θέλετε να μείνετε εδώ;» «Nαι» του απαντάω κοφτά τη στιγμή που η Μεξικάνα ταραγμένη έψαχνε στο τάμπλετ να διαβάσει τις κριτικές του hostel που είχε κλείσει. Ο MrBigHead είχε αξιολογήσει με 5/5 αστέρια σχολιάζοντας «got lost in the deepest booby trap». Η Μεξικάνα όταν έκανε το booking είχε αρκεστεί στις υψηλές βαθμολογίες και παρέλειψε να διαβάσει τα σχόλια των δεκάδων θερμόαιμων ανδρών που κατέφευγαν στο hostel για να εκτονώσουν τα υψηλά επίπεδα τεστοστερόνης τους. Κοίταξα γύρω μου αναζητώντας τo. Έκπληκτη διαπίστωσα ότι η στενή του είσοδος βρίσκονταν ανάμεσα σε 2 στριπ-κλαμπ. Ίσα που μπορούσες να την διακρίνεις με τους ενθουσιώδεις θαμώνες των μαγαζιών να αράζουν ακριβώς μπροστά της. Άκρα σιγή επικράτησε καθώς περνούσαμε ανάμεσά τους. Οι τύποι με διερευνητικό και έμπειρο ύφος εκτιμητή ακινήτων εξέταζαν προσηλωμένοι τις αναλογίες που τους ενδιέφεραν και αποτιμούσαν εμφανώς ικανοποιημένοι το σύνολο. Και πριν προλάβουμε να χαμογελάσουμε που τελικά καταφέραμε χωρίς έκτροπα να μπούμε στον ξενώνα της ακολασίας, στριμωγμένες με 2 ασήκωτες βαλίτσες σε 1 τετραγωνικό μέτρο αντικρίσαμε μια τεράστια σκάλα-διάδρομο να εκτείνεται μπροστά μας και να καταλήγει κάπου στο άπειρο. Και τότε εμφανίζονται θριαμβευτικά οι δύο μπρατσαράδες μπράβοι των κλαμπ, σηκώνουν τις βαλίτσες και τις μεταφέρουν στον 2ο όροφο έξω από το δωμάτιό μας. Ο ξανθός Κόναν με στριμώχνει δίπλα στην ήδη παραβιασμένη πόρτα μας και λάγνα μου ψιθυρίζει στο αυτί: «Τί δουλειά έχεις σε ένα τόσο κακόφημο μέρος, λιλ ντάρλινγκ;» Αποφασισμένη να μην μιλήσω για την γκάφα της Μεξικάνας επιλέγω να συστηθώ: «Είμαι η Leather Queen, καυτό αγόρι! Kαι είμαι εδώ για το Show!» Βγάζω ένα cd από το πέτσινό μου, σημειώνω πάνω του με κραγιόν τον αριθμό 6 και ένα αυτόγραφό μου και του το δίνω. «Όταν εμφανιστώ φρόντισε να παίξει το κομμάτι μου!» του λέω. Εκείνος αιφνιδιασμένος το παίρνει στα χέρια του και αφού το επεξεργάζεται λιγάκι ψελλίζει απορημένος: «Lord-The Second Coming»…

Οι Lord δημιουργήθηκαν στην Καλιφόρνια από τον Guy Leonard Mattaliano, κοινώς Guy Lord. Κάποιοι τον ξέρετε επειδή τον έχετε ακούσει στους BLOODLUST, κάποιες τον ξέρετε επειδή βλέποντας εκείνη την φωτογραφία στο εξώφυλλο του άλμπουμ, την οποία παρεμπιπτόντως αρκετοί κράζουν, θα σκίζατε τα μπλουζάκια σας για μια ευκαιρία να καβαλήσετε τέτοιο εργαλείο… Πίσω εκεί στο 1988 ο Guy με την πολύ ιδιαίτερη φωνή και τα δυνατά βιώματα της πολυτάραχης ζωής του βρίσκει διέξοδο να εκφραστεί μουσικά μέσα από το «The Second Coming».

Το «The Second Coming» είναι αυτό που οι επιστήμονες αποκαλούν «True Metal». Γράφτηκε από μεγάλα αλάνια και απευθύνεται σε μεγάλα αλάνια. Στίχος, μουσική-σκέτη αλητεία. Κάτι που δεν πρόκειται ποτέ να καταφέρεις να συνθέσεις όσο κάθεσαι με τις ώρες στην καρέκλα του αποστειρωμένου σου ωδείου, αλλά μπορεί να γραφτεί μόνο από μπαρουτοκαπνισμένα αρσενικά του δρόμου. Απλότητα στη δομή των κομματιών. Στίχος ευθύς, χωρίς περιττά ποιητικά στολίδια, με θεματολογία που υπαγορεύουν οι εμπειρίες της ζωής. Και παρ’όλη τη λιτότητα του τρόπου έκφρασης, τα κομμάτια πηγαία και ειλικρινή, ξεχειλίζουν από συναίσθημα.

Γενικά, ο δίσκος αυτός ακούγεται άνετα όλες τις ώρες και είναι κατάλληλος για όλες τις περιστάσεις της ζωής. Θέλεις headbanging; Άκου το speed-άτο «Mr. Death». Σε παράτησε η Κάργια; Κλάψε ακούγοντας το «Promises». Καψουρεύτηκες την Κάργια; Το «Burnin'» γράφτηκε για ‘σένα. Ακούς φανατικά μόνο Doors; Tο cover του «Τhe End» ερμηνεύεται από έναν τύπο που θαυμάζει τον Jim Morrison όσο και εσύ. Βρίσκεσαι σε μια περίεργη φάση της ζωής σου; «Back to The Asylum». Έχεις ανάγκη να ακούσεις μια ΚΟΜ-ΜΑ-ΤΑ-ΡΑ; Το «Snow» είναι αυτή. Ψάχνεις κομμάτι για το Show; Ξεκάθαρα το «Love Machine». Έχεις περιέργεια να μάθεις ποια πραγματικά είμαι εγώ που σου μιλάω τόση ώρα; Άκου το «Leather Queen»…

5/6