Είδος: Hardcore/Crossover
Χώρα: Σουηδία
Εταιρία: BDHW Records
Έτος: 2018

Ήμουν ένας από αυτούς που αγάπησαν το ντεμπούτο των Negative Self. Γούσταρα πολύ την προσέγγιση τους και την λατρεία στους Suicidal Tendencies, που ήταν κάτι περισσότερο από απλά ένα Cyco tribute. Τα κομμάτια ήταν δεμένα, απλά, χωρίς περιστροφές και μπερδέματα, εντελώς πιασάρικα crossover rock τραγούδια, με υπερβολικά πιασάρικα ρεφραίν-ύμνους, μερικά κλασικά rock leads, και με urban street vibes. Το Control the Fear έχει επίσης κάποια εξαιρετικά τραγούδια που είναι εδώ για να μας θυμίσουν γιατί λατρέψαμε τόσο τους Σουηδούς πριν από 3 χρόνια. Το μειονέκτημα του δεύτερου άλμπουμ τους, μπορεί να ειπωθεί απλά σε μια σειρά, τα (10 ολοκαίνουργια) τραγούδια, απλά δεν είναι τόσο καλά όσο τα τραγούδια του ομώνυμου. Είναι αδύνατον να μην συγκρίνεις τα δύο άλμπουμ μεταξύ τους, και εννοείται πως το πρώτο βγαίνει νικητής. Αυτό δεν σημαίνει βέβαια πως το Control the Fear είναι ο «χαμένος» της υπόθεσης, ούτε και σημαίνει πως είναι ένα κακό άλμπουμ που δεν αξίζει να αγοράσεις. Έχει γίνει πολύ καλή δουλειά στις κιθάρες αλλά και στην δομή των κομματιών που είναι ακόμα πιο εστιασμένη, οι στίχοι εξακολουθούν να έχουν θεματολογία σχετική με τα καθημερινά προβλήματα των ανθρώπων, την οργή και την κατάθλιψη που φέρνει ο μοντέρνος τρόπος ζωής. Οι μελαγχολικές μελωδίες προσθέτουν ένα πιο προσωπικό στοιχείο στο late 80s crossover, Suicidal Angels στυλ. Ενώ έχουν υπάρξει πολλές μπάντες που έχουν προσπαθήσει να μιμηθούν το στυλ, και μάλιστα κάποιες το έκαναν σε ικανοποιητικό βαθμό, δεν έχει υπάρξει κάποια τόσο σπουδαία ώστε να μπορεί να κάνει την διαφορά, όπως οι Dr. Living Dead! Κι όμως, οι Negative Self το κατάφεραν! Το νέο τους άλμπουμ μπορεί να χάνει σε πρωτοτυπία και να μην είναι καλύτερο από το προηγούμενο τους, αλλά πιστέψτε με είναι για μια ακόμα φορά ένα καλογραμμένο και καλοπαιγμένο άλμπουμ. Εύχομαι πραγματικά, εκτός από το να αναπαράγουν τον ήχο, να μπορούσαν και να αναβιώσουν και να επαναφέρουν στο προσκήνιο και το είδος, σχεδόν 30 χρόνια μετά, και σίγουρα σε ένα κοινό που έχει ακόμα μαύρα μεσάνυχτα για την αυθεντική crossover κληρονομιά.

4/6