English
Είδος: Hellenic Black Metal/Epic
Χώρα: Greece
Δισκογραφική: VanRecords
Έτος: 2015
“Εκείνος που αγωνίζεται πολύ καιρό εναντία σε δράκους, γίνεται δράκος και αυτός”, Φρίντριχ Νίτσε.
Έχει περάσει ήδη πολύς καιρός από τότε που ξεκίνησες να παλεύεις ενάντια σε δράκους. Έχεις πλέον σκοτώσει εκατοντάδες από δαύτους. Το σπαθί σου δεν προλαβαίνει να στεγνώσει από το αίμα τους. Έχεις μετατραπεί σε πολεμική μηχανή, ο φόβος και ο τρόμος στη μάχη. God of War at War! Όσο σε φοβούνται, άλλο τόσο σε σέβονται. Δέκα χρόνια έχουν περάσει τώρα. Δέκα χρόνια μακριά από το σπίτι, σε μέρη ξένα κι έρημα. Έχεις γίνει ένα με τα θηράματά σου, έχεις γίνει κι εσύ ένας δράκος. Ζεις πάνω στα βουνά απομονωμένος… μέσα σε σπηλιές, κανείς δεν μπορεί να σε αγγίξει… όμως, μέρος του εαυτού σου εξακολουθεί να αγωνίζεται για να παραμείνεις άνθρωπος. Υπάρχουν στιγμές που θυμάσαι πώς ένιωθες όταν ακόμα είχες συναισθήματα … και είναι κι αυτές οι φωνές…Ω, αυτές οι φωνές. Έρχονται κάθε βράδυ στον ύπνο σου και ψιθυρίζουν το όνομά σου. Αλέξανδρε! Αλέξανδρε, λένε, έλα σπίτι.
Μετά το πέρας και της τελευταίας μάχης, αισθάνεσαι την ανάγκη να επιστρέψεις στην πατρίδα σου, πίσω στην οικογένειά σου. Κατεβαίνεις το βουνό όπως-όπως και τρέχεις προς την ακτή. Βλέπεις τη θάλασσα, επιτέλους! Είσαι στο επόμενο καράβι για τη Ρόδο, το νησί σου, εκεί που ξεκίνησαν όλα για σένα. Κάθεσαι μπροστά στη πλώρη και η θαλασσινή αύρα χτυπά το πρόσωπό σου. Το μόνο πράγμα που σκέφτεσαι είναι να βρεθείς ξανά με τους αγαπημένους σου. Το πλοίο προσεγγίζει σιγά-σιγά το λιμάνι κι οι ναύτες είναι έτοιμοι να δέσουν.
Το νερό είναι ασάλευτο. Πουλιά δεν πετούν. Ο ήλιος έχει χαθεί κάτω από ένα πέπλο παχιάς ομίχλης. Το λιμάνι είναι σιωπηλό. Περίεργο για τέτοια ώρα. Τι να συμβαίνει; Ο αέρας φέρνει στ’ αυτιά σου τον ήχο μιας μακρινής καμπάνας. Χτυπά αργά και πένθιμα. Κατεβαίνεις από το πλοίο και τρέχεις για το σπίτι. Όλοι οι δρόμοι είναι άδειοι, τα παράθυρα κλειστά, αλλά νιώθεις να παρακολουθείσαι. Σε κάθε βήμα σου, νιώθεις ένα ζευγάρι μάτια να σε καρφώνουν επίμονα. Δεν πειράζει, λες, είμαι σπίτι μου!
Η μάνα σε καλωσορίζει… κλαις, νιώθεις ευλογημένος! Η μικρή αδελφή σου έχει μεγαλώσει τόσο πολύ! Οριακά την αναγνωρίζεις. «Πού είναι ο πατέρας;», ρωτάς. Είχες πάντα μια ιδιαίτερη σχέση με τον πατέρα σου. Σε έχει διδάξει τόσα πολλά πράγματα εξάλλου. Ό,τι έχεις καταφέρει σήμερα το χρωστάς σε αυτόν.Τα γέλια σταματούν. Κοιτούν κι οι δυο τους κάτω και σ’ αγκαλιάζουν. Δάκρυα τρέχουν απ’ τα μάτια σου. Είχες τόσα πολλά πράγματα να του πεις κι αλλα τόσα που ποτέ δεν του είπες. Πλημμυρισμένος με όλα αυτά τα συναισθήματα, βαριά θλίψη για το χαμό του πατέρα σου και οργή για σένα, κλειδώνεσαι στο studio και γράφεις αυτό το άλμπουμ. From Son to Father.
Πατέρα, από τη στιγμή που έφυγες ακόμα τυραννιέμαι να ξεχάσω…
Να ξεχάσω αυτά που έχασα μα και τούτα που θα χάσω.
Και όταν έρθει η ώρα να κλείσω τα μάτια μου, πάρε με κοντά σου
και σαν τον αετό αγκάλιασέ με, με τα σπασμένα τα φτερά σου.
Και με τα λόγια μου αυτά, εαν και αργοπορημένα
θα ήθελα να σου ευχηθώ καλό ταξίδι.
Καλό ταξίδι γέρο μου βασανισμένε…
Καλό ταξίδι γέρο μου αγαπημένε…
To άλμπουμ αυτό είναι μια πύλη που ενώνει το παρόν, το υπαρκτό παρελθόν,και το προβλεπόμενο μέλλον, με μια άλλη παράλληλη διαδρομή πιθανού παρελθόντος που θα οδηγούσε σε ένα διαφορετικό παρόν. Είναι άλμπουμ που σε κάνει να σκεφτείς τι θα γινόταν αν… Ο Quorthon θα ήταν περήφανος!… και όχι μόνο αυτός.Ε-Π-Ο-Σ!
5.5/6
