2015,H.P. Lovedraft,Napalm Eyes Collective,News,Book Review

Έτος έκδοσης: 1941
Είδος/Κατηγορία: Τρόμος, μυστήριο, φαντασία
Εκδοσεις: ΑΙΟΛΟΣ
Μετάφραση: Βαγγέλης Κατσάνης

Λίγα λόγια για τον συγγραφέα…

Ο Χάουαρντ Φίλιπ Λάβκραφτ ήταν ένας αμερικάνος συγγραφέας ο οποίος έγινε γνωστός από τα υπερφυσικά και γεμάτα τρόμο διηγήματά του. Κύρια πηγή έμπνευσης και δημιουργίας του Λάβκραφτ ήταν κοσμική φρίκη: η ζωή είναι ακατανόητη για την ανθρώπινη συνείδηση και το σύμπαν είναι από τα θεμέλια του ξένο.

Ο συγγραφέας έγινε διάσημος μετά το θάνατό του, αλλά το έργο του εξακολουθεί να παραμένει μια επιρροή για όλους τους συγγραφείς και καλλιτέχνες που σχετίζονται με το υπερφυσικό. Στην πραγματικότητα, πλέον θεωρείται ως ένας από τους πιο σημαντικούς συγγραφείς τρόμου του 20ου αιώνα, ασκώντας ευρεία και έμμεση επιρροή σε πάρα πολλούς νεότερους συγγραφείς.

Ο Λάβκραφτ έχει εξελίξει μια λατρεία για τον Μύθο του Κθούλου, μια σειρά ήπια αλληλοσυνδεόμενων μυθοπλασιών που διαθέτουν ένα πάνθεον από ανθρωπόμορφες μηδενιστικές οντότητες, καθώς και το Νεκρονομικόν, ένα φανταστικό σατανικό βιβλίο με μαγικές τελετές και απαγορευμένη γνώση. Τα έργα του ήταν βαθιά απαισιόδοξα και κυνικά, προκλητικά για τις αξίες του Διαφωτισμού, του Ρομαντισμού και του Χριστιανισμού.

Υπόθεση

«Η υπόθεση του Τσαρλς Ντέξτερ Γουόρντ» είναι το εκτενέστερο έργο φαντασίας που δημιούργησε ο Λάβκραφτ. Το μυθιστόρημα αφηγείται την ιστορία ενός έξυπνου και δραστήριου νέου άνδρα, του Τσάρλς Ντέξτερ Γουόρντ, ο οποίος στις αρχές της δεκαετίας του 1900 υποβάλλεται σε μια περίεργη και ανεξήγητη «ψυχική κατάρρευση» μετά από μια εμμονή με έναν από τους προγόνους του, τον Ιωσήφ Κάρβεν.

Η ανάλυση της καθόδου του Γουόρντ στην παραφροσύνη είναι καλοφτιαγμένη και οι αναλαμπές της αλχημείας , μέσα στην  τρομακτική έρευνα του είναι πολύ ενδιαφέρουσες.

Αλλά ποιος ήταν ο Ιωσήφ Κάρβεν; Τι έκανε; Τι συνέβη σε αυτόν; Γιατί κάποιος θα προσπαθούσε να σβήσει κάθε ίχνος του; Μέσα από την έρευνα του, από ιδιωτικά γράμματα και σπάνια ημερολόγια, ο Γουόρντ καταφέρνει να βρει το σκοτεινό παρελθόν that που καταλήγει σε ένα βδελυρό μυστικό…

Το βιβλίο περιέχει και τις πρώτες αναφορές στο Μύθο του Κθούλου και την οντότητα Γιογκ Σοθόθ , ο οποίος εμφανίζεται σαν στοιχείο μέσα σε ένα ξόρκι.

Σκέψεις και σχόλια

Δεν χρειάζεται να εισέλθουμε σε πολλές λεπτομέρειες,  δεδομένου ότι είναι καλύτερα για τους αναγνώστες να γνωρίζουν όσο το δυνατόν λιγότερα για να μην χαλάσει η σκοτεινή και γεμάτη μυστήριο υπόθεση του βιβλίου. Υπάρχουν αρκετές αποκαλύψεις και υπαινιγμοί όπου εντέλει ενώνονται και το αποκορύφωμα είναι αρκετά εντυπωσιακό και γοητευτικό.

Όπως στις  περισσότερες από τις ιστορίες του ο Λαβκραφτ, έτσι και σε αυτή ασχολείται με θέματα απαγορευμένης γνώσης, με επικίνδυνα μήκη και πλάτη στα οποία οι άνθρωποι πρέπει να πάνε για την επίτευξη της γνώσης αυτής, και με τα καταστροφικά αποτελέσματα του να  ανακαλύπτεις αυτό που δεν ήταν γραφτό να γνωρίζεις.

Ο Λάβκραφτ δημιουργεί τρομακτική γεμάτη ένταση ατμόσφαιρα σε αυτή την ιστορία. Οι περιγραφές του είναι περιεκτικές  χωρίς να είναι κουραστικές, και η πλοκή μας «αρπάζει» αναγνωστικά από την αρχή μέχρι το τέλος. Μπορώ να πω ότι κάποιος μπορεί να τελειώσει αυτό το βιβλίο σε 1-2 ημέρες. Σε αυτήν την ιστορία, είναι προφανές ότι ο Λάβκραφτ συνδυάζει τις ευαισθησίες των κυριότερων επιρροών του, όπως ο Λόρδος Ντανσάνι και ο Άρθουρ Μάχεν μαζί με τις γοτθικές περιγραφές του Έντγκαρ Άλαν Πόε (υπάρχει μια ατμόσφαιρα ντέντεκτιβ στο βιβλίο). Η μόνη διαφορά σε σχέση με τους εν λόγω συγγραφείς είναι ότι ο Λάβκραφτ δημιουργεί σιγά-σιγά το δικό του σύμπαν με τέρατα, αρχαίους Θεούς και μετα-αποκαλυπτικές δυστοπίες.

Η πένα του Λάβκραφτ δεν εστιάζει σε αξέχαστους χαρακτήρες, αλλά έχει μια ικανότητα να δημιουργεί ατμόσφαιρα τρόμου και ανείπωτη απελπισία, και αυτό το κάνει πολύ καλά στο συγκεκριμένο βιβλίο. Επιπλέον, σε αυτή την ιστορία έχουμε και αναφορές στο «Νεκρονομικόν». Ωστόσο, παρά τις συχνές αναφορές σε αυτό, ο Λάβκραφτ ήταν πολύ φειδωλός στις λεπτομέρειες σχετικά με την εμφάνιση και το περιεχόμενό του. Ο ίδιος έγραψε κάποτε ότι «αν κάποιος προσπαθούσε να γράψει το Νεκρονομικόν, θα απογοήτευε όλους εκείνους που έχουν ανατρίχιασεις από τις αινιγματικές αναφορές σε αυτό». Φυσικά, υπάρχει η ψευδοιστορία του «καταραμένου» βιβλίου, που δημιουργήθηκε από τον ίδιο τον Λάβκραφτ το 1927. Σύμφωνα με την ιστορία, το βιβλίο αρχικά ονομαζόταν Αλ Azif, μια αραβική λέξη που ο Λάβκραφτ ορίζει ως «το νυκτερινό ήχο» (που δημιουργείται από έντομα) και υποτίθεται ότι είναι το ουρλιαχτό των δαιμόνων (σε ένα λεξικό Αραβικών / Αγγλικών υπάρχει η μετάφραση της λέξης`Azīf ως «σφύριγμα ανέμου, περίεργο ήχο ή θόρυβο «).

Θα το συνιστούσα σε οποιονδήποτε απολαμβάνει τα γραπτά του Πόε, του Μάχεν, του Κλαρκ Άστον Σμιθ ή κλασικές παραδοσιακές γοτθικές  ιστορίες, όπως ο «Δράκουλας» ή ο «Δρ. Τζέκιλ και Μίστερ Χάιντ «…

Σύσταση προς όλους τους πιθανούς αναγνώστες: Αφήστε τον εαυτό σας ελεύθερο να απολαύσει το ταξίδι στο σκοτεινό κόσμο του Χ.Φ.  Λάβκραφτ …

Nikolas the Kid ‽