Όταν πρωτοείδα το εξώφυλλο του Mad Dog (εντελώς άσχετο απλά το αναφέρω) σκέφτηκα πως ο τετράποδος επιβήτορας του Live Animal 7” των W.A.S.P. επιτέλους θα δει την μουσούδα του εξώφυλλο πορτραίτο. Το Mad Dog είναι ένα ξεχασμένο διαμάντι ένας δίσκος που βγήκε την ίδια χρονιά με το προαναφερθέν εφτάρι των W.A.S.P. και είναι μια κυκλοφορία που αξίζει να έχει κάθε αφοσιωμένος οπαδός του N.W.O.B.H.M..Την ίδια ώρα οι Mad Dog είναι από εκείνες τις μπάντες που λίγοι ξέρουν το όνομά της και ακόμα λιγότεροι γνωρίζουν την ιστορία της. Παρά την τεχνολογική επανάσταση και το γεγονός πως κάθε σπίτι στον δυτικό κόσμο μάλλον έχει από ένα υπολογιστή σε κάποιο δωμάτιο εντούτοις μοιάζει αναπόφευκτο κάποια ονόματα να μείνουν στις σκιές και το έργο τους να λάμπει μόνο σε μια μικρή μειοψηφία. Με καταγωγή από την νότια Ουαλία και το Κάρντιφ οι Mad Dog σχηματίστηκαν το 1977. Με πρώτο όνομα το The Screaming Abduls, που παίζει να μην είναι το χειρότερο όλων των εποχών μιας και κάπου, κάποια γυμνασιόπαιδα θα έχουν βαφτίσει την μπάντα τους με πολύ χειρότερο όνομα όλα αυτά τα χρόνια από αυτό (φαντάζομαι)… ενώ κατέληξαν στο ηχητικά πιο πάνκικο Mad Dog από το φλώρικο Equus που ήταν σαν ιδέα και αυτό πάνω στο τραπέζι. Το πρώτο τους σοβαρό λαιν-απ επήλθε μετά από πολλές αλλαγές κυρίως στην θέση του ντραμερ και ήταν: Eddie Edmunds στη φωνή, Steve George στο μπάσο, Tony Medlicott aka M στις κιθάρες, Huw Evans aka Busby στις κιθάρες και John Roberts aka Viv στα ντραμς. Η αγάπη τους για το πανκ ήταν δεδομένη καθώς και η αφοσίωσή τους στο Heavy Metal , τους Black Sabbath όπως και στον Ted Nugent επίσης. Το 1987 κυκλοφόρησαν το μοναδικό τους ομότιτλο στούντιο δίσκο. Όλοι εσείς που λατρεύετε την μίξη του πρώιμου χαρντκορ, πανκ εν ρολλ με το N.W.O.B.H.M. θα ενθουσιαστείτε. Είναι σαν οι The Ramones με τον Bill Idol πίσω από το μικρόφωνο να παίζουν τραγούδια των Saxon ή η παρέα του Lemmy να τζαμάρει σε κομμάτια των The Stranglers. Φυσικά μιλάμε για ένα 100% N.W.O.B.H.M. δίσκο που τιμά τις ροκ εν ρολλ καταβολές του. Η μπάντα έχει ξεπεράσει τη γραμμή μεταξύ punk και heavy metal και δεν έχει σημασία που έγραψε τραγούδια αρκετά αντρουά ώστε να απευθύνονται και στα δύο μάτσο ακροατήρια. Το ‘Fallin’ σε πιάνει από τον λαιμό με τον εντελώς ροκενρολλάδικο ρυθμό του και θυμίζει Tank στο πανέμορφο ρεφραίν του. Το ‘Johnny Cyclops’ έχει έναν τρομακτικό παλμό με τις κιθάρες να κόβουν την ανάσα και για να κάνω μια μεγάλη ιστορία σύντομη, είναι ένας πραγματικός ύμνος που για κάποιο περίεργο λόγο είναι τόσο υποτιμημένος. Έχω τόσες φορές αναφερθεί στην δικαιολογία -του κώλου- πως το 1987 ήταν ήδη αργά για N.W.O.B.H.M. ήρωες αλλά ειλικρινά πότε είναι αργά για ένα σπουδαίο τραγούδι…; Φυσικά οι άνθρωποι τότε ψήφιζαν Θάτσερ και Ρίγκαν αφήνοντας το μέλλον τους στα χέρια τους… Το ’It All Comes Down’ είναι ένα ακόμα εξαιρετικό κομμάτι με πιασάρικο ρυθμό ενώ το ‘Fortune Favours The Brave’ και το ‘Shangai Joe’ (που είχε αρχικά τίτλο ‘All Remembers Shangai Joe’ και με αυτόν ηχογραφήθηκε στο ντέμο του 1986) έχουν μια μπλούζ αύρα και προσέγγιση. Το ‘Five Bucks To Nyc’ μοιάζει να πετάχτηκε από κάποιο δίσκο του Alice Cooper που εκέινη την περίοδο έκανε ένα εντυπωσιακό και ποζεράδικο come back. Το ‘The Last Green Wilderness’ είναι μια power ballad στην οποία οι Mad Dog χτίζουν μια κλιμακούμενη ένταση, συμπεριλαμβανομένου ενός καλού σόλο στην κιθάρα στο τέλος ως όμορφη κορύφωση. Αν και θα έφτασαν ποτέ να μπουν στον δίσκο οι Mad Dog είχαν και άλλες ενδιαφέρουσες συνθέσεις που έπαιζαν στα λαιβ σετ τους. Το σετλιστ ήταν 50% διασκευές και 50% δικά τους κομμάτια. Το ‘Frying Tonite’ εντυπωσίαζε με τον αντιναζιστικό και σκληρό στίχο: ‘we’re gonna bake a few Nazis tonite shove them in the oven and close it tight’ ενώ κάποιοι άλλοι τίτλοι από αυτά τα σπάνια τραγούδια είναι : ‘Free Spirit’, ‘The Shadow Knows’, ‘Killer’ και ‘Someone Here Must Like Me’ με τα οποία συμμετείχαν στην συλλογή της Z Block Recs με συγκροτήματα από την νότια Ουαλία και με τίτλο ‘Is the War Over’ το 1979. Δυστυχώς πέρα από το ομότιτλο δίσκο, το με 4 κομμάτια ντεμο του 1986 και το σίνγκλ ‘Sheriff’ (Β’ side ’You’re A Beautiful Sight’) του 1984 (που είναι αρκετά δυσεύρετο και σπάνιο) οι Mad Dog δεν ηχογράφησαν κάτι άλλο και διέλυσαν στα τέλη του ’80. Ξαφνικά το 2014 επανενώθηκαν με 3μόλις αυθεντικά μέλη τους: Steve George στο μπάσο, τον Tony Medlicott στις κιθάρες, τον John Roberts Viv στα ντραμς σαν The Dog και με καινούριο τραγουδιστή.