English
Είδος: Death Metal
Χώρα: Η.Π.Α.
Εταιρία: Silver Lining Music
Έτος: 2017
Είναι μεγάλη τιμή να γράφω κριτική γι’ αυτό το συγκρότημα, μια μεγάλη στιγμή, ειδικά αν σκεφτώ ότι 20 χρόνια πριν το Metal Invader ως έντυπο είχε το τότε καινούριο τους άλμπουμ στο εξώφυλλο. Αλλά ας αφήσουμε τις εισαγωγές και να περάσουμε κατευθείαν στο ψητό!Τεράστιο συγκρότημα, μεγάλη επιστροφή, νέα μέλη… Ένα από τα σημαντικότερα ντεθ μέταλ σχήματα στην ιστορία αυτής της μουσικής που έχουν εμπνεύσει χιλιάδες και έχουν χτίσει νέες μουσικές δομές στο είδος. Τους πήρε 6 χρόνια για να επανέλθουν μετά το Illum Divinum Insanus, το οποίο ήρθε άλλα 8 χρόνια μετά το Heretic. Για να πω την αλήθεια, κάποια στιγμή μετά την κυκλοφορία του Gateways To Annihilation έχασα το ενδιαφέρον μου. Αν και το συγκρότημα πειραματίστηκε αρκετά και έπεφτε στην «αβεβαιότητα» σύμφωνα με πολλούς, τώρα στο τέλος του 2017 μας παρουσιάζουν το Kingdoms Disdained.Στην αρχή όταν πήρα το άλμπουμ από τον αρχισυντάκτη ήμουν σκεπτικός λόγω των ανάμικτων κριτικών που είχα ήδη διαβάσει και δεν ήξερα πώς να το προσεγγίσω. Είχα ακούσει 2 κομμάτια ονλάιν, το πρώτο με είχε εκπλήξει θετικά, ενώ το δεύτερο με είχε αφήσει αδιάφορο. Αλίμονο, αυτό το άλμπουμ με εκπλήσσει όλο και περισσότερο όσο το ακούω και είναι ξεκάθαρα ένα (ακόμα και κλασικό θα το έλεγα) Morbid Angel άλμπουμ. Το μόνο πράγμα που θα βρείτε εδώ μέσα είναι καλά κομμάτια όπως: Piles of Little Arms, Garden of Disdain, Righteous Voice, For No Master, From the Hands of Kings. Φυσικά υπάρχουν ξανά πειραματισμοί. Η μίξη έχει φέρει τα ντραμς πολύ μπροστά και δεν μου αρέσει και πολύ το «πλαστικό» τους ύφος. Ανεξάρτητα από τον ήχο τους, ο Scott Fuller κάνει εξαιρετική δουλειά διατηρώντας το κλασικό παίξιμο του συγκροτήματος στα ντραμς με όλα τα χαρακτηριστικά του. Οι κιθάρες έχουν το πασίγνωστο παρανοϊκό στυλ με τα κλασικά σόλο των Morbid Angel και η φωνή του Steve είναι καλύτερη από ποτέ. Πιστεύω πως αυτή τη φορά ο Trey πραγματικά έλαμψε σε αυτή την κυκλοφορία και πως «κρατάει» ολόκληρο το άλμπουμ χάρη στην κιθαριστική δουλειά του. Επίσης υπάρχουν και δυο κομμάτια που για μένα δεν θα έπρεπε να υπάρχουν στο άλμπουμ (Declaring New Law, Architect and Iconoclast).Είμαι πολύ χαρούμενος με αυτή την κυκλοφορία και επειδή ξεπέρασε τις προσδοκίες μου κατά πολύ. Αυτό το άλμπουμ είναι απλά υπέροχο και βάζει το συγκρότημα ξανά στην κορυφή όσο ανάμικτα κι αν ήταν τα σχόλια που είχαν ειπωθεί ή γραφτεί για τις τελευταίες κυκλοφορίες. Εύκολα ανάμεσα στα καλύτερα της χρονιάς που μας πέρασε.
5/6
