Είδος: Black Metal/Heavy Metal
Χώρα: Σλοβακία
Εταιρία:Invictus Productions
Έτος: 2017

Πρέπει να είμαι ειλικρινής καθώς δεν γνωρίζω και πολλά για τη Σλοβακία. Κάτι λίγα για το βελούδινο διαζύγιο με τους Τσέχους και η ιστορία του Imi Lichtenfeld είναι όσα ξέρω για τα ξαδέρφια του Nedved κι αυτά ακόμα κάπως επιφανειακά. Οπότε θα ήταν χαζό να πω πως ξέρω το οτιδήποτε για τη μέταλ σκηνή αυτή της χώρας, πόσο μεγάλη είναι ή αν υπάρχει καν. Αλλά ζούμε στο 2017 και το να θεωρούμε εξωτική ή περίεργη την χώρα προέλευσης ενός συγκροτήματος που παίζει ακραία μουσική είναι αρκετά πασέ. Κανείς δεν αποκαλεί πια τα μέλη των Sepultura ‘παιδιά από τη ζούγκλα’ και κανείς δεν θεωρεί τα συγκροτήματα που έρχονται από χώρες της πρώην Comecon συντρόφους ή ότι παραείναι Σλάβοι για να παίζουν ροκ. Αν και οι Malokarpatan έχουν σλαβικό όνομα (κάτι σαν Μικρά Καρπάθια), χρησιμοποιούν τη μητρική τους γλώσσα στους στίχους και το όλο άρτγουορκ έχει σίγουρα φολκλόρ τάσεις και είναι αρκετά εμπνευσμένο από την λαϊκή τους παράδοση (αν και ο συγκεκριμένος δίσκος είναι ένα τσακ λιγότερο αν το συγκρίνει κανείς με τον ντεμπούτο τους ‘Stridžie Dni’ και πιο κοντά σε εξώφυλλο βιβλίου με παραμύθια), έχουν πολύ ενδιαφέρον και αξίζει να τους ψάξει κανείς, ειδικά από τη στιγμή που έχουν κυκλοφορήσει και αγγλικές μεταφράσεις των στίχων τους. Το να τους ονομάσεις μπλακ μέταλ είναι μια μονοδιάσταση περιγραφή, γιάτι, διάολε, είναι τόσα πολλά πέρα από αυτό. Κάτι σαν πρωτόγονοι, ωμοί, με ριφ παλαιάς κοπής και κλασικές μεταλικές μελωδίες για να πετύχουν αυτό το Φενριζιακό προτο-μπλακ αλλόκοτο χέβι μέταλ είναι πιο κοντά στην πραγματικότητα. Σίγουρα οι Master’s Hammer είναι η μεγαλύτερη επιρροή τους, συνδυασμένοι με όλα αυτά τα φολκ στοιχεία, πρώιμους Bathory, κλασική μουσική, ήχους εβραϊκής άρπας ( ‘V okresném rybníku hastrman už po stáročá vyčína’), Μειντενικές κιθάρες (‘Ked gazdovi upeleší sa v chyži ne’), ανέμους που αλυχτούν, περάσματα από Venom, ένα ελάφι που βρυχάται, λιντ και ρυθμούς Mercyful Fate/King Diamond (‘Ve starém mlyne čerti po nocách mariáš hrávajú’ & ‘V rujnovej samote pocichu dumá lovecký zámek zvlčilého grófa) και μέρη από κλασικές σλοβάκικες ταινίες που χρησιμεύουν ως εισαγωγές και ιντερλούδια. Με τέτοιο ηχητικό οπλοστάσιο οι Malokarpatan φτιάχνουν ένα φιλόδοξο, σχεδόν μαγευτικό και μοναδικό αποτέλεσμα. Η χρήση της τρομπέτας στο τελευταίο τραγούδι φαντάζει περίεργη επιλογή για να ακουστεί κάτι πομπώδες στα λεπτά που κλείνουν το δίσκο, αλλά αν ακούσετε προσεκτικά τι προηγήθηκε, θα δείτε πως αυτό είναι που θέλουν να καταφέρουν οι Σλοβάκοι, καθώς δεν είναι λίγες οι απότομες στροφές που παίρνουν κατά τη συνολική του διάρκεια. Οι αλλαγές του ρυθμού ή ακόμα και του στυλ μουσικής είναι μέρος του γενικότερου σχεδίου. Ο ακροατής πρέπει να είναι 100% συγκεντρωμένος ώστε να μπορέσει να αφομοιώσει και να αφεθεί στις μετατοπίσεις της νοητικής και ψυχολογικής κατάστασης μέσα από την απόκοσμη ατμόσφαιρα και την τρομακτική αύρα που δημιουργεί το συγκρότημα. Μια εξαιρετική δουλειά, ένας φανταστικός και ιδιαίτερα αξιοσημείωτος δίσκος, το ‘Nordkarpatenland’ (που μεταφράζεται ‘βόρεια Καρπάθια γη’, δηλαδή Σλοβακία) είναι μοναδικό στο είδος του.

5/6