Moonspell, Portugal, Symphonic, Gothic, Black, 2017, Reviews, Albums, Napalm Records

Είδος: Gothic/ Black metal
Χώρα: Πορτογαλία
Εταιρεία: Napalm Records
Έτος: 2018

Νωπές παραμένουν οι μνήμες που μας άφησαν τον περασμένο Νοέμβριο με το ατυχές συμβάν ονόματι ‘1755’ το οποίο χαιρετίστηκε σύσσωμο από έναν τεράστιο αριθμό οπαδών ως τον πιο αδύναμο κρίκο της δισκογραφίας των Πορτογάλων λύκων. Λίγους μήνες μετά, ένας τριπλός live δίσκος έρχεται να μας φέρει λίγο στα ίσια μας και να μας θυμήσει τι εστί Moonspell.

Το ‘Lisboa Under The Spell’ ηχογραφήθηκε τον Φεβρουάριο του 2017 στην Λισαβόνα της Πορτογαλίας, και περιλαμβάνει τα μνημειώδη ‘Wolfheart’ και ‘Ιrreligious’ στο σύνολό τους, μαζί με το ‘Εxtinct’ του 2016, στα πλαίσια του οποίου περιόδευαν κατά το περασμένο έτος. Ο αρχηγός της αγέλης Fernando Ribeiro εξακολουθεί να δίνει παραστάσεις στα live τους, καθώς μιλάμε για μια εμβληματικότατη φιγούρα στο συγκεκριμένο χώρο, αλλά και στο ευρύ φάσμα του σκοτεινού ήχου. Έχοντας περάσει από την Ελλάδα λίγους μήνες πριν την ηχογράφηση και βιντεοσκόπηση του συγκεκριμένου πακέτου και έχοντας αφήσει τις καλύτερες των εντυπώσεων, δεν υπήρχε περίπτωση να υπάρχει ψεγάδι στην κυκλοφορία . Οι ανατριχίλες στα ‘Vampiria’, ‘Erotic Alchemy’, ‘Alma Mater’, το κατάμαυρο του ουρανού που σκεπάζει ξαφνικά το κεφάλι μου, έστω και νοητά κατά το δεύτερο μισό του ‘Irreligious’ και ιδιαίτερα τη στιγμή που ακούγονται τα ‘Opium’, ‘Ruin & Misery’, ‘Raven Claws’, ‘Full Moon Madness’ κλπ, έφεραν στο μυαλό μου μέρες που άκουγα 24/7 Moonspell και κάποια χρόνια μετά, δικαιώνομαι. Τελευταίο και κάπως ιδρωμένο έρχεται και το live του ‘Extinct’, το οποίο μεν αποδόθηκε με περίσσια δυναμική, παραμένει όμως στην αφάνεια λόγω αρκετών αδύναμων συνθέσεων που το περιλαμβάνουν, με αποτέλεσμα οι μόνες δυνατές συγκινήσεις των 54 λεπτών του να είναι τα ‘Malignia’ και ‘Extinct’.

Virando costas ao Mundo, οrgulhosamente sós, glória Antiga, volta a nós!